အခန်း ၁၆။ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံခြင်း

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် လင်ထျန်မင်သည် တရားထိုင်ခုံပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေ၏။

ကြယ်များကဲ့သို့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမှုန်အမွှားလေးများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အဖုံး သို့မဟုတ် သူ့လက်ချောင်းထိပ်များမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့နေသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်နားလိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ တည်ငြိမ်ပြီး နက်ရှိုင်းလှသည်။

အခန်းထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းအချို့ ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပုလင်းများမှာ လုံးဝဗလာဖြစ်နေကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဆေးနံ့သဲ့သဲ့မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ထျန်မင်သည် လအတော်ကြာ ပိတ်လှောင်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူလုံးဝပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးသည်အထိ ဆေးဖော်စပ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရယူရန် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်သည်။

ကြာရှည်စွာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အများအပြား သုံးစွဲရုံသာမက နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ဉာဏ်အပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ဖိအားဖြစ်စေပြီး အလွန်အကျွံ အသုံးပြုမိတိုင်း သူ့ကို အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဆေးလုံး သို့မဟုတ် အားဖြည့်ဆေးများကို တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုဘဲ ကျင့်ကြံမှုကို ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော်လည်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုလများအတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဆေးလုံး ပစ္စည်းငါးဆယ့်ငါးစုံကို လုံးဝချွန်းလုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဆေးလုံး ထုတ်လုပ်ရန် ခက်ခဲမှုမှာ မသေးငယ်ဘဲ အစာရှောင်ဆေးလုံး ပြုလုပ်ခြင်းထက် အကြိမ်များစွာ ပိုခက်ခဲသည်။

နတ်ဆေးဓာတ်လုံးအတွက် ပစ္စည်း ၅၅ စုံမှ ၁၆ သုတ်သာ အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိခဲ့သည်။

တစ်သုတ်လျှင် ဓာတ်လုံး ၃ လုံးမှ ၄ လုံးအထိ ရရှိခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း နတ်ဆေးဓာတ်လုံး အလုံး ၅၀ ရရှိခဲ့သည်။

သူ့အနေဖြင့် ချီကျင့်ခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့်မြောက်သို့ အောင်မြင်စွာ တိုးမြှင့်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသော ၁၄ လုံးနှင့် ပေါင်းလျှင် စုစုပေါင်း ဓာတ်လုံး ၆၄ လုံး ရှိသည်။

ဤလများတစ်လျှောက် သူသည် ဆေးဖော်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို မပြတ်မလပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး တစ်လလျှင် နတ်ဆေးဓာတ်လုံး ၂ လုံး ပုံမှန်သောက်သုံးခဲ့ရာ ဓာတ်လုံး ၅၄ လုံး ကျန်ရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆေးဖော်ရာတွင် အကုန်အကျခံခဲ့ရသည့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကလည်း အရေးပါခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် ဓာတ်လုံးများကိုသာ အားကိုးပြီး ချီကျင့်ခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့်မြောက် အလယ်အဆင့်သို့ ယခုမျှ စောစောရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဓာတ်လုံးများ မရှားပါးသော်လည်း လင်ထျန်မင်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အစားထိုးအနေဖြင့် ချင်ဖန်မြို့အနီးရှိ တောင်များတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်၊ သူ၏ အဆင့်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်ရန်နှင့် အောင်မြင်မှုအသစ်တစ်ခု ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေခြင်းမပြုမီ သူရရှိခဲ့သည့်အရာများကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းသည် နတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်ပြီး မိမိကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ လင်ထျန်မင်၌ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းများရှိသော်လည်း သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် သို့မဟုတ် ကွဲပြားသော စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသည့် တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ပျမ်းမျှထက် အလားအလာရှိသူသာ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် သို့မဟုတ် ကွဲပြားသော စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိသူများပင်လျှင် ပိတ်ဆို့မှုများစွာကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

ဆေးဝါးများကို လွန်ကဲစွာ အားကိုးခြင်းသည် ဓာတ်လုံးတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်များတွင် သိသာထင်ရှားသော အတားအဆီးများကို ထပ်တိုးစေနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းပေါ် ပိုမိုဝေးဝေးသွားနိုင်ရန်အတွက် လက်တွေ့ဘဝအတွေ့အကြုံများ ရရှိရန် အပြင်ထွက်ခြင်းက မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။

ဤလများအတွင်း လင်ထျန်မင်သည် လစဉ်စစ်ဆေးမှုများကို မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အမြဲတမ်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ အဋ္ဌမအကြိမ် စစ်ဆေးရန် အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်ပြီး လင်ထျန်မင်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှ ထွက်ခွာလာကာ အိမ်အပြင်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ၏အမိန့်များကို စောင့်ဆိုင်းရန် တာဝန်ပေးထားသည့် လင်မိသားစု၏ သာမန်လူမျိုး ညီအစ်ကိုများဖြစ်သော လင်ရှမ်းနှင့် လင်ဟိုင်တို့သည် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် တစ်လှည့်စီ တစ်ဝက်ကျော်ကြာ စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြပြီး တစ်ခါမျှ ၎င်းတို့၏ နေရာမှ မခွာခဲ့ကြပေ။

လင်ထျန်မင် ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ရှမ်းသည် သူ့ထံသို့ ပြေးလာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

“လင်ရှမ်းက ဘိုးဘေးကြီးကို ရိုသေစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ နတ်စွမ်းအင်တွေ အောင်မြင်မှုကြီးရရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။”

“ဒီညီအစ်ကိုတွေက တကယ်ပဲ စဉ်းစားတတ်ကြတာပဲ။ ချင်ဖန်မြို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာကလွဲလို့ သူတို့က ဘာတိကျတဲ့ ညွှန်ကြားချက်မှ မရခဲ့ပေမဲ့ အမိန့်တွေကို မျှော်လင့်ပြီး နေ့ရောညပါ ကြိုးကြိုးစားစား ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေကြတုန်းပဲ”

လင်ထျန်မင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“စည်းကမ်းတွေထားစရာမလိုပါဘူး။ ဒီဆေးလုံးအကြွင်းအကျန်တွေကို ယူသွားပါ။ သူတို့မှာ ဆေးစွမ်းအင်အတော်လေး ကျန်သေးတယ်။ တန်ခိုးရှင်တွေအတွက် အသုံးမဝင်ပေမဲ့ သာမန်လူတွေက ဆေးပြုတ်သောက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေပြီး ကျန်းမာရေးတိုးတက်စေတာကြောင့် နာတာရှည်ရောဂါတွေကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်တယ်။ မင်းတို့လူမျိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွက် လုံလောက်ပါတယ်။”

သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဆေးလုံးအကြွင်းအကျန်များစွာသည် လင်ရှမ်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ အပြည့်အလျှံ ကျရောက်သွားသည်။

လင်ရှမ်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသော်လည်း လင်ထျန်မင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရင်း သိသိသာသာ စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသည်။

တန်ခိုးရှင်များအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း စွန့်ပစ်ထားသော ဆေးလုံးအကြွင်းအကျန်များတွင် ကျန်ရှိနေသည့် အနည်းငယ်မျှသော ဆေးစွမ်းသည်ပင် သာမန်လူများအတွက် အရေးပါသော ဆေးဖြစ်၏။ ဆေးလုံးထုတ်လုပ်ရာမှ ထိုသို့သော အကြွင်းအကျန်များစွာကို စုဆောင်းထားပြီး ၎င်းတို့ကို လင်မိသားစုမှ သာမန်လူများကို လက်ဆောင်ပေးနိုင်ခြင်းသည် မခက်ခဲသော ရက်ရောမှုပင်။

လင်မိသားစု၏ အဓိကသာမန်မြို့ကြီးငါးမြို့မှ မြို့တော်ဝန်များသည် တန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေးများမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏မျိုးရိုးသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ အလွန်ပါးလျာသွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏မျိုးရိုးမှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြေသည် သာမန်လူများထက် ပိုမိုမြင့်မားနေသေးပြီး မိမိကိုယ်မိမိအတွက် ကောင်းသောကံကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းသည် မသင့်လျော်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။

လင်ထျန်မင်သည် နောက်ထပ် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ချင်ဖန်ဓားကို ခေါ်ကာ ချင်ဖန်မြို့အစွန်အဖျားသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက်သောအချိန်အတွင်း သူသည် ချင်ဖန်မြို့ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာအတွင်းကို သေချာစွာ ကင်းလှည့်ခဲ့ပြီး သားရဲဆယ်ကောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူ၏နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံများကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဆယ်မိုင်ပတ်လည်ရှိ တိရစ္ဆာန်နှင့် အပင်တိုင်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

“ဟမ်…”

ချင်ဖန်မြို့တွင် တစ်နှစ်နီးပါး တပ်စွဲထားသော်လည်း သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် ကျားသစ်ကောင်တစ်ကောင်နှင့် တိုးခဲ့သည်။

ထိုကျားသစ်ကျောကောင်သည် ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ကျားသစ်ကောင်များသည် ဒုတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းသားရဲများဖြစ်သောကြောင့် ဤတစ်ကောင်မှာ သားပေါက်သာ ဖြစ်ရမည်။

ကျားသစ်ကောင်များသည် အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်သော သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး အုပ်စုငယ်များတွင် ဆယ်ကောင်ကျော်ရှိပြီး အုပ်စုကြီးများတွင် ရာကျော်ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် တစ်ကောင်တည်းကို တွေ့ရခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်။

ဤနေရာသည် ချင်ဖန်မြို့၏ အနောက်ဘက် မိုင်တစ်ရာကျော်အကွာ ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းမှ မိုင်တစ်ရာအောက်သာ ကွာဝေးသည်။ ယုတ္တိတန်စွာဖြင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ ဤနေရာတွင် မပေါ်သင့်ပေ။

တစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိပြီဆိုလျှင် လွှတ်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မိမိကိုယ်မိမိ ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသည် ချင်ဖန်ဓားကို အပြည့်အဝ စွမ်းအင်ဖြင့် မောင်းနှင်၍ အပြာရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာရှိ နတ်ဆိုးသားရဲဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်မပြည့်မီ လင်ထျန်မင်သည် တောင်ကြားငယ်လေးတစ်ခုတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုတောင်ကြားသည် ဆယ်မိုင်ကျော် ရှည်လျားပြီး ဘေးနှစ်ဖက်တွင် သစ်တောထူထပ်စွာရှိကာ တောင်ကြားကြမ်းပြင်တွင် ပေသုံးဆယ်ကျော် ကျယ်ဝန်းသော မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေသည်။

မြစ်သည် အနောက်မှ အရှေ့သို့ စီးဆင်းပြီး မြစ်ဖျားခံရာသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းပင်။ ဤကျားသစ်ကောင်သည် ဤမြစ်အတိုင်း အောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းလာသည်မှာ သေချာသည်။

ငြိမ်သက်နေသော မြစ်ရေသည် ရံဖန်ရံခါ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သေချာစွာ မကြည့်ပါက ထူးခြားသောအရာကို သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသည်။

သုံးဆယ်ကျယ်ပြီး ပေတစ်ရာကျော်ရှည်သော ကျားသစ်ကောင်တစ်ကောင်သည် မြစ်အောက်ခြေတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး မြစ်ဖျားခံရာသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်နေသည်။

ထိုသတ္တဝါသည် လင်ထျန်မင်၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားကို သိရှိပြီး သူ့အား ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် ရေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟွန့်”

“ပုန်းအောင်းနေတာနဲ့ လွတ်မြောက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းကို ငါမတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံအတွက် ဤခရီးသည် အတိုဆုံးဆိုလျှင် တစ်လခွဲ သို့မဟုတ် အရှည်ဆုံးဆိုလျှင် လပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်ပြီး အတိအကျ အချိန်ကို သတ်မှတ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ သားရဲများကို ရှင်းလင်းရမည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုခရီးစဉ်အတွင်း ထိုသားရဲများထဲမှ တစ်ကောင်က ချင်ဖန်မြို့သို့ ပြေးဝင်သွားပါက မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်လူများသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ပင်။

ချင်ဖန်ဓားကို ခေါ်ယူပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဓားသည် အပြာရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

“ဒုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ”

အပြာရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် ဆယ်ပေအနက်ရှိ မြစ်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမှမရှိဘဲ ကျားသစ်ကောင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားသည်။

ကျားသစ်ကောင်သည် မြစ်အောက်ခြေတွင် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်သွက်လက်စွာ ရွေ့လျားနေပြီး လင်ထျန်မင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားဟန်တူသည်။

ထိုကျားသစ်သည် သူ့ဦးခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်မှ ရေဓားတစ်လက်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ရေဓားသည် တစ်ပေခွဲခန့် ထူပြီး အပြာရောင်ဧရာမဓားဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ တိုက်မိပြီး ခဏတာမျှသာ ခံနိုင်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မြစ်ရေသည် ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားနေပြီး အားပြင်းသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ငါးနှင့် ပုစွန်များ ကမ်းပေါ်သို့ လွင့်စင်ကုန်ကြကာ အများအပြားမှာ စုတ်ပြဲကုန်ကြသည်။

ကျားသစ်ကောင်၏ လွယ်ကူသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြင့် လင်ထျန်မင် ပယ်ချခံလိုက်ရသော်လည်း သူသည် စိတ်တိုမသွားပေ။ သူသည် ဓားချက်သုံးချက်ကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ကျားသစ်ကောင်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျားသစ်ကောင်သည် ရှောင်ရှားရန် မကြိုးစားဘဲ ရေဓားများကို တံတွေးထွေးထုတ်လိုက်စဉ် လင်ထျန်မင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

ရေဓားသုံးလက်စလုံးသည် ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး လင်ထျန်မင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ပေါက်ကွဲမှုများက ၎င်း၏ ရွေ့လျားမှုများကို ဖုံးအုပ်ထားစဉ် ကျားသစ်ကောင်သည် သူ့ပါးစပ်ကို ဟပြီး လင်ထျန်မင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။

မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမှမရှိဘဲ လင်ထျန်မင်သည် ဟိုယွမ်ခုတ်ခြင်း ဟူသော နည်းပညာလျှို့ဝှက်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး မီးဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျားသစ်ကျောကောင်၏ ပါးစပ်အဟောင်းသားဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

“ဘုန်း” ခနဲ ကျယ်လောင်သော မြည်သံနှင့်အတူ ကျားသစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရိုင်းစိုင်းစွာ လိမ်ဖယ်သွားပြီး မြစ်ထဲတွင် ဆယ်ကြိမ်ခန့် လှိမ့်လိုက်ပြီးနောက် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ပေါ်လာသည်။

လင်ထျန်မင်၏ ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော တိုက်ခိုက်မှုသည် မီးဓားကို ကျားသစ်ကျောကောင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တည့်တည့်ထိုးစိုက်သွားစေပြီး ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းများကို လုံးဝ ကြေမွသွားစေကာ ၎င်း၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွါးသည့်နေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီး ကျားသစ်ကောင်ကို လျင်မြန်စွာ အရေခွံခွာကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သန့်စင်ဖြူစင်သော နတ်ဆိုးအူတိုင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူခဲ့ပြီးနောက် ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းလေးချောင်းနှင့် အမြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်ကာ ဓားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။