လီကျဲ

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။ သူမကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလိုပင်။ သို့သော် သူသည် သူမကို တကယ်မမြင်ဖူးကြောင်း သေချာသိသည်။ သို့သော် သူမနှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးခဲ့ပြီး၊ မဟုတ်ပါက ဤမျှ ဆင်တူမည်မဟုတ်ပေ။

“လီသခင်မကြီး…” ထိုအမျိုးသမီးဝန်ထမ်းများသည် သူမလာရောက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ အားလုံး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လီသခင်မကြီးတဲ့လား...

ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ယခုမှ သူမအဘယ်ကြောင့် ဤမျှရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်ကို သဘောပေါက်သည်။ သူမသည် လီထျန်လုံ၏ မြေးမဖြစ်မည်လား... သို့မဟုတ် သမီးဖြစ်မည်လား... တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ရမည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ “ဤသခင်လေး၊ ကျွန်မမျက်နှာပေါ်မှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ...”

“ပြဿနာတော့ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သခင်မရဲ့ စကားက ကျွန်တော့်အာရုံကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဧည့်သည်တော်ခန်းကို ခေါ်သွားပေးပါ။ အသေးစိတ်ကို သေချာသိချင်တယ်”

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ” ထိုလှပသော အမျိုးသမီးသည် ကိုယ်ကိုရို့ကာ ဖိတ်ကြားသည့် အမူအရာပြုလုပ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်အား သူမနောက်သို့ လိုက်လာရန် အချက်ပြသည်။

၎င်းတို့ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ထိုဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးများသည် မကျေနပ်သည့် အမူအရာများပြသလာပြီး၊ လီသခင်မကြီး၏ ကျောပြင်ကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“ခ်စ်၊ သူကိုယ်တိုင်လာပြီး ဧည့်သည်ကို လက်ခံတော့မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ကျွန်မရဲ့ စီးပွားရေးကို လုသွားတယ်... လေလံပွဲရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ကျွန်မသိထားရင်၊ ဒီ စီးပွားရေးက ကျွန်မရဲ့ဟာဖြစ်မှာ...”

“တိုးတိုးလေး ပြောပါ။ အသံကျယ်လွန်းရင် ကြားသွားရင် မကောင်းဘူး… လီစံအိမ်တော်သခင်ရဲ့ သားသမီးတွေက အများကြီးရှိတယ်။ သူက နတ်ဘုရားအင်းစာလုံးမှာ ပါရမီအနည်းဆုံးပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ လာပြီး ကူညီရတာ။ ဒီလိုကူညီမှုတောင် မလုပ်နိုင်ရင်၊ သူ့အတွက် အလကားဖြစ်သွားမှာပေါ့...”

“အဲ့ဒီလိုဖြစ်သွားရင်၊ ကျွန်မရဲ့ ဧည့်သည်ကို လာလုနိုင်မှာပေါ့...” ထိုဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အဖော်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “သူမက လီစံအိမ်တော်သခင်ရဲ့ သမီးမဟုတ်ရင်၊ ကျွန်မက သူ့ကို မယဉ်ကျေးတော့ဘူး။ ဒီအဆင့်အတန်းကြောင့်သာ သူဒီနေရာမှာ ဆက်နေနိုင်တာ”

“တော်ပြီ၊ ထပ်မပြောနဲ့တော့။ ကြားသွားရင် မကောင်းဘူး…”

“ကျွန်မမပြောရင်၊ ဒီနေရာက တခြားသူတွေက မပြောဘူးလို့ ထင်နေလား... လူတိုင်းက ဒီလောက်ထူးချွန်နေပြီး၊ သူက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း နိမ့်တယ်၊ နတ်ဘုရားအင်းစာလုံးလည်း မတတ်ဘူး။ တခြားသူသာဆိုရင် ငှားရမ်းခံရပြီးကြာပြီ...”

၎င်းတို့သည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသူများကဲ့သို့၊ မရပ်မနား ညည်းညူနေကြသည်။ ဤစကားများကို ယီထျန်းယွမ်ပင် ကြားလိုက်ရသည်။ အနည်းငယ် တိုးညှင်းသော်လည်း၊ သူ၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှေ့မှလမ်းပြလျှောက်နေသော လီကျဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း၊ ဘာမျှမပြောဘဲ ဆက်လက်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမက ထိုစကားများကို သေချာပေါက် ကြားလိုက်ရပြီး၊ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ လီကျဲ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မြင့်မားမနေသော်လည်း၊ အနည်းဆုံး အနှစ်သာရစုစည်းခြင်းအဆင့် ဒုတိယအလွှာအဆင့်ရှိသည်။ ဤကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သာမန်အင်အားစုများတွင် အတော်လေး ထူးချွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ကြယ်တာရာဂေဟာတွင်မူ သာမန်အဆင့်သာဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် လီကျဲ၏ အသက်အရွယ်သည် ငယ်ရွယ်သည်မဟုတ်တော့ပေ။ အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်ရှိပုံပေါ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လုံးဝငယ်ရွယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အဓိကကတော့ သူမသည် လီစံအိမ်တော်သခင်၏ သမီးဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ခြားနားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ စောစောက စကားများသည် ၎င်း၏ အကောင်းဆုံး သက်သေဖြစ်သည်။

လီကျဲ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဧည့်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်ငွေကြေးမျှ ပေးသွင်းခြင်းမပြုခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဝယ်ယူလိုကြောင်း တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းသည် ဤဧည့်သည်တော်ခန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသေးစိတ်ဆွေးနွေးရန် လုံလောက်သည်။

“သခင်လေး၊ ထိုင်ပါဦး” လီကျဲသည် ယီထျန်းယွမ်အား ထိုင်ရန် အချက်ပြပြီး၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုင်လိုက်ကာ အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပြောသည်။ “စောစောက သခင်လေးပြောခဲ့သလို၊ ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဝယ်ယူလိုပြီး၊ အလွန်ပြည့်စုံတဲ့ဟာတွေ လိုအပ်တယ် မဟုတ်လား...”

“ဟုတ်တယ်။ ပြည့်စုံလေလေ ပိုကောင်းလေပဲ။ အနည်းဆုံး ပိဿာငါးဆယ်ကနေ ခြောက်ဆယ်အထက်အဆင့်ဖြစ်ရမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြောရင်း လီကျဲကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေသည်။ သူမသည် လီထျန်လုံ၏ အငယ်ဆုံးသမီးဖြစ်ရမည်ဟု ထင်မြင်သည်။

“ဒါဆို ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ ဒီနေရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ လေလံတင်ရောင်းချဖို့ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အလွန်ပြည့်စုံတယ်။ ပိဿာနှစ်ရာအထက်အဆင့်က အနည်းဆုံး ငါးလုံးရှိတယ်” လီကျဲသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီပစ္စည်းတွေက သခင်လေးကို ကျေနပ်စေမလား...”

“ကျေနပ်တယ်၊ အရမ်းကျေနပ်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။ ၎င်းတို့သည် သူအလိုရှိဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ပြည့်စုံလေလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။ အလွန်ကြီးမားလွန်းပါက ဖြတ်တောက်နိုင်သော်လည်း၊ သေးငယ်လွန်းပါက ပေါင်းစပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဒါပေမယ့် ပြဿနာက ဒီဧည့်သည်က ပစ္စည်းတွေကို တစ်ကြိမ်တည်း အကုန်ဝယ်ယူဖို့ မျှော်လင့်ထားတယ်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ဝယ်တာ ဒါမှမဟုတ် ခွဲဝယ်တာမျိုးကို မလိုချင်ဘူး” လီကျဲက ပြောသည်။ “ဒီဈေးနှုန်းကို သခင်လေး ထမ်းနိုင်မလား...”

“ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ငွေကြေးက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ပစ္စည်းတွေဖြစ်ရင် ရပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

သူသည် ယခုအခါ ငွေကြေးမပြတ်လပ်ပေ။ ဂိုဏ်းများစွာမှ ရတနာများကို သိမ်းဆည်းထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် ဆင်းရဲနိုင်မည်လား...

“ဒီလိုဆိုရင် လွယ်ကူသွားပြီ” လီကျဲ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာပြီး၊ ဆက်လက်ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်ဧည့်သည်က ရွှေသို့မဟုတ် ဆေးဝါးတွေ မလိုချင်ဘူး။ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ လဲလှယ်လိုတယ်။ ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေမလား...”

ယခင်ကာလတွင် ရွှေသည် လည်ပတ်ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ လည်ပတ်မှုမရှိတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် လည်ပတ်ငွေကြေးနှင့် ညီမျှပြီးဖြစ်ပြီး၊ ရွှေသည် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လေလေ၊ ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ငွေကြေးများ လိုအပ်လေဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် အကျယ်ပြန့်ဆုံး လည်ပတ်ငွေကြေးဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ငွေကြေးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်အားပိုမိုသိပ်သည်းစွာ ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ဈေးနှုန်းသည်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသည်။

“ဒီလိုဆိုရင်လည်း ပြဿနာ မရှိပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ဖြေကြားသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနိုင်သောကြောင့်၊ ဘာကိုမျှ စိတ်ပူရန် မလိုအပ်ပေ။

“ကျွန်မက အနိုင်ကျင့်ပြီး မေးတာနဲ့ တူပေမယ့်၊ သခင်လေးဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဝယ်ယူတာ၊ ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုခု တည်ဆောက်ဖို့အတွက်လား...” လီကျဲက မေးမြန်းသည်။

ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုရန် မဟုတ်တော့ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ငွေကြေးအဖြစ် လည်ပတ်ရန်ဖြစ်ပါက၊ ဤနေရာတွင် လေလံတင်ရောင်းချခြင်းသည် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကြီးစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ အဓိကအသုံးပြုမှုမှာ အစီအရင်များ တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ စတင်လည်ပတ်ရန် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဘာပြဿနာရှိလဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲမဖြေခဲ့ပေ။ အဓိကအကြောင်းမှာ ဤအရာသည် ထိုသို့အသုံးပြုရန်သာ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို ရုပ်ထုထုလုပ်ပြီး အိမ်တွင် အလှဆင်ရန် ထားမည်ဆိုပါက၊ သူဘာမှ မပြောတော့ပေ။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး… ဒါပေမယ့် မေးကြည့်ချင်တာက၊ သခင်လေးက နတ်ဘုရားအင်းစာလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်မှုရှိတယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မတို့ ကြယ်တာရာဂေဟာမှာ ပါဝင်လို့ရမလား...” လီကျဲသည် ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်စည်းရုံးသည်။ “ကျွန်မတို့ ကြယ်တာရာဂေဟာမှာ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ပါဝင်မယ်ဆိုရင်၊ သခင်လေးကို ဘယ်တော့မှ နစ်နာစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကြယ်တာရာဂေဟာရဲ့ အုတ်မြစ်ကို သခင်လေးသိမှာပါ။ ဘယ်တော့မှ အားနည်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

သူမသည် ချက်ချင်းပင် လူဆွဲဆောင်မှုကို စတင်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို နားလည်သည်။ ၎င်းသည် သူမအတွက် အကြွင်းမဲ့ထူးချွန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူများများဆွဲဆောင်နိုင်လေလေ၊ ၎င်းသည် ဧည့်သည်ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် တူညီပြီး၊ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် သူမ၏ စွမ်းရည်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“ဒါက ယာယီအားဖြင့် မလိုအပ်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီကို ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ဖို့ပဲ လာတာပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

စွမ်းရည်ရှိသူတိုင်းသည် ချက်ချင်းဖိတ်ကြားခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခြွင်းချက်မရှိပေ။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ…” လီကျဲ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုအနည်းငယ် လက်ခနဲဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ထို့နောက် ပြောသည်။ “ဒါဆို သခင်လေးရဲ့ လက်ရှိပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို ကျွန်မကို အတည်ပြုပြပေးနိုင်မလား... တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ပြရင်လည်း ရပါတယ်။ တချို့လူတွေက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးမှာကို ကျွန်မတို့ စိုးရိမ်နေလို့ပါ” ရှိုးမန်းနီး တောင်းသည်တဲ့လား...။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပြီး၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးချောင်း မြေပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ “ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလေးပဲ။ ဒီလောက်ဆို အဆင်ပြေမလား...”

သူသည် ရတနာများစွာကို ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတွင် ထားခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်ပိုင်လက်ထဲတွင်လည်း များစွာကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဝယ်ယူရန် အစီအစဉ်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်၊ ငွေကြေးမပြင်ဆင်ထားပါက မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း...

“အဆင်ပြေပါတယ်...” လီကျဲ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာပြီး၊ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်မကိုယ်တိုင် သခင်လေးကို လေလံပွဲဧည့်သည်တော်ခန်းကို ခေါ်သွားပါမယ်။ သခင်လေး ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”