ရတနာရှာဖွေခြင်း

ဆယ်ရက်ခန့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ရှေးဟောင်းမြေအောက်ထောင်တစ်ခုလုံးသည် လင်ထျန်မင် မှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူသည် အလင်းမျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်တစ်ခုလုံးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ပြသနေကာ ရံဖန်ရံခါ သူ့လက်များဖြင့် မနားမနေ အမူအရာများ ပြုလုပ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ မကြာမီ သူ၏မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့် နီရဲလာသည်။

“တွေ့ပြီ”

လင်ထျန်မင်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူ၏ရက်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလေ့လာမှုများနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုများက နောက်ဆုံးတွင် အကာအကွယ်၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိနိုင်စေခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းမှု၏ အလင်းမျက်နှာပြင် ဘယ်ဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် အတော်အတန် ရိုးရှင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းသည် အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ချိတ်ဆက်ထားသော ဗဟိုအမှတ် ဖြစ်သင့်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် လက်ခတ်များ ပြုလုပ်ပြီး မီးရင်းမြစ်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည့် ဟိုယွမ်ခုတ်ပိုင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ အားကောင်းသော မီးလျှံပုံစံ ဓားကြီးတစ်လက်က အလင်းမျက်နှာပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“ကျွီ” ဟူသည့် စူးရှသောအသံ မြည်ဟီးလာပြီး အလင်းမျက်နှာပြင် ကွဲအက်သွားကာ ဝိညာဉ်အလင်းအမှုန်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အကာအကွယ်၏ တည်ရှိမှုသည် အလွန်ရှေးကျနေပြီဖြစ်၍ ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့ခြင်းပင်။ မဟုတ်လျှင် သူ ဗဟိုအမှတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့်လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ ၎င်းကို ချိုးဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျောက်အခန်းရှေ့ရှိ မြူမှိုင်းဖုံးလွှမ်းနေသော အလင်းမျက်နှာပြင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေသုံးဆယ်ကျော် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဗလာကြီးလား”

“ဟင်”

လုံးဝ ဗလာတော့ မဟုတ်ပေ။ မြေပြင်အနှံ့တွင် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ အကြွင်းအကျန်များ ပျံ့ကျဲနေပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အများစုမှာ ပြာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော အရိုးစုဖွဲ့စည်းပုံအရ ၎င်းသည် ပျံသန်းနိုင်သော သတ္တဝါမျိုးနွယ်ဝင် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်ပုံရပြီး ရှေးဟောင်းမြေအောက်ထောင်ပိုင်ရှင်၏ ပျံသန်းရေးနည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအခန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအတွက် ရည်ရွယ်ပုံရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ၏ အလေးချိန်ဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကာ ၎င်း၏အကြွင်းအကျန်များကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများတွင် လူသားမျိုးနွယ်ထက် အသက်ရှင်သန်မှု သက်တမ်း အဆများစွာ ပိုရှည်သော်လည်း ဤတစ်ကောင်မှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ထောင်ချခံရပြီး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သောင်းမှ မြေအောက်ထောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။

လင်ထျန်မင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြသနေသည်။ အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ရန် ဤမျှလောက် အားထုတ်ခဲ့သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ပြန်မရခဲ့ပေ။

အခန်းများစွာ ကျန်နေသေးသည်။ သေချာပေါက် ၎င်းတို့အားလုံး စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအခန်းများ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု လင်ထျန်မင်က စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူသည် ပထမအခန်းမှ လှည့်ထွက်လာပြီး လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။

အခန်းတိုင်းသည် တစ်မျိုးတည်းသော ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ် ဖြင့် ပိတ်ထားပြီး ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားတွင် ကွာခြားမှုမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ကာ မြေအောက်ထောင်ပိုင်ရှင်က တစ်ချိန်တည်းတွင် ချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော သတင်းဖြစ်သည်။ အကာအကွယ်၏ အားနည်းချက်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့ပြီဖြစ်၍ ထပ်မံရှာဖွေရန် စွမ်းအင်ဖြုန်းတီးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဒုတိယအခန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက် သူသည် သေချာစွာ စစ်ဆေးကာ ထပ်မံရှာဖွေခဲ့သည်။

မီးရင်းမြစ်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည့် ဟိုယွမ်ခုတ်ပိုင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို လွယ်ကူစွာ အသုံးပြု၍ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အလင်းတန်းကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ဒုတိယအခန်း၏ အကာအကွယ် ပျက်စီးသွားသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲ အရိုးစုများ အခန်းအလယ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

“နောက်ထပ် ဝိညာဉ်သားရဲအခန်းလား”

နောက်သို့ မကြည့်ဘဲ လင်ထျန်မင်သည် တတိယအခန်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

သူသည် အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး ဆေးဝါးနံ့များ ကြိုတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်”

လင်ထျန်မင်က ဝမ်းသာအားရ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ကို ကယ်ဆယ်ရန် ပြေးသည်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ကျား သို့မဟုတ် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ဟန်ပန်ဖြင့် ရှိနေသည်။

“နှစ်ရာနှစ်သား အရည်ပျော်စိတ်ဝိညာဉ်မြက်၊ တကယ်ပဲ အရည်ပျော်စိတ်ဝိညာဉ်မြက်ပါလား” ဟု လင်ထျန်မင်က အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

အရည်ပျော်စိတ်ဝိညာဉ်မြက် သည် ဒုတိယအဆင့် အငယ်စားဆေးလုံး ဖြစ်သော သေးငယ်သည့်ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ အပင် နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အသက်အရွယ်ကို ပြည့်မီသော်လည်း ၎င်းသည် လင်ထျန်မင်ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

နှစ်ဆယ်ကျော်သော အရည်ပျော်စိတ်ဝိညာဉ်မြက် ပင်များသည် လင်မိသားစု၏ အရေးပေါ်အခြေအနေကို လုံးဝဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိသားစုအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများပင်ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ်မြက်နှင့် ဗြဟ္မာသွေးမြက်အများအပြားလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နှစ်ရာနှစ်သား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ကြသည်။

စစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ်မြက် သည် ခိုင်မာသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အနည်းငယ် တိုးပွားစေနိုင်သည်။ ရေရှည်သုံးစွဲပါက တိုးပွားလာသော နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အတော်အတန် များပြားလာမည်ဖြစ်သည်။

ဗြဟ္မာသွေးမြက် သည် ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုအတွင်း သုံးစွဲသော ဆေးလုံးများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူတစ်ဦး၏ ချီသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံစဉ် နာကျင်မှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ကာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိသည်။

၎င်းတို့အပြင် အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အများအပြားလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကျင့်ကြံမှုတွင် အများအားဖြင့် အသုံးပြုကြကာ ၎င်းတို့အများစုမှာ လင်ရှန်ဆေးလုံးများအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အသက်မပြည့်သေးသော ဆေးပင်များကိုမူ မြေကြီးနှင့်တကွ ဆွဲထုတ်ကာ မျိုးနွယ်စု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ် ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ စုဆောင်းပြီး ကျောက်အခန်းမှ ထွက်လာကာ လမ်းကြောင်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

ကျောက်အခန်း၏ ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ပေဆယ်ခန့်ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ပျက်စီးနေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းအစများသာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ၎င်းသည် ဂူအိမ်ပိုင်ရှင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ဖန်တီးခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နေရာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ပြုပြင်၍မရတော့ဘဲ ဘာတစ်ခုမှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအနည်းငယ်ဖြင့် လင်ထျန်မင် ပြန်လှည့်၍ ဂူအိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ကျောက်အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဂူအိမ်တစ်ခုလုံး၏ နောက်ဆုံးကျောက်အခန်းရှေ့တွင် လင်ထျန်မင်သည် အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး၏ အရိုးစုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် မပျက်စီးသေးဘဲ ဖုံပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေဆဲပင်။

အရိုးစုတစ်ခုလုံးသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသည်။ ၎င်း၏လက်မောင်းအရိုးများသည် လင်ထျန်မင်၏ လက်မောင်းများထက် ပိုကြီးပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးတိုင်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏ အရိုးများထက် ပိုကြီးကာ အထူးတောက်ပမှုတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် မယုံနိုင်စရာပင်။

အရိုးစုရှေ့တွင် လက်နက်အပိုင်းအစများစွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ အများစုမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး အကြွင်းအကျန်များသာ ကျန်တော့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်ခြင်း၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားကာ အမှိုက်ပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအရာကို မြင်သော် လင်ထျန်မင်၏ မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြသနေသည်။

ကောင်းမွန်သော မှော်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများပင် ပြာဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် နှမြောစရာပင်။ ဤမြင်ကွင်းကို မည်သူမဆို မြင်ပါက နှလုံးနာဖွယ် ခံစားရမည်မှာ သေချာသည်။

အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်စွာ လင်ထျန်မင်သည် အသုံးဝင်သောအရာတစ်ခုခု တွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ရင်း ပစ္စည်းအပိုင်းအစပုံကို မွှေနှောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

နာရီဝက်ကြာ လှန်လှောရှာဖွေပြီးနောက် အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းနှစ်ခုကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ကျောက်စိမ်းပြွန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်တွင် ရွှေရောင်အလင်းနှင့် သင်္ကေတများ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် တန်ခိုးရှင်ထံမှ ရရှိခဲ့သည့် ကျောက်စိမ်းပြွန်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာတစ်ခု ပါဝင်နေပုံရသည်။

လင်ထျန်မင်သည် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် တန်ခိုးရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြွန် ကို ထုတ်ယူကာ ဘေးချင်းယှဉ် ထားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်ပင် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တူညီသော ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာ ဖြစ်ပြီး အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပိုင်းထားသည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ သူယခင်က ရရှိခဲ့သော အပိုင်းမှာ ပထမတစ်ဝက်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ အပိုင်းမှာ နောက်ဆုံးတစ်ဝက် ဖြစ်သည်။

လင်ထျန်မင်က လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် တူညီသော ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာ ဖြစ်ပါက သူသတ်ခဲ့သော အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် တန်ခိုးရှင် က ပထမတစ်ဝက်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ။

နာရီဝက်ကြာ စဉ်းစားပြီး သီအိုရီများစွာကို ခန့်မှန်းကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။ ဤနေရာ၏ ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်များ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်ရှိနေသော ရတနာအချို့သည် အကာအကွယ် ပျက်စီးရာ အစွန်းမှ လျှောထွက်သွားပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် တန်ခိုးရှင် က မတော်တဆ ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူခန့်မှန်းခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ကျင့်ကြံသူကမ္ဘာတွင် မထူးဆန်းပေ။

လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ထိုထဲသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မှုန်ဝါးသော မီးခိုးရောင်မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ပေါ်လာပြီး ဘာတစ်ခုမှ မဖော်ပြနိုင်သဖြင့် သူပြန်ဆုတ်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အားထုတ်မှုက သူ့အား ထိခိုက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

၎င်းသည် သူ၏လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် နားလည်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး အခြေတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိမှသာ သဲလွန်စတစ်ခုကို မြင်နိုင်မည်ဟု သူခန့်မှန်းခဲ့သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြွန် ကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အခြားပစ္စည်းတစ်ခုဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

၎င်းသည် အရောင်မျိုးစုံခြယ်ထားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြစ်ပြီး လက်သီးအရွယ်ခန့်ရှိကာ မျက်နှာပြင်မှာ ချိုင့်ခွက်များဖြင့် မညီညာပေ။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရောင်များမှလွဲ၍ သာမန်ကျောက်တုံးတစ်ခုနှင့် မကွာခြားဟု ထင်ရသည်။

လင်ထျန်မင်သည် သူဖတ်ဖူးသော ထူးဆန်းသော ရတနာများနှင့် လျှို့ဝှက်သင်္ချိုင်းဂူများအကြောင်းကို သေချာစွာ ပြန်လည်အမှတ်ရကြည့်သည်။ ထို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများ၏ မိတ်ဆက်များကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုကြည့်သော်လည်း ဤကျောက်တုံး သို့မဟုတ် ဆင်တူသောအရာတစ်ခုမျှ ဖော်ပြထားသည်ကို မတွေ့ရသေးပေ။

လင်ထျန်မင်သည် ဤကျောက်တုံးက အသုံးမဝင်ဘူးဟု မယုံကြည်နိုင်ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမြင့်လာသောအခါ လက်နက်ပစ္စည်းများပင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤကျောက်တုံးကမူ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများ ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လူများစွာ မသိသေးသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်သာ မသိသေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် မည်သည့်အတွက်ဖြစ်သည်ကို မသိသေးသဖြင့် သူသည် နောင်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်းရမည်သာဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးကို ဝန်လေးစွာ သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဂူအိမ်တစ်ခုလုံးကို အကြိမ်များစွာ ရှာဖွေပြီး ဘာတစ်ခုမှ မကျန်ရှိတော့ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် သူသည် ဂူအိမ်ပိုင်ရှင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို စုဆောင်းကာ အပြင်သို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး မြှုပ်နှံရန် တောင်ကြားတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည် သို့မဟုတ် မူလဇစ်မြစ်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်ကိုလည်း မသိသော်လည်း ၎င်းသည် အရေးမကြီးတော့ပေ။ သို့သော် ဤပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူလုပ်နိုင်သည့် အနည်းဆုံးအရာမှာ နောက်ဆုံးကိစ္စအချို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် အဆင်ပြေရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ဂူအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ရေတံခွန်၏ ရေပြင်နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။