← Chapters

မဟုတ်ဘူး၊ သေမှာက မင်းတို့ပဲ

Vol. 19 Ch. 283

မဟုတ်ဘူး၊ သေမှာက မင်းတို့ပဲ

Vol. 19 Ch. 283

လီ ဟောင်ကို တစ်ချက်ကန်ထုတ်လိုက်သူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ လိုက်လာပြီး၊ တစ်ချက်ကန်ချက်ဖြင့် လီ ဟောင်ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကန်ချက်၏ အားသည် သေးသိမ်မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး လီ ဟောင်၏ ခါးပိုင်းသည် ကျိုးသွားပြီဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မှာလဲ။” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက်ပြောသည်။ သူသည် အချိန်မီရောက်လာခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက ဤမိန်းမငယ်သည် လီ ဟောင်လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဒါ၊ ဒါပေမယ့် သူက ယုံမင်အင်ပါယာက…” မိန်းမငယ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာကို ပြဿနာရှာသူများကို သူမယခုထိ မတွေ့ဖူးသေးပေ။ ဤလူငယ်ကလွဲလျှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည်လည်း ယုံမင်အင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ခုခံရုံသာဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာရဲသူ မရှိပေ။ သို့သော် ဤလူငယ်သည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းသည်။ တစ်ချက်ကန်ချက်ဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ဤခွန်အားပမာဏသည် ထူးခြားလှသည်။

“ဒုက္ခရောက်မယ့်ကောင်၊ မင်းငါ့ကို ကန်ရဲတယ်ပေါ့။” လီ ဟောင်သည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်ရိုက်ချက်ဖြင့် လှမ်းခုန်ထလိုက်သည်။ အရိုးများ အကြိမ်များစွာ ကျိုးသွားသောကြောင့်၊ ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာထပ်ရသွားပြီး၊ ၎င်းသည် အေးစက်စွာ အသက်ရှူသံထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာစေသည်။

“မင်းကို ကန်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။ ဘာမဟုတ်တာနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ ပိတ်နေတာ၊ တံခါးပေါက်က ကျဉ်းတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား။”

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤစကားသည် မျက်စိဖွင့်ပြီး လိမ်ညာပြောနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤတံခါးသည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး၊ လူဆယ်ဦး ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်သွားရင်တောင် အဆင်ပြေသည်။ တကယ်တမ်းပြောရလျှင် ၎င်းသည် လီ ဟောင်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းက ရိုးသားတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်မခံဘဲ၊ ပြစ်ဒဏ်ကိုပဲ လက်ခံချင်နေတာပဲ။ အနည်းငယ် အားသန်တာနဲ့ သူရဲကောင်းလို အလှလေးကို ကယ်တင်ချင်နေတာ။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို အရင်ကြည့်ရမယ်။ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်တာက ဘယ်လိုအစွမ်းထက်မှုမှ မဟုတ်ဘူး။” လီ ဟောင်သည် ဒေါသထွက်နေပြီး၊ ၎င်း၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာအနည်းငယ် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာအဆင့်ရှိသူဖြစ်သည့်အတွက်၊ အင်းများကို နည်းနည်းလောက်သိတာ ထူးဆန်းမဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားအင်းများကို မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်နှင့်၊ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာပြီး၊ အားပမာဏသည် တစ်ချက်တည်းတွင် မြင့်တက်သွားသည်။ အမြန်နှုန်းရော၊ အားပမာဏပါ မသေးသာသော တိုးတက်မှုရှိလာသည်။

“ဖုန်း။” လီ ဟောင်သည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်နင်းလိုက်ပြီး၊ ဤဘက်သို့ ပျံသန်းလာသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည် ဘာမှမရှိသလိုပင်ဖြစ်သွားသည်။ ဆေးလုံးနှင့် နတ်ဘုရားအင်းများ၏ နှစ်ထပ်ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်၊ ဤဒဏ်ရာများသည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

“မြန်မြန်ထွက်ပြေး။” မိန်းမငယ်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ဆွဲယူကာ ဘေးသို့ အလျင်စလို ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်သည် လီ ဟောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ လီ ဟောင်သည်လည်း ၎င်းကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့်သာ အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ထားပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ပွဲတွင် မဟုတ်ဟု ယူဆထားသည်။

“မင်းတို့ ထွက်ပြေးနိုင်မယ်ထင်နေလား။” လီ ဟောင်သည် အေးစက်စွာ ဟွှီးခနဲ အသံပြုလိုက်ပြီး ဤဘက်သို့ ပျံသန်းလာသည်။ ၎င်း၏အမြန်နှုန်းသည် တစ်ချက်တည်းတွင် ၎င်းတို့ကို လိုက်မီလာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားသည် လုံးဝထိန်းမထားဘဲ၊ လေထုလှိုင်းများသည် အလွှာပြီးအလွှာ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလာသည်။ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဤတစ်ချက်ရိုက်ချက်အောက်တွင် သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ချက်ရိုက်ချက်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး၊ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤမိန်းမငယ်ကိုမူ၊ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်မှဖြစ်သည့်အတွက် အသက်ရှင်ထားရန် လိုအပ်သည်။

မိန်းမငယ်၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော့သွားသည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် လျင်မြန်စွာ နတ်ဘုရားကျမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး၊ လီ ဟောင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သိပ်အဓိပ္ပာယ်မရှိသော်လည်း၊ အနည်းဆုံး အနည်းငယ်တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တစ်ဖက်က ၎င်း၏ နတ်ဘုရားကျမ်းကို ပစ်ပေါက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖိချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တစ်လှမ်းသာဖြစ်သော်လည်း၊ အမြန်နှုန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းသည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းကာ လီ ဟောင်၏ လက်ဖဝါးနှင့် ရင်ဆိုင်ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး၊ သေဖို့ လာရှာတာလား။” လီ ဟောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် လုံးဝမိုက်မဲသော အပြုအမူဖြစ်သည်ဟု ထင်ထားသည်။ ၎င်းနှင့် လက်ဖဝါးချင်းရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သေဖို့လာရှာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...။”

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ လီ ဟောင်ကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိမ့်ကျသွားပြီးနောက်၊ မြို့ရိုးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် လက်ဖဝါးချင်းရင်ဆိုင်ထားသော ၎င်း၏လက်မောင်းသည်၊ ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအားအောက်တွင် ကွဲအက်ပြီး ပိတ်ပြတ်သွားသည်။

“ငါ့လက်၊ ငါ့လက်။” လီ ဟောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး၊ ၎င်း၏ ကွဲအက်ပြတ်လျက်ရှိသော လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာသည် ဖြူလျော့သွားပြီး၊ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ပျော့ပျောင်းလျော့ရဲနေသည်။ သွေးများသည် လက်မောင်းမှ စီးကျလာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်က ကိုယ့်ရဲ့ အနည်းငယ်သန်တဲ့ အားကိုသုံးပြီး မင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။” ယီထျန်းယွမ်သည် လီ ဟောင်ဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး၊ ၎င်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ဘေးနားတွင်ရှိသော မိန်းမငယ်သည် အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်ကို အုပ်ထားပြီး၊ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လီ ဟောင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ယခင်က ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့်သာ အောင်မြင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ယခုမူ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ပွဲတွင် အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ဤလူငယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် လီ ဟောင်ထက် သေချာပေါက် သာလွန်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော အားသန်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ လုံလောက်သော အားသန်မှုရှိခဲ့လျှင်၊ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အားနည်းနေမည်မဟုတ်ပေ။

“မင်း၊ မင်းငါ့ကို သေအောင်လုပ်မယ်။” လီ ဟောင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လှုပ်ရှားနိုင်သေးသော လက်ဖဝါးဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ၎င်းကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး၊ ၎င်း၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာငါးခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းကို ဤဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“သတိထား၊ အဲဒါက မီးလျှံပေါက်ကွဲအင်း၊ အစွမ်းထက်တယ်။” မိန်းမငယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အလျင်စလို သတိပေးလိုက်သည်။

စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်၊ မီးလျှံပေါက်ကွဲအင်းများသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မီးနဂါးငါးကောင်ကဲ့သို့ ဟောက်တင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်းဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤမီးလျှံပေါက်ကွဲအင်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး၊ အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်တစ်နှင့်နှစ်ရှိသူ၏ အပြည့်အဝတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသည်။ အထူးသဖြင့် ငါးခုပေါင်းစည်းထားသည့် အခြေအနေတွင်၊ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား၊ အားသန်တာက မဆိုးဘူး။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ငါ့လက်ထဲမှာ သေသွားတာပဲ။” လီ ဟောင်သည် အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မီးလျှံများက ဧရိယာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ၎င်းရောက်ရှိရာနေရာတိုင်းတွင် မြက်ပင်တစ်ပင်မျှ မကျန်တော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

“ဟုတ်လား၊ ဘယ်သူက မင်းလက်ထဲမှာ သေသွားတာလဲ။” လီ ဟောင်၏ နားထဲတွင် သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ကြိုဆိုနေသည်မှာ ဧရာမလက်သီးတစ်ချက်ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း။”

လီ ဟောင်သည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ဦးခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။ ၎င်းသည် သေလွန်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ထပ်မံသေဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“လီ ဟောင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် သုံးသိန်းခွဲ ရရှိသည်။ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင့်သုံးရာ ရရှိသည်။ နတ်ဘုရားအင်း ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ငါးရာ တိုးတက်သည်။ ရရှိသော သိုင်းပညာများမှာ လှုပ်ရှားမှုမျဉ်းကွယ်ခြေလှမ်း၊ ကောင်းကင်လက်ဖဝါး။ ရရှိသော ပစ္စည်းများမှာ ကျန်မိုးကြိုးစုတ်တံ (အလယ်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်)၊ အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်း (ကျပန်း)၊ အင်အားကြီးမားအင်းစာရွက် (ရှားပါး)။”

လီ ဟောင်ကို လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို မဖွင့်ထားခဲ့ဘဲ၊ ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အားသန်မှုကိုသာ အားကိုးပြီး လီ ဟောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းယူလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ဦး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများ များစွာရှိမည်မှာ သေချာသည်။

“နတ်ဘုရားအင်း ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်က ငါးရာပဲရတယ်။ ဒါကို နတ်ဘုရားအင်းဆရာလို့ ပြောနေသေးတယ်။ တကယ်တော့ ပိုအားကောင်းတဲ့ အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ယောက်ပဲ။” ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး၊ ၎င်းကိုယ်တိုင်က နတ်ဘုရားအင်းဆရာဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောနေသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းမှာ အရည်အသွေးနိမ့်သူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

“မင်း၊ မင်းက တကယ်ပဲ…” ယခင်က မိန်းမငယ်က ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သော လက်ပါးစေများသည်၊ ယီထျန်းယွမ်က လီ ဟောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဒေါသထွက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လာသည်။ “မင်း၊ မင်းသေမှာပဲ… မင်းတို့အားလုံး သေမှာပဲ…”

“ဘုန်း။”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ တစ်ချက်ကန်ချက်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားပြီး၊ ၎င်းသည် လုံးဝသနားညှာတာမှုမပြခဲ့ပေ။

“မဟုတ်ဘူး၊ သေမှာက မင်းတို့ပဲ။” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤစကားကို ယခုမှ ပြောလိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် နားထောင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

အခန်း (၂၈၃) ပြီးပါပြီ။

All Chapters