အဓိပ္ပာယ်ကိုမရှိဘူး

"တော်တော်လေးတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘုန်းတော်ကြီးတုကို ဆန်းကြယ်ပြီး သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ "ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ရှင်ဟန်ဆောင်နေတယ်လို့ ကျွန်မခံစားနေရတာလဲ" ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်တာဟုတ်လား"

ဘုန်းတော်ကြီးတုက သူမကိုကြည့်ကာ အတင်းဟန်ဆောင်ပြုံးပြီး "အကြီးအကဲသာ အဲဒီလိုထင်ရင် အဲဒီလိုပဲပေါ့၊ အခုမှတော့ ဘာမှမထူးတော့ပါဘူး" ဟုပြောလိုက်သည်။

နယ်စပ်ဒေသကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်းငါးသောင်းကို အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသော ထိုအကြီးအကဲက ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူမ၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို လျှော့မတွက်သင့်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ သူမအား လွယ်ကူစွာ လှည့်ဖြား၍ မရနိုင်သည်ကိုလည်း သူ သိရှိထားသည်။

သို့သော်လည်း ကံအားလျော်စွာပင် လင်းယွဲ့ ယခုလေးတင် ပြောကြားသွားသော စကားများကို အခြေခံ၍ ယုံကြည်လက်ခံနိုင်လောက်သော လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို သူ အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလို အကြောင်းပြချက်မျိုးက ကျွန်မကို လှည့်စားလို့မရဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမ၏ကျဉ်းမြောင်းသော ဖီးနစ်မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း "ခုနက လင်းယွဲ့ပြောတာက ရှင်က မှော်ပညာသုံးလို့မရလို့ အရက်တောင်မဝယ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက အရက်ဝယ်ပေးတယ်။ အဲဒါကြောင့် ရှင်တို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားတာလား။ ပုံပြင်စာအုပ်ထဲက ဇာတ်လမ်းလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးလား" ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ဒီနည်းနဲ့ မရဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီကလေးက ငယ်သေးတယ်... “

ဘုန်းတော်ကြီးတုက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အပြင်ပန်းကတော့ သူ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချကာ "အဲဒါက အဲဒီရိုးသားတဲ့ ကောင်လေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်သက်သက်ပဲ၊ တခြားဘာမှမရှိပါဘူး။ တကယ့်အကြောင်းရင်းကိုတော့ ကျွန်တော်ခုနက ပြောပြီးပါပြီ" ဟုပြောလိုက်သည်။

"တကယ့်အကြောင်းရင်းလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ခဏပြန်စဉ်းစားပြီး "သူ့မှာ ရှင့်လိုပဲ တစ်ယောက်တည်း အားကိုးရာမဲ့တဲ့ နောက်ခံရှိလို့၊ သူ့အရည်အချင်းကြောင့် ရှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလား" ဟုပြောလိုက်သည်။

"အရက်အိုးအနည်းငယ်ကြောင့် သူ့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်မလား" ဘုန်းတော်ကြီးတု ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ "ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော့်မျက်စိတွေ အမြင်မကြည်လင်ဘဲ လူမှားသွားမယ်လို့ တစ်ခါမှမထင်ခဲ့မိဘူး" ဟုပြောလိုက်သည်။

"အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုတာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ သူ့ကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သူက တာအိုအဖွဲ့အစည်းက သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ သူကိုယ်တိုင်က ကျင့်ကြံဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ခင်ဗျားက သူ့ကို ခင်ဗျားရဲ့ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် မြင်တာလား။ ပိုဆိုးတာက သူ ဘာမှမသိဘူး၊ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ မွေးရာပါချီကလည်း သန့်စင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ ဘယ်လို အရည်အချင်းအသိအမှတ်ပြုမှုလဲ" ဟုပြောလိုက်သည်။

"ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ"

ဘုန်းတော်ကြီးတု သက်ပြင်းချကာ "ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ အခု အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီလိုစိတ်နေစိတ်ထားမျိုးနဲ့ဆိုရင် သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီပါဘူး" ဟုပြောလိုက်သည်။

"စမ်းသပ်မှုလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်ပြောတိုင်း ကျွန်မက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

“အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်နေတာပါ။ မင်း မယုံဖို့... “

ဘုန်းတော်ကြီးတု ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် "သခင်မ လင်းယွဲ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်ပြောပြနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သဘောတူမယ်လို့ မျှော်လင့်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုရှိပါတယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် "ရှင့်ရဲ့ အခြေအနေကို အရင်ပြောပါ" ဟုပြောလိုက်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးတုက ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်သည်။ "အခြေအနေက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို လင်းယွဲ့ကို မသိစေပါနဲ့၊ သူ့ကို ကျင့်ကြံခိုင်းဖို့ မစဉ်းစားပါနဲ့"

"ဘာ"

သံချောင်းသံ တချွမ်ချွမ်နှင့်အတူ ထောင်တံခါးပွင့်လာရာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ

၏ အနီရောင်မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော စစ်ဝတ်စုံဖြင့် ထောင်ခန်းမမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ ဖီးနစ်မျက်လုံးများ၌ ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်လေး ရှိနေသေးပြီး၊ ၎င်းက တဖြည်းဖြည်း သံသယအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သခင်မ"

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် ထောင်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ထောင်တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"လင်းယွဲ့ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးလိုက်သည်။

"သူက ဘေးခန်းမှာပါ" ဟု ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး "သူ့ကို သွားတွေ့ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် နှစ်ဦးသား ထောင်စောင့်များ အနားယူရာ အခန်းရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ သံချပ်ကာဝတ် စစ်သားနှစ်ဦးက ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်နေသည်။

ဘေးခန်းထဲတွင် လင်းယွဲ့တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်မက်မက်နေသည်။

"လင်းယွဲ့"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ အသံက အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။

"အကြီးအကဲ"

လင်းယွဲ့သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ သူ့ကိုကြည့်ပြီး စားပွဲ၏ တစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်ကာ "ရပ်စရာမလိုပါဘူး ထိုင်ပါ၊ ပြီးတော့ မင်းလက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း သူထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ဘယ်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ဘာမှမပြောဘဲ သူမလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းထိပ်များကို သူ့လက်ကောက်ဝတ်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းများတွင် အခြားအမျိုးသမီးများ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကဲ့သို့ အနည်းငယ် အေးစက်သော ခံစားမှုမျိုး မရှိဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စီးဆင်းနေသော မီးတောက်များ ပါရှိသကဲ့သို့ နွေးထွေးနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းယွဲ့သည် မီးတောက်များကဲ့သို့ ပူလောင်သော အငွေ့အသက်နှင့်အတူ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေသည်။

သူမ ဘာကို စစ်ဆေးနေတာလဲ။

လင်းယွဲ့ သိပ်နားမလည်ခဲ့ပေ။

ဘုန်းတော်ကြီးတုက ဘိုင်လီဖုန်းကျီနဲ့ ဘာတွေ ပြောခဲ့တာလဲ။

မကြာခင်မှာပဲ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက လက်ကို ရုတ်လိုက်ပြီး "ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ" ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သူမ၏ လက်ထဲမှ အင်္ကျီလက်ဖြင့် လင်းယွဲ့ စားပွဲပေါ်တင်ထားသော လက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက လင်းယွဲ့၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိတွေ့သွားပြီး လျှင်မြန်စွာ ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သေးငယ်သော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခုမှ သွေးစက်လေးတစ်စက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါလောက်ဆို ရပြီ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပါ။ သူမက ရိုးရှင်းစွာ "အခုတော့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေအကြောင်း ပြောရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက ဘာအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးချင်တာလဲ"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် မျက်စိရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးတုကို ငါဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာရလဲဆိုတာ မင်းရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသင့်တယ်" ဟု ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ရှားလီကို ရှာဖို့ပါပဲ" ဟု လင်းယွဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးတုက ဝန်မခံပေမယ့် ချင်းတုတစ်ခွင်မှာ သူ့လို အရည်အချင်းရှိတာ သူပဲရှိတယ်။ ရှားလီက မင်းကို ထိပါးခဲ့ပြီး မင်းကို တော်တော်လေး တန်ဖိုးထားတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက သူ့ကိုပဲ သံသယရှိနိုင်တယ်။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သူပါဝင်ပတ်သက်မှုကနေ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး "မင်းသိထားတဲ့အချက်တွေအရ သူလုပ်ခဲ့တာလို့ မင်းထင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "သခင်မ ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးစရာရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ပြော" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှားလီ ပျောက်ဆုံးသွားတာ ဘုန်းတော်ကြီးတုကြောင့်ဆိုရင်…. ဒါပေမဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတုက ရှားလီကို လက်မခံဘဲထားရင် သူဘာဖြစ်သွားမလဲ" ဟု လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။