ဆက်တိုက်တာဝန်များ

ယီဝမ်အာသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ယောက်ျားမိန်းမ ထိတွေ့မှုကို ရှောင်ရှားရမည့်အကြောင်းကိုပင် မေ့လျော့သွားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ထားမိသည်။ သူမကိုယ်တိုင် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်သွားသလို ခံစားနေရသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် မျိုးနွယ်အတွက် အသုံးဝင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ခံစားရသည့်အတွက် ဤမျှစိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်သည်။

“အဟမ်း...အဟမ်း... ဝမ်အာ၊ မင်းလက်ကို မလွှတ်သေးဘူးလား၊ ဒါ ဘယ်လိုပုံစံလဲ...” ယီချင်းရွှမ်က ပြစ်တင်သံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

“အာ…” ယီဝမ်အာက အလျင်အမြန် လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာလေးသည် ရဲတွတ်လာကာ အလွန်ရှက်ရွံ့သွားသည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ အကိုထျန်း၊ ကျွန်မနည်းနည်း မရိုမသေဖြစ်သွားမိတယ်”

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်ထဲထားမထားပေ။ သူသည် ယီဝမ်အာ၏ စိတ်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိသည်။

“သခင်လေး၊ ခုနက ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိခဲ့မိတာ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မယဉ်ကျေးမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ” ယီချင်းရွှမ်က ရိုးသားစွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို ငါနားလည်ပါတယ်။ ငါသာဆိုရင်လည်း သတိထားမိမှာပဲ၊ အခု ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူးလေ” ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း… “အခုတော့ ဒါတွေကို ထားလိုက်ပါ၊ နောက်ထပ် ဘယ်ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်လဲ၊ ပြောပြလိုက်၊ မလိုအပ်ရင်တော့ အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေ ဆက်ဖော်စပ်လိုက်မယ်”

“ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါဆိုရင် အကူအညီတောင်းရမယ်...” ယီချင်းရွှမ်က ကျေးဇူးတင်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး… “အခုအဓိကကတော့ အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေကိုပဲ ဖော်စပ်ပေးရင် ရတယ်၊ တခြားဟာတွေကို အခုမဖော်စပ်လိုသေးဘူး၊ အခုကျွန်တော်တို့မှာ အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေက အလွန်ပြတ်လပ်နေတယ်”

“အိုကေ၊ ဒါဆို အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေကို ဆက်ဖော်စပ်မယ်။ အမြန်နှုန်းကို နည်းနည်းလျှော့ထားမယ်၊ ဒါဆို အရည်အသွေးက ပိုတည်ငြိမ်မယ်။ အမြန်ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်ရင် ပြောပြလိုက်ပါ”

အရေးပေါ်အခြေအနေမဟုတ်သရွေ့၊ ယီထျန်းယွမ်သည် အရူးအမူးဖော်စပ်မှုပုံစံကို အသုံးမပြုပေ။ ထိုပုံစံသည် အရူးအမူးတန်ဖိုးများကို သုံးစွဲရသဖြင့် သိပ်မသင့်လျော်ပေ။

“ရတယ်၊ ပထမသုတ်ဆေးလုံးတွေက အတော်လေး သက်သာစေနိုင်ပြီးပြီ၊ ကျန်တဲ့ဟာတွေကို သိပ်အလျင်မလိုဘူး” ယီချင်းရွှမ်ကဆိုသည်။ “ငါ အရင်သွားအလုပ်လုပ်လိုက်ဦးမယ်၊ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ဝမ်အာကို ပြောလိုက်နော်”

ပြောပြီးနောက် သူမထွက်သွားသည်။ သူမတွင် လုပ်စရာများစွာ ရှိနေပြီး၊ အကျပ်အတည်းအချိန်တွင် ညီမဖြစ်သူ၏ အခြေအနေကို လာကြည့်ရန် အချိန်ပေးခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် အလုပ်များထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယီချင်းရွှမ်၏ ထွက်သွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း၊ တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူသည် သူမနှင့် ရင်းနှီးစွာ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် နောက်မှသာ ဆက်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်မထားဘဲ ယီချင်းရွှမ်နှင့် ရင်းနှီးစွာ ဆုံတွေ့လိုခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မသိရသေးသဖြင့်၊ သူ၏အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သမျှ ဖုံးကွယ်ထားလိုသည်။

ထို့နောက် သူသည် အဆင့် ၄ ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်စတင်လိုက်သည်။ ယီဝမ်အာသည် ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေပြီး၊ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်စိုးသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲပေ။ အခြားဆေးလုံးဖော်စပ်သူများလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်ကြပြီး၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်နေရင်း ဤဘက်သို့ မျက်လုံးများကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ခုနက ယီထျန်းယွမ်၏ ဖော်စပ်မှုအမြန်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်လွန်းသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် များများကြည့်ကာ ခိုးသင်ယူလိုကြသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ခိုးသင်ယူလိုသည်ဟုဆိုလျှင် သင်ယူနိုင်မည့်အရာမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အရူးအမူးဖော်စပ်မှုပုံစံမရှိခဲ့ပါက၊ သူသည်လည်း ဤမျှလျင်မြန်စွာ ဖော်စပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“တစ်ခုခုပြောချင်ရင် ပြောလိုက်ပါ” ယီထျန်းယွမ်က ဆေးလုံးဖော်စပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဖြစ်မလား။ ဒီလိုဆို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလား” ယီဝမ်အာက ပြန်ပြောသည်။

“ဒီလောက်နဲ့ မအောင်မြင်ရင်၊ ငါ့ရဲ့ အဆင့်က သိပ်ညံ့ဖျင်းလွန်းရာကျသွားမှာပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အတွက်ကတော့ ဤအရာသည် လုံးဝမခက်ခဲပေ။ စကားပြောရင်း မအောင်မြင်လျှင်၊ သူ၏အဆင့်သည် မည်မျှညံ့ဖျင်းမည်နည်း။

“ဒါဆိုလည်း… အကိုထျန်း၊ မင်းတကယ်ကို တော်တယ်လို့ ကျွန်မတွေ့ရတယ်။ ဆေးလုံးဖော်စပ်တတ်တယ်၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်လည်း အရမ်းမြင့်တယ်၊ ပြီးတော့ အသက်ကလည်း ဒီလောက်ငယ်သေးတယ်” ယီဝမ်အာက စူးစမ်းစွာပြောသည်။ “မင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တွေကိုလည်း အများကြီး ဝယ်ယူထားတယ်၊ နတ်ဘုရားအင်းရေးဆွဲတာလည်း တတ်တာလား”

ဘေးရှိ အုပ်ထိန်းသူများကပင် နားစွင့်လာကြသည်။ ဤလူငယ်သည် နတ်ဘုရားအင်းရေးဆွဲခြင်းကိုပါ တတ်သေးသလား။

“ဒါက နည်းနည်းလောက်ပဲ တတ်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“နည်းနည်းလား” ယီဝမ်အာက တက်ကြွစွာပြောသည်။ “ဒါဆိုရင် ဆေးလုံးဖော်စပ်တာလောက် မတော်ဘူးပေါ့၊ ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်လောက်လည်း မတော်ဘူးပေါ့။ ကျွန်မကတော့ အဆင့် ၅ နတ်ဘုရားအင်းဆရာအဆင့်ရောက်နေပြီ… ပိုတိကျရရင် အဆင့် ၅ နတ်ဘုရားအင်းဆရာရဲ့ အစပိုင်းအဆင့်ပေါ့။ အကိုထျန်း နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုခုလိုအပ်ရင်၊ ကျွန်မက ကူညီရေးဆွဲပေးနိုင်တယ်။ အဆင့် ၅ အောက် နတ်ဘုရားအင်းဆိုရင်၊ ကျွန်မ အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး… “ကောင်းပြီ၊ ငါလိုအပ်ရင် မင်းကို သေချာပေါက် လာရှာမယ်”

သူသည် သာမန်ဟာသလေး ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်၏ ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိထားပြီး၊ ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စကားစမြည်ပြောစရာ မရှိတော့သဖြင့်၊ ယီဝမ်အာသည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်ကြည့်နေရင်း၊ ယီထျန်းယွမ်က ဆေးလုံးဖော်စပ်နေသည်။ သူမယခုလုပ်နိုင်သည်မှာ ဤအရာသာဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်မျှော်စင်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာခွင့် မရှိသဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ ရှိနေရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဆေးလုံးများကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဖော်စပ်နေပြီး၊ အသက်ဆေးလုံးများကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဖော်စပ်ကာ၊ အချိန်အနည်းငယ်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အခြားဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ အုပ်ထိန်းသူများသည် အနားယူနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဤခံနိုင်ရည်သည် အလွန်ထူးကဲလှသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ အုပ်ထိန်းသူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကာ ဘာပြောရမည်မသိဖြစ်နေကြသည်။ အချို့သည် အနည်းငယ်အနားယူပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤအားထုတ်မှုသည် ၎င်းတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ပြင်ပလူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤမျှအားထုတ်နေသည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့တွင် မအားထုတ်ရန် အကြောင်းပြချက် မည်သည်ရှိပါမည်နည်း။

အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက်၊ ယီချင်းရွှမ်သည် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး အလျင်စလိုပြောသည်။ “အသက်ဆေးလုံးတွေ ကျန်သေးလား၊ အခု အရမ်းပြတ်လပ်နေတယ်…”

“အစ်မ၊ မင်းရောက်လာပြီ...” ယီဝမ်အာက အသက်ဆေးလုံးပုလင်း လေးငါးပုလင်းကို ကိုင်လာပြီး ပေးလိုက်ရင်း… “ဒါတွေက အသက်ဆေးလုံးတွေပဲ၊ အကိုထျန်းက အများကြီး ဖော်စပ်ထားပြီးပြီ”

“ဒါ…” ယီချင်းရွှမ်သည် ထိုပုလင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ဤမျှလောက်များစွာ ဖော်စပ်ပြီးနိုင်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသည် များများစားစား မပြောဘဲ၊ ပုလင်းများကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ “ဒီလောက်ဆို ယာယီလုံလောက်ပြီ၊ မင်း အနားယူနိုင်ပြီ၊ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အခုကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင်၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က မင်းကို ထာဝရမိတ်ဆွေအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်ပေးမယ်...”

“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကယ်တင်ရေးတာဝန် အဆင့်တစ် ‘ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဆေးလုံးပြတ်လပ်မှုကို ဖြည့်စွမ်းခြင်း’ ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံ ၅ သန်းမှတ်၊ အရူးအမူးတန်ဖိုး ၅ သောင်းမှတ်၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်မှု ၅,၀၀၀ မှတ်၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်နှင့် ရင်းနှီးမှု ၅၀ မှတ် ရရှိခဲ့သည်”

“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကယ်တင်ရေးတာဝန် အဆင့်နှစ် ‘ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ နတ်ဘုရားအင်းပြင်ဆင်ခြင်း’ ကို စတင်လိုက်ပြီး၊ အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပါက အတွေ့အကြုံ ၁၀ သန်းမှတ်၊ အရူးအမူးတန်ဖိုး ၁၀ သောင်းမှတ်၊ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှု ၁၀,၀၀၀ မှတ်၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်နှင့် ရင်းနှီးမှု ၅၀ မှတ် ရရှိမည်”

ယီထျန်းယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည့်အချိန်တွင်၊ ယီချင်းရွှမ်က ယီဝမ်အာကို လှည့်ကြည့်ပြီး… “ဝမ်အာ၊ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့၊ အခု အဆင့် ၅ နတ်ဘုရားအင်းဆရာ အလွန်လိုအပ်နေတယ်၊ နတ်ဘုရားအင်းကြီးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ရမယ်...”

“ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး...” ယီဝမ်အာက တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ လိုက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“သူတော်စင်မင်းသမီး၊ ကျွန်တော်လည်း အတူလိုက်သွားလို့ ရမလား” ယီထျန်းယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယခုတာဝန်တစ်ခုရရှိထားပြီဖြစ်သည်။ မပြီးမြောက်လျှင်လည်း ပြဿနာမရှိသော်လည်း ပြီးမြောက်ပါက အတွေ့အကြုံများစွာကို ရရှိနိုင်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို မည်သို့မျှ လက်လွှတ်လိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒါ…” ယီချင်းရွှမ်က ခဏတွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရတယ်၊ ဒါဆိုရင် သခင်လေး ကျွန်မတို့နဲ့ လိုက်လာခဲ့ပါ”

ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမက သူ့ကို ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းလှသည်။ သို့သော် ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်လည်း စိတ်မပူပေ။ သူသည် ယီချင်းရွှမ်နှင့် သီးသန့်ဆွေးနွေးပြီး၊ သူ၏အထောက်အထားကို ကြိုတင်ဖော်ပြလိုက်မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၂၉၂ ပြီးပါပြီ။