ဂူကိုစူးစမ်းခြင်း

နာရီအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်…

အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းလာရာ လင်ထျန်မင်သည် ချင်ဖန်ဓားပေါ်တွင် ရပ်လျက် ချင်ဖန်မြို့၏ အနောက်ဘက် မိုင်နှစ်ရာကျော်အကွာရှိ တောင်ကြားငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသဖြစ်ပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ စိမ်းစိမ်းစိုစိုပေါများကာ အမြင့်ပေ ရာနှင့်ချီရှိသော တောင်ငယ်လေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တောင်ကုန်းများ ကျယ်ပြန့်သော နေရာဖြစ်သည်။

ချင်ဖန်မြို့၏ မိုင်တစ်ရာပတ်လည် ဧရိယာကို သေချာစွာ ကင်းထောက်ပြီး သာမန်သားရဲအမြောက်အများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးနှင့် အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည့် မည်သည့်ပူပန်စရာမှ မရှိစေရန် သေချာစေခဲ့သည်။

ကျားသစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လက်နက်အတုပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သားရေကို အခြားပစ္စည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ကာကွယ်ရေး အတွင်းဝတ်လက်နက်အစုံကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ သေချာပေါက် မနိမ့်ကျနိုင်ပေ။

အမြီးရှည်ကိုမူ ကြာပွတ်ပုံစံ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းသည်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများအပြား တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြုန်းတီးပစ်ရန် မသင့်ပေ။

ဆည်းဆာချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ညဘက်တွင် အများစုလှုပ်ရှားတတ်သောကြောင့် ဤအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် မသင့်တော်ပေ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်မိုးလင်းပြီးမှ ထွက်ခွာခြင်းက ပိုမိုလုံခြုံမည်ဖြစ်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် တောင်ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ချင်ဖန်ဓားကို ထုတ်ကာ ဆယ်ချက်ကျော် ခုတ်ထစ်ကာ ဧရာမကျောက်နံရံပေါ်တွင် ပေအနည်းငယ်ကျယ်သော ဂူတစ်ခုကို ထွင်းထုလိုက်သည်။ ညအိပ်ရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော ဂူအိမ်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ကောင်းမွန်သော အခြေအနေဖြင့် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် မှော်ပညာအချို့ကို ရက်လုပ်ကာ ဂူအိမ်၏ ဝင်ပေါက်ကို ဖုံးအုပ်ရန် ရိုးရှင်းသော လှည့်စားမှုအချို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အပြင်မှကြည့်လျှင် ဤနေရာသည် သစ်တောဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော သစ်ပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ထိုသို့သော ကာကွယ်မှုများသည် အဆင့်နိမ့်နတ်ဆိုးသားရဲများကို အလွယ်တကူ ဟန့်တားနိုင်သော်လည်း အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲများ သို့မဟုတ် တန်ခိုးရှင်များအတွက်မူ ပုန်းအောင်းရာနေရာ မပေးနိုင်ပေ။

လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်းတွင် လင်ထျန်မင်သည် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး မဆုံးဖြတ်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။

ဤခရီးစဉ်သည် တိုတောင်းမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးစွန်အားဖြင့် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အကြာကြီး ထွက်ခွာသွားပါက တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက မျိုးနွယ်စုအား ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လေ့ကျင့်ရေး၏ မရေရာမှုများမှာ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မမြင့်မားသေးပေ။ ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းသည် သေးငယ်သော တောင်တန်းတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲများ ရှိနိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ သို့သော် သူခုနက သတ်ခဲ့သော ကျားသစ်ကောင်က သက်သေပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။

နာရီဝက်ကြာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ထျန်မင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဤခရီးစဉ်၏ ကြာချိန်ကို သုံးလအတွင်း ကန့်သတ်မည်ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်တိမ်တန်းကို မျက်စိမှိတ်ဖြတ်သန်းမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူကို သတ်ရာမှ ရရှိခဲ့သော မြေပုံသည် သေဆုံးသူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ၎င်းတွင် သူပြောခဲ့သော ဂူအိမ်ပျက်စီးရာနေရာကို အမှတ်အသားပြုထားသည်။

“သူတို့ အန္တရာယ်မရှိဘဲ တစ်ကြိမ် စူးစမ်းနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု လင်ထျန်မင်က သူ့ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ရှေ့တွင် မြေပုံကို ဖြန့်ချကာ သေချာစွာ လေ့လာလိုက်သည်။

မြေပုံပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းများအရ စက်ဝိုင်းခြံထားသော နေရာများစွာ ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အချို့နတ်ဆိုးသားရဲအုပ်စုများ၏ နယ်မြေများ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံအတည်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလွန်းပါက စွန့်လွှတ်မည်ဖြစ်ပြီး အခြေတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှ စူးစမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်း ရှာဖွေရုံသက်သက်သာဆိုလျှင် အန္တရာယ်နည်းပါးသင့်သည်။

သူ၏အစီအစဉ်ကို တစ်နာရီကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းစတင်ကာ အနားယူပြီး သူ၏အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်မိုးလင်းသောအခါ မနက်ခင်းနေရောင်ခြည်သည် တောင်ကြားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ငှက်အုပ်များက တောင်ထိပ်များပေါ်မှ ပျံသန်းနေကြသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ကျောက်နံရံအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး လှည့်စားမှုများကို ဖျက်ဆီးကာ ညအိပ်ခဲ့သော ဂူကို ဖုံးအုပ်ရန် သစ်ပင်ကြီးအချို့ကို ခုတ်လဲခဲ့သည်။

မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ ဦးတည်ရာကို သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်သည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးလွှားနေသော ကျားသစ်တစ်ကောင်နှင့် ကိုက်ညီပြီး ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်ကာ အလွန်သွက်လက်လျက်ရှိသည်။

ဓားဖြင့် ပျံသန်းခြင်းမပြုရခြင်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ နယ်မြေများတွင် ပျံသန်းခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖုံးအုပ်မှုမရှိဘဲ ထိုသို့ ထင်ရှားသော ပစ်မှတ်ဖြစ်နေခြင်းသည် အလွယ်တကူ ထောက်လှမ်းခံရနိုင်ပြီး တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ကာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက်သောအချိန်ကြာပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် ကျောက်တော ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်များ ခပ်ပါးပါးဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများစွာသည် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လှဲကျနေကာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးထားသည်။

လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ ဦးတည်ရာကို သေချာစွာ ခွဲခြားသိမြင်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရဘဲ ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးသားရဲအနည်းငယ်သာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

လင်ထျန်မင်သည် မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိပေ။ သူသည် တတ်နိုင်သမျှ ပဋိပက္ခကို ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး အကယ်၍ မပြတ်မလပ် လိုက်လံခံရပါက လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ကာ နတ်ဆိုးအူတိုင်ကို ထုတ်ယူ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ၏ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံများကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်းငယ်ကို သတိထား၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာမှဆိုလျှင် သူသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်သင့်ပြီဖြစ်သည်။

“ဟမ်… မြေစိတ်ဝိညာဉ် မှိုကြီး…”

ကျောက်နံရံအက်ကြောင်းများအတွင်း၌ မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး ခုနစ်ခု ပေါက်ရောက်နေသည်ကို သူတွေ့မြင်ရပြီး တစ်ခုစီသည် အုတ်တစ်ချပ်ခန့်ကြီးကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အရောင်အသွေးစုံလင်နေပြီး မျက်စိပသာဒဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့အပြင် မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်များ သုံးဆယ်ကျော် ရှိရာ အများစုမှာ ပထမအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသော်လည်း သုံးကောင်မှာ ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်မှာ ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုးတက်လုနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီးသည် ပထမအဆင့် အကောင်းစား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ လင်ထျန်မင်သည် ရွှေပန်းမြက်၊ မီးဓာတ်မြက်နှင့် ရေတိမ်မြက်များကို စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤမြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီးကို ရရှိနိုင်ပါက ရှီစီဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်အတွက် စပျစ်နွယ်ပန်းတစ်ခုသာ လိုတော့မည်ဖြစ်သည်။

မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်သည် မြေဓာတ် နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်ပြီး ထူထဲသော အရေခွံနှင့် ချွန်ထက်သော သွားများရှိကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသည်။ ၎င်းသည် မြေဓာတ် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းနှင့် မြေဓာတ် သတ္တုရိုင်းများကို စားသုံးရတာ နှစ်သက်သည်။ ဤမြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီးအစုအဝေးသည် ၎င်းတို့ စောင့်ရှောက်နေသော အစာများ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လင်ထျန်မင်သည် အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အကောင်များစွာရှိပြီး အများစုမှာ သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်သော ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးသားရဲများဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ အကောင်းစားသားရဲအချို့က သူ့ကို ဝိုင်းထားပါက လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အကယ်၍ သူထွက်ခွာသွားပါက ဤနေရာကို ရှောင်ကွင်းခြင်းတွင် အန္တရာယ်မရှိပေ။

သို့သော် ထိုမြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး ခုနစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် တကယ်ပင် စွန့်လွှတ်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။

အခြားစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ခုခုဆိုလျှင် အန္တရာယ်များလွန်းသည်ဟု ယူဆကာ တိုက်ရိုက်စွန့်လွှတ်လိုက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ရှီစီဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း ငါးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လက်လွတ်ခံလိုက်ပါက နောက်ထပ် ထပ်မံတွေ့ကြုံရရန် မလွယ်ကူသည့် ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ပထမအဆင့် အကောင်းစား အဆောင် အတော်အတန်ရှိသောကြောင့် အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို အကုန်အကျခံရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူဝိုင်းမခံရပါက တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု ထင်ပါက ထွက်ပြေးနိုင်သည်။

ထပ်မံတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူလုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာအနည်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီးအစုအဝေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်သုံးကောင်သည် အလျင်အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပုံးကဲ့သို့ ပါးစပ်များကို ဟပြီး လင်ထျန်မင်၏ ခေါင်းကို ကိုက်ရန် ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ချင်ဖန်ဓားကို ခေါ်ယူပြီး အားကုန်လွှဲ၍ ဓားစွမ်းအင်ကို ကြွက်အုပ်များဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ချပ်ချပ်”

မြည်သံများစွာဖြင့်…

ပထမအဆင့် အစောပိုင်း မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်အချို့သည် အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ဘဲ လွင့်စင်သွားကာ ဘေးရှိ ကျောက်နံရံသို့ နာကျင်စွာ ရိုက်မိပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

လင်ထျန်မင်သည် အေးစက်သောလေကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ချင်ဖန်ဓားကို အစွမ်းကုန်သုံးကာ အဆင့်နိမ့် မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်များကို ခုတ်လိုက်သော်လည်း မသေဆုံးသွားဘဲ ၎င်းမြေဓာတ်နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ခံစွမ်းအား ကြီးမားပုံကို သက်သေပြလိုက်သည်။

ဓားသုံးချက် ထပ်မံခုတ်ပြီးနောက် မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်များအားလုံး ဘယ်ညာခုန်၍ ရှောင်တိမ်းလာကြသည်။

၎င်းတို့ ဓားစွမ်းအင်ကို ရှောင်တိမ်းနေစဉ် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များဆီသို့ အပြည့်အဝ အရှိန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်။

သုံးချက်အကြာတွင် လင်ထျန်မင်သည် ကျောက်နံရံထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ချင်ဖန်ဓားဖြင့် မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ကောကါယူကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်သုံးကောင်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များမှ ကျောက်စိမ်းတုံးအချို့ကို တပြိုင်နက်တည်း အန်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုကျောက်တုံးများသည် လင်ထျန်မင်ဆီသို့ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ဖြင့် ထိမှန်လာကြသည်။ တစ်ခုတည်း ထိမိရုံမျှဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနိုင်ပြီး သေဆုံးနိုင်ချေရှိသည်။

ကျောက်တုံးများ လင်ထျန်မင်ကို ထိတော့မည့်အချိန်တွင် သူသည် မြေဝိညာဉ်မှိုကြီး ငါးခုကို စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်၍ နှစ်ခု ကျန်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို စွန့်လွှတ်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူသည် ပထမအဆင့် အကောင်းစား ကာကွယ်ရေးအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့တွင် ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“ဘုန်း” ခနဲ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကို အသုံးပြု၍ လင်ထျန်မင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သူ၏ဓားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သူ့နောက်တွင် မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်အုပ်တစ်အုပ်က လိုက်လံခဲ့သော်လည်း ပတ်ပတ်လည် ပြေးပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဝန်လေးစွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် ထင်းရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် အချိန်မီ ဆုတ်ခွာခဲ့သောကြောင့် ဒဏ်ရာများမှာ မပြင်းထန်ပေ။

သူသည် ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့်လည်း ကံကောင်းခဲ့သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ချင်ဖန်ဓားသည် ပထမအဆင့် အဆင့်နိမ့် မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်များကို ခုတ်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများသာ ရရှိစေပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။

မဟုတ်လျှင် ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း မြေနက်ဆန်းကြယ် ကြွက်များ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် စုဆောင်းမှုသည် သူ့အား ပထမအဆင့် အကောင်းစား ကာကွယ်ရေးအဆောင် တစ်ခု ကုန်ကျစေခဲ့သည်။ အဆောင်၏ တန်ဖိုးသည် မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး တစ်ခုနှင့် ညီမျှလုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း သူသည် နှစ်တစ်ရာသား မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး ငါးခုကို ရရှိအောင်မြင်ခဲ့သည်။

ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူသည် သိသိသာသာ အကျိုးအမြတ်ရခဲ့ပြီး ဆေးဝါးရိတ်သိမ်းရန် အန္တရာယ်ယူခဲ့ခြင်းသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လင်ထျန်မင်သည် မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီး အချို့ကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းတို့၏ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ဆုံးရှုံးမှုမှ ကာကွယ်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်ခုစီတွင် သေချာစွာ ထည့်သွင်းကာ နတ်ဆန်းစပျစ်နွယ်ပန်း ကို စုဆောင်း၍ ရှီစီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

မြေစိတ်ဝိညာဉ်မှိုကြီးများကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် သူသည် သစ်ပင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ တရားထိုင်ကာ သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပြီး သူ၏အခြေအနေ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။