အရာခပ်သိမ်း၏ ပေါ်ထွန်းခြင်း

သူတို့သည် တောင်စောင်း၏ အလယ်ပိုင်းကို ယခုမှပင် ကျော်လွန်ခဲ့ကြပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထူးဆန်းစွာ ပျံ့နှံ့နေသော ကျောက်တုံးများမှလွဲ၍ ဘာမျှမတွေ့ရပေ။ထူထပ်သော ကျောက်တောင်တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်‌နေပြီး ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တိုင်များသည် ချွန်ထက်သော ဓားများကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်ထိုးတက်နေကာ သဘာဝ၏ အံ့ဖွယ်လက်ရာတစ်ခုပင်။

ဆောင်းဦးလေသည် ဤထူးခြားသော ကျောက်တောင်တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်ကာ ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဝူး ဝူး..."

နောက်မှ ဆူဇီချူး၏ အားနည်းသော ညည်းသံများကို ကြားသောအခါ လင်းယွဲ့က ညင်သာစွာ ရယ်မောကာ ဘာမှမပြောဘဲ သူမကို သူ့ကျောပေါ်တွင် တင်ကာ ကျောက်တောင်တောအုပ်ထဲသို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

"မြင့်တဲ့ ကျောက်တုံးတွေမှာ ဘယ်ဘက်ကွေ့၊ နိမ့်တဲ ကျောက်တုံးတွေမှာ ညာဘက်ကွေ့"

လင်းယွဲ့သည် ဤနည်းစနစ်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်ကာ လမ်းမှားရောက်နိုင်သော ကျောက်တောင်တောအုပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းတစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်ကာ လိုက်လျှောက်သွားသည်။

ကျောက်တောင်တောအုပ်သည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းကို လူလုပ်ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျောက်တောင်တောအုပ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မပျံသန်းနိုင်သလို အမြင့်သို့ မခုန်နိုင်သော သာမန်လူများအတွက် ဤကျောက်တုံးများကြားတွင် လမ်းပျောက်ရန် လွယ်ကူသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းယွဲ့သည် တစ်ချိန်က သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ ပဉ္စမအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် ဝင်္ကပါကို လမ်းညွှန်ရန် နည်းစနစ် ပါဝင်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤကျောက်တောင်တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲနိုင်သည်။

နည်းစနစ်များမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

မြင့်သော ကျောက်တုံးများတွင် ဘယ်ဘက်ကွေ့၊ နိမ့်သော ကျောက်တုံးများတွင် ညာဘက်ကွေ့။

လင်းယွဲ့သည် ထူးခြားသော ကျောက်တုံးများ၏ အမြင့်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဆူဇီချူးကို သူ့ကျောပေါ်တွင် တင်ကာ ကြမ်းတမ်းသော တောင်စောင်းကို လျင်မြန်စွာ တက်သွားသည်။

အလွန်မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို တွေ့တိုင်း သူသည် ချက်ချင်း လမ်းကြောင်းကို ဘယ်ဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

နိမ့်သော ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို တွေ့တိုင်း သူသည် လမ်းကြောင်းကို ညာဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလိုက်သည်။

ကျောက်တိုင် တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် ရှေ့လမ်းက ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားပြီး ကျယ်ပြောသော တောင်နံရံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လွတ်ပြီ"

လင်းယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ တတိယအကြိမ်မြောက် လာရောက်လည်ပတ်မှု ဖြစ်သောကြောင့် လမ်းကြောင်းကို အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ပိုမိုတိုတောင်းသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

အခြားသူတစ်ဦးဆိုပါက နည်းစနစ်ကို သိရှိထားလျှင်ပင် များစွာ ပိုမိုဝေးကွာသော လမ်းကြောင်းမှ သွားလာရမည်ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို ပျံသန်းနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် အလွန်မြင့်မားစွာ ခုန်နိုင်လျှင်မူ ဤကျောက်တောင်တောအုပ်၏ အမြင်အာရုံ လှည့်စားမှုက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားမည်ပင်။

ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် နားနေသည့် ငှက်များပမာပင်။

ဤကျောက်တောင်တောအုပ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကျောက်တောင်တောအုပ်ကို တိုက်ရိုက်ပျံသန်းကျော်လွန်ကာ တောင်နံရံကို တွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် ဂူကို ရှာဖွေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်းယွဲ့သည် တောင်နံရံ၏ အပေါ်ပိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီတွင် ချောက်ကမ်းပါးထိပ်၌ ထိုးထွက်နေသော ဘဲဥပုံ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဆူဇီချူးကို ချီကာ ထိုကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အောက်တည့်တည့်ရှိ တောင်နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် တောင်နံရံမှ လေးငါး‌ပေခန့်သာ ဝေးသောအခါ လင်းယွဲ့သည် ရပ်တန့်ကာ အပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အနေအထားကို အတည်ပြုရန် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အောက်တည့်တည့်တွင် ရှိနေကြောင်း သေချာစေရန် ခြေတစ်ဝက် ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိ တောင်နံရံဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကျောတွင် ချည်နှောင်ထားသော ဆူဇီချူးသည် တောင်နံရံကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်နေသည်။ သူမသည် သူဘာလုပ်ရန် စီစဉ်နေသည်ကို မသိသလို သူမ၏ ပါးစပ်တွင် ဝူမာမှုန့်များ ထည့်ထားသောကြောင့် မေးလည်း မမေးနိုင်ပေ။

ဆောင်းဦးလေက ဖြေးညှင်းစွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် လင်းယွဲ့က သူမ၏ ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုတ်ကျခြင်းမှ ကာကွယ်ထားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ရှေ့ရှိ ခိုင်မာသော တောင်နံရံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဆူဇီချူး အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် မီးခိုးရောင်တောင်နံရံနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ သူမ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

သူတို့သည် လေးငါး‌ပေခန့်သာ ဝေးကွာပြီး လင်းယွဲ့က အရှိန်မြှင့်လိုက်သဖြင့် မာကျောသော နံရံနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ နံရံကို တိုက်မိတော့မည့်အချိန်တွင် ဆူဇီချူး မျက်လုံးများကို အလိုလို မှိတ်လိုက်သည်။

ဤလည်လွန်းပြီး လှည့်စားတတ်သော လူသည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ နံရံကို တိုက်မိ၍ သေဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ၏ အတွင်းစိတ်တွင် သိသော်လည်း သူ့ဦးခေါင်းကို နံရံနှင့် တိုက်မိစေလိုသော ဆန္ဒက မသိစိတ်မှ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် တခဏအတွင်း အေးမြသော၊ မမြင်နိုင်သော လေစီးကြောင်းအလွှာတစ်ခုကို ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ အေးစိမ့်မှုတစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျောက်တောင်တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သော လေတိုက်သံ၊ တောင်များရှိ ငှက်များ၏ အော်သံများ...။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသံအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောရိုင်း၏ ခြောက်သွေ့မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အေးမြစိုစွတ်သော လေဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ဆူဇီချူးသည် မျက်လုံးများကို မဖွင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် သူတို့သည် ယခု ခပ်မှိန်မှိန်သာ လင်းနေသော ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေကြောင်း၊ အတွင်းပိုင်း၌ နက်ရှိုင်းသော မှောင်မိုက်မှုရှိပြီး သူတို့နောက်တွင် အလင်းရောင် ထိုးနေသော အဝင်ဝရှိကြောင်း သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အမြင်အာရုံ လှည့်စားသည့် အစီအရင်လား။

ဂူကို အပြင်ဘက်မှ မမြင်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူမ ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်သည်။

ဒါကို အမြင်အာရုံ လှည့်စားသည့် အစီအရင်နဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတာလား။

ထင်ရှားသည်မှာ လင်းယွဲ့၏ ထိုခဏက ပြေးလွှားနေသော ထူးဆန်းသောအပြုအမူက အမြင်အာရုံ လှည့်စားသည့် အစီအရင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆူဇီချူးသည် လင်းယွဲ့က သူမ၏ ခြေထောက်များကို ရုတ်တရက် လွှတ်လိုက်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို သူဖြည်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ အားအင်မရှိသလို သူမလက်ဖြင့်လည်း ဆုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် လင်းယွဲ့သည် သူမကို တောင်ပေါ်သို့ ချီတက်လိုလျှင်ပင် အတော်အတန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လင်းယွဲ့သည် ကြိုးနှင့် သူမ၏ ခြေထောက်များကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဆူဇီချူးသည် မထိန်းနိုင်သော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

မညီညာသော ကျောက်ဆောင်ကြမ်းပြင်ကြောင့် သူမ၏ နောက်ကျောတွင် ချက်ချင်း နာကျင်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ လင်းယွဲ့က ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်၍ ဆူဇီချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ဂူအဝင်ဝနှင့် နီးကပ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ အလင်းရောင်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ ပြောင်လှောင်သည့် အပြုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထင်ဟပ်စေသည်။

၎င်းက ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သော ရည်ရွယ်ချက်၏ အကြည့်ပင်။

ဆူဇီချူး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ တက်လာပြီး အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းပြီး အင်အားမဲ့နေကာ မကြာသေးမီက လဲကျခြင်းက လှုပ်ရှားရန် ပိုမိုခက်ခဲစေခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့သည် သူမရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူမကို ကျောက်နံရံတွင် မှီထားစေပြီးနောက် သူ့လက်ကို ဆန့်ကာ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဝူမာမှုန့်များကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။