ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော

ပုလဲသည် ဂူနက်ပိုင်း၌ ညင်သာသော အလင်းရောင်ကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး လင်းယွဲ့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ရှူသံသာ ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသော အလောင်းနှစ်ခုနှင့် လေထဲတွင် လွင့်နေသော သံချေးတက်နေသော သံဓားက လင်းယွဲ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ခြံစည်းရိုးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို ခြံစည်းရိုး၏အပြင်ဘက် ဂူအဆုံးတွင် ကျောက်နံရံ လျှို့ဝှက်တံခါး ရှိသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်။ လူနှစ်ဦးကြားရှိ သံချေးတက်နေသော သံဓားကို မထိဘဲ သူ၏ ဝတ်ရုံကိုမကာ သူ့ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ တိုက်ရိုက်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်….

"ဟွမ်..."

တိုးညှင်း၍ ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လင်းယွဲ့သည် သူ့ခြေထောက်ကို အနည်းငယ်သာ ဆန့်တန်းလိုက်စဉ် သူ၏ ခြေချောင်းတွင် ရုတ်တရက် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူ့ဖိနပ်၏ ချွန်ထက်သော အစွန်အဖျားနှင့် အဖြူရောင်ခြေအိတ်အနည်းငယ်သည် သူ၏ ခြေထောက်မှ ကျိုးပဲ့ကာ မမြင်နိုင်သော အင်အားတစ်ခုဖြင့် ညင်သာစွာ လှန်ထုတ်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

လင်းယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး သူသည် သူ့ခြေထောက်ကို အလိုလို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။

အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အထူးတောင်တက်ဘွတ်ဖိနပ်၏ အောက်ခံတွင် အစွန်အဖျား၌ အပိုင်းတစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေပြီး ခြေချောင်းများကို အနည်းငယ် ပေါ်လွင်စေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖြတ်တောက်မှုသည် အလွန်ချောမွေ့ပြီး အလွန်ထက်သော ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံရသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ ခြေချောင်းလေးပင် လုံးဝ ဆုံးရှုံးလုနီးပါးပင်။

"ဒါ ဖြစ်နိုင်မလား... ဒီဓားလား"

လင်းယွဲ့သည် အမျိုးသမီးအရိုးစု ကိုင်ထားသော သံချေးတက်နေသော သံဓားကို ကြည့်ပြီး ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဓားသွားသည် သံချေးတက်နေသောကြောင့် လှုပ်ပင်မလှုပ်ခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်လျှင် သူ့ဖိနပ်က ဘယ်လို ဖြတ်ခံခဲ့ရတာလဲ။

၎င်းသည် ဓား၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားချီ သို့မဟုတ် ဓား၏ ရည်ရွယ်ချက်လား။

ယခင်က လင်းယွဲ့သည် ဤဂူသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က အလောင်းနှစ်ခုကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး ဂူအဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခု ရှိသည်ကို သူသတိမထားမိသောကြောင့် ဤအရိုးစုများကို ကျော်ရန် သူဘယ်သောအခါမျှ မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ယခု သူသည် တစ်စုံတစ်ရာ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ပြီးနောက် တောက်ပသောလုံပုလဲကို ကောက်ယူကာ သံချေးတက်နေသော သံဓားကို စစ်ဆေးရန် ပိုနီးကပ်လာသည်။

လေးပေရှည်သော ဓား၏ အစွန်အဖျားသည် ယောက်ျားအရိုးစု၏ ရင်ဘတ်တွင် စိုက်ဝင်နေပြီး သံချေးတက်နေသော ဓားသွားက အပေါ်သို့ ညွှန်ပြနေသည်။

ဓားက လုံးဝ သာမန်ပုံပေါက်သည်။

လင်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယခင်က သူသည် ဤလူသတ်ဓားကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ထိုဓား၏ ဓားသွားက သံချေးတက်နေသော်လည်း ၎င်းကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူသည် တုန်လှုပ်သွားသောကြောင့် ထိရန် မရဲခဲ့ပေ။

၎င်းသည် ရတနာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားသော်လည်း ထိရန် သူအလွန်ကြောက်နေဆဲပင်။

နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် ၎င်းကို မထိခြင်းက မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို ဖြတ်သွားခွင့် မပေးဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ကျော်တက်ခွင့် မပေးဘူးလား"

လင်းယွဲ့သည် သံချေးတက်နေသော သံဓားကို ငေးကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူဖတ်ခဲ့သော တာအိုကျမ်းစာများမှ အဆင့်မြင့် လေ့ကျင့်သူတစ်ဦး၏ မှော်ရတနာများသည် အသိဉာဏ်အချို့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သုံးဘာသာဝင် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေတွင် ဝိညာဉ်ရှိသော ဂိုဏ်းတော်ရတနာများအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများပင် ရှိသည်။

ဤသံချေးတက်နေသော သံဓားက ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှိသော မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။

"ဓားသည် လက်နက်တစ်ရာ၏ အရှင်သခင်" ဟူသော စကားရှိသည်။

နောက်တစ်ခုမှာ "ဓားသည် သူတော်ကောင်း၏ ကိရိယာ၊ မယိမ်းယိုင်၊ ဖြောင့်မတ်သော၊ သမာဓိ၏ ဓား" ဟူ၍ပင်။

အထက်တွင် ဓားကို ကန့်လန့်ထား၍ ၎င်းအောက်မှ ဖြတ်သွားခြင်းက အမှန်ပင် ရှက်စရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ် ဤဓားက သူ့ကို ဖြတ်သန်းခွင့် မပြုလိုရုံသက်သက် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

"ဟေ့ မင်း စကားပြောနိုင်လား။ ငါနဲ့ မဆက်ဆံချင်ရင် ငါ့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးနိုင်မလား။ မင်း နားလည်ရင် တစ်ကြိမ် တုန်ခါပါ၊ မဟုတ်ရင် နှစ်ကြိမ် တုန်ခါပါ"

လင်းယွဲ့သည် သံချေးတက်နေသော သံဓားနှင့် ချစ်ခင်စွာ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ပြန်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

"ရတနာဝိညာဉ်က ဘာမှလည်း ပြန်မပြောဘူး"

သူသည် အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဓားတွင် အသိဉာဏ်အချို့ရှိသော်လည်း ရတနာဝိညာဉ်ကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပုံ ရသည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ နည်းနည်း စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဂူမှ ထွက်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သစ်ကိုင်းတစ်ခုနှင့် ဂူသို့ ပြန်လာကာ အလောင်းနှစ်ခုရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်ပြီး ကိုင်းကို ဓားပေါ်မှ ကျော်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် သံချေးတက်နေသော သံဓားကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ဟွမ်..."

နောက်ထပ် တိုးညှင်းသော ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သံချေးတက်နေသော သံဓားသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ကိုင်း၏ အစွန်အဖျားက တိတ်ဆိတ်စွာ ကျိုးပဲ့ကာ မမြင်နိုင်သော အင်အားတစ်ခုဖြင့် တိုတောင်းသော အပိုင်းအစတစ်ခုအဖြစ် နောက်သို့ လှန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

လင်းယွဲ့သည် သူ့လက်ထဲရှိ ကိုင်း၏ ပျောက်ဆုံးနေသော အပိုင်းအစကို သတိပြုမိပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ “ဒီဓားက အပေါ်က ကျော်ဖြတ်ခွင့်မပြုဘူးဆိုတော့ အောက်ကနေ သွားရင်ရော…”

သူသည် ကိုင်းကို အောက်မှ၊ ဘေးမှ သို့မဟုတ် နံရံနှင့်ပင် ကပ်၍ ကျော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြိမ်တိုင်း ကိုင်း၏ အပိုင်းတစ်ခု ဖြတ်တောက်ခံရကာ ရက်စက်စွာ ပြန်လွှတ်ခံရသည်။

"ကျော်ဖြတ်ခွင့် မပြုဘူးလား"

လင်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယခု ဘာလုပ်ရမလဲ….

ဖြတ်သန်းရန် စဉ်းစားခြင်းမပြုမီ ဓား၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းရမည်လား။

ယနေ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နံနက်ပိုင်းတွင် ရရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ရှစ်နာရီမှ ကိုးနာရီအထိ စောင့်ရလိမ့်မည်။

ချင်းတုသို့ မပြန်ဘဲ ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

နောက်လျှို့ဝှက်ချက်သည် ဓားနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အရာ ဖြစ်ပါက သူ နောက်ထပ် ၁၂ နာရီ စောင့်ရလိမ့်မည်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရှားဟုန်လီ၏ သွေးကြောနိုးထခြင်း ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဓား၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူသိရှိခဲ့လျှင်ပင် နောက်ကျသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခု ဖြတ်ကျော်ရမည်ပင်။

"နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမယ်"

လင်းယွဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ့မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်၍ ပုလဲ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် သံချေးတက်နေသော သံဓားနှင့် အမျိုးသမီးအရိုးစုကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးရင်း နည်းလမ်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေသည်။

ဒီသံချေးတက်နေတဲ့ သံဓားကို ငါဘယ်လို ရှောင်ရှားရမလဲ။

သူသည် သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်လျက် အမျိုးသမီးအရိုးစုကိုလည်း လေ့လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးအရိုးစုသည် ရွှေချည်ထိုးထားသော တိမ်ပုံစံများပါရှိသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယခုတိုင် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းကာ သူမ၏ဂိုဏ်းကို မသိသော်လည်း ထူးခြားသော အရည်အသွေးရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။