ဒုတိယမြောက် ပဉ္စမအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်_၂

နတ်ဘုရင်ဧကရာဇ်မှ ဆင်းသက်လာသော မင်းမျိုးနွယ်၏ သွေးသည် မျိုးဆက်များစွာကြာအောင် ရောနှောလာပါက သွေးနိုးထလာချိန်က အလွန်တိုတောင်းမည်ဖြစ်ပြီး နာရီအနည်းငယ် သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသော အချိန်သာ ကြာနိုင်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မင်းသား၏ သွေးက အစစ်ဆုံးဖြစ်ပြီး နိုးထလာချိန်ပင် အကြာဆုံး ကိုးရက်ဖြစ်သည်။

"ကိုးရက်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ်"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှည်ချကာ သတိမေ့မြောနေသော ဆူဇီချူးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ဆက်လက်ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စာကြည့်တိုက်သို့ ဆက်လက်သွားရောက်ကာ စာဖတ်လေ့လာရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူရရှိသော အသိပညာများလေလေ၊ နောင်တွင် သူဖော်ထုတ်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်များက ပိုမိုပြည့်စုံလေလေဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်...

လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲအတွင်း လျှို့ဝှက်ချက်များ မကြာခဏ ရရှိပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ရရှိခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ ပထမအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။

ဤအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကမှ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝ မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ့အနေဖြင့် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

ယနေ့ ဆူဇီချူး၏ သွေးကြော နိုးထလာမှုကြောင့် လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် နောက်ကျသွားပြီး စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်သောအခါ မနက် ၁၀နာရီနီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

စာကြည့်တိုက်၏ အဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားနေစဉ် လူအချို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ အပြာရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ မြို့ဝန်၏ မိသားစုမှ တတိယမြောက် သခင်လေး ရှုမင်လီပင်။

လင်းယွဲ့သည် တစ်ဖက်သားကို မမြင်ဟန်ဆောင်ကာ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျော်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"လင်းယွဲ့"

ရှုမင်လီက "မင်း ဒီရက်ပိုင်း စာကြည့်တိုက်မှာ စာဖတ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဆရာကြီးတုကို ထောင်ထဲမှာ သွားမတွေ့တာ ဘာလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ရပ်တန့်ကာ ရှုမင်လီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ရှုမင်လီ၏ ပြောကြားချက်က ဆရာကြီးတု၏ လက်ရှိအခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်သည်။

ဒါက ဒုတိယအကြိမ်ပဲ။

"မင်းက ဆရာကြီးတုကို အတော်လေး ဂရုစိုက်ပုံရတယ်"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ "လွန်ခဲ့တဲ့လက ဆရာကြီးတုကို အကောင်းစား အရက်တွေ အထူးပေးပို့ခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့ရဲ့ တကယ့်‌နောက်ခံကို သိပြီးသား မဟုတ်လား။ သခင်လေးရှု၊ မင်းက တပ်မှူးဘိုင်လီကို ဆရာကြီးတုအကြောင်း ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုမင်လီ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး မျက်နှာထား တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးရှုကို ကျေးဇူးတင်ချင်ရုံပါပဲ"

လင်းယွဲ့သည် တောက်ပစွာ ပြုံးကာ လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး "သခင်လေးရှုက တပ်မှူးဘိုင်လီကို ဖော်ထုတ်လို့ ဆရာကြီးတု မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ တပ်မှူးဘိုင်လီက ဖမ်းဆီးပြီး ထောင်ချလိုက်တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်တယ်ဟုတ်လား"

ရှုမင်လီ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ့အနေဖြင့် ဆောင်းဦးလလယ် ပွဲတော်ညတွင် ဆရာကြီးတုမှာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့် ကိုယ်ရံတော်များ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထောင်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရကြောင်းကိုသာ သိရှိခဲ့သော်လည်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသိခဲ့ပေ။

ဆရာကြီးတုမှာ ထောင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ၏ဖခင်ထံမှသာ ကြားသိခဲ့ရသည်။

သူသည်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆရာကြီးတု အပြစ်ကင်းကြောင်း တွေ့ရှိပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ပါက သူ၏ ရှုမိသားစုက ဆရာကြီးတုကို စွပ်စွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် ရန်သူဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလား။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဆရာကြီးတု၏ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ လင်းယွဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိခြင်း ရှိမရှိ စုံစမ်းလိုခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဆရာကြီးတုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ လင်းယွဲ့က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် သခင်လေးရှုကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရှုမင်လီကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် မည်သို့မျှ မဖော်ပြနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ "အခွင့်အရေးရရင် သခင်လေး ပြုခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြီးမားမှုကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

သူနှင့် ဆရာကြီးတုတို့သည် ရန်သူများအဖြစ် ရှိနေကြကြောင်း သူမှတ်မိသောကြောင့် ဤသို့သာ ပြုမူနိုင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့စိတ်ထဲတွင် အမှန်တရားကို သိနေလျှင် လုံလောက်သည်။

"...မလိုပါဘူး"

ရှုမင်လီသည် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းယွဲ့၏ စိတ်ရင်းမှန်ပုံရသော စကားများနောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်သော အေးစက်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

"လိုအပ်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ သခင်လေးရှု၊ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးကို အမြဲပြန်ဆပ်ပါတယ်။ သခင်လေးကို လုံးဝ မမေ့ပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူသည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ဂရုစိုက်ပါ သခင်လေးရှု။ ကျွန်တော် အခု သွားရတော့မယ်"

ရှုမင်လီသည် မချိပြုံးသာ ပြုံးနိုင်ခဲ့သည်။

အခြားသူများလည်း ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ လင်းယွဲ့က ရှုမင်လီကို ဘာကြောင့် ကျေးဇူးတင်နေရတာလဲ။

လင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် စာကြည့်တိုက်၏ တံခါးကို ဖြတ်ကာ အထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။

စာကြည့်တိုက်သို့ မရောက်မီ သူသည် စာကြည့်တိုက်မှ တာအိုတပည့်အချို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလူများသည် ယခင်က ရင်းနှီးသော မျက်နှာများ ဖြစ်ပြီး စာကြည့်တိုက်အတွင်းရှိ တူညီသော အုပ်စုတွင် ပါဝင်ကာ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပြီး မကြာခဏ စကားပြောဆိုလေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် ယခု ဤလူများ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူတို့သည် လင်းယွဲ့ကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ကာ သူ့ဘေးမှ တိုက်ရိုက် ကျော်သွားကြသည်၊ သူ့ကို လုံးဝ မမြင်ဟန်ဆောင်ကာ လေထဲတွင် ရှိနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ ဆက်ဆံကြသည်။

လင်းယွဲ့လည်း ကျော်သွားသော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် သရော်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါနေသည်။

သူ့အနေဖြင့် ဤ "မိတ်ဆွေဟုဆိုသူများ"ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း လူ့ဆက်ဆံရေး၏ မတည်မြဲမှုက လျင်မြန်လွန်းလှသည်။

မကြာသေးမီက စာကြည့်တိုက်တွင် ကောလာဟလတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေသည်။

ဒုတိယတံဆိပ်တော် ဆရာကြီးတုသည် အနောက်မြောက်တံခါးမှ တပ်မှူး ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထောင်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်။ ၎င်းသည် မင်းသား ရှားလီ ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု ဆိုပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကွပ်မျက်ခံရနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ဆရာကြီးတုသည် စာကြည့်တိုက်တွင် လူကြိုက်မများဘဲ ယခု ထောင်ကျနေသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို သနားခြင်းမရှိဘဲ များစွာသောသူတို့က တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဆရာကြီးတုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ဖြစ်သူ လင်းယွဲ့သည်လည်း လူတိုင်း၏ ပျင်းရိဖွယ်စကားဝိုင်း၏ အကြောင်းအရာဖြစ်လာကာ သူတို့၏ ဘုံရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး သူ့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်ခြင်းက တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူတို့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။

သဘာဝအားဖြင့် ၎င်းက သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး ယမန်နေ့က မပြီးဆုံးသေးသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူကာ တိတ်တဆိတ် စာဖတ်ရန် ထိုင်လိုက်သည်။

သူသည် ဤကမ္ဘာမှ မဟုတ်သောကြောင့် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ အမှတ်တရများက လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကမှ နိုးထလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။