ရုပ်သေး စစ်ဆေးခြင်း
Vol. 7 Ch. 100
ဟိုးအရင်ကတည်းက အခုချိန်အထိ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ စတင်ခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး ‘စွန့်လွှတ်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဘူး။ အမွေခံတပည့်အားလုံး ပါဝင်ရတယ်။
ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ။
ဒီတစ်ခါ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာ ဒီစည်းမျဉ်းကို တကယ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။ တောင်ထွတ် ၁၂ ခုရဲ့ အမွေခံတပည့်တွေက တကယ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ဒါကအခု ရှိနေတဲ့သူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စပဲ။
ဒါက ဒီတစ်ခါ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်တယ်။
“ငါတို့ကိုတောင် ပြန်ဆုတ်ဖို့ ခွင့်ပြုနေပြီ။”
ထန်ပင်ရွှမ်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တယ်၊ သူ့အကြည့်က အရမ်းလေးနက်သွားတယ်၊ “ဆရာပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ အန္တရာယ်က အရင်တစ်ခါထက် အများကြီး ပိုများလိမ့်မယ်။”
ကျင်းလင်အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အရင်အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲကို ကြုံဖူးတဲ့ အမွေခံတပည့် အများအပြားက အရမ်းလေးနက်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေနဲ့ အာရုံစိုက်နေကြတယ်။ သူတို့ တကယ်ကို တုန်လှုပ်နေကြတယ်။
“မင်းတို့ကို ဆယ်စက္ကန့် ပေးမယ်။” တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက ပြောလိုက်တယ်။
“ဂျူနီယာညီလေး။” ဖန်ကျုံးက ချီမင်ကို ပြောတယ်၊ “မင်း စွန့်လွှတ်ချင်လား?”
ချီမင်က ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်၊ “မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီ တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက ငါတို့ စွန့်လွှတ်နိုင်တယ်လို့ ပြောပေမဲ့၊ စွန့်လွှတ်ပြီးရင် ဘယ်လို အပြစ်ပေးခံရမယ်ဆိုတာတော့ မပြောခဲ့ဘူး။”
“ဒါ့အပြင်...”
“လူတွေ အများကြီး ကြည့်နေတာ။ လူတိုင်းရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် စွန့်လွှတ်လိုက်တာက နည်းနည်းတော့ ရှက်စရာကောင်းတယ်။”
“ဟားဟား...” ဖန်ကျုံး ပြုံးလိုက်တယ်၊ “ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။”
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ချီမင်သာ စွန့်လွှတ်ပြီး တိမ်ပြိုတောင်ထွတ်ဆီ ပြန်သွားခဲ့ရင်၊ ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ရှောင်ဖန်းတို့က ချီမင် အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာတောင် မပါဝင်ခဲ့ဘူးလို့ ကြားရရင် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်။
တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းတယ်။
သူတို့ရဲ့ ဆရာဦးလေးအဖြစ် ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာကောင်းလိုက်မလဲ။
အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ အခြေအနေ
တောင်ထွတ် ၁၂ ခုရဲ့ လေပေါ်မှာ ပျံဝဲနေတဲ့ ခန်းမထဲမှာ။(e tranကအမျိုးမျိုးလုပ်နေတာ နန်းတော်ရေးလိုက်ခန်းမရေးလိုက်နဲ့)
“ဒီလိုမျိုး မြင်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။”
“သူတို့ စွန့်လွှတ်ခြင်းဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ဖန်တီးလိုက်ကြတယ်။ ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ခံစားရတယ်။”
“အရင်တစ်ခါက အမွေခံတပည့်ရာနဲ့ချီ သေဆုံးခဲ့ရတာ၊ အလားတူ ကိစ္စမျိုး ထပ်မဖြစ်စေချင်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။”
“သူတို့အားလုံးက ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးစေ့လေးတွေပဲ။ ဒီလို မသေဆုံးသင့်ဘူး။”
“…”
လူတိုင်း ဆွေးနွေးနေကြတယ်။
ဆယ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားတယ်။
အမွေခံတပည့် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ စွန့်လွှတ်ခြင်း မရှိဘူး။
“ကောင်းတယ်။”
တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက အရမ်းကျေနပ်နေတယ်၊ “ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထွတ် ၁၂ ခုက အမွေခံတပည့်တွေဆိုတော့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က မဆိုးဘူး၊ ဒီအန္တရာယ်လေးနဲ့ မကြောက်သွားကြဘူး။”
“မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့ကို အမွေခံတပည့် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားရုံပဲ ရှိတော့တယ်။”
လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။
“တကယ့်ကို အပြစ်ပေးတာ ရှိတာကိုး။”
ဖန်ကျုံး နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်တယ်၊ “အမွေခံတပည့်အဖြစ်ကနေ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်တာက နည်းနည်းတော့ ရက်စက်တယ်။ ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်။”
“ကျွန်တော်တို့ ကံကောင်းခဲ့ရုံပါ။” ချီမင် ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ရုပ်သေး စစ်ဆေးခြင်းအဆင့်
“နောက်တစ်ခုက အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမအဆင့်: ရုပ်သေး စစ်ဆေးခြင်း။”
တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကြေညာလိုက်တယ်၊ “ပထမအဆင့်ရဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒီပြိုင်ပွဲက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များလို့ပဲ။ လုံလောက်တဲ့ခွန်အားမရှိဘဲ ပါဝင်ရင် မင်းတို့ သေဆုံးဖို့ အခွင့်အရေး အရမ်းများတယ်။”
“ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထွတ် ၁၂ ခုက အမွေခံတပည့်တွေပဲ။ မင်းတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းက နိမ့်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။တချို့ကတော့မကြီးပြင်းသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာဂိုဏ်းရဲ့အားကိုးရာထောက်တိုင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”
“မင်းတို့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေထဲကို ငါတို့ မကျရောက်စေပါဘူး။”
“ပထမအဆင့် စစ်ဆေးခြင်းက မလိုလားအပ်တဲ့ သေဆုံးမှုတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ။”
“စစ်ဆေးခြင်း အကြောင်းအရာကတော့ မင်းတို့ကို သီးခြား ရုပ်သေးနယ်မြေတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်မှာ။ ဒီရုပ်သေးနယ်မြေထဲမှာ မတူညီတဲ့ ရုပ်သေးရန်သူတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အနိမ့်ဆုံးက အခြေတည်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ။ မင်းတို့ ဒီရုပ်သေးရန်သူတွေကို အနိုင်ယူဖို့ လိုတယ်။ မင်းတို့ အောင်မြင်ပြီး အနိုင်ရရင် စစ်ဆေးခြင်းကိုအောင်မြင်ပြီးပြိုင်ပွဲမှာပါဝင်ဖို့အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်”
“နားလည်လား?”
တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးအော်ဟစ်လိုက်တယ်။
“ဟုတ်။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“…”
တောင်ထွတ် ၁၂ ခုရဲ့ အမွေခံတပည့်တွေ ပြန်ဖြေကြတယ်။
“ကောင်းပြီ။” အဇူရာနဂါးကခေါင်းညိတ်တယ်၊ “စစ်ဆေးခြင်း အခု စတင်ပြီ။”
“နေရာရွှေ့!”
ဘူးဇ်! ဘူးဇ်! ဘူးဇ်!!!
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ။
အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ၁,၂၃၀ ခု ဆင်းသက်လာပြီး ချီမင်အပါအဝင်အခုရှိတဲ့ အမွေခံတပည့်အားလုံးကိုဖုံးအုပ်လိုက်တယ်။အလင်းတန်းတွေလင်းလက်ပြီးတာနဲ့ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
အမွေခံတပည့်အားလုံး နေရာရွှေ့ခံလိုက်ရတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ။
ဖျတ်! ဖျတ်! ဖျတ်!!!
ကောင်းကင်မှာ ရုပ်ပုံတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ စုစုပေါင်း ၁,၂၃၀ ခု ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲနန်းတော်ပေါ်မှာ ပျံဝဲနေတယ်။
ဒါ့အပြင် ရုပ်ပုံချပ်တိုင်းမှာ အမွေခံတပည့်တွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ပေါ်လာတယ်။
ဒါက အမွေခံတပည့် ၁,၂၃၀ ဦးရဲ့ အခြေအနေကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ ထုတ်လွှင့်နေတယ်။
“ဂျူနီယာ မောင်လေး။”
လုချင်းယန်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ချီမင်ကို ရှာတွေ့သွားတယ်။ သူ့အကြည့်က ချီမင်ရဲ့ ပုံရိပ်ဆီ ရောက်လာတယ်၊ “ဒီရုပ်သေး စစ်ဆေးခြင်းအပိုင်းက အခြေတည်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းပဲ အဆင့်ပဲဆိုရင်၊ သူ ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်တယ်မလား?”
စစ်ဆေးခြင်း စမ်းသပ်မှု စတင်လာတယ်။
တောင်ထွတ် ၁၂ ခုရဲ့ အကြီးအကဲတွေအားလုံး အမွေခံတပည့်တွေရဲ့ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်နေကြတယ်။
ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲနန်းတော်ထဲမှာ။
ခန်းမထဲမှာ စုစုပေါင်း ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦး ရှိတယ်။
ရှေ့တည့်တည့်က ပင်မထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့သူကတော့ ဂိုဏ်းချုပ် ယန်လီ ဖြစ်တယ်။
သူ့ဘေးမှာ မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးလည်း ထိုင်နေကြတယ်။
သူတို့ကတော့ တာအိုဆရာအဇူရာနဂါး၊ ဘိုးဘေးဝူရန် နဲ့ တာအိုဆရာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်တို့ ဖြစ်ကြတယ်။
နောက်ဆုံးလူကတော့...
ယန်လီရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့် စုချင်းယင် ဖြစ်တယ်။
စုချင်းယင်က မဟာအကြီးအကဲသုံးဦးအတွက် လက်ဖက်ရည်ကိုနာနာခံခံငှဲ့ပေးနေတယ်။
တာအိုဆရာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး လက်ဖက်ရည်နံ့ကို ညင်သာစွာ ရှူလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ဖက်ရည်အရသာကို မြည်းစမ်းလိုက်တယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေနည်းနည်းတောက်ပလာပြီးပြောလိုက်တယ်”မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ဒီလက်ဖက်ရည်ရဲ့ အရသာက ချိုမြိန်တယ်၊ မွှေးကြိုင်တယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေလည်း ကြွယ်ဝတယ်။ တာအိုအသိအမြင် တချို့လည်း ရှိတယ်။”
“တကယ်ကို မဆိုးဘူး။”
တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးနဲ့ ဘိုးဘေးဝူရန် ခေါင်းညိတ်ကြတယ်။
“ချီးမွမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မဟာအကြီးအကဲတို့။” စုချင်းယင် နည်းနည်း ဝမ်းသာသွားတယ်။
“သူမကအဝေးကြီးလိုပါသေးတယ်။” ယန်လီက ပြောလိုက်တယ်။
စုချင်းယင် ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။
“ဂိုဏ်းချုပ်။” တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက ပြောတယ်၊ “စုချင်းယင်ကိုဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာပါဝင်ခိုင်းဖို့က သေချာလား?”
ယန်လီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောတယ်၊ “စုချင်းယင်အကြောင်း ကောလဟာလတွေ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း အင်မော်တယ်တောင်မှာ အများကြီး ရှိနေတယ်။ငါစုချင်းယင်ကို ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် အလျင်စလို လက်ခံလိုက်တာက အမွေခံတပည့်တွေကို မကျေနပ်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။”
“ဒါက အချိန်ကိုက်ပဲ။”
“ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲကို အသုံးပြုပြီး စုချင်းယင်ကို ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခိုင်းပြီးအမွေခံတပည့်တွေကို ယုံကြည်အောင် လုပ်မယ်။”
“သူတို့အားလုံး စုချင်းယင် ဘယ်လောက် ထူးချွန်လဲဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်။”
တာအိုဆရာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်က ပြောတယ်၊ “သူမက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်။”
“ငါလူတိုင်းကို ယုံကြည်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့။” ယန်လီ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
“ဟုတ်။”
တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကြတယ်။ သူတို့ ဒီကိစ္စကို ဆက်မဆွေးနွေးတော့ဘူး။
ဒီစကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲက အရမ်း အန္တရာယ်များလို့ပဲ။ စုချင်းယင် ပါဝင်ပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့ကို အပြစ်တင်ခံရမှာ သေချာတယ်။
ဒီတစ်ခါ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲကိုသူတို့မဟာအကြီးအကဲတွေ ပူးပေါင်းဆွေးနွေးခဲ့တာဖြစ်တယ်။
စုချင်းယင် တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင်...
ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့ကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်။
“ဘာ?” တာအိုဆရာအဇူရာနဂါး အံ့ဩသွားတယ်၊ သူ့အကြည့်က နည်းနည်း ထိတ်လန့်နေတယ်၊ “ဘာဖြစ်တာလဲ? တစ်ယောက်ယောက်က စစ်ဆေးခြင်း သုံးဆင့်လုံးကို ဒီလောက်မြန်မြန် ကျော်ဖြတ်သွားပြီလား? ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ?”
“ဒီလောက် မြန်မြန်လား?”
တာအိုဆရာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်က တာအိုဆရာမအမဇူရာနဂါးပြောတာကို ကြားတော့ သူပါ အံ့ဩသွားတယ်။
“ကြည့်ရအောင်။” ဘိုးဘေးဝူရန် က ပြောတယ်။
ဖျတ်!
ခန်းမထဲမှာ ရုပ်ပုံတွေ အများအပြား ပေါ်လာပြီး အပေါ်မှာနေရာအပြည့်ပဲ။ စုစုပေါင်း ၁,၂၃၀ ခု ရှိပြီး အမွေခံတပည့်အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုတယ်။
ရုပ်ပုံတစ်ခုကို ချဲ့လိုက်တယ်။
“ချီမင်!”
ယန်လီက ရုပ်ပုံထဲက ပုံရိပ်ကို မြင်တော့ နည်းနည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွားတယ်။
ချီမင်ရှိနေတဲ့ ရုပ်သေးနယ်မြေထဲမှာ အချိန်တွေ ပြန်လှည့်သွားပြီး ချီမင် ဒီရုပ်သေးနယ်မြေထဲကို အခုမှ ဝင်ရောက်လာတဲ့ အချိန်ဆီ ပြန်ရောက်သွားတယ်။
မိနစ်ဝက်အကြာမှာ ချီမင် အခုပဲ နေရာရွှေ့ခံလိုက်ရတယ်။ ရုပ်သေးနယ်မြေက တကယ်ပဲ သီးခြားနေရာတစ်ခုပဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲတွေက ဒီစစ်ဆေးခြင်းအတွက် အထူး ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်တယ်။
ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!
ချီမင်က အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး ရုပ်သေးနယ်မြေ တုန်ခါသွားတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ကြီးမားတဲ့ ရုပ်သေးသုံးခု သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။ သူတို့က သုံးမီတာ မြင့်ပြီး လုံးဝရွှေနက်ရောင်ပဲ၊ ဧရာမမျောက်တွေလိုဖြစ်တယ်။
ဒီဧရာမမျောက်ရုပ်သေးသုံးခုလုံးမှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ ခွန်အား ရှိတယ်။
ဝေါင်း!
ဟိန်းသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ဧရာမမျောက်ရုပ်သေးသုံးခုက ချီမင်ကို ဘက်သုံးဘက်ကနေ တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။
“သတိထား။”
အပြင်ဘက်မှာ လုချင်းယန်က ချီမင်ရဲ့ အခြေအနေကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေတယ်။ သူ စိတ်ပူနေတာကို မတားဆီးနိုင်ဘူး။
ဖုန်းဇီမုလည်း တစ်ခါတရံ ဂရုစိုက်နေပြီး မော့ဟန်ကျန်းလည်း အလားတူပဲ။ ဒါ့အပြင် ချီမင်ရဲ့ အခြေအနေကို မသိတဲ့ အကြီးအကဲတချို့လည်း ရှိသေးတယ်။
“အနက်ရောင်အရုဏ်ဦးနတ်ဆိုးလင်းနို့။”
ဘူးဇ်!
ချီမင်က သူ့ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ သူ့ရှေ့မှာ အနက်ရောင်အရုဏ်ဦးနတ်ဆိုးလင်းနို့ပေါ်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်ခွန်အား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ တရကြမ်း တိုးတက်လာတယ်။ သူက တိုက်ရိုက် အသံလှိုင်းနည်းစနစ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။
ဝုန်း!!
ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
တစ်ချက်တည်းပဲ။
အခြေတည်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ဧရာမမျောက်ရုပ်သေးသုံးခုလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်။ သူတို့ကို အနက်ရောင်အရုဏ်ဦးနတ်ဆိုးလင်းနို့က အတင်းအကြပ် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တာဖြစ်တယ်။
လုံးဝကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တယ်။
ဒီမြင်ကွင်းက နည်းနည်း တုန်လှုပ်စရာကောင်းတယ်။
“ဟူး...”
“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားလဲ။”
“အဲ့ဒါ ဝိညာဉ်သားရဲမလား? ဘယ်အဆင့်မှာလဲ? ဧရာမမျောက်ရုပ်သေးသုံးခုကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်ဆိုရင် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်ပိုင်းအဆင့်ဒါမှမဟုတ် အခြေတည်ဝိညာဉ်နှောင်းပိုင်းအဆင့်တောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“…”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အကြီးအကဲ အများအပြား ဆွေးနွေးကြတယ်။
“ကောင်းလိုက်တာ။”
“သူက ချီမင်ပဲ။”
ရွှေရောင်အမြစ်ပျံဝဲခန်းမထဲမှာ။
စုဇီရှုက ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အရင်တုန်းက ချီမင်ကို လက်မခံခဲ့တာကို ပြန်သတိရသွားတယ်၊ “ဪ၊ ငါ နားလည်ပြီ။ သူက မဟာနတ်ဆိုးလင်းနို့ကို ဒီအဆင့်အထိ မွေးမြူနိုင်ခဲ့တာပဲ။”
“ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ သားရဲထိန်းတဲ့ အရည်အချင်းက ဘယ်လောက်တောင် အလဟဿ ဖြစ်နေလိုက်တာလဲ!”
သိုင်းပညာဉာဏ်အလင်းတောင်ထွတ်က အကြီးအကဲ ဝူ က ခေါင်းခါပြီး တော်တော်လေး နှမြောတသဖြစ်နေတယ်၊ “ချီမင်သာ အဲ့ဒီတုန်းက ငါ့ကို ဆရာတင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို အကောင်းဆုံး သင်ကြားပေးပြီး သူ့ကို အကောင်းဆုံး သားရဲထိန်းကျောင်းသူ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့မှာ သေချာတယ်။”
ဝုန်း!!!
ရုပ်သေးနယ်မြေ နောက်ထပ် တုန်ခါသွားတယ်။
ဒီတစ်ခါတော့ အခြေတည်ဝိညာဉ်အလယ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရုပ်သေးသုံးခု ပေါ်လာတယ်။ တစ်ကောင်စီက ခြောက်မီတာ မြင့်ပြီး နဂါးခေါင်းနဲ့ ခြင်္သေ့ကိုယ်ထည်ရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်လုံးတွေ ရှိကြတယ်။
ဒါက နဂါးခြင်္သေ့ဧရာမရုပ်သေးပဲ။
“တိုက်ခိုက်!” ချီမင်က ပြောတယ်။
ဝေါင်း! ဝေါင်း! ဝေါင်း!
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ အနက်ရောင်အရုဏ်ဦးနတ်ဆိုးလင်းနို့ကပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဓမ္မစွမ်းအားနည်းစနစ်ကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်ပြီး အရုဏ်ဦးနဲ့ ညနေဆည်းဆာရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခေါ်ယူလိုက်တယ်။ သူတို့က ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်ဘောလုံးကြီးနှစ်ခုလိုပဲ ပုံပျက်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။
ဝုန်း!!!
ကျယ်လောင်တဲ့ ဟိန်းသံနဲ့အတူ နဂါးခြင်္သေ့ဧရာမရုပ်သေး သုံးခုလုံးကို အနက်ရောင်အရုဏ်ဦးနတ်ဆိုးလင်းနို့က ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်။
“အခြေတည်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်! ဒါက အခြေတည်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်တာ သေချာတယ်။”
“အထင်ကြီးစရာပဲ!”
“ဒီအမွေခံတပည့်က မလွယ်ဘူး!”
“ရုပ်သေးစစ်ဆေးခြင်းမှာ သုံးဆင့် ရှိတယ်။ သူက ပထမနှစ်ဆင့်မှာ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခြင်း မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကိုပဲ လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုပြီး အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။”
“ဒါပေမဲ့ တတိယအဆင့်ကတော့ ဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပေါ်လာမယ့် ရုပ်သေးက အခြေတည်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိလိမ့်မယ်။”
လူတိုင်း ထပ်မံ ဆွေးနွေးကြတယ်။
ချီမင်ရဲ့ တိုက်ပွဲက အကြီးအကဲ အများကြီးရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်တယ်။