အဘိုး၏ အံ့အားသင့်ခြင်း

အားလုံး၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် လူတစ်ဦးနှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် မျိုးနွယ်စုကာကွယ်ရေးအစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ မှတ်ပုံတင်တိုကင်ကို ထုတ်ယူကာ မှော်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဒြပ်ငါးပါး၏ အရောင်မဲ့ အလင်းကာရံထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် အလင်းကာရံသည် ပေသုံးဆယ်ကျော် ကျယ်သော ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်ဝါးတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်း ရှုခင်းများ ပေါ်လာသည်။ လူနှင့်သားရဲသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

သူ၏ခြေထောက် မြေပြင်သို့ ထိသည်နှင့် တပြိုင်နက် လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ ညီမငယ် လင်ထျန်းယွဲ့ ပြေးလာကာ သူ့အား ဖက်တွယ်လိုက်ရာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလုနီးပါး တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ ညီမ၏ တောင့်တခြင်းကို ခံစားမိသော လင်ထျန်မင်သည် သူမ၏ ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပတ်ဖက်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးသည် စိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ညီမ၏လက်ကို ကိုင်ကာ လင်ထျန်းဖုန်နှင့် အခြားသူများထံသို့ လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်ရန် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

“ထျန်းမင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

သူတို့တစ်ဦးချင်းစီက လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်ထျန်းဖုန် စတင်ပြောကြားခဲ့သည်။

“ညီလေး၊ ထျန်းယွဲ့က မင်းပြန်လာတာကို နေ့တိုင်း တစ်လက်မမှ မလှုပ်ဘဲ စောင့်နေတာ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ။ ငါတို့မှာ ကင်းလှည့်ဖို့ တာဝန်တွေရှိလို့ ကြာကြာမနေနိုင်ဘူး။ မင်း ခရီးပန်းလာပြီဆိုတော့ စောစောပြန်နားတော့။ အချိန်ရရင် ငါ သွားတွေ့ပါ့မယ်။”

“အစ်ကိုကြီး သဘောကျသလို ဆက်လုပ်ပါ။ တခြားနေ့ကျရင် အစ်ကိုတို့အားလုံးကို ကျွန်တော် ဖိတ်ခေါ်ပါ့မယ်။”

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့ လမ်းခွဲသွားခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင်သည် လင်ထျန်းယွဲ့ ၏လက်ကို ကိုင်လျက် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်က နောက်မှလိုက်ပါရင်း အစိမ်းရောင်ဝါးထိပ်၏ အလယ်ပိုင်းဆီသို့ ကျောက်ခင်းလမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား မိသားစုနယ်မြေများကို ကြည့်ရင်း လင်ထျန်မင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူ၏ညီမက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စကားတပြောပြောဖြင့် အပြင်ကမ္ဘာကို တောင့်တနေပုံရသည်။

သူ၏ညီမ၏ မျက်လုံးများတွင် သူငယ်စဉ်က အပြင်ကမ္ဘာကို တောင့်တခဲ့သည့် အကြည့်မျိုးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မိသားစု၏ နွေးထွေးမှုနှင့် အိမ်မှုကိစ္စများကို ခဏတာ ဝေးကွာပြီးမှသာ တကယ်လွမ်းဆွတ်မိသည်ဟု ဆင်ခြင်မိသည်။

ကျင့်ကြံသူကမ္ဘာတွင် အင်အားကြီးမားမှုသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး ရတနာအတွက် သတ်ဖြတ်မှုများ၊ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများသည် သာမန်အရာများပင်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ မထင်မှတ်ဘဲ သေဆုံးကြပြီး မိသားစုဂိုဏ်းများစွာ ပျက်စီးကြသည်။ ဤရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးသည် ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်များ ရရှိရေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မြှင့်တင်လိုသော ဆန္ဒမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအန္တရာယ်များသော ကျင့်ကြံသူကမ္ဘာ တွင် သူသည် မိသားစုကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် မျှော်မှန်းချက်များကို ထမ်းပိုးထားရသည်။ မိသားစုဝင်တိုင်းသည် ဤခက်ခဲသော ပန်းတိုင်ဆီသို့ ကြိုးစားနေကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် မှိုင်းညို့ဖွယ်ကောင်းနိုင်သည်။ ဆွေမျိုးသားချင်းများက ရံဖန်ရံခါ ချည်နှောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် လူတစ်ဦး၏လမ်းကို လင်းလက်စေသည့် မီးပြတိုက်လည်းဖြစ်သည်။ အချို့သည် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ရှာဖွေကျင့်ကြံကြသော်လည်း လင်ထျန်မင်မူ ကာကွယ်ရန် ကျင့်ကြံသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ထျန်မင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

တောင်အလယ်ပိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ လင်ထျန်မင်က တစ်ဦးချင်းစီကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာ၏ မနာလိုသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ညီအစ်ကိုမောင်နှမ နှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းလေးသို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။

လင်ထျန်းယွဲ့ ၏ သတင်းစကားကို ရရှိပြီးနောက် အဘိုးနှင့် မိဘများအားလုံး ၎င်းတို့၏အလုပ်များကို ဘေးဖယ်ထားကာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသက်သာရပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးကာ လင်ထျန်မင်နှင့် သူ၏ညီမကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်မပြနိုင်အောင်ပင် ထင်ရှားသည်။

လင်ထျန်မင် ပြေးသွားကာ သူ၏အဘိုးနှင့် မိဘများကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုသည်။

“ထျန်းမင်၊ အဘိုး၊ ဖခင်၊ မိခင်တို့ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပါတယ်”

အဘိုး လင်ရှီးကုန်းက နားရွက်ဖျားထိ ပြုံးရယ်လျက် သူ့မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး လင်ထျန်မင်နှင့် လင်ထျန်းယွဲ့တို့ကို လက်ဆွဲကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူ၏သားနှင့် ချွေးမ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

မိဘများလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြပြီး မိသားစုသည် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းတွင် လင်ရှီးကုန်းက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်လေး မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက တကယ်ကို ချီကျင့်ကြံခြင်း သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပဲ။ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရောက်ရင်တောင် ကောင်းပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်နှစ်အတွင်း မင်း အလုပ်မအားဘူး ထင်တယ်။ ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ပထမအဆင့် အနိမ့်ဆုံး ဆေးလုံးတွေ ပြုပြင်တဲ့အခါ အောင်မြင်မှုနှုန်းနဲ့ ထွက်တဲ့ဆေးလုံးအရေအတွက်က အတော်လေး မြင့်မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”

“အဘိုးရဲ့မြေးက လင်ရှန်ဆေးလုံး ကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်နိုင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်း လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ တစ်ခါပြုပြင်ရင် ဆေးလုံး သုံးလုံးလောက် အနည်းဆုံး ထွက်ပြီး အများအားဖြင့် လေးလုံးလောက် ထွက်ပါတယ်။”

“ဘယ်လို… ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် လင်ရှန်ဆေးလုံး က ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းမှုနှုန်း လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အာမခံနိုင်ပြီး အနည်းဆုံး ဆေးလုံး သုံးလုံး ထွက်နိုင်တယ်တဲ့လား။”

လင်ရှီးကုန်းသည် အံ့အားသင့်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။ တစ်နှစ်တည်းအတွင်း ထိုမျှကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့ပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီသော ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ လူများကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူ၏မြေး၏ ဆေးဆရာ အရည်အချင်းသည် ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားပုံရသည်။

မိဘများနှင့် ညီမဖြစ်သူလည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြပြီး လင်ထျန်မင်အား လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူ၏ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း မေးမြန်းစတင်ခဲ့ကြသည်။

ချင်ဖန်မြို့ကို တစ်နှစ်တာ ကာကွယ်ခဲ့သည့် ပထမတစ်ဝက်တွင် လင်ထျန်မင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဆေးဆရာ လုပ်ငန်းကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အများအပြား သုံးစွဲခဲ့ရာ ယုတ္တိရှိစွာပင် သူသည် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် ဆေးဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဝက်တွင် ဂူအိမ်အပျက်အစီးများကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း၊ အကြိမ်များစွာ ဒဏ်ရာရရှိခြင်းနှင့် နတ်စွမ်းရည်များ ကျင့်ကြံရန် အချိန်ကုန်ခဲ့ခြင်းတို့ မရှိခဲ့ပါက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ မရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သူသည် ဆေးဆရာ လုပ်ငန်းကို ခဏတာ ရပ်နားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။ လုံလောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ရှိပါက ပထမအဆင့် အမြင့်ဆုံး ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတစ်ကြိမ် အိမ်သို့ပြန်လာခြင်းသည် နက်နဲသော အဆင့်နည်းပညာနှင့် တတိယအဆင့် ဆေးဆရာ ၏ အမွေအနှစ်ကို တင်ပြရန်အပြင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ထောက်ပံ့မှုကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းရန်လည်း လိုအပ်သည်။ များပြားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြင့် သူသည် ဆေးဆရာ လုပ်ငန်းအတွက် ပစ္စည်းများစွာကို ချင်ဖန်မြို့သို့ ပြန်ယူသွားနိုင်ပြီး သူ၏ ဆေးဆရာ စွမ်းရည်များကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လင်ထျန်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားသည်။ လက်ဟန်ခြေဟန်များစွာဖြင့် သူသည် တားမြစ်နေရာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ကာ လူတိုင်းထံမှ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အခြားသူများ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် စကားဝိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ အဘိုးနှင့် အခြားသူများက လင်ထျန်မင်တွင် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးရန် ရှိသည်ကို သိရှိသွားပြီး သူပြောမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ယနေ့တွင် လင်ထျန်မင်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ ရရှိခဲ့သော ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာ ကျောက်စိမ်းပြွန်၊ ကြယ်သုံးပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားနည်းပညာနှင့် စစ်မှန်သောပုဂ္ဂိုလ် ယုဟွာ၏ ဆေးဆရာအတွေ့အကြုံတို့ကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

သူ၏ဖခင်သည် လျင်မြန်စွာပင် ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာ ကျောက်စိမ်းပြွန်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အဘိုးက စစ်မှန်သောပုဂ္ဂိုလ် ယုဟွာ၏ ဆေးဆရာအတွေ့အကြုံကို ယူကာ သူ၏ နတ်စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သုံးကြိမ်အသက်ရှူချိန်အတွင်း လင်ရှီးကုန်းနှင့် လင်ရှင်းရုံတို့၏ မျက်နှာများ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။ အဘိုး၏ တွန့်ကြေနေသော မျက်နှာသည် မျောက်ဖင်ကဲ့သို့ ရဲနေပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ထင်ရှားသည်။ အသက်တစ်ရာနီးပါးရှိသော လူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူပေ။

အဘိုးနှင့် ဖခင်တို့သည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီး ကျောက်စိမ်းပြွန်များကို လဲလှယ်၍ စူးစမ်းရှာဖွေကြသည်။

ထို့နောက် လင်ထျန်မင်သည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ဆယ်ခုကျော်ကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

အဘိုးက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဝှက်မြက်”

အဘိုး လင်ရှီးကုန်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားက လင်မိသားစုကို ကောင်းချီးပေးတယ်၊ နတ်ဘုရားက လင်မိသားစုကို ကောင်းချီးပေးတယ်။ ဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ဝှက်မြက် ဆယ်ခုကျော်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အခြေတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးသုံးလုံးလောက် တန်ဖိုးရှိတယ်။”

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဖခင်သည် စစ်မှန်သောပုဂ္ဂိုလ် ယုဟွာ၏ ဆေးဆရာအတွေ့အကြုံ တွင် အသေးစားအခြေတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးအတွက် ဖော်မြူလာကို ဖော်ပြထားသည်ကို သတိရသွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဝှက်မြက် သည် အခြေတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အလမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်နေသောကြောင့်ပင်။

မိခင်နှင့် ညီမဖြစ်သူသည် မိသားစုဝင် သုံးဦး၏ ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုကို လုံးဝ အံ့သြစွာ ကြည့်နေကြသည်။

ပစ္စည်းသုံးခုကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် အဘိုးနှင့် ဖခင်တို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီး ဤပစ္စည်းများ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းစတင်ခဲ့သည်။

လင်ထျန်မင်သည် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသည့် ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြခဲ့ပြီး ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဝှက်မြက် ကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ မိခင်သည် ငိုယိုကာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ နည်းပညာများ သို့မဟုတ် ဆေးလုံးများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူမသည် သူမ၏သား ဘေးကင်းလုံခြုံနေရန်သာ ဆန္ဒရှိသည်။

လင်ထျန်မင်သည် နတ်ဘုံအဆင့်နည်းပညာကို တင်ပြရန် အစီအစဉ်မရှိသောကြောင့် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးမှ ဤသို့ ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဝါကြွားခြင်း မပြုသင့်ပေ။ ကောလာဟလများစွာနှင့်အတူ မိသားစုက မည်သည့်အတွေးများ ရှိလာမည်ကို မည်သူမျှ အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုံအဆင့်နည်းပညာ ၏ ကိစ္စသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ လူသိနည်းလေလေ ကောင်းလေလေဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ထုတ်ဖော်၍မရပေ။ ထုတ်ဖော်ပါက မိသားစုအား ဘေးဆိုးများ ကျရောက်စေနိုင်သည်။ လူတစ်ဦးသည် အပြစ်ကင်းစင်နိုင်သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော ကျောက်စိမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ပါက ရာဇဝတ်မှုများကို ဖိတ်ခေါ်သည်ဟူသော ယုတ္တိကို လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်–

“ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတယ်။ ထျန်းမင်၊ မင်း ခဏနားနေလိုက်။ ငါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ ခန်းမကြီးကြပ်သူအသီးသီးကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်။ နာရီဝက်အတွင်း သက်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကောင်စီမှာ အစည်းအဝေးလုပ်မယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ရှီးကုန်းသည် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ စုစည်းထားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ငှက် ဆယ်ခုကျော်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။