လျှို့ဝှက်ချက် ၂

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးနှင့် အဆစ်တိုင်းသည် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးထက် ပိုမိုပျော့ပြောင်းကြောင်း သေချာသွားမှ သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတာပဲ၊ အရိုးပျော်ဆေးတွေ အများကြီး သောက်ထားပြီးတာတောင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတော့။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာတဲ့အတိုင်းပဲ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်"

အမျိုးသမီးငယ်၏ မျက်လုံးထောင့်ရှိ ကြွက်သားများမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏အကြည့်ထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်ကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပသော မျက်နှာပေါ်ရှိ ထိုအမူအရာတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု၏ အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။

"ဒါနဲ့ ဒီနေ့က သီတင်းကျွတ်ပွဲတော်ပဲ၊ ပြီးတော့ တုန်လေးက ငါတို့ကို မုန့်လုံးရေပေါ် တစ်ဘူး ပို့ပေးလိုက်တယ်"

ပြောနေရင်း လင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာပေါ်ရှိ အမျိုးသမီး၏ ပါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ အခွံမာသီးအရွယ်အစားရှိသော အညိုရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကျင်လည်စွာ ထုတ်ယူကာ ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့သွားတွေက အခု မုန့်လုံးရေပေါ်ကို မကိုက်နိုင်တာ စိတ်မကောင်းဘူး၊ ခဏလောက်တော့ ဆန်ပြုတ်ပဲ သောက်တာ ကောင်းမယ်"

အမျိုးသမီးငယ်သည် သူမပါးစပ်ကို ဖွင့်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူမ၏လျှာနှင့် နှုတ်ခမ်းများ ထုံကျင်ကာ တောင့်တင်းနေသောကြောင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ပေ။

"ဗိုက်ဆာနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ကျိန်ဆဲချင်နေတာလား"

လင်းယွဲ့သည် သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "မလောနဲ့။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုရင် ကျွန်းအသားထုံဆေးလုံးကို ဖယ်လိုက်တာနဲ့ ဆေးရဲ့အာနိသင်က မင်းရဲ့စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ခဏလေးပဲ ထုံစေမှာ။ ခဏလေးစောင့်"

ခဏအကြာတွင်။

"မြန်မြန်သောက်"

လင်းယွဲ့သည် ဆေးမှုန့်ရောထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် အမျိုးသမီးငယ်၏ နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

အလွန်အမင်း ဗိုက်ဆာနေပုံရသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လျှာလေးလံပြီး တောင့်တင်းနေသော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ မျိုချလိုက်သည်။

မကြာမီ ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန် ကုန်သွားသည်။

လင်းယွဲ့သည် ဗလာပန်းကန်ကို ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး အညိုရောင် ကျွန်းအသားထုံဆေးလုံးကို ကောက်ယူကာ သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏ... ခဏလေး"

အမျိုးသမီးငယ်သည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောသော်လည်း ထုံကျင်မှု လုံးဝမပျောက်သေးသောကြောင့် သူမ၏စကားများမှာ လေးလံထစ်ငေါ့နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူမကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ကာ "မင်း တစ်ခုခု ပြောချင်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးငယ်သည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အနည်းငယ် ခက်ခဲစွာဖြင့် "နင် ငါ့ကို အရမ်းမုန်းနေမှန်း ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို ညှဉ်းပန်းတာ ဒါမှမဟုတ် သတ်တာ မလုပ်တာလဲ။ ငါ့ကို မသန်စွမ်းဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး ထားတာ... ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်"

လင်းယွဲ့သည် ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်း ဒီလိုအခြေအနေကို ရောက်နေတာ၊ သေဖို့စောင့်နေတဲ့ တန်ဖိုးမရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကို မြင်ရတာ ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိနိုင်မှာလဲ"

အမျိုးသမီးငယ်သည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူမသည် အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် "နင့်လို နိမ့်ကျတဲ့ သာမန်လူက...၊ နင့်မှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်းပါ၊ ငါ... အွန်း..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ စကားမဆုံးခင် လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ပါးချိုင့်လေးများကို ညှစ်လိုက်ပြီး ကျွန်းအသားထုံဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်‌အောင် လုပ်လိုက်သည်။

မကြာမီ ကျွန်းအသားထုံဆေး၏ ဆေးစွမ်းအင်က ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမ၏လျှာနှင့် နှုတ်ခမ်းများ ထုံကျင်သွားသည်။

"လူတိုင်းက မင်းကို ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာမဆောင်ရသေးတဲ့ ဇနီး ဆူဇီချိူးလို့ ယုံကြည်ထားကြတာ၊ ငါက ဘာလို့ မင်းကို သတ်ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ နှစ်လပဲ ရှိသေးတာ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခံစားလိုက်ပါဦး"

လင်းယွဲ့သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့် အမူအရာဖြင့် သူမ၏အိပ်ရာဘေးရှိ စောင်ပေါ်တွင် သူ့လက်ချောင်းမှ တံတွေးကို သုတ်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ထရပ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွား၏။

အပြင်ဘက် ခြံဝင်းထဲရှိ ခုံရှည်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ရင်း ကျယ်ပြောပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ကောင်းကင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး ဆက်ဖြစ်နေရင် ဒါကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာလဲ..."

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်ကို သူ မသိပေ။

လေပြေတစ်ခုသည် ခြံဝင်းထဲရှိ ရွှေရောင်အရွက်များသော အယ်လ်မ်ပင်ကို တိုက်ခတ်သွားသောကြောင့် ရွှေရောင်အရွက်များ တရှဲရှဲမြည်သွားသည်။

ရုတ်တရက်….

"ဒုန်း"

အားကြီးသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုသည် လင်းယွဲ့၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏မျက်စိရှေ့မှ အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားပုံရပြီး လေထဲတွင် တယိမ်းယိုင်နေသော အယ်လ်မ်ရွက်များပင် မလှုပ်တော့ဘဲ ကမ္ဘာကြီးကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားစေသည်။

အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်။

မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အသံဩဇာညောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံသာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ရဲ့အသံ ရောက်လာပြီ။ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြည်မလဲ"

ကြာမြင့်စွာ အသားကျနေပြီဖြစ်သော လင်းယွဲ့သည် အံ့သြခြင်းမရှိဘဲ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်စွာ နားထောင်လိုက်သည်။

"ဒုန်း"

နောက်ထပ် အသံဩဇာညောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုအပြီးတွင် အဝေးမှ လွင့်ပျံနေသော တီးတိုးသံတစ်ခုသည် ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ မခွဲခြားနိုင်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲသို့ လိုက်ပါလာသည်။

"မင်းသိလား။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျင့်ကြံဖို့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးရှိပေမယ့် ကောင်းကင်ရဲ့ အတားအဆီးအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတာ ခုနစ်ခုပဲရှိတယ်။ အဲဒီခုနစ်ခုထဲမှာ အလားအလာအကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ယုံမင်းဆက်ရဲ့ နိုးထလာတဲ့ သွေးသားတော်စပ်မှုရှိသူတွေပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တာ..."

ထို့နောက် လွင့်ပျံနေသော တီးတိုးသံသည် မည်သည့်အရာမှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောင့်တင်းနေသော အယ်လ်မ်ရွက်များပင် လေထဲတွင် ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာသည်။

ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ခုနစ်သွယ်သော လမ်းကြောင်း။ အလားအလာအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်း၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တာလား"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဟာ ဒုတိယအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ငါ့မှာ ကျင့်ကြံဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိဘူး၊ ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး..."

ထိုအရာက သူ့၏ ထူးခြားသော အကျင့်တစ်ခုပင်….

သို့မဟုတ် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူနိုးထလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤကမ္ဘာ၏ အသုံးအနှုန်းအရ ထိုစွမ်းရည်ကို 'မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုး' ဟု ခေါ်သင့်သည်။

တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ခြားတိုင်း ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းသံများသည် ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီးနောက် သူ မသိသော 'လျှို့ဝှက်ချက်' တစ်ခုကို ဖော်ပြသော တီးတိုးသံတစ်ခု လိုက်ပါလာသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်….

လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပြောကြားမီ ခေါင်းလောင်းမြည်သံများလေလေ သူကြားရသော လျှို့ဝှက်ချက်များ၏ အဆင့်သည် 'ပိုမိုမြင့်မား' လေလေဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်အတွင်း သူသည် လျှို့ဝှက်ချက် နှစ်ရာမှ သုံးရာအထိ ရရှိခဲ့သည်။

အမြင့်ဆုံးအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်သည် အဋ္ဌမမြည်သံဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်သာ ကြားခဲ့ရ၏။ ထို့နောက်တွင် ပဉ္စမမြည်သံ၊ စတုတ္ထမြည်သံ တစ်ကြိမ်စီနှင့် တတိယမြည်သံ နှစ်ကြိမ်သာ ကြားခဲ့ရသည်။

ဒုတိယမြည်သံလျှို့ဝှက်ချက်မှာ ခြောက်ခု ရှိခဲ့သည်။

အခြား လျှို့ဝှက်ချက် နှစ်ရာကျော်မှာ ပထမမြည်သံအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

ပထမမြည်သံ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် အဓိကအားဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာမန်လူများ၏ သေးငယ်သော လျှို့ဝှက်ချက်များဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အိမ်နီးချင်း ဦးလေးဝမ်သည် မွေးရာပါ ကလေးမရနိုင်သော်လည်း သားသမီးသုံးယောက်ရှိသည်။

သို့မဟုတ် အရက်စမ်းရေအိမ်မှ ရှောင်ယွဲ့သည် မြို့မြောက်ဘက်ရှိ သစ်တောအဟောင်းအောက်တွင် ငွေတရာ့ငါးဆယ်ကျပ် မြှုပ်နှံထားသည်။

ထို့ပြင် အမျိုးသမီးများကို စကားကြမ်းကြမ်းပြောတတ်သည်ဟု နာမည်ကြီးသော ကွမ်ကျူးအိမ်မှ ဝဖီးသော ဆိုင်ရှင် ကျန်းဟိုင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းသောကြောင့် ရွှမ်ရှောင်အယ်ဟု အမည်ပြောင်ရထားသည်။

ဒုတိယမြည်သံမှစ၍ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် အဓိကအားဖြင့် ကမ္ဘာကျော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အရိုးပျော်ဆေး၏ ဖော်မြူလာ။

သူသည် ဒုတိယမြည်သံအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမှ သူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး တာအိုဘာသာဝင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်များတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဒုတိယမြည်သံ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမှ 'မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုး' အကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဤကမ္ဘာတွင် မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုး နိုးထလာသူ အလွန်နည်းပါးပြီး သန်းပေါင်းများစွာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပုံစံမျှ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ယုံမင်းဆက်၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ် သွေးသားတော်စပ်သူများ နိုးထလာပါက မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုးကိုလည်း နိုးထလာစေနိုင်သည်။

သို့သော်...

သူ့ကဲ့သို့ ထူးခြားသော မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုးသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။

တတိယမြည်သံအဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် သာမန်လူများ ဘယ်သောအခါမျှ ထိတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော အရာများဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမြည်သံ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် ယုံမင်းဆက်၏ ပိုမိုအံ့ဖွယ်ကောင်းသော ရှုထောင့်များကို သူ့အား ဖော်ပြခဲ့သည်။

ပဉ္စမမြည်သံ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုသည် ကမ္ဘာကျော်ကျင့်ကြံသူများပင် တပ်မက်သော အလွန်ထူးခြားသော ရတနာတစ်ခုသို့ သူ့ကို လမ်းညွှန်ခဲ့သည်။

အဋ္ဌမမြည်သံနှင့် ပတ်သက်၍...

သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

ထိုမြည်သံသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။