ဒုတိယမြောက် ပဉ္စမအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်

စက်တင်ဘာ ၂ ရက်။

ယနေ့နံနက်တွင် လင်းယွဲ့သည် ဆူဇီချူး၌ အဖျားရှိကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ဒီလောက်ပူနေတာလား"

လင်းယွဲ့သည် ခုတင်ဘေးတွင်ထိုင်ကာ သူမ၏နဖူးကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် တို့ထိကြည့်ရာ အလွန်ပူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခင်ဘဝမှ အတွေ့အကြုံများအရ အပူချိန်က အနည်းဆုံး ဒီဂရီ ၄၀ ရှိသည်။

သို့သော် ဆူဇီချူးမှာ များစွာ ခံစားရပုံမပေါ်ဘဲ ပါးပြင်များမှာ နီရဲရဲ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်ပြင်းကာ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းရုံမျှသာ ရှိ၏။

"မင်းမှာ အဖျားရှိနေတယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ့လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး ဆူဇီချူးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ "ရက်နည်းနည်းလောက် ရေခဲရေထဲမှာ မင်းကို နှစ်ထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

ဆူဇီချူးသည် ပါးစပ်ထုံကျင်နေသောကြောင့် စကားပြော၍ မရပေ။ သူမသည် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို မကျေနပ်စွာ စိုက်ကြည့်နိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် အဖျားကြီးတာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ့မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားတော့သည်။

သူသည် ဆူဇီချူး၏ ကျန်းမာရေးကိုလည်းကောင်း၊ သူမ ဖျားနာနေခြင်း ရှိမရှိကိုလည်းကောင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။

ဆူဇီချူးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်လကျော်ကတည်းက အရိုးပျော်ဆေးမှုန့်ကို အဆက်မပြတ် သောက်သုံးခဲ့ပြီး သူမသာ သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ပါက ရွှံ့ညွှန်အိုင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လေ့ကျင့်မှု တစ်ခါမျှ မပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကိန်းအောင်းနေသော သွေးမျိုးဆက်နတ်ဘုန်းတော်ကို အားကိုးကာ အခက်အခဲများစွာ မရှိဘဲ ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်နေခဲ့သည်။

သူသည် အရိုးပျော်ဆေးမှုန့်ကို လျှော့ကျွေးပါက ဆူဇီချူးက လုံးဝနီးပါး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေသည်။

လင်းယွဲ့ ဂရုစိုက်သည်မှာ ဆူဇီချူး အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် အဖျားကြီးလာသနည်းဟူသော အချက်ပင်။

၎င်းသည် ဒဏ်ရာမှ ကူးစက်ခြင်းကြောင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆူဇီချူး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်၍ အဆုတ်ကို ထွင်းဖောက်သွားသော ဒဏ်ရာမှာ သူ လွန်ခဲ့သော နှစ်လကျော်က ထိုးသွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အလိုအလျောက် အနာကျက်နိုင်စွမ်းက သာမန်လူတစ်ဦးထက် အများကြီး ပိုမိုအားကောင်းသည်။ အနာမကျက်စေရန်အတွက် သူ ဒဏ်ရာကို ပုံမှန် ပြန်ဆွပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ဆူဇီချူးသည် အဖျားလက္ခဏာ တစ်ခါမျှ မပြခဲ့ပေ။

ယနေ့ ဘာဖြစ်သွားသည်လဲ။

"မင်း တစ်ခုခု သိနေတာလား"

လင်းယွဲ့သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဆူဇီချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဆူဇီချူးသည် အမြဲတမ်းပြုလုပ်နေကျအတိုင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို ထပ်မံတို့ထိကြည့်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မီးဖို၌ ဖုတ်ထားသကဲ့သို့ ပူပြင်းနေပြီး သူမ၏ သွေးအားလုံး ဆူပွက်နေပုံရသည်။

သွေးလား…။

"ဒါ ဖြစ်နိုင်လား..."

လင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ရှားဟုန်မင်းဆက်ရဲ့ မင်းမျိုးနွယ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ သွေးကြောကို နိုးထလာတဲ့အခါ မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်ကို နိုးထလာနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ မင်းရဲ့ သွေးကြောကို စနိုးထလာပြီလား"

မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်နှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် ဒုတိယအဆင့် လျှို့ဝှက်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ အနည်းငယ် နားလည်ခဲ့သည်။

“သူ့လို ကံကောင်းတဲ့သူတွေ (သန်းတစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက်လောက်ပဲ မွေးတဲ့သူ) အပြင် ယုံမင်းဆက်ရဲ့ မင်းမျိုးနွယ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ သွေးကြော နိုးထလာရင် မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်ကိုလည်း နိုးထလာနိုင်တယ်။

ပြီးတော့ မင်းသားတစ်ပါးဟာ နတ်ဘုရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်အဆက်အနွယ်ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ သွေးကြော နိုးထလာတာနဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်ကို သေချာပေါက် နိုးထလာမှာပဲ။

ဒါဟာ နတ်ဘုရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘာဝပဲ”

"မင်းရဲ့ သွေးကြော နိုးထလာပုံရတယ်"

လင်းယွဲ့သည် ဆူဇီချူးကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ "မင်းရဲ့ သွေးကို ငါစုပ်ယူလိုက်ရင် မင်းရဲ့ သွေးကြော ဆက်နိုးထလာဦးမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆူဇီချူး စကားပြော၍မရသော်လည်း ပြောနိုင်လျှင်ပင် "ဒါဆို ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါ" သို့မဟုတ် "မင်းသဘောအတိုင်း လုပ်ပါ" ကဲ့သို့သော အသုံးမဝင်သည့် စကားမျိုးကိုသာ ပြောလိမ့်မည်။

သို့သော် လင်းယွဲ့က တကယ်တမ်း ထိုသို့ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သွေးအလွန်အကျွံ စုပ်ယူလိုက်ပါက သူမသည် တကယ်သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး ထိုအခါ သူအမှန်ပင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနိုင်သည်။

"အခု ငါ စိတ်ဝင်စားသွားပြီ၊ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်က ဘာဖြစ်မလဲ"

လင်းယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆန်ပြုတ်ထည့်ထားသော ပန်းကန်ငယ်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဆူဇီချူးရှေ့တွင် အရိုးပျော်ဆေးမှုန့်နှင့် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ရေကို ပန်းကန်ထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မွှေပြီးနောက် သူမ၏ ပါးပြင်ကို ညှစ်ကာ ဆေးထည့်ထားသော ဆန်ပြုတ်ကို အတင်းအကျပ် ကျွေးမွေးတော့သည်။

"မင်းရဲ့ သွေးကြော နိုးထလာတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ဒီနေ့ မင်းကို ငါ့ရဲ့လက်ဆောင်အဖြစ် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ရေနဲ့ အရိုးပျော်ဆေးမှုန့် နှစ်ဆတိုးပြီး ပေးမယ်" ဟု သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဆူဇီချူးသည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆန်ပြုတ်ရေကြဲ အတတ်နိုင်ဆုံး မျိုချရန်သာ ကြိုးစားနေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် အားပျော့စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

လင်းယွဲ့သည် ပန်းကန်အလွတ်ကို ချထားလိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

သူမ အသက်ရှင်ချင်ကြောင်း လင်းယွဲ့ သိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဝါးများ ရောစပ်ထားကြောင်း ကောင်းစွာသိလျက်ပင် သူမသည် ဆန်ပြုတ်ကို အမြဲ မျိုချရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူမ၏ သွေးကြော နိုးထလာပြီးနောက် သူမ၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်လည်း နိုးထလာမည်ဟု သူမ သိနေပေမည်။

ထိုအခါ သူမ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်သည်။

မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်သည် ထူးခြားသော အရည်အချင်းဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မည်သည့်စွမ်းရည်ကို ရရှိနိုင်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဆူဇီချူးသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသော မွေးရာပါ နတ်ဘုန်းတော်ကို နိုးထလာပါက၊ အထူးသဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်သော စွမ်းရည်မျိုးဖြစ်ပါက သူ တကယ်အခက်အခဲတွေ့နိုင်မည်။

ထိုအခါ သူ၌ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာ ရှိလိမ့်မည်။ သူမကို သတ်ရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန်။

သူသည် ပဉ္စမအဆင့် လျှို့ဝှက်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် တစ်ခုတည်းကိုသာ အတော်အတန် ယုံကြည်မှုရှိသည်။

သို့သော် လင်းယွဲ့သည် ကြွက်ကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေရန် စိတ်မပါသလို သူမည်မျှကြာအောင် ထွက်ပြေးနိုင်မည်ကိုလည်း မသေချာပေ။

ထို့အပြင်...

အဘိုးအိုတုသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် လင်းယွဲ့သည် အဘိုးအိုတုကို ကယ်တင်ပြီး အတူတကွ ထွက်ပြေးလိုခြင်းပင်။

အဘိုးအိုတုကို ခေါ်သွားခြင်းက ထွက်ပြေးရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်သည်။

"ဘာတွေ ရှုပ်နေပါလိမ့်..."

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှည်ချလိုက်ပြီး ဆူဇီချူးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အလွန်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်။

ဤအခြေအနေကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို လုံးဝ မသိတော့ပေ။

ဖြေရှင်း၍မရသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။

"မင်းမျိုးနွယ် သွေးကြော နိုးထလာဖို့ အချိန်ယူရပြီး သွေးကြော ပိုစစ်လေလေ အချိန်ပိုကြာလေလေပဲ"

လင်းယွဲ့သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူဖတ်ခဲ့သော ကမ္ဘာ့မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ပထဝီဝင်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုအပြင် ရှားဟုန်မင်းဆက်၏ သွေးကြောနိုးထလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်အချို့လည်း ပါဝင်သည်။

ရှားဟုန်သည် သူတို့၏ သွေးကြောအမွေအနှစ်ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ မျိုးပွား၍ အကိုင်းအခက်များ ပွားလာပြီးနောက် ရှားဟုန်သွေးကြောကို သယ်ဆောင်သူ အတော်များများ ရှိလာပြီး သူတို့အားလုံးနီးပါးက ကျင်ကျိုးမှ အဆင့်မြင့် မှူးမတ်များဖြစ်သည်။

ရှားဟုန်သွေးကြော နိုးထလာချိန်က မတူညီကြဘဲ အကြာဆုံးမှာ ကိုးရက်ဖြစ်သည်။