ဘယ်သူက ငါတို့ ဝင်မရဘူးလို့ ပြောလဲ

လူများကို ကယ်ထုတ်ရန်အတွက် တံခါးကို ဖွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ တံခါးဖွင့်နှုန်းမည်မျှမြန်သည်ဖြစ်စေ၊ တွေ့ရှိခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနီးအနားတွင် လူမရှိသဖြင့်၊ ၎င်းတို့ ထိတွေ့ဖော်ထုတ်ခံရလျှင်တောင် ပြဿနာများစွာ မရှိပေ။ သို့သော် အကူအညီတောင်းသံ ထုတ်လွှတ်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

ဖုန်းဝူယွမ်သည် ယီချင်းရွှမ်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ထို့နောက် ပြုံးလိုက်ကာ ပြောသည်။ “အို့၊ ဒါ ဘယ်သူများလဲ။ သူတော်စင်မိန်းကလေး ရောက်လာတာပဲ။ မင်းဒီကို ခိုးဝင်လာနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တော်တော်လိမ္မာတယ်ပဲ။ ဘေးမှာ လူသားတစ်ယောက်ကိုလည်း ခေါ်လာတယ်နော်။ မင်းရှာလာတဲ့ အကူအညီလား...”

“သူတော်စင်မိန်းကလေး…” စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ယီချင်းရွှမ်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန်ထွက်သွား… ဒီမှာ မင်းတို့ တံခါးဖွင့်လို့မရဘူး။ မြန်မြန်ထွက်သွား၊ မကြာခင် သူက နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို အကြောင်းကြားလိမ့်မယ်…”

“ခ်ခ်၊ ဘာကို အလျင်စလိုလုပ်နေတာလဲ။ ငါက နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို အကြောင်းကြားဖို့ လုံးဝမစိတ်ရှိဘူး” ဖုန်းဝူယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ လက်ဖဝါးပေါ်တင်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အနည်းငယ်ဖိချေလိုက်ရင်၊ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်တစ်ခုလုံးရဲ့ စောင့်ကြပ်သူတွေ အကုန်လုံး ဒီကို စုရုံးလာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ တောင်ပံတပ်ထားရင်တောင် လွတ်အောင်ပြေးလို့ မရဘူး...”

“ဒါပေမယ့် ငါ စိတ်မပါသေးဘူး။ အရင်ဆုံး မင်းတို့နဲ့ ကစားလိုက်ဦးမယ်။ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ နာကျင်နေတဲ့ မျက်နှာကို ပြပေးမယ်။ ဒါက အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်…” ဖုန်းဝူယွမ်သည် အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အဆိပ်ထည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်၊ မင်းက သစ္စာဖောက်လူယုတ်မာ...” ယီချင်းရွှမ်သည် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ လျှပ်ယွမ်နှင့်အတူ သစ္စာဖောက်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စူးစမ်းရယူရန် တာဝန်ယူထားသည်။ သို့သော် အောင်မြင်မှုမရခဲ့သဖြင့်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရန်သာ တတ်နိုင်သည်။ ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဖြင့် ဘိုးဘေးကြီး၏ စိတ်စွမ်းအားကို အားနည်းစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် ဘိုးဘေးကြီး၏ စွမ်းအားသည် အလွန်သန်မာလွန်းသဖြင့်၊ အဆိပ်ဖြင့် ကြာရှည်တိုက်ခိုက်ထားသော်လည်း အားနည်းမသွားခဲ့ပေ။ စိတ်စွမ်းအားသန်မာလွန်းသော အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်စူးစမ်းနည်းကို အသုံးပြုပါက၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်မူမမှန်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

“ရပ်လိုက် တဲ့လား။ အမယ်လေး ကြောက်လိုက်တာ...” သူက သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “ငါ့ကို ရပ်စေချင်လား... အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်ရင် ဝင်လာကြည့်လေ...” ဖုန်းဝူယွမ်သည် အလွန်ယုတ်မာစွာ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။ “ဝင်မလာနိုင်ဘူးမလား... မင်းတို့မှာ သော့မရှိဘူး။ ဘယ်လိုဝင်မလဲ... သော့ရှိရင်တောင် ဘာဖြစ်မလဲ... ငါ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ဖိချေလိုက်ရင်၊ မင်းတို့ လူကို ကယ်ထုတ်ဖို့ မပြောနဲ့၊ ကိုယ်တိုင်တောင် လွတ်အောင်ပြေးလို့ မရဘူး! ဟားဟားဟား…”

သူသည် အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ အရာအားလုံးသည် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သည်။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး၊ သူက ဘိုးဘေးကြီးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေသည်ကို မျက်မြင်ကြည့်နေရရုံသာဖြစ်သည်။ လူများကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဤလှည့်ဖျားသော စိတ်ကူးသည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

“ဘယ်သူက ငါတို့ ဝင်မရဘူးလို့ ပြောလဲ...” ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်မောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူကာ နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။ “ဖျောက်” ဟူသော အသံဖြင့် လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံး ကျိုးသွားပြီး၊ ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် ပြုတ်ကျလာကာ ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ “ဒုန်း” ဟူသော အသံဖြင့် ဖုန်းဝူယွမ်သည် နံရံပေါ်သို့ လွင့်ပျံထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အကြီးအကျယ် ခုံးဝင်သွားသည်။ ဤခြေကန်ချက်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး၊ ဖုန်းဝူယွမ်ကို သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

အကယ်၍ ဖုန်းဝူယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းငယ်မြင့်မားမနေခဲ့ပါက၊ ယီထျန်းယွမ်၏ ခြေကန်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ဤမျှ ယုတ်မာသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကန်သတ်လိုက်ချင်သည်။

“အား… အား…” ဖုန်းဝူယွမ်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ဝင်ရောက်လာသော ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်သော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း… မင်း ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ...”

ယီချင်းရွှမ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးတို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်လိုက်ရဘဲ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် အကျဉ်းခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဖုန်းဝူယွမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ယီချင်းရွှမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းစွမ်းရည်ကို သတိရလိုက်သည်။ သို့သော် ဤအကျဉ်းခန်းတွင် ထိုစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါမည်လား... ဤအကျဉ်းခန်းတွင် နတ်ဘုရားရေးထိုးမှုများဖြင့် ကန့်သတ်ထားသည်။ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းခြင်းသည် ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ကာ ဖုန်းဝူယွမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အလွန်သန်မာသည်။ မျက်စိဖြင့် အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို မြင်နိုင်ပြီး၊ အတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းနိုင်သရွေ့၊ နတ်ဘုရားရေးထိုးမှုများကို မမှုဘဲ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းဝင်ရောက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အတွင်းပိုင်း၏ အခြေအနေနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို မသိခဲ့ပါက၊ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အတွင်းပိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီး အခြေအနေကို သိရှိထားသရွေ့၊ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းနိုင်သည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင်၊ နေရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်နိုင်သရွေ့၊ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းသွားနိုင်သည်။

“ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲဆိုတော့၊ ဒီလိုပဲ လျှောက်ဝင်လာတာပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ အပြင်သို့ လွှတ်ပစ်လိုက်သည်။ တံဆိပ်သည် ယီချင်းရွှမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

ယီချင်းရွှမ်သည် တံဆိပ်ကို လက်ခံယူပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် ထိုအပေါက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ဤအကျဉ်းခန်းတံခါးကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ဤသော့သည် ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ဧရိယာ၏ အကျဉ်းခန်းများကို ဖွင့်နိုင်သော ဘုံသော့ဖြစ်ပြီး၊ အခြားနေရာများကို ဖွင့်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

“မင်းတို့မှာ သော့ရှိသေးတယ်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်က…”

ဖုန်းဝူယွမ်သည် ယီချင်းရွှမ်၏ လက်ထဲရှိ သော့ကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် ထိုသော့ရှိနေမည်ဟု မယုံနိုင်ပေ။ သော့သည် နှစ်ခုသာရှိပြီး၊ တစ်ခုသည် ယုံမင်ဧကရာဇ်ထံတွင်၊ နောက်တစ်ခုသည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထံတွင် ရှိသည်။

ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ဖြတ်ခံရသည်ဟု ထင်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ၏ တစ်ဖက်သတ်ယူဆချက်သာဖြစ်သည်။ စနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရာသည် တတိယသော့ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် သော့နှစ်ခုသာရှိပြီး၊ ထို့ထက်ပို၍ မရှိပေ။

ထို့နောက်၊ ဖုန်းဝူယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး ဘေးသို့ ပြေးထွက်သွားကာ ထွက်ပေါက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် သူ့ထက် ပိုမြန်သည်။ သူသည် ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး၊ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ “ဒုန်း” ဟူသော အသံဖြင့် ဖုန်းဝူယွမ်သည် ဘောလုံးတစ်လုံးသဖွယ် ပျံထွက်သွားသည်။

ဖုန်းဝူယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်မနေဘဲ၊ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင်မူ အလွန်အားနည်းလွန်းပြီး၊ သူ့ကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

“ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပေါ်တွင် ပြုတ်ကျထားသော အဆိပ်ပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူယွမ်ကို ဆွဲယူကာ ထိုအဆိပ်ကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ “ဒီအဆိပ်ကို ကောင်းကောင်းခံစားကြည့်လိုက်။ ဒီခံစားမှုက ဘယ်လောက်ပြင်းထန်လဲ ကိုယ်တိုင်ခံစားကြည့်လိုက်...”

အဆိပ်သည် ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ဖုန်းဝူယွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသလို၊ အလွန်နာကျင်စေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ပုံမှန်စကားပြောနိုင်နေသေးသည်ကို တွေးကြည့်လျှင်၊ ၎င်း၏ စိတ်ဆန္ဒခွန်အားသည် မည်မျှသန်မာသည်ကို သိသာသည်။ ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများသည် မရေမတွက်နိုင်ပေ။ ဤမျှနာကျင်မှုကို သည်းခံနိုင်သည်။ အဓိကအကြောင်းမှာ သူသိထားသည်မှာ၊ အကယ်၍ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ခံရပါက၊ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် တစ်ဝက်လောက် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ချင်းရွှမ်၊ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ယီချင်းရွှမ်သည် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။ ငွေရောင်ကြာပွတ်ကို ထုတ်ယူပြီး ဖုန်းဝူယွမ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။ “ဖောင်း” ဟူသော အသံဖြင့်၊ အားကောင်းသော ငွေရောင်ကြာပွတ်သည် ဖုန်းဝူယွမ်ကို ရိုက်မိပြီး၊ ရေခဲများသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ချက်ချင်းအေးခဲစေသည်။ ဆက်လက်ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိုက်လိုက်သဖြင့်၊ ဖုန်းဝူယွမ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အရေပြားပြဲလန်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူ့ကို သေဆုံးအောင် မရိုက်ခဲ့ပေ။ ငွေရောင်ကြာပွတ်ဖြင့် သူ့ကို ချည်နှောင်လိုက်ပြီး၊ လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ နှစ်ချက်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့်၊ ဖုန်းဝူယွမ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး လှုပ်ရှားရန်ခက်ခဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပို၍ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာပြီး၊ နှစ်ချက်အတွင်း အားနည်းသောနေရာများကို တိုက်ခိုက်သဖြင့်၊ အရိုးများပင် ကျိုးသွားသည်။ ထို့ကြောင့် လွယ်ကူစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယီချင်းရွှမ်ထံမှ ဤမျှရိုက်ခံရပြီးနောက်၊ ဖုန်းဝူယွမ်သည် အသက်မသေရုံတမည်သာ ကျန်တော့သည်။

ဒေါသထွက်စွာ ရိုက်နှက်ပြီးနောက်၊ ယီချင်းရွှမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးကို နံရံပေါ်မှ ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးကြီး၏ အသက်ရှူသံသည် အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှကြာရှည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီးနောက်၊ ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်ပါက ထူးဆန်းမည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၁၅ ပြီးပါပြီ။