ဝမ့်အိမ်တော် ချေမှုန်းခံရပြီ

ဝမ့်အိမ်တော်၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မီးရောင်များ၊ သေရည်များနှင့် ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်နေသေးသည်။

နှစ်ကုန်တော့မယ်ဆိုတော့ လီမိသားစုမှ လီရှောက်ကွမ်း၊ ရှမိသားစု ရှကျယ်၊ ယန်မိသားစုမှ ယန်ယိ၊ ကျန်းမိသားစုမှ ကျန်းရှိုယီး၊ ယောင်မိသားစုမှ ယောင်လော့ဟွာ၊ ကောင်းမိသားစုမှ ကောင်းကျန့်၊ ရွှီမိသားစုမှ ရွှီဖောင့်ကျီး၊ ကျောင်မိသားစုမှ ကျောင်ထူ၊ ဖေ့မိသားစု ဖေ့ယို့ယင်း၊ ကျိုင်မိသားစုမှ ကျိုင်ပေါင်ပေါင်း၊ ချွေးမိသားစုမှ ချွေးကျစ်၊ မာမိသားစုမှ မာတင့်ကော်၊ ကုမိသားစုမှ ကုရှောင်ချွမ်းတို့ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ရယ်မောနေကြသည်။ ဒါပေမယ့် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရင် သူတို့ဟာ တစ်ခုခုကို စောင့်နေသလိုမျိုး ဘေးနားကို အမြဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ စိတ်က ကယောင်ကတန်း ဖြစ်နေတာကို တွေ့နိုင်ပါ၏။

မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၏ ဆေးသံတမန်များကို အဓိက မိသားစုများကြားတွင် လူသိမများသော၊ အားလုံးမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်မနေသူများသာ ဖြစ်လေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လီရှောက်ကွမ်းသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အဆက်အနွယ်တွင် ညီအစ်ကို မောင်နှမ ဆယ်ယောက်ကျော်ဖြင့် အဆင့် ၁၃ ရှိသည်။ ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်း အားလုံးကို သူ့ညီအကို မောင်နှမများက လုယူသွားခဲ့ပြီး ကျော်ကြားလာဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိခဲ့ပါ။

သူသည် အချိန်အများစုတွင် အိမ်၌သာနေပြီး အပြင်ထွက်လေ့မရှိပေ။ ဂိုဏ်းတွင်းရှိ တပည့်များမှလွဲ၍ ဘယ်သူ့ကမှ သူ့ကို မသိကြချေ။

သို့သော် သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ တကယ့်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားပြီး ဂိုဏ်းက တန်ဖိုးထားသော လေ့ကျင့်ရေး ဆရာကြီး ဖြစ်သည်။

သူက ပျော့ညံ့သူမဟုတ်ပေ။ အလွန်ငယ်ရွယ်ဟန် အသက်သုံးဆယ့်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ ဒါကြောင့် သူသည် ယခုလိုကိစ္စအား စေလွှတ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ ဒေသတွင်းရှိ အကြီးတန်းအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကိုင်းအခက် မိသားစုမှ သခင်သာဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက နှင်ထုတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မိသားစုအတွက် လျှို့ဝှက်ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် ချွမ်ကျိုးရှိ ဘိုးဘွားအိမ်တွင် နေခဲ့သည်။

နှစ်မကုန်ခင် ဆေးလာတောင်းရတာက အဲဒီဖြေရှင်းပေးရတဲ့ ကိစ္စတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။

တခြားလူအများစုမှာ လီရှောက်ကွမ်းလို နယ်ပယ်တွေ ရှိသည်။ သူတို့သည်လည်း မိသားစုအတွင်းတွင် စစ်မှန်သောအာဏာကို ကိုင်စွဲထားပြီး အပြင်ထွက်ခဲသူတွေပင်။ တခြားမျိုးရိုး အမည်များဖြင့် သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်သာ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ တည်နေရာများမှာ လျှို့ဝှက်ထားသောကြောင့် ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူအနည်းငယ်ကသာ ၎င်းတို့ကို သိကျွမ်းကြသည်။

၎င်းတို့သည် အသက်မ​ကြီးသေးသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းရည်များလည်း ရှိသည်။

ဤဆေးဆရာ ဆယ့်သုံးပါးကလည်း မြင်းနီဓားပြများ အကြောင်းကို သိပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကျင့်ပျက်ခြစားသော အရာရှိများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဆင်းရဲသူများကို ကူညီရန် ချမ်းသာသူများကို လုယက်ခဲ့သူပင်။ မြင်းနီ ဓားပြ နှစ်ယောက် ရှိတာကြောင့် ဒီည လူတွေကို လာသတ်မှာ ကြောက်နေကြ၏။

"ဥပဒေကို အတင်းအကြပ် ဖောက်ဖျက်တဲ့လူတွေကို သူရဲကောင်းတွေလို့ ခေါ်နေတာက ဒေါသထွက်ချင်စရာပဲ..."

ယန်ယိက သေရည်ခွက်ကို ကစားရင်း ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ဆိုသည်။

"တိုင်းပြည်မှာ ဥပဒေတွေ ရှိတယ် မိသားစုမှာ စည်းကမ်းတွေ ရှိတယ်... ချင်းကျိုးမှာ အကျင့်ပျက် အရာရှိတွေ ရှိနေရင်တောင် တိုင်းပြည်ရဲ့ ဥပဒေနဲ့ အညီပဲ အရေးယူမယ်... လူတိုင်း နည်းနည်းလေး အမှားလုပ်ရုံနဲ့ အစိုးရရုံးကို အချိန်မရွေး ဓားနဲ့ထိုးရင်တော့ ကမ္ဘာကြီးက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေမှာပဲလေ..."

ကုရှောင်ချွမ်းသည် အလှလေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ထည့်ဖက်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်ကိုတော့ သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ထားလေသည်။

"မြင်းနီဓားပြက ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို လုယက်ပြီး လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို ဝယ်ဖို့ ဒီဘဏ္ဍာတွေကို သုံးနေတာ... သူက သစ္စာဖောက်ကြီးပဲ အဲဒီလူက ပုန်ကန်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာ ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်!"

ယောင်လော့ဟွာ : "တောသူတောင်သား အများစုက ကျောင်းကို မရောက်ဖူးကြဘဲ အရမ်းမိုက်မဲကြပါတယ်... သူတို့က ငွေဒါဇင်အနည်းငယ်နဲ့ လာဘ်ထိုးခံရပြီး မြင်းနီဓားပြတွေကို ချီးကျူးနေကြတာ.. အကုန်လုံးက ငတုံးတွေ... ခေါင်းဖြတ်ခံရသင့်တယ်!"

သူမက ရွှီဖောင့်ကျီးကို ကြည့်ပြီး။

"ရှင့်ကို ငွေဒါဇင်နဲ့ချီပြီး လာဘ်ထိုးလို့ရလား"

ထို့နောက် သူမက ကျောင်ထူကိုကြည့်ကာ။

"ဒါမှမဟုတ် ရှင့်ကိုရော ငွေဒါဇင်အနည်းငယ်နဲ့ လာဘ်ထိုးလို့ရလား"

ထို့နောက် မာတင့်ကော်ကိုလည်း ကြည့်ကာ :"ဒါမှမဟုတ် ရှင်ရော ငွေဒါဇင်နဲ့ လာဘ်ထိုးခံခဲ့တာလား"

အားလုံးက ပြုံးပြီး ခေါင်းယမ်းကြသည်။

"ငွေတစ်ဒါဇင်လောက်နဲ့လား? ငွေက ထောင်သောင်းမကရင်တောင် မင်းငါ့ကို ဝယ်လို့မရဘူး... ငါတို့ ပညာရှင်တွေက အရှက်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ သိတယ်... စည်းစိမ်နဲ့ ဖောက်ပြန်လို့ မရသလို ဆင်းရဲတွင်းထဲလည်း မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး!"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ကုရှောင်ချွမ်းသည် သူ့လက်များကို အလှ​လေးရဲ့ လက်များထဲမှ အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီည အပြင်မှာ ငှက်ကလေးတွေ အကျယ်ကြီးပဲ သီဆိုနေကြတယ်" သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

အပြင်မှထွက်လာသော ကျေးငှက်များ၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော တေးဆိုသံကို လူတိုင်းကြားလိုက်ရသည်။ ငှက်ဝါလေးတွေရဲ့ တေးဆိုသံဖြစ်ကာ အကောင်အရေအတွက်က အတော်များပုံပင်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီလို ညဉ့်နက်မှ ငှက်ဝါက ဘယ်က​ရောက်လာတာလဲ"

လူတိုင်းက ဒါကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ညသန်းခေါင်ကျော်တဲ့အထိ စကားပြောပြီး သောက်စားကြသည်။

ဝမ့်ရှစ်တဲသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကာ လူတိုင်းနောက်သို့ ပြေးလွှားရင်း အလုပ်များနေပါသည်။ သူသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်သော်လည်း အသက်လေးဆယ်ကျော် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် သေရည်အိုးကို ကိုင်ထားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခွက် လွတ်သွားတိုင်း ချက်ချင်းပြေးပြီး အဲဒီလူအတွက် သေရည် လောင်းထည့်ပေးရသည်။

အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်ပေမယ့် သူ့ကျန်းမာရေးက လူငယ်တော်တော်များများထက် ပိုကောင်းပါ၏​။ မနေ့ညက အိမ်ငှားလယ်သမား စန်းကျူ့ကျစ်က အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် မိန်းမကို သူ့အခန်းထဲ ပို့ပြီး အပျိုစင်ဘဝကို ယူခိုင်းခဲ့သေးသည်။

ဤသည်မှာ ချင်းကျိုး၏ ထုံးစံဖြစ်သည်။ အိမ်ငှားတွေ လက်ထပ်ပြီးတဲ့အခါ သခင်ကို သန့်ရှင်းစေဖို့အတွက် သတို့သမီးကို သခင်ရဲ့အိပ်ရာထဲ အရင် ပို့ပေးရမည်။

ဤသည်မှာ အိမ်ငှားသူသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာပင်ဖြစ်သည်။ အိမ်ငှားက နောက်နေ့မနက်မှာ သူ့မိန်းမကို အိမ်ပြန်ခေါ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရမည်။ အကယ်၍ မျိုးဆက်တစ်ဆက် သို့မဟုတ် နှစ်ဆက် ထိန်းနိုင်ခဲ့ပါက မျိုးဆက်ငါးဆက် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆက်လည်း ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ့်ရှစ်တဲမှာ သူ အမှန်တကယ်ပင် အသက်ကြီးနေပြီဟု ခံစားမိသည်။ မနေ့ညက အလုပ်တွေပြီးတော့ သူ့ခါး​တောင် နည်းနည်းနာသွား၏။

နောက်ဆုံးတော့ သူက လူငယ်လေး မဟုတ်တော့ချေ။

သူ့ကိုယ်သူ တွေးမိပါ၏။ ယခုအချိန်မှစ၍ ဤအရာမျိုးသည် သူ၏သားအကြီးဆုံး ဖြစ်သော လူယုတ်မာ ဝမ့်ကောင်းတဲထံ ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်ပြီး ရံဖန်ရံခါသာ ခံစားနိုင်တော့မည်။

သူဟာ အသက်ရှည်ဆေးကို မယူရချေ။ ဝမ့်ရှစ်တဲ ဤစည်းကမ်းများကို နားလည်ပါသည်။

၎င်းတို့က ဝမ့်မိသားစုအပိုင် မဟုတ်ပါ။ ဝမ့်မိသားစုသည် စိုက်ခင်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်သာ ကူညီပေးရသည်။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တဲ့ အရာတွေကို ထိမိရင် အလွယ်တကူ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်လေ။

သူ့အဖိုးသည် နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် စိတ်ပျောက်ကာ မှော်ဆေး၏ အညစ်အကြေးများကို တိတ်တဆိတ် မြည်းစမ်းကြည့်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အိပ်ယာပေါ်မှာ လဲလျောင်းရင်း ခေါင်းပြတ်သွားရ၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ဦးခေါင်းမပါဘဲ သင်္ဂြိုဟ်ရတာမို့ ဘိုးဘွားများ၏ သင်္ချိုင်းတွင်ပင် မထားရှိနိုင်တော့ပေ။

သူသည် နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်ခဲ့ရာ ဝမ့်မိသားစုသည် ပို၍ပို၍ ချမ်းသာလာခဲ့သည်။

သူ့အဘိုးက သင်ခန်းစာပဲ မဟုတ်ပါလား။ ခွေးဖြစ်လျှင် ခွေးဖြစ်ရန် သတိရှိသင့်သည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် အသက်ရှင်နေတော့ရော ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် အခုပျော်အောင် နေလိုက်တာက ပိုကောင်းပါ၏။

ဝမ့်မိသားစုကို မိသားစုကြီး ၁၃ခုလို မိသားစုကြီးဖြစ်လာရန် မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့နှင့် သူတို့၏သားစဉ် မြေးဆက်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးအချို့ကို ရှာဖွေရန် ထိုမိသားစုများ၏ အကာအကွယ်ကို အခွင့်ကောင်း ယူထားခဲ့သည်။

ဥပမာ- ယာဂုဆိုင်ဖွင့်ပြီး ထမင်းနဲ့ မုန့်ပေါင်းကို နေ့တိုင်း ပေးရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်မယ်။ ဤလူများသည် ဝမ့်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများအား နံ့သာပေါင်းနှင့် ငွေစက္ကူတွေကို မီးရှို့ကြလိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝမ့်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများသည် နတ်အသွင်အပြင်အဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

မိသားစု ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဘုရားသခင်က ကာကွယ်ပေးထားလို့ ယုံကြည်နေတာက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်တာထက် ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် သူ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေတာတောင် လူအချို့က သူ့အတွက် နတ်ကွန်းတစ်ခုဆောက်ပြီး သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်အဖြစ် နေ့တိုင်း နံ့သာပေါင်းမီးရှို့ကာ ကိုးကွယ်ကြသည်။ သူသေဆုံးပြီးနောက် သူသည် သူ၏ နတ်သဏ္ဌာန်ကို ချက်ချင်း ရနိုင်မှာပင်။

မြင်းနီဓားပြများကြား တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခံရတာထက် သာလွန်သည်လေ။ သက်တမ်းကို နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက် သက်တမ်းတိုးဖို့၊ ဆေးပင် ကြီးထွားဖို့ အခက်အခဲတွေ အများကြီးကို ဖြတ်ကျော်ရတာထက် ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား။

ထို့ပြင် သူသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုသောကြောင့် အခြားသူများထက် ပို၍ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။

ကျိုင်ပေါင်ပေါင်းရဲ့ သေရည်ခွက် လွတ်နေတာ မြင်သောအခါ ကမန်းကတန်း ပြုံးကာ ဦးညွှတ်ကာ ခွက်ကို ဖြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တော့ ဒီလိုမျိုးအတွက် အစေခံတွေကို ချန်ထားနိုင်ပေမယ့် ဝမ့်ရှစ်တဲမှာ သူကိုယ်တိုင်လုပ်မှသာလျှင် မိသားစုကြီးတွေရဲ့ အစေခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်တယ်လို့ ခံစားရလေသည်။ သခင်က ပျော်ရွှင်နေပြီဆိုရင် ခွေးတစ်ကောင်အနေနဲ့ ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် စိမ်းလန်းသော နဂါးကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသောအခါတွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဖြောင့်တန်းသွား၏။

ဝမ့်ရှစ်တဲသည် ဤနှစ်များအတွင်း ပျင်းရိနေသော်လည်း သူ့တွင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ သူ့အောက်တွင် ငှားရမ်းနေထိုင်သူ များစွာရှိသောကြောင့် နတ်သန္ဓေသားကို ရရှိရန် သူ့အတွက် အဆင်ပြေသည်။ နတ်သန္ဓေသားသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့် ပထမတန်းအဆင့် နတ်သန္ဓေသား ဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် အထိ ရောက်နေပါပြီ။

သူသည် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိပြီသည်နှင့် သူ့ဝိညာဉ်က ပြေးထွက်သွားကာ လက်နက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

လက်နက်ကို ရွှေစေတီဟု ခေါ်တွင်ပြီး သုံးလွှာခွဲထားသည်။ ပထမအလွှာကို ရွှေယွဲ့ရှန်ကျင်း မြင့်မြတ်သော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ခြယ်မှုန်းထားသော ပရဒိသုဘုံဟုခေါ်သည်။ ဒုတိယအလွှာမှာ စိန်သုတ္တန်ဖြင့် ရေးထိုးထားသော သုတ္တန်စေတီ ဖြစ်သည်။

တတိယထပ်တွင် ဖန်မီးအိမ်များ၊ မြင်းများ၊ ဓားများ၊ ရှေးဦးခေါင်းခွံများ စသည်တို့အပါအဝင် နှစ်များတစ်လျှောက် ဝမ့်မိသားစုမှ စုဆောင်းစုဆောင်းထားသော ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

နားထဲမှာ နဂါးဟောက်သံကြားတော့ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်နိုင်တဲ့ ရွှေစေတီကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် ဓားမီးသည် ပြိုကျပြီးတာနဲ့ ရွှေစေတီက ကွဲအက်သွား၏။

ဘာနတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်လဲ၊ ဘာရွှေယွဲ့ရှန်ကျင်းလဲ၊ ဘယ်လို အနစ်နာခံပြီး သန့်စင်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝမ့်မိသားစုရဲ့ ထောင်ချီရှိတဲ့ ကုသိုလ်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်အရာကမှ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ပါဘူး။

ဓားပြုတ်ကျလာသည်နှင့်အမျှ သွေးနှင့်အသားတို့သည် နေရာအနှံ့ ပျံ့သွားသည်။

"လာပြီ!"

ထိုပွဲ၌ မိသားစုကြီးများထဲမှ ဆရာကြီးများအားလုံးက ၎င်းတို့၏ မှော်စွမ်းအားများကို အော်ဟစ်တိုက်တွန်းကြပြီး ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သခင်ဆယ့်သုံးပါး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နယ်မြေတွေက ထပ်နေပါသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က အလှလေးများဟာ ဒီလိုပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။

သူမတို့သည် တစ်​ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါက်ကွဲပြီး အခိုးအငွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား​ရြသည်။

နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်က လီရှောက်ကွမ်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေသည် တာအိုဘုံကျောင်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော စွမ်းအားအတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

အနတ္တသန့်စင်သော နယ်ပယ်သို့ ရောက်သွားမှသာလျှင် ဘုံကျောင်းကို တည်ဆောက်ပြီး မဟာတာအိုရဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီရှောက်ကွမ်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် ကျင့်စဥ်မှာ လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည့် "ချန်ထျန်းချင်းယွင်" အထွတ်အထိပ်ဆုံး ကျင့်စဥ် ဖြစ်သည်။ လီရှောက်ကွမ်းသည် ဤကျင့်စဥ်ကို နောင်လာနောက်သားများထံ မပေးပို့နိုင်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်သာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

နောက်မျိုးဆက် ခေါင်းဆောင်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ခေါင်းဆောင်အသစ်၏ မျိုးရိုးကျင့်စဥ်ကို စတင်လေ့ကျင့်နိုင်မှာပဲ ဖြစ်သည်။ ချန်ထျန်းချင်းယွင် ကျင့်စဥ်သည် တာအိုဝါဒီဘုံကျောင်း၏ အပိုင်းအစများကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤကျွမ်းကျင်မှုမှာ အလွန် ထူးခြားပေ၏။

သူသည် တံခါးကို တစ်ဖက်သို့ မျက်နှာမူကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သော် ငရဲမီးပေါ်၌ မြင်းနီဓားပြက မြင်းနီ​ကြီး စီးနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ မြင်းတွင် မြင်းခေါင်းနှင့် ကိုယ်ထည်၊ နဂါးခြေများ ရှိပြီး သန်မာ၊ အစွမ်းထက်သော ခြေလက်များ ရှိသည်။ အပြာနှင့် အနီရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အလွန်ရက်စက်ပုံရသည်။

မြင်းစီးသူ လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင် နဂါးလခြမ်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားသည်။ ဓားက မီးတောက်တွေနဲ့ တဖျပ်ဖျပ် တောက်​လောက်ကာ သူ့ဆီသို့ ခုတ်ထစ်လာ၏။

"ထျန်းချင်!"

လီရှောက်ကွမ်း ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ လာသူသည် နောက်ထပ် မြင်းနီဓားပြဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူမှာ လီထျန်းချင် ဖြစ်နေမယ်လို့တော့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဓားက အလွန်လျင်မြန်စွာ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးက မြို့ကိုတောင် လွှမ်းမိုးသွားနိုင်သည်။ မီးစိမ်းသည် သခင်ဆယ့်သုံးပါး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နယ်မြေများကို ဖြတ်တောက် ပစ်လိုက်သည်။

ထပ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေ ဆယ့်သုံးကွက်သည် အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်က အားကြီးသူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကိုပင် ကျော်သွားနိုင်သည်။ စာလုံးများကို ဖြတ်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့သည် လမ်းကြောင်း၏ စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်း ကြေမွသွားမည်ဖြစ်ပြီး မှော်လက်နက်များလည်း အရည်ပျော်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤဓားသည် ဆယ့်သုံးလွှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေရဲ့ အတားအဆီးကို ကြုံတွေ့သောအခါ စွမ်းအားက ပိုလို့တောင် အားကောင်းလာ​သေးသည်။ ပိုအားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ခွဲပြီးနောက် လီရှောက်ကွမ်းရဲ့ ခေါင်းကို ရောက်လာပါ၏။

"ငါ့ကို အရင်သတ်မယ်ပေါ့..!"

လီရှောက်ကွမ်းလည်း ဒေါသတကြီးနဲ့ ဘေးကနေ ရှောင်ထွက်သွား၏။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ယခုအချိန်တွင် ပစ်မှတ်ကို လွတ်သွားသော နဂါးစိမ်းဓားသည် ရုတ်တရက် ရပ်သွားကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတာ လွယ်ကူသွားသလို စက်ဝိုင်းပုံ လှည့်ပစ်ခဲ့သည်။

လီရှောက်ကွမ်း၏ ခေါင်း လွင့်ပျံလာသည်။ ဓားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရိုးရှင်းပေမယ့် အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အကြိမ်တစ်ရာ၊ တစ်ထောင် (သို့) တစ်သောင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အစွမ်းကုန် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်ပေ၏။ ဓားချက်က လီရှောက်ကွမ်းကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချပစ်သည်။

သူ့ဦးခေါင်းသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသေးသည်- "ငါ့ကို ဘယ်သူသတ်လိုက်တာလဲ... လီထျန်းချင်လား မြင်းနီဓားပြလား?"

လီထျန်းချင်သည် လီရှောက်ကွမ်းကိူ ခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ်ပြီး မြင်းစီးထွက်သွားကာ ဓားကို လှည့်ပတ်ရင်း ရန်သူ့ ဓားအလင်းများကို ရှောင်ရန် အရပ်ရပ်သို့ ခုန်ပျံနေသည်။ မြင်းက အိမ်ကြီး တစ်လျှောက် ဆက်တိုက် ပြေးနေသည်။

လူတိုင်းသည်လည်း လေထဲတွင် ပြေးလွှားနေကြပြီး ဝိုင်းဖွဲ့နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လီထျန်းချင်ဟာ အိပ်မက်မက်နေသလား နိုးနေသလားပင် မသိတော့ပေ။

သူ့မြင်းပေါ်က ခုန်ပြီး ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်တာနဲ့ သူ့ဆယ့်သုံးယောက်မြောက် ဦးလေးကို ခေါင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တာ မြင်လိုက်ရသည်။ ကျန်လူ၁၂ယောက်ကလည်း နောက်သို့ ခုန်ထွက်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များနှင့် ရတနာများကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့ရဲ့ မတူညီတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေ၊ မတူညီတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေနဲ့ သူတို့ စုစည်းထားတဲ့ မတူညီတဲ့ အဆောင် စာလုံးတွေဟာ သူ့စိတ်ထဲမှာ ထင်ထင်ရှားရှား ထင်ဟပ်နေပါ၏။

ဝမ့်အိမ်ကြီးထဲက ငှက်များသည် သူ့မျက်လုံးများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကို ရှုထောင့်တိုင်းမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒီငှက်တွေဟာ မနေ့က သူ သစ်ရွက်တွေကို မှုတ်ပြီး အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ငှက်တွေပါပဲ။

ယခုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးချင်းရဲ့ စွမ်းအင် စုစည်းမှုတွေက စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချန်ရှီလို မှော်ပညာထဲတွင် အချိန်များစွာ မဖြုန်းခဲ့သဖြင့် သူ့​​မှော်ပညာသည် ချန်ရှီလောက် အံ့သြစရာ မကောင်းပေ။ သူသည် ငှက်များစွာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ထိုငှက်များကတော့ သူ၏အမြင်အာရုံ နယ်ပယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အခုတော့ သူ အိပ်မက်ထဲမှာ ရှိနေပုံပါပဲ။ မျက်လုံးကို မဖွင့်ထားသော်လည်း ထိုငှက်များမှတစ်ဆင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့်​သည်လည်း ဤငှက်များ၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေနေပုံရသည်။

ကျောင်ထူက သူ့နောက်မှ တက်လာပြီး သူ့ဓားကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ကျောင်မိသားစု၏ ဓားသိုင်းကို တာအိုဘာသာဓားဟု လူသိများသည်။ ဓားအလင်းက လျင်မြန်သည်၊ ဓားစွမ်းအင်က အစွမ်းထက်ပြီး အလုံးစုံ လွှမ်းခြုံထားနိုင်သည်။ အင်အားနယ်ပယ်က ဘယ်နေရာပဲရောက်နေနေ ဓားအလင်း ရောက်လာပြီးတာနဲ့ ဘယ်သူမှ တားလို့မရချေ။

သူက နောက်ကနေ ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး အေးစက်တဲ့ အလင်းရောင်က လီထျန်းချင်ရဲ့ ခေါင်းနောက်ကို ရောက်နေပြီ။

ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့်သည် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြင်းကို လှည့်ချလိုက်သည်။ ကျောင်ထူရဲ့ ဓားနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်မြေက တစ်ဝက်တစ်ပျက် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသည်။ တိုင်းတာဖို့ ပေတံကို သုံးထားရင်တောင် ဒီလောက် တိကျလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

လူတိုင်း အေးခဲသွား၏။

သို့သော် ဖေ့ယို့ယင်း၊ ကျိုင်ပေါင်ပေါင်း၊ ရှကျယ်၊ ယန်ယိနဲ့ တခြားသူများသည် သူ့နှင့်သူ့မြင်းကို သတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်သဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံရန် အခွင့်အရေး ယူခဲ့သည်။

ကွမ်းရှန့်က ခေါင်းကိုလှည့်ကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

ဖေ့ယို့ယင်းသည် အကြည့်ကိုတွေ့ပြီး သူမဆီသို့ မီးတောက်ကြီး ပြေးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမမြင်ကွင်းထဲ၌ မီးအိုင်နှင့် ဓားရှည်တောင်ကြီးတစ်စင်းက သူမ ပတ်လည်၌ ရှိနေသည်။ မီးအိုင်ထဲ၌ ရပ်နေသော နတ်ဘုရားသည် မျက်စိကိုဖွင့်၍ ဓားစွမ်းအင်ကို လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

ဖေ့ယို့ယင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူကို သတ်သင့်သော်လည်း ရုတ်တရက် မူလနေရာတွင်သာ အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့်သည် မြင်းစီးပြီး သူမအပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

သူမ ဒဏ်ရာကင်းမဲ့နေပုံပါပဲ။ သူမ မူလဝိညာဉ်နှင့် နတ်ဝိညာဉ်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပေ၏။ သူမခန္ဓာကိုယ်က အသက်ရှုနိုင်သော်လည်း ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါက ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားစွမ်းအင်ဟာ အသိစိတ်ကို ဖြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီးပါပြီ။

မြင်းနီက အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် ကျန်းရှို့ယီးကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။ ဓားမီးတောက်လာသော် ကျန်းရှို့ယီးသည် ကျန်းမိသားစု၏ လွတ်မြောက်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသက်သွင်းကာ မီးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးချင်၏။ သို့သော် ဓားမီးရောက်လာတဲ့အခါ ကျန်းရှို့ယီး၏ ကိုယ်ထည်အပေါ်ပိုင်းသည် ချင်းကျိုးမြို့မှ မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးသော တောင်ပေါ်အထိ ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏အောက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝမ့်စံအိမ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မီးတောက်ထဲတွင် ပြေးနေဆဲဖြစ်ကာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိတော့မှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့်ဟာ ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏မြင်းနီသည် ကုရှောင်ချွမ်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို နင်းမိသွား​ပြန်သည်။ ကုရှောင်ချွမ်းသည် ကျိုဟဲ ကိုယ်ခန္ဓာအစစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ဤရုပ်အလောင်းအစစ် ကျင့်စဥ်က ကုမိသားစု၏ဘိုးဘေး ကုကျိုဟဲထံမှ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တာအိုဝါဒီတို့၏ စစ်မှန်သောကိုယ်ခန္ဓာ၊ တာအိုဝါဒီကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဗုဒ္ဓရွှေကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထိုက်ကျိချီ​တို့၏ ပေါင်းစပ်ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီး၍မရပါ။

ဓားမီးတောက်သည် မြင်းပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်ကွမ်းရှန့်ဆီက ပြေးထွက်လာကာ သူ့ခေါင်းကို ရိုက်ချသွားသည်။ ကုရှောင်ချွမ်း ဒူးထောက် လဲကျသွားပြီး ခေါင်းက လည်ပင်းတစ်ပတ် လိပ်သွား၏။

ဧကရာဇ်မင်းသည် ဝမ့်အိမ်တော်ထဲက ချွေ့ရှိုးဥယျာဥ်ထဲတွင် ကောင်းကျန့်ကို သတ်သည်၊ ဝမ့်ကျွမ်ခန်းမတွင် ကျိုင်ပေါင်ပေါင်းကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ပြီး ယောင်လော့ဟွာကို ကျွမ့်စုန်းမျှော်စင်တွင် မြင်းစီးကာ နင်းသတ်သည်၊ မာတင့်ကော်ကို ရှိုးချွမ်ခန်းမတွင် ခုတ်သတ်ကာ ရွှီဖောင့်ကျီးနဲ့ ယန်ယိကိုတော့ ရွှမ်းမာခန်းမတွင်ဖမ်းမိခဲ့သည်။ ဓားနှစ်ချောင်းဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့သည်။

ရှကျယ်သည် ဝမ့်အိမ်တော်ထဲမှ အပြေးအလွှားထွက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ မြို့ပြင်သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ပျံသန်းပြီးနောက် သူ့နောက်က မြင်းခွာသံကို သူကြားလိုက်ရသည်။ ပြန်ကြည့်တော့ ကောင်းကင်မှာ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လူနဲ့ မြင်းတစ်ကောင် ဓားအလင်းတစ်ချက် ခုတ်လွှဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရပေ၏။

နဂါးစိမ်းကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံတက်သွားပြီး ရှကျယ်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွဲကွာသွား​စေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းသည် မြင်းကိုထိန်းကာ လေထဲတွင်ရပ်နေခဲ့၏။

အောက်ဖက်တွင်တော့ ချင်းကျိုး ဖြစ်သည်။

အနီးနားရှိ မြင်းစီးသံများကို ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ကြားနေရသည်။

ဝမ််မိသားစု၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေ၊ ငွေနှင့် ရတနာများသည် လွင့်ပျံလာပြီး စည်းစိမ်နတ်ဘုရား ဘုံကျောင်နောက်သို့ လိုက်ကာ မြင်းနီနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်တွေ ကုန်လွန်ပြီး နှစ်သစ်တစ်ရက် နီးကပ်လာပါပြီ။

ချင်းကျိုးရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ညမှာ မြင်းနီဓားပြတွေက ပိုက်ဆံဝေငှဖို့ ပြန်လာတဲ့အတွက် အိမ်တိုင်းက မီးတွေ ထွန်းထားကြပါ၏။

ထိုညတွင် ချင်းကျိုးတွင် မီးများထွန်းထားရုံသာမက ဝမ့်မိသားစု၏ မီးရောင်များသည်လည်း ကြယ်များကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေခဲ့သည်။