အဓိပ္ပာယ်ကိုမရှိဘူး (၂)
Vol. 2 Ch. 16
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း "သေတာကတော့ သေချာတာပေါ့" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ "သခင်မ ဒီတာအိုဘုန်းကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တကယ်တော့ အရမ်းမြင့်ပါတယ်။ သူက သူ့သစ္စာကြောင့်ပဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်တာပါ။ သူသာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်ရင် လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း တိတိကျကျ ဘာပြောချင်တာလဲ"
လင်းယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်မ ပြောပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် စိတ်ချရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး "သခင်မရဲ့ သံသယက တကယ်ကို မှန်ပါတယ်။ ရှားလီ ပျောက်ဆုံးသွားတာ ဒီတာအိုဘုန်းကြီးရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီး သူ့ကို အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အင်း"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများသည် လင်းယွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "ဘာလို့ မင်း ဒီလောက် သေချာနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သခင်မ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ"
လင်းယွဲ့ ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။
"ရှားလီက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ပြီးပြီးချင်း ဆူဇီချူးကို ဘာလို့ သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလဲ။ ရှားလီနဲ့ ကျွန်တော်က ဘာရန်ငြိုးရန်စမှ မရှိဘဲ ဘာလို့ သူဒီလိုလုပ်တာလဲ"
သူဆက်ပြောသည်။
"တာအိုဘုန်းကြီး ခုနက ပြောတာကို နားထောင်ပြီး အရင်က သဲလွန်စအမျိုးမျိုးနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ကျွန်တော်ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီ... ဒီကိစ္စက အဲဒီတာအိုဘုန်းကြီး စီစဉ်တာ ဖြစ်ရမယ်"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ဘာမှမပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်သာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။
လင်းယွဲ့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မ… သခင်မ မသိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဇနီးက တစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော် အဲဒီတာအိုဘုန်းကြီးနဲ့ ငြိတွယ်ပြီး အနာဂတ်မှာ အဲဒီအရက်သမားကို ထပ်ပြီး ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူမက ကျွန်တော့်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးက အဲဒီအဖိုးကြီး တာအိုဘုန်းကြီးက ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့စကားတွေကို ကြားသွားတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ သဘာဝအတိုင်းပဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ မနှစ်မြို့မှု ခံစားရပြီး ကျွန်တော့်ကို သူမနဲ့ ကွဲကွာဖို့တောင် တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။
တာအိုဘုန်းကြီးရဲ့ စွဲလမ်းမှုကတော့ လျှို့ဝှက်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပါပဲ။ တည်ငြိမ်တဲ့ ဘဝလေးကိုပဲ ပျော်မွေ့ချင်တာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ခံစားချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူသာ ကျွန်တော့်ဇနီးကို မှော်ပညာနဲ့ သတ်ခဲ့ရင်တောင်၊ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သူ့ကို သံသယရှိနေမှာပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကို အသုံးပြုခဲ့ရင်... ရှားလီရဲ့ လက်ကို အသုံးပြုခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော် ဘာမှ သံသယရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။
ရှားလီက တာအိုဘုန်းကြီးကျောင်းကို သက်ရှည်ကျန်းမာရေး မှော်ပညာတွေ ရှာဖွေဖို့ ရောက်လာတာပါ။ တာအိုဘုန်းကြီးက သက်ရှည်နည်းစနစ် အဆင့်မြင့်တွေကို သိပါတယ်။ ရှားလီ ဒီကိုရောက်တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်ဇနီးကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒါ တိုက်ဆိုင်မှုလွန်နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။
ဒါက တာအိုဘုန်းကြီးရဲ့ ကိုယ်စားသတ်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။
ရှားလီကို သက်ရှည်မှော်ပညာတွေနဲ့ လူသတ်ဖို့ သွေးဆောင်ပြီးတော့ ရှားလီနဲ့ သူ့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တယ်။ အဲဒါဆို သဘာဝအတိုင်းပဲ သန့်ရှင်းနေပြီး သူက တည်ငြိမ်တဲ့ ဘဝကို ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်တာပေါ့"
လင်းယွဲ့ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချကာ "ဒါ့အပြင် တာအိုဘုန်းကြီးက တာအိုဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်ခံထားရသူပါ။ ဒီ ကိုယ်စားသတ်မှုသာ လူသိရှင်ကြားဖြစ်သွားရင် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူက နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။
"ဒါကြောင့် တာအိုဘုန်းကြီးက ရှားလီနဲ့ သူ့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ကို သတ်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်ဖို့ သေချာပေါက် လုပ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါက လှုံ့ဆော်မှုပါပဲ"
ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးက ဘေးမှ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။
အစပိုင်းတွင် သူသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဆက်လက်နားထောင်ရင်း တဖြည်းဖြည်း မှားယွင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူသည် တပ်မှူးက ရှားလီအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ပြောခဲ့သည်ကို သတိရမိသည်။
[ရှားလီသေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးက နောက်ဆုံးတွင် သိသွားလိမ့်မည်။]
ဤအချက်မရှိပါက လင်းယွဲ့၏ အကြောင်းပြချက်က အနည်းငယ် ယုံကြည်နိုင်စရာ ရှိပေမည်။
သို့သော် ယခု ရှားလီက မသေသေးပေ။
ထို့ကြောင့် လင်းယွဲ့၏ အကြောင်းပြချက်က အခြေအမြစ်မရှိပေ။
ထင်ရှားသည်မှာ လင်းယွဲ့သည် ထိုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ဤနည်းဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် သူသည် ထိုတာအိုဆရာ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်တွင်ပင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။
သူမသည် မေးမြန်းခြင်းကို မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဒီလို ခန့်မှန်းခြေ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတွေအားလုံးအတွက် မင်းမှာ တကယ့်သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခုရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သက်သေအထောက်အထား"
လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"သခင်မ ဒါကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ချင်းတုမှာ အဲဒီအဘိုးအို တာအိုဆရာလောက်ပဲ ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိတာ။ သံသယတွေ အများကြီးနဲ့ဆိုတော့ သူက သက်သေကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ အတည်ပြုနိုင်လုနီးပါးပဲ။"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မ သက်သေအထောက်အထား လိုအပ်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေလို့ရပါတယ်"
"နည်းလမ်းတစ်ခုလား။ ဘယ်နည်းလမ်းလဲ"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
"သခင်မအတွက် ကျွန်တော် သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီတာအိုဆရာက ရှားလီကို သတ်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားလို့ ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်"
လင်းယွဲ့က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။
"သက်သေထွက်ဆိုချက်က မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် သက်သေအတုတောင် ဖန်တီးလို့ရပါတယ်"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ငါကို့ သက်သေအတု ဖန်တီးဖို့ အကြံပြုနေတာလား"
"သခင်မ အဲဒီတာအိုဆရာသာ သက်သေတွေကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမား အမှန်ပဲ။ သူက အရမ်းလည်လွန်းလို့ သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်တာပဲ"
အသံကို နှိမ့်ကာ လင်းယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
"ရှားလီမှာ အရေးပါတဲ့ နောက်ခံကြောင်းရှိမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ သခင်မလည်း အထက်လူကြီးတွေကို ရှင်းပြချင်မှာပဲ မဟုတ်လား။ တရားခံကို အပြစ်ပေးပြီး ကိစ္စကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ နည်းလမ်းတွေကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်လို့မရဘူးလား"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "မင်းနဲ့ အဲဒီတာအိုဆရာနဲ့ အရင်တုန်းက ဆက်ဆံရေး မဆိုးဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီတာအိုဆရာက ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ဇနီးကိုလည်း ထိခိုက်စေတာလေ။ သူက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြတ်တဲ့ တာအိုဆရာကြီးဖြစ်ပါစေ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သူ့နဲ့ ဆက်ဆံနိုင်တော့မှာလဲ"
ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် တစ်ဖန် လက်အုပ်ချီကာ "သခင်မ ကောင်းကောင်း ကြည့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော့်စကားတိုင်းဟာ စိတ်ရင်းအမှန်က လာတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း အခု သွားလို့ရပြီ"
"ဒါက သဘောတူတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား သခင်မ"
လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။
"မင်းကို ထွက်သွားလို့ ငါပြောနေတယ်လေ"
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် အေးစက်သွားတော့သည်။
"...ဟုတ်ကဲ့"
လင်းယွဲ့သည် ကြောက်လန့်သွားပုံရပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကာ ထွက်သွားသည်။
သို့သော် သူ့မျက်လုံးများတွင် အားပျော့သော၊ အနည်းငယ်မျှသာ မြင်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ခြေသံများက ဝေးရာသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဘေးခန်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် စားပွဲနောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။
"သခင်မ"
ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"ခုနက လင်းယွဲ့ ပြောသွားတာ..."
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။
"ဟွန့်"