အရောင်းအဝယ်
Vol. 19 Ch. 280
ယီထျန်းယွမ်ဘက်မှ လုံးဝလှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့အား စျေးနှုန်းအပြိုင်အော်နေသည်ကိုသာ ကြည့်ရှုနေသည်။ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှု အရှိန်ကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်သည်ကို ၎င်းသိသည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအရာရှိသဖြင့်၊ ဤအရာကို လုံးဝစိတ်ဝင်စားမှုမရှိပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် စျေးအော်ခြင်းမပြုသဖြင့်၊ လူအများသည် စိတ်ဝင်စားမှုနည်းပါးသွားကြသည်။ အကြီးမားဆုံး ငွေကြေးထောက်ပံ့သူသည် စျေးအော်ရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို ၎င်းတို့မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ ၎င်းသည် ငွေကြေးမရှိတော့သည်လား၊ သို့မဟုတ် ဤအရာကို မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည်လား။
ဤအခြေအနေသည် လီ ယယ်ကိုလည်း စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုမြင့်မားသော စျေးနှုန်းများကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်ကို စျေးအော်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်မှ စျေးအော်ခြင်းမရှိသည့်တိုင်၊ စျေးနှုန်းများသည် ဆက်လက်ထိုးတက်သွားသည်။
“ဝိညာဉ်ကျောက် ကိုးသောင်း”
အော်ဟစ်လိုက်သည့် အသံတစ်ခုသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက် ကိုးသောင်းသည် အလွန်မြင့်မားသည့်စျေးနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအော်သူသည် ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို အကုန်လုံးထုတ်သုံးလိုက်ပုံရသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှု အရှိန်တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည့်အချက်ကို အဓိကထားလုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက် ကိုးသောင်းကို အော်လိုက်ပြီးနောက်၊ အခြားအသံများ လုံးဝထွက်ပေါ်မလာတော့ဘဲ၊ လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက် ကိုးသောင်းသည် အလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့်၊ လူအများသည် ဤစျေးနှုန်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြတော့ပေ။
“ဝိညာဉ်ကျောက် ကိုးသောင်း၊ ထို့ထက်မြင့်သော စျေးနှုန်းရှိသေးလား” လီ ယယ်သည် ဆက်လက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်ပြီးနောက်၊ ထို့ထက်မြင့်သော စျေးနှုန်းများ မထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ လီ ယယ်သည် ဧည့်သည်တော်ခန်းသို့ လက်ညှိုးထိုးပြီး ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။ “ဤမိတ်ဆွေအား ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ရတနာကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပါပြီ”
“ယခု ရတနာပစ္စည်းအားလုံး ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လာရောက်ကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်” လီ ယယ်သည် ပြုံးရွှင်စွာပြောလိုက်သည်။ ဤလေလံပွဲသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် စင်ပေါ်တွင် လေလံတင်ရောင်းချခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မလွှဲမရှောင်သာ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ အလွန်ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးစီးခဲ့ပြီး၊ ပြဿနာများလည်း သိပ်မရှိခဲ့ပေ။
“ရတနာပစ္စည်းများကို အောင်မြင်စွာ လေလံအောင်မြင်သူများ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်ခံစင်မြင့်ဘက်ကို ရောက်လာပေးပါ” လီ ယယ်သည် ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ထလျက် အောက်သို့လျှောက်သွားသည်။ တံခါးမှ ထွက်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ “ခဏလေး စောင့်ပါဦး”
ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအသံသည် ယခင်က မိမိကိုယ်မိမိ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သူ လီ ဟောင်ဖြစ်သည်ကို သံသယမရှိပေ။
“ဘာကိစ္စရှိလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် လီ ဟောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုနယ်ပယ် သုံးလွှာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
၎င်းသည် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးဖြစ်မဖြစ် မသိရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး၊ အိမ်ရှင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။
“မင်းက ဘယ်ဂိုဏ်းက လာတာလဲ” လီ ဟောင်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏နောက်တွင် တပည့်အနည်းငယ်လိုက်ပါလာသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည်လည်း နိမ့်ကျခြင်းမရှိဘဲ၊ အားလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုနယ်ပယ်ရှိသူများဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အဆင့်နတ်ဘုရားအင်းဆရာများဖြစ်သည်ကို မသိရပေ။
“ဂိုဏ်းမရှိ၊ ဆရာမရှိ။ ဘာပြဿနာရှိလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ဂိုဏ်းနာမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မလိုအပ်သည်ကို သဘောပေါက်သည်။ ၎င်းတို့အတွက် ပြောစရာမလိုအပ်ပေ။
“ဂိုဏ်းမရှိ၊ ဆရာမရှိဘူးပေါ့။ မင်းက ငါတို့ ယုံမင်အင်ပါယာကို သိတယ်မလား” လီ ဟောင်သည် အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။ “ငါမင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်၊ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ်။ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တွေက အခု ငါတို့ ယုံမင်အင်ပါယာအတွက် အလွန်လိုအပ်နေတယ်။ မင်းသာ ထုတ်ပေးလိုက်ရင်၊ မင်းရဲ့ အရင်လုပ်ရပ်တွေကို ငါလိုက်လံမစုံစမ်းတော့ဘူး”
“မင်းတို့ ယုံမင်အင်ပါယာက လိုအပ်တယ်ဆိုတော့၊ ငါက မလိုအပ်ရတော့ဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြဿနာဖြစ်မည်ကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ယုံမင်အင်ပါယာနှင့်ပတ်သက်လာလျှင်၊ ၎င်းတို့ဘက်မှ မည်မျှပင်လာပါစေ၊ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။
“အလွန်ကောင်းတယ်၊ မင်းက အတော်ရဲရင့်တယ်ပဲ” လီ ဟောင်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။ “ဒါဆိုရင် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ကို သိမ်းထားလိုက်ပြီး၊ မင်း ဒါကို ခိုင်မြဲစွာ သိမ်းထားနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့”
ပြောပြီးသည်နှင့် လီ ဟောင်သည် ၎င်း၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ဒုက္ခမပေးခဲ့ပေ။ ၎င်း၏အဓိကအကြောင်းအမှာ ကြယ်သာယာဂိုဏ်းတွင် ရှင်းလင်းသောစည်းမျဉ်းတစ်ခုရှိပြီး၊ ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြဿနာဖြစ်ပွားခွင့်မပြုကြောင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် လီ ထျန်လုံးက ၎င်းကို အဆုံးထိ လိုက်လံစုံစမ်းမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဝယ်ယူပြီးသည်နှင့် တံခါးမထွက်ခင်မှာပင် လုယက်ခံရမည်ဆိုပါက၊ ကြယ်သာယာဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အနည်းဆုံး ကြယ်သာယာဂိုဏ်းအတွင်းတွင် လုယက်ခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံထားသော်လည်း၊ အပြင်သို့ထွက်သွားလျှင်တော့ မသေချာပေ။ ဤမြို့ပြင်ထွက်သွားလျှင်၊ ၎င်းသည် ကြယ်သာယာဂိုဏ်း၏ တာဝန်မဟုတ်တော့ပေ။ အကယ်၍ အားလုံးကို ကာကွယ်ပေးရမည်ဆိုပါက၊ ကြယ်သာယာဂိုဏ်းသည် ၎င်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် လီ ဟောင်သည် ယုံမင်အင်ပါယာမှဖြစ်နေသည့်တိုင်၊ ဤစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရပြီး၊ လွတ်လပ်စွာ ပြဿနာဖြစ်ပွားခွင့်မရပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် လီ ဟောင်ထွက်ခွာသွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း၊ ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းသည် နောက်ခံစင်မြင့်သို့ ခြေလှမ်းမြှင့်လျှောက်သွားသည်။ နောက်ခံစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်၊ လူအများသည် ၎င်းတို့၏ရတနာပစ္စည်းများကို ငွေပေးချေပြီး လက်ခံယူနေကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လီ ဟောင်လည်း ရှိနေသည်။
လီ ဟောင်သည် ယီထျန်းယွမ်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း၊ ၎င်းကို ဆဲဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ရန်စခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
“သခင်လေး၊ သင့်အလှည့်ရောက်လာပါပြီ” လီ ယယ်သည် လျှောက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ဘေးတွင် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးရှိနေသည်။ သူမက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “ဒီသူက ဝိညာဉ်ကျောက်ရောင်းသူပါ။ သင့်ရဲ့ ယခင်စျေးပေးမှုအရ၊ အနည်းဆုံး အောက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် ရှစ်ရာငါးဆယ် ပေးရမှာပါ။ အခု ဘယ်လိုပေးချေမလဲ”
“အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ ပေးချေမှာပါ။ ဘာပြဿနာရှိလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအမျိုးသား၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ်လွှာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုခုသော ဂိုဏ်းကြီး၏ အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အိမ်ရှင်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ လက်နက်ဖြစ်ရင် ဘာမဆို အဆင်ပြေပါတယ်” သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ တစ်ချောင်းချင်း တွက်ချက်မယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဦးစွာ အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး ပေးလိုက်ရင်း ပြောသည်။ “ဒါက အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ပါ။ သင်တို့ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ပါ”
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် ၎င်းကို လက်ခံယူပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။ “ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားပဲ။ အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း မဆိုးဘူး။ ဒါပေမယ့် အပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအင်းတွေ မထွင်းထားဘူးနော်…”
“ကျွန်တော်က သင်တို့အတွက် နတ်ဘုရားအင်းထွင်းဖို့ နေရာလွတ်ထားပေးထားတာပါ။ သင်တို့လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ကိုယ်တိုင်ထွင်းပြီး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပိုကောင်းအောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလျက်ပြောသည်။
ဤလက်နက်များသည် အစွမ်းထက်သူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အရာများဖြစ်သဖြင့်၊ နတ်ဘုရားအင်းများ ထွင်းထားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုအချို့ပါရှိပြီး၊ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
“ဒါက အလွန်ကောင်းတယ်၊ ကျွန်တော်ကြိုက်တယ်” အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် ပြုံးလျက်ပြောသည် “ဒီဓားကို ကျွန်တော်အရမ်းကြိုက်တယ်။ ၎င်းရဲ့တန်ဖိုးက အောက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ချောင်းလောက်ရှိမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”
“အဆင်ပြေပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤစျေးနှုန်းကို အလွန်ကျေနပ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ၎င်းကို တမင်လိမ်ညာလှည့်ဖြားခြင်းမပြုခဲ့ပေ။
ထို့နောက် ၎င်းသည် နောက်ထပ်အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် တစ်ချောင်းချင်း စစ်ဆေးပြီး၊ အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အထက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် လေးချောင်းသာ ထုတ်ယူလိုက်ရပြီး၊ စျေးနှုန်းကို အခြေခံအားဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပြီးစီးသွားသည်။ အောက်အဆင့်စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် ရှစ်ရာငါးဆယ်ချောင်းကို အမှန်တကယ် ထုတ်ပေးရန်မလိုအပ်ပေ။
“ကောင်းတယ်၊ အလွန်ကောင်းတယ်” အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ အလွန်ပျော်ရွှင်စရာပဲ။ ကျွန်တော်က ဗန်ထျန်အိမ်တော်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဖုံးကျီ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရှိရင်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်လက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမယ်”
“ဒါက ဗန်ထျန်အိမ်တော်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဖုံးပေါ့။ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးရှိရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမှာပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက်ပြောသည်။ ၎င်းသည် ဗန်ထျန်အိမ်တော်မှ အကြီးအကဲဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျခြင်းမရှိသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်ကျောက်များကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာသည်ကို ၎င်းမသိရပေ။ ဤအကြောင်းကို စပ်စုမေးမြန်းရန် မသင့်တော်သဖြင့်၊ ၎င်းသည် မပြောခဲ့ပေ။
ဤအရောင်းအဝယ်တစ်ခု ပြီးစီးပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ခုမှာ စိတ်စူးစမ်းဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်များကို အများအပြားပေးချေလိုက်ပြီး၊ ပြဿနာမရှိခဲ့ပေ။ စိတ်စူးစမ်းဆေးလုံးကို ပေးအပ်သူမှာ ဆေးလုံးဖန်တီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း နိမ့်ကျခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ဤဆေးလုံးမျိုးသည် ရောင်းချရန် စိတ်ပူစရာမလိုသည့်အတွက်၊ ပိုမိုဆက်သွယ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းကို လီ ဟောင်က မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် မသမာသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ “ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်… အိမ်ထောင်စုဥစ္စာက အတော်ပြည့်စုံနေတာပဲ။ ဒါဆိုရင် ငါ့မှာ နောက်ထပ်ဥစ္စာတစ်ခု ထပ်တိုးလာပြီပေါ့”