စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို မည်သို့ရယူရမည်ကို တွေးတောနေစဉ် ဘေးတွင်ရှိသော ယီဝမ်အာက အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဧည့်သည်အဖြစ် ခေါ်လာခဲ့သော်လည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျေးဇူးဆပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

“အကိုယီ၊ တောင်းပန်ပါတယ်… ကျွန်မ အကို့ကို ကောင်းကောင်းမဧည့်ခံနိုင်ခဲ့ဘူး…” ဟု ယီဝမ်အာက မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမအတွက် ဤကိစ္စသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး ကျေးဇူးရှိလျှင် ပြန်ဆပ်ရမည်ဟူသော စိတ်ထားရှိသူဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူမတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ကျေးဇူးရှိလျှင် ပြန်ဆပ်ရမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ အကယ်၍ ကျေးဇူးကို ပြန်မဆပ်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အဆင်မပြေမှုတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်ကာ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ကျေးဇူးကို မေ့လျော့ပြီး သစ္စာဖောက်တတ်သူများလည်း ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ ယီဝမ်အာသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမဟုတ်ပေ။

“အခုထိ ဒါကို တွေးနေသေးတာလား။ ဒီနေရာကို လျှောက်ကြည့်ဖို့ ခေါ်လာပေးတာနဲ့တင် ငါ ဝမ်းသာနေပြီ။ တခြားလူတွေဆို ဒီနေရာကို ဝင်လို့တောင် မရဘူးလေ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ ဤကလေးမလေးသည် အလွန်ရိုးသားကြင်နာသူဖြစ်သည်ဟု သူထင်မြင်မိသည်။

ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကို သေသေချာချာ လေ့လာမရနိုင်သည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် သူ့အပေါ် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကလည်း မတူညီသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မလားဟု သူ တွေးမိသည်။ အတွေ့အကြုံကတ်များကိုသာ အားကိုးနေရလျှင် ရူးသွပ်တန်ဖိုးများ အလွန်များပြားမှသာ လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် ရှားပါးသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားသာ လုံလောက်မကောင်းပါက ၎င်းတို့ကို ရယူရန် မခက်ခဲပေ။ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းသားများကို ရှာဖွေခိုင်းခြင်းဖြင့်လည်း အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှုကို သက်သာစေနိုင်သည်။

“ဟုတ်လား…” ယီဝမ်အာက ခေါင်းယမ်းလျက် သက်ပြင်းချသည်။ “ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို သွားနိုင်ခဲ့ရင် အကိုယီရဲ့ စုပ်ယူအားက ဘယ်လောက်ကြီးမားနေပါစေ အကို့လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာပါ”

“ငါပြောပြီးပြီ။ ဒါကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူးလို့ဆို...” ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် မတတ်သာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အင်း၊ အစ်မပြန်လာပြီ”

ထိုအခါ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် လူအုပ်တစ်စုစုဝေးလာပြီး ယီဝမ်အာ၏ အာရုံကို ဆွဲယူသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးမြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် လူအုပ်တစ်စုက ရှေ့သို့လှမ်းလာနေသော လူတစ်ဦးကို အလွန်ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်နေကြသည်။ “သူတော်စင်မကို ကြိုဆိုပါတယ်” ဟူသော စကားလုံးများကို သူ ဝိုးတဝါး ကြားလိုက်ရသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ယီချင်းရွှမ်ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသတင်းကြောင့် ယီဝမ်အာ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မကြာမီတွင် ရှေ့မှလူအုပ်က အနည်းငယ်ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ယီချင်းရွှမ်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ယီချင်းရွှမ်နှင့် ဘာမျှပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ဖြူဖျော့နေပြီး ယခင်ကထက် ရုပ်ရည်မသာယာဖြစ်နေသည်။ ယခင်ကတည်းက သူမ၏ ကျန်းမာရေးမှာ မကောင်းခဲ့ဘဲ ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ယခင်ထက် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။

ဤသို့ ရုပ်ရည်မသာယာဖြစ်နေခြင်းမှာ မကြာသေးမီက တစ်စုံတစ်ရာ အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပုံရသည်။

“အစ်မ…” ယီဝမ်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ယီချင်းရွှမ်ထံသို့ ပြေးသွားသည်။ မကြာမီတွင် သူမသည် ယီချင်းရွှမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “အစ်မ၊ ဒီတစ်ကြိမ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်လာဖို့ အချိန်ရှိလာတာလဲ…”

ယီချင်းရွှမ်က သူမ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့်ညှစ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဆိုးမှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ “မင်းကို အပြင်မှာ လီဟောင်ဆိုတဲ့ သစ္စာဖောက်က တွေ့သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို မကယ်ထားခဲ့ရင် ဖမ်းခံလုနီးပါးဖြစ်သွားမှာ။ အရင်ကတည်းက ပြောထားပြီးသားပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နည်းနည်းတိုးတက်မှ တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်လို့ရမယ်။ ဖမ်းခံလိုက်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

“အ… နာတယ်… အစ်မ၊ ကျွန်မ မျိုးနွယ်ကို ကူညီချင်လို့ပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အရမ်းလိုအပ်နေတာလေ… အဲဒါကြောင့် ကျွန်မ ထွက်သွားတာပါ။ အခုတော့ ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလေ…” ယီဝမ်အာက ယီချင်းရွှမ်၏ လက်ကို ဖယ်ထုတ်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းသော်လည်း ဖယ်ရန် မရဲတရဲဖြစ်နေသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာနဲ့ ပြီးသွားတာလား…” ယီချင်းရွှမ်က မကျေမနပ် ဟွှမ်းခနဲ အော်လိုက်ပြီးမှ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်များသည် နူးညံ့သွားသည်။ “မင်းက ဝမ်အာကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ မဟုတ်လား။ တကယ်ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းမရှိခဲ့ရင် ဝမ်အာကို ယုံမင်အင်ပါယာက လူတွေ ဖမ်းသွားလောက်ပြီ”

သူမပြောနေစဉ် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသော်လည်း ဘာမျှထူးခြားမှုမတွေ့ပေ။ ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံပန်းသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် သူ့ကို မည်သူဖြစ်သည်ဟု တိတိပပ မခွဲခြားနိုင်ပေ။

“သေးသေးလေးပါ။ စိတ်ထဲထားစရာ မလိုပါဘူး” ယီချင်းရွှမ်၏ ရင်းနှီးနေသော အသံသည် ယီထျန်းယွမ်၏ နားထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာပြီး ယခင်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။ ယီချင်းရွှမ်သည် သူမပိုင်ဆိုင်သော အဖိုးတန်ဆုံး စွမ်းရည်နှင့် အမှတ်တရများကို သူ့ထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူမကိုယ်တိုင်ကမူ သူ့အပေါ် ရင်းနှီးမှုမရှိဘဲ ထိုသို့ ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤညီအစ်မနှစ်ဦးသည် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရပြီး သူတို့ကို ကူညီပေးသူများကို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်ရန် အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။

“ဒါက သေးသေးလေးမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အတွက်ကတော့ ကိစ္စကြီးပဲ” ယီချင်းရွှမ်က အလေးအနက်ဖြင့် ပြောသည်။ သူမ၏ ညီမဖြစ်သူသည် သူမအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ “အမည်ရင်းကို မသိရသေးဘူး။ ကျွန်မက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ သူတော်စင်မပါ။ မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ တကယ်ဝမ်းသာပါတယ်။ ဘာမဆို လိုအပ်တာ ရှိရင် ပြောပါ။ မတရားလွန်းတာ မဟုတ်ရင်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါတယ်”

“အချိန်အကြာကြီး မတွေ့ရတာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် အစပြုလိုက်စဉ် ဘေးမှ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားတစ်ချို့က အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“သူတော်စင်မကြီး၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို သိသွားကြပြီး ဆေးလုံးတွေ ဝယ်လို့မရတော့ဘူး။ ဆေးဆိုင်အများစုက ကျွန်မတို့ကို ဆေးလုံးတွေ ရောင်းပေးဖို့ ငြင်းနေကြတယ်…” ထိုစိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားက မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ပြောသည်။ “အခုဆိုရင် ဆေးလုံးတွေ လုံးဝမလုံလောက်တော့ဘူး။ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ မျိုးနွယ်သားတွေကို ကုသဖို့ ဆေးလုံးမရှိတော့ဘူး…”

ဤကိစ္စသည် အလွန်သောကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် နတ်ဘုရားအင်းများတွင် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသော်လည်း ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုတွင်မူ သာမန်အဆင့်သာရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆေးလုံးများကို အများအားဖြင့် ဝယ်ယူအားကိုးရပြီး အနည်းငယ်သာလျှင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရည်အချင်းသည် ဤနယ်ပယ်တွင် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ထိုအရည်အချင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုကို လေ့လာရန်မှာ အကျိုးမဖြစ်ထွန်းပေ။

ယခုအခါ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဖိအားကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပစ္စည်းများဝယ်ယူရာတွင် သတိကြီးစွာထားရပြီး ဖမ်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေရသည်။

“ကျွန်မတို့ကို ဆေးလုံးမရောင်းတော့ဘူးပေါ့…” ယီချင်းရွှမ်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။ “သူတို့ရဲ့ အတွေးကို နားလည်ပါတယ်။ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ဘယ်သူက ကျွန်မတို့ကို ဆေးလုံးဆက်ရောင်းရဲမှာလဲ။ ဆက်လက်ပြီး လူတွေကို ဝယ်ဖို့စေလွှတ်ပါ။ နည်းနည်းပဲဖြစ်ဖြစ် ဝယ်နိုင်ရင် ဝယ်လာခဲ့ပါ”

“စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် တာဝန်ကို လက်ခံမည်လား…”

ရုတ်တရက် စနစ်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ဤတာဝန်တွင် ဆုလာဘ်များနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ဖော်ပြမထားပေ...။

“လက်ခံမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုတာဝန်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ လက်ခံပြီးပါပြီ။ အဆုံးစွန်ဆုလာဘ် - စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာခြင်း။ ပထမတာဝန် ‘စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဆေးလုံးလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း’ ကို စတင်လိုက်ပါပြီ။ ပြီးမြောက်ဆုလာဘ် - အတွေ့အကြုံအမှတ် ငါးသန်း၊ ရူးသွပ်တန်ဖိုး ငါးသောင်း၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်မှု ငါးထောင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ နှစ်သက်မှု ငါးဆယ်”

“ဘာလဲ… စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်မယ်ဟုတ်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ မမှားယွင်းစွာ နားလည်ထားပါက ဤတာဝန်သည် သူ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်စေလိုခြင်းဖြစ်သည်။ လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာရမည်ဆိုသည်မှာ မမှားယွင်းလျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် စနစ်က ဤသို့ ညွှန်ကြားထားပြီးဖြစ်သဖြင့် မမှားယွင်းနိုင်ပေ။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းက…”

ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းသည် သုံးပင်အင်အားစုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အလွန်လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်ပြီး လေးပင်အင်အားစုဖြစ်လာရန်ပင် မခက်ခဲတော့ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဆိုပါက ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ ၎င်းသည် အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားအင်းဂိုဏ်းတစ်ခု ထပ်မံရရှိခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ဤကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ နတ်ဘုရားအင်းနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်မှုသည် ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သည်။