အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခြင်း

ငါးရက်တာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ အနားယူပြီးနောက် သူ့ဒဏ်ရာများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကျက်ကုန်ပြီဖြစ်ပြီး သူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အသက်နှင့်သေခြင်းတိုက်ပွဲများကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရမည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏စွမ်းအား အပြည့်အဝ၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ထုတ်သုံးနိုင်သေးသဖြင့် ပိုမို၍ပင် သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်ကလန်နယ်မြေမှ ချင်ဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တစ်နှစ်ခွဲကျော်အတွင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများစွာ၊ အန္တရာယ်များစွာနှင့် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့ပြီးနောက်၊

လင်ထျန်မင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။ သူသည် အမျိုးမျိုးသော ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ရှိအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ သူ၏တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမှာ ယခင်ကနှင့်မတူတော့ပေ။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ချီပြုပြင်ခြင်းပဉ္စမအဆင့်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရန် မဝေးတော့ပေ။

အမှန်ပင် အသက်နှင့်သေခြင်းတိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ပြုပြင်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အသက်နှင့်သေခြင်းကြားမှ စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ အချိန်တန်သောအခါ ရုတ်တရက် တိုးတက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းတွင် ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာ ရှိသည်။ လမ်းတွင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် သတိထားရမည်ပင်။ လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်မရပေ။ အကယ်၍ တစ်ဖန် အန္တရာယ်ကျရောက်ခဲ့ပါက ဒုက္ခရောက်မည်မှာ သေချာသည်။ ကံကောင်းခြင်းသက်သက်ဖြင့် အကြိမ်တိုင်း လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မြေပုံကို ထုတ်ယူပြီး မှန်ကန်သော ဦးတည်ရာကို သိရှိပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် ဂူအိမ်ပျက်စီးရာကို ရှာဖွေရန် လမ်းဆက်လျှောက်လိုက်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် မြေပုံပေါ်ရှိ ညွှန်ပြချက်များကို လိုက်နာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တွေ့ရတတ်သည့် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်မြက်များကြောင့် အာရုံမပျံ့လွင့်ဘဲ ဂူအိမ်ပျက်စီးရာကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

နှစ်ရက်တာကုန်လွန်သွားပြီးနောက် မြေပုံ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သေချာစွာ စူးစမ်းရှာဖွေကာ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို အကြိမ်များစွာ ရှောင်ရှားပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် တောင်ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တောင်တစ်ခုလုံးသည် ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်ပြီး တောင်မျက်နှာပြင်သည် ပြောင်ရှင်းနေကာ ကျောက်တောင်အက်ကြောင်းများတွင် သစ်ပင်အနည်းငယ်သာ ပေါက်ရောက်နေသည်။

တောင်ခြေရင်းရှိ ဧရာမမြစ်တစ်စင်းသည် အဆောက်အအုံပတ်လည်တွင် ကွေ့ပတ်စီးဆင်းနေပြီး ကျောက်တုံးများ ရေတံခွန်အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေကာ ရေတံခွန်တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။ ချောက်တစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အပြင်ကမ္ဘာထက် အဆမတန် ပိုမိုသိပ်သည်းသည်။ အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်း၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

တကယ်ပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နတ်ပြည်တစ်ခုပမာပင်။

မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ သူသည် အခြေအနေကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီး အကြိမ်များစွာ အသေးစိတ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာပဲ ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။”

လင်ထျန်မင်က သူ့ဘာသာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

မြေပုံကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် သူ့ဝမ်းသာမှုကို ထိန်းမရနိုင်တော့ပေ။ ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့ရပြီး လမ်းတစ်လျှောက် နတ်ဆိုးသားရဲအများအပြား၏ လိုက်လံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် အန္တရာယ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဤနေရာသည် သိသိသာသာ သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိသည်မှလွဲ၍ အခြားနေရာများနှင့် မကွာခြားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်သည် နတ်ဆန်ပြီး ကမ္ဘာနှင့်မတူသော ပုံစံရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စစ်မှန်မှုကို အာမခံနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းသည် မျက်လှည့်ပညာ သို့မဟုတ် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ် သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အခြားသူများ၏ မျက်စိနှင့်နားကို လှည့်ဖြားရန် ရည်ရွယ်ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ဘဲ လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ တောင်တစ်ခုလုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်နာရီကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စူးစမ်းခဲ့သော်လည်း ထူးခြားသည့်အရာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရသေးပေ။

ရှာဖွေမှုဧရိယာကို ဆက်လက်ချဲ့ထွင်ကာ တောင်ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ဆယ်မိုင်ကျော်အကွာအထိ စစ်ဆေးခဲ့သည်။

“ဒါဘာလဲ။”

ရုတ်တရက် လင်ထျန်မင်သည် ရေတံခွန်မှ ရေပြင်နောက်ကွယ်တွင် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်၏ လှိုင်းနှုန်းများ တုန်ခါနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းနှင့် သိမ်မွေ့သော်လည်း သူ၏အာရုံခံစားမှုများက ဖမ်းမိဆဲပင်။

ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်နောက်ကွယ်တွင် ဂူအိမ်တည်ရှိရမည်။ အကာအကွယ်၏ စွမ်းအားက သိသိသာသာ အားနည်းသွားပုံပင်။ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ဖွင့်နိုင်မလား စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖွင့်နိုင်ပါက သူသည် သေချာပေါက် စူးစမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး ဖွင့်၍မရပါက လတ်တလောအတွက် လက်လျှော့ရမည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် ချင်ဖန်ဓားကို ခေါ်ယူပြီး ၎င်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ် တုန်ခါနေသော ရေတံခွန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ရေတံခွန်၏ ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ အောက်ရှိ ရေကန်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အကောင်ငါးဆယ်ကျော်သည် တစ်ကောင်လျှင် လှေငယ်တစ်စင်းစာခန့်ရှိပြီး ချွန်ထက်သော အစွယ်များနှင့် သွားများပါရှိကာ ရေမျက်နှာပြင်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး လင်ထျန်မင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

“ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး”

ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး များသည် ပထမအဆင့်နှင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရေဓာတ်နတ်ဆိုးသားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး အများအားဖြင့် အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေခဲမြစ်ချောင်းများတွင် နေထိုင်ကြပြီး အုပ်စုတစ်စုတွင် အရေအတွက် အမျိုးမျိုးရှိသည်။ အုပ်စုကြီးများတွင် တစ်သောင်းကျော်အထိ ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ စုဝေးသောအခါ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများကိုပင် ချက်ချင်း ကိုက်မြိုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်ပင် အလွန်ပြင်းထန်ကြသည်။

ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး အကောင်ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ သုံးကောင်သာ ပထမအဆင့်ရှိ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိကြပြီး ကျန်သည့်အကောင်များမှာ အလယ်အဆင့်နှင့် အစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး အကောင်ငါးဆယ်ကျော် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် လျှော့တွက်၍မရသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဒဏ်ရာရထားဆဲဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ မသက်သာသေးသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်မဆိုင်ရဲပေ။ သူသည် ပထမအဆင့် အကောင်းစား ကာကွယ်ရေးအဆောင်တစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် ကျယ်ပြန့်သော ဒိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို နောက်ကွယ်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး အကောင်ငါးဆယ်ကျော်သည် အဆောင်မှ ဖန်တီးထားသော ဧရာမဒိုင်းကြီးကို တိုက်မိသွားကြသည်။ ၎င်းသည် ခဏတာမျှသာ ခံနိုင်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဆီးနှင်းစိတ်ဝိညာဉ်ငါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ငါးတို့သည် ရေကန်ထဲသို့ ပြန်ကျသွားကြသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ လင်ထျန်မင်သည် လက်ခတ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး မီးရင်းမြစ်ဖြစ်သည့် ဟိုယွမ်ခုတ်ပိုင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ အပြာနှင့်အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရေပြင်နောက်ကွယ်ရှိ အကာအကွယ်ဆီသို့ တည့်တည့်ထိုးစိုက်သွား၏။

“ဘုန်း” ခနဲ ကျယ်လောင်သော မြည်သံနှင့်အတူ မီးရင်းမြစ်ဆုံးဖြတ်ချက်မှ ပြောင်းလဲလာသော မီးတောက်နေသည့် ဓားကြီးက အကာအကွယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

ခဏတာအတွင်း အကာအကွယ်တွင် တစ်ပေခွဲခန့် ကျယ်ဝန်းသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားရာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခဏတာ ခေါင်းမူးပြီးနောက်။

လင်ထျန်မင်သည် ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဂူကြီးတစ်ခု၏ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဂူတစ်ခုလုံးကို တောင်ကိုယ်ထည်မှ တူးဖော်ထားပြီး အဆင့်မြင့် တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး၏ ယာယီကျင့်ကြံရာ နေရာ ဖြစ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှကျယ်ဝန်းမည် မဟုတ်ပေ။

လင်ထျန်မင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဂူတစ်ခုလုံးတွင် အခန်းငါးခန်း ပါဝင်ပြီး အကြီးဆုံးမှာ ပေသုံးဆယ်ကျော် ကျယ်ဝန်းကာ အသေးဆုံးမှာ ဆယ်ပေကျော် ကျယ်ဝန်းသည်။

လင်ထျန်မင်သည် သတိထား၍ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ချင်ဖန်ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ စိတ်မချသေးသဖြင့် သူသည် သူ၏သိုလှောင်အိတ်မှ ကျန်ရှိနေသော ပထမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်နှင့် ကာကွယ်ရေးအဆောင် တစ်ခုစီကို ထုတ်ယူကာ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ မမျှော်လင့်သော အခြေအနေတစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာပါက ၎င်းတို့သည် သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဂူအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဆယ်ပေကျော် ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်အခန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝရှုပ်ပွနေပြီး ကျောက်စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များစွာမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။ အချိန်၏ ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ သာမန်ကျောက်ပစ္စည်းများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ မညီညာသော အပိုင်းများအဖြစ် ကွဲထွက်ကုန်သည်။ ဤနေရာသည် ဧည့်ခံခန်းမ ဖြစ်ပုံရပြီး တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများ မပါဝင်ပေ။

လင်ထျန်မင်သည် ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်မနေဘဲ အတွင်းသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဧည့်ခံခန်းမ၏ ညာဘက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းမျက်နှာပြင်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းရှိပြီး ၎င်းမှာ ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ နှစ်ကြာရှည်ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မသေးငယ်ပေ။

လင်ထျန်မင်သည် သူ၏အင်အားအပြည့်ဖြင့် မီးရင်းမြစ် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည့် ဟိုယွမ်ခုတ်ပိုင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးကာ ထိုအကာအကွယ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အကာအကွယ်ပေါ်တွင် လှိုင်းအနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်ကို မြင်ရသော်လည်း မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ ငြိမ်သက်နေသော အလင်းမျက်နှာပြင်သည် ၎င်း၏ တည်ငြိမ်သောအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

မအောင်မြင်သော တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လင်ထျန်မင်သည် အကာအကွယ်၏ တုန်ခါမှုများကို ခံစားမိပြီး အကြိမ်များစွာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပေ။ လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် အကာအကွယ်ကို ဖြိုခွဲရန် ခက်ခဲပုံရသည်။

အကြိမ်များစွာ အင်အားဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရန် လိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အကာအကွယ်သည်လည်း ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိကိုရှိရမည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်တစ်ခုလုံးကို စတင်လေ့လာလိုက်သည်။

မသိလိုက်ဘဲ သူသည် နာရီဝက်ကြာ စဉ်းစားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အားနည်းချက်ကို မတွေ့ရှိသေးသော်လည်း အချို့သော သဲလွန်စများ မရှိသည် မဟုတ်ပေ။

အကာအကွယ်၏ ကျန်ရှိနေသော တုန်ခါမှုများနှင့် သက်ရောက်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ၎င်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်သောင်းကြာ တည်ရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ သောင်းပေါင်းများစွာသော နှစ်များ ကြာပြီဆိုလျှင်လည်း အံ့သြစရာ မရှိပေ။

ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်၏ အဆင့်သည် အနည်းဆုံး တတိယအဆင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားသည် ကြာရှည်စွာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မူရင်းစွမ်းအား၏ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထျန်မင် ခန့်မှန်းသည်မှာ အကယ်၍ သူသည် ဖွဲ့စည်းမှုကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုပါက အကာအကွယ်၏ ဗဟိုရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံးဝ ကုန်ခန်းသွားရန် ရာပေါင်းများစွာမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်က သူ့ဘာသာသူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် လင်ထျန်မင်သည် ထိုမျှကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အခွင့်အရေးသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး မည်သူမျှ လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သော အခွင့်အရေးကို တွန်းလှန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။