အိမ်ပြန်ခြင်း

ပူပြင်းသော နေရောင်သည် မြေပြင်ကို မညှာမတာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မည်သည့် သနားကြင်နာမှုမျှ မပြသပေ။

တောင်ကြားထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် မှော်ပညာများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားအစီအရင် တစ်ခုက ဖျက်ဆီးနေပြီး မည်သည့်နေရာကိုမျှ မချန်ထားခဲ့ပေ။

တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် ယခုအခါ ပြဲဟနေသော ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သစ်တောများနှင့် သစ်ပင်ပန်းပင်များ ကြီးမားသော အကွက်အဝိုင်းများအဖြစ် လဲကျကုန်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးရာပေါင်းများစွာ ကွဲကြေကာ ကျောက်စရစ်ခဲများ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ တောင်ကြားသည် ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤကမ္ဘာ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် ၎င်းတွင် အံ့မခန်းသော ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းနှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းများ ရှိသည်။

တောင်ကြား၏ လက်ရှိဆိုးရွားသော အခြေအနေသည် တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းတွင်ပင် သစ်ပင်ပန်းပင်များဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝတရား၏ အံ့သြဖွယ်ရာများကို မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လင်ထျန်မင်သည် ဤနေရာတွင် ဓားအစီအရင်ကို တစ်လခွဲနီးပါး ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ သူသည် အစိန်းရောင်ဝါးတောင်တန်းရှိ လင်မိသားစု၏ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း လင်ထျန်မင်သည် ကျင့်ကြံမှုအရသာမက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ရေးရာတွင်လည်း သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ဤမတိုင်မီက လင်ထျန်မင်သည် မိသားစု၏ နေအိမ်နှင့် မိသားစု၏ အစောင့်အရှောက်အောက်မှ ဤမျှကြာအောင် တစ်ခါမျှ ဝေးကွာခဲ့ဖူးခြင်းမရှိပေ။

ယခုအခါ လင်ထျန်မင်သည် တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံနေပြီး သူသည် လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားရသည်။ နုနယ်သော ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်မှ သူကိုယ်တိုင် ပျံသန်းနိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မြင့်မြင့်မပျံသန်းနိုင်သေး၊ ဝေးဝေးမပျံသန်းနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မလွယ်ကူသည့် အောင်မြင်မှုပင်။

အချိန်က ဖိအားပေးနေသည်နှင့်အမျှ လင်ထျန်မင်သည် လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲအတွင်း နေ့ရောညပါ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြင့် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဓားအစီအရင်တစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးရန် သုံးကြိမ်အသက်ရှူချိန် ကြာမြင့်ခဲ့ရာမှ ယခုအခါတွင် အသက်ရှူချိန်တစ်ဝက်အတွင်း ချောမွေ့စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကိုလည်း များစွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။

လင်ထျန်မင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပြင် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်ကလည်း ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် သည် ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ တစ်ဒါဇင်ကျော်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး လုံးဝ ညှဉ်းပန်းခံထားရသကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။

ပူပြင်းသော နေရောင်သည် မညှာမတာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မြေပြင်ကို ပြာကျစေသည်။

ဆယ်ရက်ကျော်ကြာအောင် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်ကို လင်ထျန်မင်က လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် လင်းယုန်သည် ၎င်း၏အမြန်နှုန်းကို အားကိုး၍ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် မထိမခိုက် ပျံသန်းနေပြီး ရံဖန်ရံခါပင် လှောင်ပြောင်ခဲ့သေးသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးရက်များတွင် လင်ထျန်မင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် လင်းယုန်သည် ထွက်ပြေးရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။ ထောင်ချောက်မိသည့်အခါတိုင်း အရိုက်ခံရပြီးနောက် ရှုပ်ပွပြီး သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေနှင့် ကျန်ခဲ့ရသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် ၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ လင်ထျန်မင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အလွန်ပင် လန်းဆန်းသွားသည်။ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မြွေနဂါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပိုင်းအစတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ လင်းယုန်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် ကိုက်စားလိုက်သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းအတွက် အနည်းငယ် လျော်ကြေးရသဖြင့် ၎င်း၏ ဆုံးရှုံးမှုခံစားချက်ကို လျင်မြန်စွာ မေ့လျော့သွားသည်။

ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ဘီလူးဓားဖွဲ့စည်းမှုသည် အသေးစားအောင်မြင်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲများတွင် လင်ထျန်မင်အား ကာကွယ်မှုအလွှာတစ်ခု ထပ်တိုးပေးပြီး သူ လုံးဝ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ မကျန်ရှိစေရန် သေချာစေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုမှ ရရှိလာသော အသီးအပွင့်များကို ကျေနပ်စွာဖြင့် လင်ထျန်မင်သည် ကျင့်ကြံမှုကို ခဏရပ်နားပြီး အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်းသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လူနှင့် ငှက် နှစ်ဦးစလုံး ခေတ္တအနားယူပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ချင်ဖန်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းစစ်ဆေးရန် ပတ်ဝဲပျံသန်းကြသည်။

အိမ်ပြန်ခရီးသည်လည်း တစ်လနီးပါး ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး ဧရိယာကို စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

ညနေချောင်ဝင်ခါနီးတွင် လင်ထျန်မင်သည် ခန်းမကြီးရှေ့ ရင်ပြင်၌ လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေသည်။ ချင်ဖန်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးပြီး တောရိုင်းသားရဲအချို့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူနှင့် ငှက်သည် ချင်ဖန်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

တာဝန်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လင်ရှန်က ရိုသေစွာ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

လင်ထျန်မင်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ မိသားစုလည်ပတ်ရေး အချိန်ကျရောက်ပါပြီ။ မနက်ဖြန်မှာ အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်းကို ပြန်ဖို့ ထွက်ခွာပါတော့မယ်။ ခရီးစဉ်က အနည်းဆုံး တစ်လခွဲကြာမြင့်မှာဖြစ်ပြီး အများဆုံးတော့ တစ်လပဲ ကြာမြင့်ပါလိမ့်မယ်။ မြို့ကနေ လီတစ်ရာအတွင်းမှာရှိတဲ့ သာမန်သားရဲတွေအားလုံးကိုလည်း ကျွန်တော် ရှင်းလင်းပြီးပြီဖြစ်လို့ အန္တရာယ်ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

လင်ရှန် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး ချင်ဖန်မြို့သူမြို့သားများကိုယ်စား လင်ထျန်မင်အား သူ၏ ကာကွယ်မှုအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။ သူ၏ ကာကွယ်မှုကြောင့် မြို့သည် ငြိမ်းချမ်းသော တစ်နှစ်တာကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး သာမန်လူများ ထိခိုက်မှုနည်းပါးခဲ့သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင် ချင်ဖန်မြို့၏ တာဝန်ကို မယူမီက ဤတာဝန်ကို ပေးအပ်ခံရသော မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် တာဝန်ယူမှု မရှိခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် သူကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်မားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သားရဲများ၏ ဘေးမှ သာမန်လူအနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ဘဲ သေဆုံးခဲ့ကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သာမန်လူ ရာပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်များပင် ရှိခဲ့သည်။

ထွက်ခွာရန် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးနောက် လင်ထျန်မင် ထွက်ခွာသွားရာ လင်ရှန်သည် ဘေးတွင် ရပ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင်သည် ထပ်ခိုးခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်ကမူ ထပ်ခိုးပေါ်တွင် နားခိုကာ ခေတ္တအိပ်ပျော်သွားသည်။

ထပ်ခိုးအခန်းအတွင်း လင်ထျန်မင်သည် ကျောက်တုံးခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများကို ပြေလျော့ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကြာပြီးနောက် လင်ထျန်မင် နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားရာ သဲ့သဲ့လေးသာ ကြားရသော အသက်ရှူသံကို ကြားနိုင်သည်။

တစ်လခွဲကြာအောင် သူသည် သူ၏ နည်းပညာ နတ်စွမ်းရည်ကို နေ့ရောညပါ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး သုံးညသာ ပုံမှန် အနားယူခဲ့သည်။ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြား သုံးစွဲခဲ့ရသဖြင့် သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ မသိလိုက်ဘဲ သူသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်မနက်တွင် ပြတင်းပေါက်ဘောင်မှ လေပြေအေးလေး တိုက်ခတ်လာသည်။

လင်ထျန်မင် ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကာ သက်တောင့်သက်သာ ကိုယ်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ တစ်ညတာ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်စက်ပြီးနောက် လန်းဆန်းနေပြီး အကောင်းဆုံး အားအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော မနက်ခင်းစောစောပိုင်းတွင်။

သာမန်လူအများစု နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေဆဲအချိန်တွင် လင်ထျန်မင်သည် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် ၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လင်ထျန်မင်သည် ပျော်ရွှင်နေပြီး လင်းယုန်ကို ပိုမိုမြန်မြန် ပျံသန်းရန် တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။

တစ်နှစ်တာ တစ်ကိုယ်တည်းနေရခြင်းက သူ့အား မျိုးနွယ်စုဝင်များကို လွမ်းဆွတ်စေခဲ့သည်။

သူသည် အဘိုး၏ အမြဲတစေ ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံများ၊ ဖခင်၏ ပြင်းထန်သော ဆုံးမသြဝါဒများ၊ မိခင်၏ နွေးထွေးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ၊ ညီမဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ရင်း စကားပြောဆိုသံများကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။

သူ၏သခင်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ခံစားမိသည့်အလား ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန် သည် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး မနေတော့ဘဲ ယခင်က ပျံဖူးသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အပြည့်အဝ အားထုတ် ပျံသန်းသွားသည်။

လူနှင့် သားရဲသည် ကောင်းကင်ယံမှ အမှုန်အမွှားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နံနက်စောစောကတည်းက ထွက်ခွာလာပြီး တစ်နေကုန် အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ရာ ခေတ္တနှစ်ကြိမ်သာ ရပ်နားခဲ့သည်။

နေမဝင်မီလေးတွင် အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်း အစွန်အဖျားရှိ မိုင်အနည်းငယ်အကွာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် နေနီနီသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းနှင့် တစ်ပြေးညီနီးပါး ရှိနေပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ၏ ရောင်ခြည်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့နေကာ ငြိမ်းချမ်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေသည်။

၎င်းသည် လင်မိသားစု၏ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲနေချိန်နှင့် အတိအကျပင် တိုက်ဆိုင်နေသည်။ လင်မိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်သည် တောင်တံခါးဝတွင် စုဝေးနေကြပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် ထျန်းမျိုးဆက်၏ အကြီးဆုံးသား လင်ထျန်းဖုန် အမည်ရှိ လူငယ်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

လင်ထျန်းဖုန် သည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၂၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မူလသုံးမျိုး ပိုင်ဆိုင်ကာ ချီကျင့်ကြံခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိသည်။ ယခင်က သူသည် လင်မိသားစု၏ ထျန်းမျိုးဆက် တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူအမြဲဖြစ်ခဲ့သည်။ လင်ထျန်းဖုန် သည် ထူးချွန်ပြီး ကျင့်ကြံမှုတွင် ကြိုးစားသူဖြစ်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ခရီးသွားခြင်းကို နှစ်သက်သဖြင့် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ တွင် အမှုဆောင်အရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ကင်းလှည့်ရန် သူတာဝန်ယူထားသည်။

ကျင့်ကြံသူများစွာထဲတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထင်ရှားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပြည့်ရှိကာ ခါးအထိရှည်သော ဆံပင်နှင့် ကြွေထည်ကဲ့သို့ အသားအရေ ပိုင်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် လင်ထျန်မင်၏ ညီမ လင်ထျန်းယွဲ့ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်ကြာ မတွေ့ရသည်မှာ ၁၃ နှစ်အရွယ် လင်ထျန်းယွဲ့ သည် အတော်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ချီကျင့်ကြံခြင်း တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်သာမက သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်သည်လည်း ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှ နိုင်ငံများကို ပျက်စီးစေနိုင်သော လှပသည့် ပုံရိပ်အဖြစ် ဖူးပွင့်လာခဲ့သည်။

လင်ထျန်းယွဲ့ သည် ထိုအချိန်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာကို ပြသနေသည်။

သူမ၏အစ်ကို၏ တစ်နှစ်တာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ချိန် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မှန်ကန်သော အနေအထားအရဆိုလျှင် မနေ့ကပင် ပြန်လာသင့်သည်။ သူမ ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း သူပြန်လာသည်ကို မတွေ့ရပေ။ ယခု နေဝင်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း သူပြန်မရောက်သေးပေ။ သူမ အစ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

လင်ထျန်းယွဲ့ ထိုမျှ စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ထျန်းဖုန် ကလည်း သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် စကားပြောလိုက်သည်။

“နဝမညီမလေး၊ ဆဋ္ဌမညီလေး ထွက်သွားတုန်းက သူက ချီကျင့်ကြံခြင်း ပဉ္စမအဆင့်မှာ ရှိနေပြီး နတ်စွမ်းရည်တွေလည်း အတော်အတန် ရှိနေပြီ။ သူ့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ချီကျင့်ကြံခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် အများကြီးရှိတယ်။ တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ကျနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ညီမလေး အရင်ပြန်လိုက်ပါ၊ စိတ်မပူနဲ့၊ အစ်ကို ကင်းလှည့်ဖို့ တာဝန်ယူထားတယ်။ သူပြန်လာတာနဲ့ ညီမလေးဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ပေးပါ့မယ်။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး။ သိပ်မနောက်ကျသေးပါဘူး။ ညီမလေး အစ်ကို့ကို နောက်ထပ်နည်းနည်းလေး စောင့်ဦးမယ်” ဟု သူမ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

လင်ထျန်းယွဲ့ ၏ စကားများ မပြီးဆုံးမီ လင်ထျန်းဖုန် ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်ဝမ်းသာမှု အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် လင်ထျန်မင် ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိပြီးဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

ကျန်ရှိသော လူများက လင်ထျန်းဖုန် ၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိကြပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သေချာမသိကြပေ။

ဆယ်ကြိမ်ကျော်မျှသာ အသက်ရှူချိန် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် နေဝင်ဆည်းဆာ၏ အနီရောင်ရောင်ခြည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မျိုးနွယ်စုနယ်မြေဆီသို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းလာနေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ သေးငယ်သော ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆယ်ဇန့်ကျော်အရွယ်အစားရှိ ကြီးမားသော ပျံသန်းနိုင်သည့် သတ္တဝါကြီးအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုဝင်များ စုဝေး၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ လင်ထျန်မင် ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်၏ ကျောပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အမူအရာဖြင့် နတ်ဆရာတစ်ပါးနှင့်တူနေသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်တာ ပျောက်ကွယ်နေပြီးနောက် နံနက်မှ ညနေအထိ အပြည့်အဝ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကြာရှည်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ရသော မိသားစုနေအိမ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။