ဘုရားကျောင်းပျက်ကြီးထဲမှ သွေးထွက်သံယိုမှုများ။ ပျံလွှားပျံဓားသွား!
Vol. 2 Ch. 21
စူးချန်ခုန်းသည် ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် ခဏတာနေခဲ့ပြီး အတွင်းပိုင်းလှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်ရင်း ပြောသမျှစကားတိုင်းကို မှတ်သားခဲ့သည်။
မော့ထျဲကို မျိုးရိုးယန်နှင့်လူတို့အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ငွေသုံးထောင်ကို လွှဲပြောင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ့မိသားစုသည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်း၊ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။
မော့ထျဲနဲ့ သူ့အဖော်တွေက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ထွက်သွားကြပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းလည်း လူကိုယ်တိုင်ထွက်လာကာ အခြေအနေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဟမ်၊ သူလည်း သံနက်အိမ်တော်ကပဲလား။"
စူးချန်ခုန်းက သံနက်အိမ်တော်နှင့် ဆက်နွယ်နေနိုင်သည်ဟု သံသယရှိရာ ယန်မျိုးရိုးနှင့်လူ အပါအဝင် သုံးယောက်သား မျက်ခုံးတွန့်ချိုးသွားကြသည်။
သူတို့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ခါးမှာ ဓါးတစ်ချောင်းထိုးထားပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည်။ လိပ်အသက်ရှူနည်း၏ အရိုးကျုံ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ အရပ်သည် ပုလဲမပုသလို ရှည်လည်းမရှည်ဘဲ လုံးဝ သာမန်ပုံပေါက်သည်။ သို့သော် သံနက်အိမ်တော်မှလူများသည် ခုနကမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး စူးချန်ခုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ဆက်နွှယ်မှုမရှိဘူးဆိုတာ သူတို့ မယုံပေ။
လူထွားကြီး၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ပြကာ "အပြင်မှာ လေပြင်းနေတယ်၊ ဝင်ထိုင်ပါ" ဟု ရယ်မောလိုက်သည်။
လူဝကြီးက နောက်ဆုတ်လျက် လမ်းကြောင်းကိုဖွင့်ပေးလိုက်ရာ စူးချန်ခုန်းက ပင်မခန်းမထဲသို့ ဝင်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။
ခန်းမအတွင်းတွင် စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်များသည် လူကြီးသုံးယောက်၏ မျက်နှာများကို ဖျတ်ကနဲ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အာရုံစူးစိုက်နေလျက်။ "သုံးယောက်ထဲမှာ... ဒီလူကြီးက အသန်မာဆုံး ဖြစ်ရမယ်။ ကျန်နှစ်ယောက်က သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူတို့က သာမန် သူခိုးတွေ မဟုတ်ဘူး။"
ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုကို ကြားခဲ့ရပြီး ဤလူကြီးသည် တပည့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ယန်ဟု အမည်သစ်ပေးထားကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ မော့ထျဲနှင့် အခြားသူများကို ဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်စေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် အရည်အချင်းရှိပြီး သူတို့၏ဆရာဖြစ်သည့် ယန်ဖေးထက်ပင် ပို၍ပင်သန်မာနေရမည်။
"ပျံလွှားငှက်ပျံဓားသွားရဲ့ ယန်ဖေးနဲ့တောင် လာညှိရဲတယ်ဆိုတော့ မင်းက ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။"
စူးချန်ခုန်း၏ ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မတူပေ။ ဒီလိုအချိန် တောထဲ၌ စွန့်ပစ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုတွင် သူရောက်ရှိနေခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်မှန်း သိသာထင်ရှားပါသည်။ အကြီးအကဲက စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သူ့မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ထုတ်ရင်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သံနက်အိမ်တော်က စစ်ကူတွေ ခေါ်လာခဲ့တာလား။ ဒါပေမယ့် ယန်ဖေးအတွက်တော့ သာမန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို စဉ်းစားရခက်နေပါသည်။
ယန်ဖေးသည် ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းပညာလောကတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ပြီး သူက ပျံလွှားငှက်ဓားသွားနည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်သည်။ သူသည် ရက်စက်သည်။ လူသတ်ရာတွင် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်။ ချမ်းသာသော ကုန်သည်များစွာကို လုယက်ခဲ့ပြီး သူ၏မြင့်မားသော သိုင်းစွမ်းရည် မည်သူအတွက်မဆို ရှိန်ရလောက်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။
သေချာတာပေါ့။ စူးချန်ခုန်းကတော့ ယန်ဖေးအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့။
စူးချန်ခုန်း အသိပြန်ဝင်လာပြီး အသံကို တိုးလျက် "အမည်မဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ။ ချမ်းစိမ့်စိမ့် အအေးဒဏ်အောက်မှာ နွေးထွေးမှုကို ရှာဖွေရင်း အရက်တစ်ခွက်နဲ့ နွေးလာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟုဆိုလိုက်သည်။
လူဝကြီးနှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူနှစ်ဦးစလုံးသည် ယန်ဖေး၏ ညွှန်ကြားမှုကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။
ယန်ဖေးက ဖော်ရွေတဲ့ အပြုံးကို ထုတ်ဖော်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရတာပေါ့။ ဧည့်သည်တွေ အမြဲတမ်း ကြိုဆိုပါတယ်။ လင်းဟော်၊ ငါတို့ ဧည့်သည်ကို အရက်လေးနဲ့ ဧည့်ခံလိုက်ပါဦး။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
လူဝကြီး လင်းဟော်က လေးလေးစားစား ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မီးဖိုဘေးနားက အရက်အိုးကိုယူ၍ ခွက်အပြည့်ထည့်ကာ စူးချန်ခုန်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မင်းက ငါအရက်ကမ်းပေးတာနဲ့ တန်တယ်လို့ ထင်နေလား။ ငါ့လက်သီးကို အရင်စားလိုက်!"
စူးချန်ခုန်းသည် အရက်ခွက်ကိုယူရန် လှမ်းလိုက်သော်လည်း ခွက်ကိုယူလိုက်သည်နှင့် လင်းဟော်၏ ရိုသေသောအကြည့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့် အစားထိုး၍ လက်သီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်လျက် စူးချန်ခုန်း၏ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ထိုးလိုက်လေတော့သည်။
လူဝကြီး လင်းဟော်သည် လက်ဝှေ့ထိုးရာတွင် ထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်တွင် သာမန်လူများ၏ ပြင်းထန်သော ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ခဲ့လေပြီ။ သူ့လက်သီးက နှလုံးကို ထိမှန်သွားတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အသက်ရှင်နေစဥ်အချိန်အတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးကို သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေကို ဖြတ်ပြီး ရိုက်ချိုးပစ်နိုင်ပါသည်။
ဂျွတ်!
လူဝကြီးသည် လျှပ်တစ်ပြက်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ဖို့ အရက်ခွက်ကို လေးစားဟန်ဆောင်ကာ နီးကပ်လာကတည်းက စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသို့သောလှည့်ကွက်များကို ထုံးစံအတိုင်း သတိထားနေခဲ့သည်။ လင်းဟော်၏ ပြင်းထန်သော ထိုးချက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဘယ်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး အရိုးနှင့် အရွတ်များ တပြိုင်တည်း အသံမြည်သွားလေ၏။ သူသည် မရှောင်တိမ်းဘဲ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကို အသုံးချကာ လက်သီးပြန်ကျွေးလိုက်သည်။
"ဒုန်း"
စူးချန်ခုန်းက လင်းဟော်ရဲ့နောက်က လိုက်လာပေမယ့် သူ့လက်သီးက မြန်မြန်ရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်သီးနှစ်လုံးက အပြင်းအထန်တိုက်မိပြီး လေထဲသို့ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဘာ?"
လူဝကြီး လင်းဟော်၏ မျက်ဆန်အိမ်များသည် သိသိသာသာ ကျုံ့သွားသည်။ တိုက်မိတဲ့ အခိုက်မှာ သူ့အပေါ်ကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ ပြင်းထန်သည့် တွန်းအားတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပေါင်နှစ်ရာကျော်ရှိတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အထိန်းအကွပ်မရှိဘဲ နောက်ပြန်လွင့်သွားလေ၏။
"ရပ်!" ယန်ဖေး ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ လင်းဟော်၏ နောက်ပြန်ဆုတ်မှုကို တားဆီးရန် သူ့လက်ကို ဖိလိုက်သည်။
"ဂျွတ်၊ ဂျွတ်၊ ဂျက်!"
သူနောက်ပြန် ပြုတ်ကျသွားသည်နှင့် လူဝကြီး လင်းဟော်၏ လက်အရိုးများမှ ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ကောက်ဝတ်သည် ဆိုးရွားလှသော ထောင့်သို့ တွန့်လိမ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စူးရှနာကျင်လာသည်။
"အားနည်းလွန်းတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်သုံးနှစ်လောက်က ငါ့အဆင့်နဲ့ ညီမျှတယ်။ ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နိုင်တယ်!"
ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်သီးချက်ဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် လင်းဟော်ကို ကလေးတစ်ယောက်လို အလွယ်တကူ အနိုင်ရခဲ့ပြီး ထိုလူ၏ ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း စိတ်ထဲမှ အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
"နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်လား"
လူဝကြီး၏နဖူးသည် အေးစက်သောချွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူဝကြီးသည် သာမာန်လူတစ်ဦး၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိနေခဲ့တာဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးတည်းသာ သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အကြွင်းမဲ့စွမ်းအားဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်သည်။
"နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်? သံနက်အိမ်တော်က နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်၏ သိုင်းပညာရှင်ကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။"
ဆံဖြူ အဘိုးကြီး ယန်ဖေးပင်လျှင် မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်သည် အလယ်အလတ် အရည်အချင်းရှိသော်လည်း ယေဘူယျအားဖြင့် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံမှုမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းပေးသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အောင်မြင်သော သိုင်းပညာရှင် ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းသည် ဤနယ်ပယ်တွင် ရှိသည်။
အတွင်းအားနယ်ပယ်သည် အတွင်းအင်္ဂါများကို အားကောင်းစေရန်အတွက် လုံ့လဝီရိယနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်မှုတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းရည်အချို့ လိုအပ်သည်။ သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် သူတို့ကို လက်ရွေးစင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤအဆင့်ရှိသူများသည် အံ့မခန်းခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အချိန်တိုတိုအတွင်း ဆယ်မိုင်လောက်ကို ခြေလျင်ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။
ချင်းရွှေမြို့ဒေသတွင် နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ် ပညာရှင်များ ရှိသော်လည်း သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် နာမည်ရသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များဖြစ်ကြသည်။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းမှ ချန်ကျွမ်းသည် လူတစ်ရာကျော်ကို အုပ်စိုးကာ နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်၏ စံနှုန်းတွင်ရှိပြီး သူ၏အမည်ကို ကြားရသူတိုင်းကို ကြောက်လန့်ကြသည်။
ထိုသို့သော အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူများသည် ကြီးမြတ်သော ခွန်အားရှိသည်။ လေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ထားမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် အကန့်အသတ်မရှိသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဓားနှင့်လှံများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့်အပြင် လူသတ်စက်များဟု အမှန်တကယ်ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
သူတို့ရှေ့က အမည်မသိအမျိုးသားက နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်၏ ကြောက်စရာကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
"သူတို့...ငါ့ကိုအရမ်းသတိထားနေကြပြီ။"
စူးချန်ခုန်းသည် မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲများနှင့် ယန်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲမှာ သတိထားနေမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရာ သူ့စိတ်နှလုံးကို အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားစေသည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ယန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော်များ၏ တကယ့်ခွန်အားကို မသိခဲ့ပါ။ သူတို့ သုံးယောက်က သူ ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်ပြီး သန်မာလွန်းနေရင် စူးချန်ခုန်းလှည့်ထွက်သွားမှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် သူတို့၏သတိရှိမှုသည် သူ့ရှေ့တွင် အားနည်းမှုကို ပြသနေသလိုဖြစ်ပြီး သူ့အစွမ်းသတ္တိက သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
လူဝကြီး၏ လက်ကောက်ဝတ်များ ကြေမွသွားကာ သူနဖူးမှ အမျက်ဒေါသကြောင့် ချွေးတသီးသီးထွက်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် စူးချန်ခုန်းကို သတိကြီးစွာထားကာ ကြောက်ရွံ့နေ၏။
မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် စူးချန်ခုန်း၏မျက်နှာက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေလျက်။
သံနက်အိမ်တော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော လီအာလန်သည် လုံ့လဝီရိယရှိပြီး ကြင်နာသနားတတ်သူဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်ဘဝတွင် လူကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ သို့သော်လည်း သံနက်အိမ်တော်ကို ငွေညှစ်ရန် ဤလူသုံးယောက်သည် လီအာလန်သည် ဝက် သို့မဟုတ် ခွေးထက်မပိုသလို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းလည်းပဲ သူ့ရင်ထဲမှာ ဒေါသတွေ တရိပ်ရိပ်တိုးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းပဲ။ ငါ့တပည့်က မင်းကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စော်ကားခဲ့တယ်။ သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ မင်းက သံနက်အိမ်တော် ကိစ္စအတွက် ဒီကို ရောက်လာတာလား။ သံနက်အိမ်တော်က မင်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ ငါတို့ သုံးယောက်လုံး အနှောက်အယှက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ ကိစ္စကို ကျေအေးကြရအောင်လေ။"
ယန်ဖေး၏ အမူအရာပြောင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ဦးညွှတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရန်သူမဖြစ်လိုပေ။ တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူတို့ အနိုင်ရသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရဖွယ်ရှိကြောင်း ယန်ဖေး သိလေသည်။ တစ်ဖက်လူက သံနက်အိမ်တော်အတွက် ဤနေရာသို့ ရောက်နေတာ ဖြစ်သောကြောင့် သံနက်အိမ်တော်ကို လုယက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ—စစ်ဆင်ရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး အခြားပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။
ယန်ဖေးသည် သိုင်းပညာလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး အားလုံးထက် သူ့လုံခြုံမှုကို ဦးစားပေးရန် ကောင်းကောင်းကြီးသိပါ၏။
"တော်လောက်ပါပြီ။ ငြိမ်းချမ်းရေးက အဖိုးတန်ပါတယ်" လို့ စူးချန်ခုန်းက ပြေရာပြေကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အရက်ခွက်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျကာ အရက်တွေ ဖိတ်စင်ကုန်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ ခွက်ကို ငြိမ်ငြိမ်လေး မကိုင်ထားမိဘူး။ နောက်ထပ် ထပ်ပေးလို့ရမလား။" စူးချန်ခုန်းက လူဝကြီးကိုကြည့်ရင်း တောင်းပန်ငုပ်လျှိုးသံအပြည့်နဲ့ မေးလိုက်သည်။
ဤအရာက လူဝကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် အရက်ကမ်းဟန်ဆောင်ကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးယူခဲ့ရာ သူ့အတွက် ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အခု စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ထပ်ထည့်ခိုင်းနေတာလား။
"သွား၊ ဧည့်သည်တော်အတွက် အရက်ငှဲ့ပေးလိုက်" လူထွားကြီးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော ယန်ဖေးကို အသနားခံသည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယန်ဖေးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် သေသည်အထိ မတိုက်ခိုက်ချင်သောကြောင့် ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သံသယရှိသော သိုင်းပညာရှင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ရွေးချယ်စရာမရှိသောကြောင့် လက်တစ်ဖက်တွင် အရိုးအက်နေသော လူဝကြီးသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခွက်ကိုကိုင်ကာ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက နောက်ထပ်အရက်တစ်ခွက်ကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျ။ ခုနက ကျွန်တော် နောက်နေတာပါ။၊ ဒီတစ်ခွက်က ကျွန်တော် တောင်းပန်တယ်လို့ မှတ်ယူပေးပါ။"
လူထွားကြီးက အရက်ခွက်ကို စူးချန်ခုန်းရှေ့မှာ တလေးတစား ကိုင်လိုက်ပြီး နှိမ့်ချတဲ့ လေသံနဲ့ ဆိုလေ၏။
တပည့်တွေ အပါအဝင် ဤသုံးယောက်သည် ခုနက မော့ထျဲနှင့် အခြားသူများ ရှေ့တွင် မောက်မာကာ ရန်လိုနေကြပြီး အခုတော့ သူတို့သည် စူးချန်ခုန်းရှေ့တွင် နှိမ့်ချနေကြသည်။
"စွမ်းအား၊ အဲ့တာ စွမ်းအားပဲ" စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မော့ထျဲနဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့လောက် မသန်မာတဲ့ကြပေ။ စူးချန်ခုန်းကတော့ သူတို့အားလုံးထက် ပိုသန်မာရာ ယန်ဖေးနဲ့ သူ့အဖော်တွေကို ဖော်လန်ဖော်စားလုပ်စေနိုင်သည်။
စူးချန်ခုန်း၏လက်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမား တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး ယခုအခါ နှိမ့်ချစွာ တောင်းပန်လိုက်ရတော့ လူဝကြီးက အရှက်တရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့တိုင်အောင် ဤမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ၏ စွမ်းအားသည် နားမလည်နိုင်စွာ နက်နဲရာ ခေါင်းငုံ့ကာ တောင်းပန်ခြင်းသည်သာ ပဋိပက္ခကိုဖြေရှင်းရန် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် အရက်ခွက်ကိုယူရန် နှောင့်နှေးသွားသဖြင့် လူဝကြီးသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါင်းကိုမော့လိုက်ရာ စူးချန်ခုန်းသည် ခွက်ကိုယူလိုသည့်အတိုင်း လက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လူဝကြီးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချမိသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ မျက်လုံးများသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်သည့် အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။
ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်းဆန့်တန်းလာသော ညာလက်ကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ယုန်တစ်ကောင်ကို ခုန်အုပ်သည့် ကျားတစ်ကောင်ပမာ လူဝကြီး၏နှလုံးသားကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ကာ အကြမ်းပတမ်း ထိုးချလိုက်လေ၏။
လူဝကြီးသည် ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်မရှိသဖြင့် လက်သီးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားလေတော့သည်။
"ဘုန်း!"
အရိုးများ ကွဲကြေသံနှင့်အတူ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရိုက်ခတ်သံသည် ပေါင်နှစ်ရာနီးပါးရှိသော လူဝကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သဲအိတ်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားစေကာ နှစ်မီတာ သို့မဟုတ် သုံးမီတာအကွာသို့ ရောက်သွားလေ၏။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများစီးကျကာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်နေလျက် ပြင်းထန်လှသော ထိုးချက်ကြောင့် နှလုံးကွဲအက်သွားကာ အသက်ရှုသံများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလေတော့သည်။