ယားယံသလိုပဲ…

“မင်း ငါ့ကို လှည့်စားနေတာလား…” လီယွန်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာသည်။ “ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ယုံမင်အင်ပါယာရှိတယ်။ အင်ပါယာတစ်ခုရဲ့ အင်အားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်း ဘယ်လိုမိုက်မဲမှုတွေ လုပ်နေမှန်း သိရဲ့လား…”

ဘေးတွင်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ အုပ်ထိန်းသူများသည် ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဆုလာဘ်အတွက် ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့မိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့ကို လှည့်စားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယီချင်းရွှမ်သည် အစပိုင်းကတည်းက ယီထျန်းယွမ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လှည့်စားနေကြောင်း သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ တကယ်ပဲ ဆုလာဘ်အတွက် ကူညီပေးရန် လာခဲ့သူဖြစ်ခဲ့ပါက ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီး ဤသို့ ဒုက္ခဖြစ်စရာများကို လာရောက်နှောင့်ယှက်မည်မဟုတ်ပေ။

“ငါ ဘယ်လိုမိုက်မဲမှုလုပ်လိုက်မှန်း မသိဘူး။ အင်ပါယာတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်တာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူက အင်ပါယာတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်မှာလဲ။ ဗိုက်ပြည့်နေလို့ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတာလား…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “မင်းတို့ ယုံမင်အင်ပါယာက ငါ့ကို ဦးစွာရန်စခဲ့တာ။ ငါ့ကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေတာ။ ဒီလိုဆိုရင် အားလုံးအတူတူ ယှဉ်ပြိုင်ကြမလား…”

“ယုံမင်အင်ပါယာက မင်းကို ရန်စခဲ့တယ်ပေါ့…” လီယွန်းသည် ဘာကိုမှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ခေါင်းထဲတွင် မြူမှုန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် တစ်ခုတော့ သူနားလည်သည်။ ၎င်းမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်အင်ပါယာနှင့် ရန်ငြိုးရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

“လီယွန်း…” ယီချင်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် စူးရှလာပြီး ဒေါသအမျက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ “တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ငါတို့စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးနေတာ။ မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ မမှန်ကန်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလား…”

“စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်တယ်ပေါ့…” လီယွန်းက ၎င်းကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ အနာဂတ်ဆီ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်ပေးတာပဲ။ ဒီမှာ ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီးတွေနဲ့ ဘာလုပ်နေရမှာလဲ။ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးပြီး ပိုမိုများပြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရယူကာ ပိုမိုသန်မာလာမယ်။ ဒါမှ တကယ့်အနာဂတ်ဖြစ်မယ်…”

“ဘိုးဘွားဆရာကြီးပြောသလိုပဲ။ မင်းရဲ့စိတ်ဟာ အလွန်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ထီးနန်းကို ဆက်ခံဖို့ လုံးဝမသင့်တော်ဘူး…” ယီချင်းရွှမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “တကယ့်သန်မာမှုဆိုတာ မျိုးနွယ်ကို ရောင်းစားပြီး ရလာတာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အားကိုးပြီး ရလာတာပဲ။ မင်းက ပိုမိုများပြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေရဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ရောင်းစားခဲ့ပြီး ဒါကို တကယ့်အနာဂတ်လို့ ပြောနေတာလား…”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား…” လီယွန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “အဲဒီအဘိုးကြီးကို မဖော်ပြနဲ့။ အကုန်လုံး ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီးတွေချည်းပဲ။ ဘာလို့ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေရမှာလဲ။ မင်းတို့ကသာ တော်တော်ခေါင်းမာနေကြတာ။ ဘာလို့ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ထီးနန်းကို ဒီချန်ထံ လွှဲပေးရမှာလဲ။ သူ့မှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းရှိလို့လဲ…”

“စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ထီးနန်းကို ဒီချန်ထံ လွှဲပေးတယ်ပေါ့။ မင်း နောက်နေတာလား…” ယီချင်းရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “ဘုရင်ထီးနန်းအတွက် မင်းပဲ တစ်ဦးတည်းသော ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒီချန်က ကိုယ်စားလှယ်မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့စိတ်က အလွန်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေလို့ ယာယီရပ်ထားခဲ့ရတာ။ မင်းက တကယ်ပဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ထီးနန်းကို ဒီချန်ထံ လွှဲပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါဆိုရင် ဘုရင်ထီးနန်းကို မရလိုက်လို့ သစ္စာဖောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့။ တကယ်ကို ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် မင်း ဘုရင်ထီးနန်းမရလိုက်တာ ငါ တကယ်ဝမ်းသာတယ်။ မဟုတ်ရင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဟာ မင်းလက်ထဲမှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားမှာ…”

ယီချင်းရွှမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာသည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း…” လီယွန်းသည် နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လာသည်။ ယီချင်းရွှမ်၏ စကားများသည် ၎င်းအတွက် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုဖြစ်လာသော်လည်း ချက်ချင်း မျက်နှာမည်းမှောင်ကာ ပြောသည်။ “စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဟာ ငါ့လက်ထဲမှာ ဘယ်လိုမှ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုမိုထွန်းကားလာမှာပဲ။ ငါအခု ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားအင်းဆရာဖြစ်နေပြီ။ မကြာခင် ဝန်ကြီးချုပ်နေရာကို ရမယ်။ အဲဒီအခါ ယုံမင်အင်ပါယာမှာ ငါ့အတွက် နေရာတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်။ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ အင်အားကို အသုံးပြုပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ထွန်းကားလာအောင် လုပ်နိုင်မယ်…”

“ရယ်စရာပဲ။ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ… လီယွန်း၊ မင်းရဲ့စိတ်ဟာ အာဏာနဲ့ မူးယစ်နေပြီ။ ဒေါသတွေနဲ့လည်း မူးယစ်နေပြီ။ ယုံမင်အင်ပါယာက မျှော်လင့်ထားတာက ငါတို့စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံ နတ်ဘုရားအင်းတွေပဲ။ တစ်ခါ အဲဒါတွေ ရလာပြီဆိုရင် ငါတို့ကို စွန့်ပစ်ခံရမှာပဲ…” ယီချင်းရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အပြစ်ဖြေဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်။ ဘိုးဘွားဆရာကြီးတွေကို ကယ်ထုတ်လိုက်။ ဒါမှ မင်းရဲ့အပြစ်တွေကို လျော့ချနိုင်မှာ…”

“ဟား... ဟား... ဟား…”

လီယွန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရယ်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ ယီချင်းရွှမ်တို့သည် မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်ကြပြီး လီယွန်း၏ ဤအပြုအမူသည် ဘာကိုဆိုလိုသည်မှန်း နားမလည်ကြပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးတွင် အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယီချင်းရွှမ်က မေးမြန်းလိုသည့် စကားများမရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် လီယွန်းကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြစ်စေကာမူ သစ္စာဖောက်သူကို ခွင့်လွှတ်ပေးလို့မရနိုင်ပေ။

“ဘိုးဘွားဆရာကြီးတို့ကို လွှတ်ပေးရမယ်ပေါ့…” လီယွန်း၏ ရယ်မောသံသည် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “မိုက်မဲတဲ့စကားတွေ မပြောနဲ့။ ဘိုးဘွားဆရာကြီးဟာ အဆိပ်သောင်းချီနဲ့ တိုက်စားခံထားရပြီ။ ဒီလိုဆက်သွားမယ်ဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် နတ်ဘုရားအင်းအားလုံးကို ထုတ်ယူနိုင်မှာ။ အဲဒီအခါ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေဟာ ငါတို့လက်ထဲ ရောက်လာမှာပဲ။ မင်းကို ကယ်ထုတ်မသွားခဲ့ရင် တကယ်ကို အဲဒီအဆိပ်ရဲ့ အရသာကို မင်းကို မြည်းစမ်းခိုင်းရမှာ… အဲ့… အဲ့…”

“မတရားသူ။ တိရစ္ဆာန်ထက် ဆိုးယုတ်တဲ့အကောင်… မင်းက ဘိုးဘွားဆရာကြီးကို ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ…” ယီချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေသည် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော ဘိုးဘွားဆရာကြီးသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သေဆုံးမည်မှာ ဧကန်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဘာမှမလုပ်ဘူး။ အမွေဆက်ခံ နတ်ဘုရားအင်းတွေကို မလွှဲမရှောင်ရယူရမှာ။ မင်းတို့က ဘာမှမပြောချင်ကြတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာကို သုံးရမှာပဲ…” လီယွန်းသည် အနည်းငယ်လှမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အခု မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်…”

ထို့နောက် လီယွန်းသည် မြေပြင်ကို အားပြည့်နင်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ၎င်းလှမ်းသွားခဲ့သော နေရာများမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးပုံစံ နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်ကို တိတ်တဆိတ် တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်မှာ မသိရပေ။

လီယွန်းသည် နတ်ဘုရားအင်းထူးချွန်သူအဖြစ် ထိုက်တန်သည်မှာ မှန်ပေ။ အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး အနည်းငယ်လှမ်းလျှောက်ရုံဖြင့်ပင် အစီအရင်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မျက်နှာပြင်တွင် စကားများစွာပြောနေခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ၎င်းတို့ကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် တွက်ချက်ထားခဲ့သည်။

“ဘုန်း…”

ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လီယွန်း၏ စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အဆင့်ရှစ် သို့မဟုတ် ကိုးအဆင့်နီးပါး တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေသည် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများကို ထိတ်လန့်စေပြီး ချက်ချင်း ခုခံကာကွယ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်မမီတော့ပေ။ ၎င်းတို့ ဘယ်လောက်မြန်မြန်ပြေးနိုင်သည်ဖြစ်စေ ဤမိုးကြိုးစွမ်းအားကို မမီပေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာသည် မပြောင်းလဲဘဲ မြေပြင်ကို အားပြည့်နင်းလိုက်သည်။ “ဘုန်း” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်သည် ဤသို့ပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး စွမ်းအားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မကျန်ရစ်တော့ပေ။

“ဒါ… ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ…” လီယွန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအား ကို စုစည်းကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အစီအရင်သည် မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီလောက်အဆင့်နဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ အစီအရင်တည်ဆောက်ဖို့ ကစားနေတာလား…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မင်း လှမ်းလျှောက်နေတုန်းကတည်းက အစီအရင်တည်ဆောက်နေတာကို ငါသိတယ်။ ချင်းရွှမ်က မင်းနဲ့ မေးမြန်းချင်နေတာမဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်သတ်ပြီးနေပြီ…”

ထို့နောက် ၎င်းသည် အံ့အားသင့်နေသော ယီချင်းရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည် “မင်းမှာ ဘာမေးစရာတွေ ကျန်သေးလဲ။ မေးချင်တာရှိရင် ငါ သူ့ကို ဖမ်းပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလို့ရတယ်လေ…”

“ဒါ… ဒါဆိုရင်လည်း သဘောပါပဲ…” ယီချင်းရွှမ်သည် ဘာပြောရမည်မှန်း မသိတော့ပေ။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ပြင်ဆင်ထားချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရေခဲနတ်ဘုရားမြှားတံကို မြှောက်ကိုင်ကာ လီယွန်းကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်ပြီး မြှားသုံးချောင်းကို လျှင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မြှားများသည် လျှင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ပျံသန်းသွားသည်။ လီယွန်းသည် ဘေးသို့ လျှင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအင်းများသည် အလွန်လျှင်မြန်သော အမြန်နှုန်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ တူညီသော အဆင့်ရှိသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ကို အားပြည့်နင်းလိုက်သည်။ “ဘုန်း” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ မြေပြင်သည် နစ်ဝင်သွားပြီး ၎င်းသည် ဒေါသတကြီး နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤဘက်သို့ တဟုန်ထိုးပြေးဝင်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ လီယွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

“သေစမ်း…” လီယွန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မိုးကြိုးအလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအင်းကျမ်းတစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲကာ ဤဘက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အကျယ်ပေါင်းများစွာရှိသော မိုးကြိုးတစ်ခုသည် ဤဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြီး ဤမိုးကြိုးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

“ဘုန်း…”

ဤမိုးကြိုးနတ်ဘုရားအင်းကျမ်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်သီးကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားပြီး ကြီးမားသော မိုးကြိုးသည် ၎င်း၏ လက်သီးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

“မိုက်မဲတဲ့ကောင်… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းသေမှာပဲ…” လီယွန်းသည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မထင်မှတ်ဘဲ ရင်ဆိုင်လက်ခံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမိုးကြိုးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်ပြေးဝင်လာပြီး ထပ်မံ၍ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်…

“ဒုန်း…” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လီယွန်းသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဧရာမသစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် ဝင်ရောက်တိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်သည် အနည်းငယ် နစ်ဝင်သွားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ အဓိကအကြောင်းမှာ ၎င်းကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးရန်ဖြစ်သည်။

“ဒီမိုးကြိုးစွမ်းအားက မဆိုးဘူး။ ငါ့ကို ယားယံသလိုပဲ ခံစားရတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်မောင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်ပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

အခန်း ၃၀၂ ပြီးပါပြီ။