လျှို့ဝှက်နက်နဲကမ္ဘာ

တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူနဲ့ တာအိုရှာဖွေရေးဂိုဏ်းအကြောင်း ဆက်ပြောနေတယ်။ ချီမင်လည်း သေချာ နားထောင်နေတယ်။ သူ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရှေ့ပိုင်းဒေသက တာအိုရှာဖွေရေးဂိုဏ်းကိုအကြမ်းဖျင်းနားလည်လာတယ်။

ချီမင်က ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေအနေကို အထူးတလည် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့တာ မဟုတ်ပေမဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ အခြေခံအကျဆုံး နားလည်မှုတော့ ရှိတယ်။

ပထမဦးဆုံး ဒီကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကို လျှို့ဝှက်နက်နဲကမ္ဘာလို့ ခေါ်တယ်။

လျှို့ဝှက်နက်နဲကမ္ဘာမှာ နတ်ဆိုးတွေ၊ မွန်းစတားတွေ၊ အင်မော်တယ်တွေ၊ နတ်ဘုရားတွေ၊ လူသားတွေနဲ့ သရဲတွေ အတူတကွ တည်ရှိကြတယ်။

အရှေ့ပိုင်း၊ တောင်ပိုင်း၊ အနောက်ပိုင်းနဲ့ မြောက်ပိုင်းဒေသတွေအဖြစ် ခွဲခြားထားတယ်။

ဒါ့အပြင်...

ဗဟိုဒေသလည်း ရှိသေးတယ်။

တခြား ပိုပြီး လျှို့ဝှက်တဲ့ ကိစ္စတွေအနေနဲ့ကတော့...

ချီမင်က လောလောဆယ် မသိသေးဘူး။

ဒါ့အပြင်...

ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက တော်တော်လေး လျော့ရဲတယ်။ တိကျတဲ့ တားမြစ်ချက်တွေ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေအကြားမှာ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး။ အကယ်၍ တွေ့ရှိခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်။

သူတို့ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်လို့ မရဘူး။

အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ကြာချိန်ကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မဟာအကြီးအကဲ သုံးပါးက ဘယ်အချိန်မှာ အဆုံးသတ်သင့်တယ်ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ အကြီးအကဲတွေက ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာ ဘယ်အမွေခံတပည့်တွေက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းအင် မော်တယ်တောင်ကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသလဲဆိုတာကို လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီမှုရှိမရှိအပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။

ဘုန်း!

အဲ့ဒီအချိန်မှာ အဇူရာနဂါးက အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲရဲ့ တိကျတဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကြေညာပြီးတဲ့နောက် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ နောက်တော့ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ နန်းတော်ကနေ ပုံရိပ်လေးခု ပေါ်လာတယ်။

“ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မဟာအကြီးအကဲ သုံးပါးကို ကြိုဆိုပါတယ်”

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်...”

“…”

ပတ်ဝန်းကျင်မှာလွင့်မြောနေတဲ့ နန်းတော် ၁၂ ခုထဲမှာရှိတဲ့ အကြီးအကဲတွေ၊ အမွေခံအကြီးအကဲတွေနဲ့ တောင်ထွတ်သခင် ၁၂ ယောက်လုံးက ထရပ်ပြီး ပုံရိပ်လေးခုကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြတယ်။

ချီမင်နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း လေးလေးစားစားနဲ့ ဦးညွှတ်လိုက်ကြတယ်။

ယန်လီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာခြင်းလည်း မရှိသလိုဒေါသလည်း မရှိဘူး၊ “မဟာအကြီးအကဲတွေ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ဖို့ ခင်ဗျားတို့ကို အားကိုးရမှာပဲ”

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ခင်ဗျား အရမ်း လေးလေးနက်နက် လုပ်နေတယ်”

“ဒါက ငါတို့ လုပ်သင့်တဲ့အရာပဲ”

တာအိုဆရာအဇူရာနဂါး၊ ဘိုးဘေး ဝူယန်နဲ့ တာအိုဆရာ ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်တို့က လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြတယ်။

“အသက်သွင်း!”

နောက်တစ်ခဏမှာ သူတို့ လှုပ်ရှားပြီး လက်အမူအယာတွေ ပြုလုပ်လိုက်တယ်။ နေရာလပ်ဆိုင်ရာ ချိတ်တံဆိပ်တွေ ပေါ်လာပြီး ရှေ့ကို ပျံ့နှံ့သွားကာ နေရာလပ်ကို အလွယ်တကူ ခွဲပစ်လိုက်တယ်။

…

အချင်း ၁၀ မီတာရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အဲဒါက အင်မတန် တည်ငြိမ်ပြီး ရှေးဟောင်း ဆန်တဲ့မီးခိုးရောင် အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ အဲဒါကရေဝဲတစ်ခုနဲ့ တူတယ်။

“ဂိုဏ်းချုပ်”

တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက ပြောတယ်၊ “ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်း တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ”

“ကောင်းပြီ”

ယန်လီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

“ချင်းယင်” ယန်လီက ပြောတယ်။

“ဆရာ”

ဒီအချိန်မှာ စုချင်းယင်က နောက်ကနေ ပျံသန်းလာတယ်။ သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့တာ၁၀နှစ် နီးပါး ရှိပြီဖြစ်ပြီး စုချင်းယင်က နည်းနည်း ပိုရင့်ကျက်လာပုံရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးထွားလာပြီး ဘဲဥပုံ မျက်နှာနဲ့ ချယ်ရီရောင်နှုတ်ခမ်းတွေ ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ အသားအရေက ဖြူဖွေးပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ပိုပြီး ထူးခြားလာတယ်။

သူမက လောကထဲကို အခုမှ ဝင်လာတဲ့ နတ်သမီးလေးနဲ့ တူတယ်။

သူမမှာ လောကရဲ့ပြင်ပက အရှိန်အဝါ မျိုးရှိတယ်။

ယန်လီက ပြောတယ်၊ “ချင်းယင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ပဲ။ မင်း ဂိုဏ်းထဲကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ ဒီနေ့ မင်းက ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲကို ပထမဆုံး ဝင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအတွက် လမ်းပြပေးရမယ်”

“သွားတော့”

ယန်လီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

“အာ?!”

စုချင်းယင်က အံ့သြသွားပြီး သူမရဲ့ ပန်းရောင် နှုတ်ခမ်းလေးက အနည်းငယ် ပွင့်သွားတယ်။

တကယ်တော့ သူမရဲ့ ဆရာက သူမကို ဦးဆောင်ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ သူမ နည်းနည်း အံ့သြသွားတယ်။ သူမရဲ့ ဆရာက သူမကို တကယ် လှည့်စားလိုက်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူက အန္တာရာယ်ကင်းမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် တာအိုရှာဖွေရေးဂိုဏ်းက လူတွေလည်း လာလိမ့်မယ်။

အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်!

ဒါ... ဒါ...

သူမ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်...

“သူမက ဂိုဏ်းချုပ်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ခေါ်ယူခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်လား?”

“သူမ တော်တော်လေး လှပြီး အရှိန်အဝါလည်း ကောင်းတယ်”

“ဂိုဏ်းချုပ်ကသူမကိုရှေပြေးဖြစ်စေချင်နေတာလား? သူက သူမကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာလား?”

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်အနေနဲ့ သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ငါတို့ကို ဦးဆောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။ သူမမှာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိမလားဆိုတာပဲ ငါ စိုးရိမ်တာ”

“ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်က ဒီအမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား?”

“ဂိုဏ်းချုပ်က သူမကို အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ပြီးသူမရဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြစေချင်တာလား?”

“…”

အားလုံး တက်တက်ကြွကြွ ဆွေးနွေးနေကြတယ်။

“မြန်မြန်သွားတော့” ယန်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

စုချင်းယင်က အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ ရင်ထဲက စိုးရိမ်ပူပန်မှုက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတယ်။ လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက သူမအပေါ်မှာပဲ ကျရောက်နေရင်တောင် သူမ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားတယ်။

စိုးရိမ်နေတာလား? လန့်နေတာလား? ထိတ်လန့်နေတာလား?

အဆိုးမြင်စိတ်ခံစားချက် အမျိုးမျိုးကိုဖယ်ပစ်လိုက်တယ်။

စုချင်းယင် တော်တော်လေး ကြီးပြင်းလာပြီ။

ဝှစ်!

စုချင်းယင်ရဲ့ ပုံရိပ်က လေထဲကို ထိုးခွင်းပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်အောက်မှာ သူမရဲ့ ပုံရိပ်က ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲကို ပျံဝင်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

ဘုန်း!

နောက်တစ်ခဏမှာ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ နန်းတော်ရဲ့ အထက်ကောင်းကင်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ပုံရိပ်ထဲမှာ စုချင်းယင်ပဲ။ သူမက ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကနေတဆင့် ခန်းခြောက်သွားတဲ့ ချန်မြစ်ကို အခုမှ ရောက်သွားတယ်။ သူမက အခု မြစ်ကမ်းပါးပေါ်မှာ ရပ်နေတယ်။

“အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ တရားဝင် စတင်ပါပြီ”

တာအိုဆရာအဇူရာနဂါးက အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊ “ရုပ်သေးစစ်ဆေးခြင်းကို အောင်မြင်တဲ့ အမွေခံတပည့်တွေ အားလုံး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ပြီး ချန်မြစ်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူရဲ့ အပေါက်ကို ရှာပြီး အထဲကို ဝင်ကြ”

“သွားကြစို့!”

ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!!!

သူ စကားဆုံးတာနဲ့ အမွေခံတပည့်တွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေက အလင်းတန်းတွေလို လေထဲကို ထိုးခွင်းပြီး အပေါ်ကို အလျင်အမြန် ပြေးတက်သွားကြတယ်။ သူတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြတယ်။

“ဂျူနီယာညီလေး ချီ၊ ဘာလို့ မင်း မပြင်ဆင်သေးတာလဲ?” ကျန်းဖေကျွမ်းက တည်ငြိမ်နေတဲ့ ချီမင်ကို ကြည့်တယ်။

“မလောပါနဲ့” ချီမင်က ပြောတယ်။

“ဒါဆို ငါ အရင်သွားတော့မယ်” ကျန်းဖေးကျွမ်းက ပြန်ပြောတယ်။

မကြာခင်မှာ ချီမင်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကတိမ်စိမ်းတောင်ထွတ်ရဲ့ အမွေခံတပည့်တွေက ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကနေတဆင့် ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး ချန်မြစ်ကို ဦးတည်သွားကြတယ်။ ချီမင်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တယ်။

“ဒီကောင်လေးက လုံးဝ စိတ်မပူတတ်ဘူး” မော့ဟန်ကျန်းက ပြောတယ်။

“ဟုတ်တယ်” ဖုန်းဇီမုက ပြောတယ်၊ “ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရတဲ့သူတွေက သဘာဝအားဖြင့် တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ရှည်တတ်ကြတယ်”

“ဟိဟိ”

ဝေဟွာတုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောတယ်၊ “ငါထင်တာတော့ ချီမင်က ရုပ်သေးစစ်ဆေးခြင်းမှာ ပထမရပြီးတော့ နည်းနည်း မာနကြီးနေပုံရတယ်။ သူ့နေရာသူမသိဘူး”

“အဲဒါက ယုတ္တိရှိတယ်”

“…”

တခြား တောင်ထွတ်သခင်တွေက ပြောပြီး ချီမင်ကို နှိမ်ပြောလိုက်ကြတယ်။

ချီမင်က ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းရှေ့ကို ရောက်နေပြီ။ သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး ဝင်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်က ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချက်ချင်းအလေးချိန်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံကမှုန်ဝါးသွားတယ်။

ဘုန်း!

နောက်တစ်ခဏမှာ ချီမင်ရဲ့ အမြင်အာရုံက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အလေးချိန်မဲ့တဲ့ ခံစားချက်လည်း ပျောက်သွားတယ်။

“ဒါက...”

ချီမင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ့မျက်လုံးထဲကို ရောက်လာတာက ဗလာကျင်းနေတဲ့ မြစ်ကမ်းပါးတစ်ခုပဲ။ ချန်မြစ်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ ကျော်လောက်က ခန်းခြောက်သွားတဲ့အတွက် မြစ်ကမ်းပါးက အကြာကြီးခန်းခြောက်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

သူ အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

ကောင်းကင်က တိမ်ကင်းစင်နေတယ်။

“ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်က အရမ်းပါးတယ်”

ချီမင်က အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်က အင်မတန် ပါးလွှာတာကို ခံစားလိုက်မိတယ်။ အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းနဲ့ လုံးဝ ယှဉ်လို့မရဘူး။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ပဲကွာခြားတယ်။

ချန်မြစ်ကမ်းပါးမှာ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ယူနစ်က ၁ ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ယူနစ်က အများအားဖြင့် ၁၀၀ ကျော်တယ်။ အချို့ အထူးနေရာတွေမှာဆိုရင် ယူနစ်ထောင်နဲ့ချီ ဒါမှမဟုတ် သောင်းနဲ့ချီအထိ ရောက်နိုင်တယ်။

ဒီကနေ သိသာတယ်။

ပြင်ပကမ္ဘာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းထက် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်။

ချန်မြစ်က ပြင်ပကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေပြီ။

“နောက်လုပ်ရမှာက ငါ ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူရဲ့ အဝင်ဝကို ရှာသင့်တယ်”

စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်ပြီး ချီမင်က သူ့ရဲ့ ဓမ္မစွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး လက်ချောင်းတွေနဲ့ တွက်ချက်လိုက်တယ်။ သူက ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူက တခြား အမွေခံတပည့်တွေလို မျက်စိမှိတ်ပြီး ရှာဖွေစရာ မလိုဘူး။

ဘုန်း!

ချီမင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဓမ္မစွမ်းအားတွေ တုန်ခါသွားပြီး ပြန်လည်တန်ပြန်သက်ရောက်လာတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို အလွယ်တကူ ချေဖျက်လိုက်တယ်။

ချီမင်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့အရာမှန်သမျှကိုသူ့ရဲ့ ဓမ္မစွမ်းအားတွေနဲ့ အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်တယ်။

ဟုတ်တယ်၊ အကယ်၍ ချီမင်က သန့်စင်ရွှေခန္ဓာကို မြှင့်တင်ခဲ့ရင် ဒီထက်ပိုပြီး လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။

“တိမ်နဲ့ မြူကို စီးနင်းခြင်း”

ချီမင်က သူ့ရဲ့ ဓမ္မစွမ်းအားတွေကို လှည့်ပတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကြယ်တာရာသုံးဆယ့်‌ခြောက်ပညာရပ်ကို သုံးလိုက်တယ်။ တိမ်နဲ့ မြူတွေက သူ့ကို ဝန်းရံသွားတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အဖြူရောင်တိမ်တစ်ခု စုစည်းသွားတယ်။

ပြီးတော့ သူ ခုန်တက်ပြီး အဖြူရောင်တိမ်ပေါ်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။

“သွား!”

ဝှစ်!

ချီမင်က အလင်းတန်းတစ်ခုလို အဲဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ အရှိန်ကအရန်း မြန်ပြီး ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူရဲ့ အပေါက်ဆီကို ပျံသန်းသွားတယ်။

တိမ်နဲ့ မြူကို စီးနင်းခြင်း

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ပညာရဲ့ ပျံသန်းခြင်းနည်းလမ်းပဲ။ အဲဒါက ကျွမ်းကျင်ဖို့ အတော်လေး လွယ်ကူတဲ့ လျှို့ဝှက်နက်နဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်နည်းစနစ်လို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ ပျံသန်းတဲ့ အရှိန်က အဓိကအားဖြင့် သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။

သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်လေ၊ သူ ပိုမြန်မြန် ပျံသန်းနိုင်လေပဲ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်လေ၊ သူ့ရဲ့ ပျံသန်းတဲ့ အရှိန်က ပိုနှေးလေပဲ။

မကြာခင်မှာ ချီမင်က သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူတပည့်နဲ့ တွေ့လိုက်တယ်။

နှစ်ဖက်သား ဆုံသွားကြတယ်။

ပြီးတော့ သူတို့ ဝေးဝေးကနေ အချင်းချင်း ကြည့်နေကြတယ်။

“ချီမင်!”

တစ်ဖက်လူက ဆံပင်တိုတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ “ငါတို့ ဒီမှာ တကယ် တွေ့ကြတာပဲ”

“မင်းက ဘယ်သူလဲ?”

ချီမင်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို မသိဘူး။

“ငါက အင်မော်တယ်ဖြစ်စဉ်တောင်ထွတ်ရဲ့ အမွေခံတပည့် ကျန်းမင်”

ဆံပင်တိုတဲ့ လူငယ်က သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ပြီး သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖော်ပြလိုက်တယ်၊ “မင်းရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ငါ ကြားဖူးတာ ကြာပြီ။ ငါတို့ တွေ့ဆုံဖို့ ကံပါလာတဲ့အတွက် သောင်းပြောင်းကြာပန်းစိမ်းဓားသိုင်းကျမ်းက ကောလဟာလတွေထဲက ပြောသလောက် အစွမ်းထက်လားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်”

“မင်း တိုက်ခိုက်ချင်တာလား?” ချီမင်က မေးတယ်။

“ဟုတ်တယ်” ကျန်းမင်က ဖြေတယ်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး”

“ငါတို့ မတိုက်ခိုက်ရသေးဘဲနဲ့ ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ?” ကျန်းမင်က ပြန်ပြောတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲ နန်းတော်ရဲ့ အထက်ကောင်းကင်မှာ ပုံရိပ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာတယ်။

အမွေခံတပည့်တွေရဲ့ အခြေအနေကို လူတိုင်းဆီ ပျံ့နှံ့သွားတယ်။

အင်မော်တယ်ဖြစ်စဥ်တောင်ထွတ် လွင့်မျောနန်းတော်ထဲမှာ...

“ဒီကောင်လေး ကျန်းမင်က ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ချီမင်ကို ဘာလို့ပြဿနာ ရှာနေတာလဲ?”

အင်မော်တယ်ဖြစ်စဉ်တောင်ထွတ်ရဲ့ အမွေခံအကြီးအကဲ ရှီကိုင်ရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောတယ်၊ “ငါတို့ အခု လုပ်သင့်တာက ရှေးခေတ်ကောင်းကင်ဂူရဲ့ အဝင်ဝကို ချက်ချင်း ရှာဖွေဖို့ပဲ။ ချီမင်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်။ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ?”

“ကျန်းမင်က တာအိုအခြေတည်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားပြီး အရမ်း အင်အားကြီးတယ်။ ချီမင်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲ ရှိရင်တောင် သူက ကျန်းမင်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်သင့်ဘူး”

“ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေပါပဲ။ သူတို့က ပြင်ပ အင်အားတစ်ခုပဲ”

“သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းက အရေးကြီးဆုံးပဲ”

အင်မော်တယ်ဖြစ်စဉ်တောင်ထွတ်ရဲ့ အမွေခံအကြီးအကဲတွေက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြောကြတယ်။

“ဒီကျန်းမင်က တကယ့်ကိုစိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်”

လုချင်းယန်က မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်တယ်။ “ဂျူနီယာမောင်လေးကို ဘာလို့ပြဿနာရှာနေရတာလဲ?”

“ချီမင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကအမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်”

ဖုန်းဇီမုက စဉ်းစားရင်း ပြောတယ်၊ “ကျန်းမင်က တာအိုအခြေတည်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ချီမင်မှာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်ရှိတယ်။ သူ မတိုက်ခိုက်နိုင်တာ တော့မဟုတ်ဘူး။ သူ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်”