ငါ့မှာ တကယ်ရှိတယ်
Vol. 21 Ch. 305
လီယွန်းကို ဝိညာဉ်မျှော်စင်သို့ ဖမ်းဆီးပို့ဆောင်ရင်း လမ်းတစ်လျှောက် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများက သူ့ကို ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုကြသည်။ ကျေးဇူးကန်းသူဟု ဆဲဆိုကြသည်။ ယုတ်မာသူ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာသူဟု ဆဲဆိုကြသည်။ ယီချင်းရွှမ်က လက်မပါရန် တားမြစ်မထားလျှင် ၎င်းတို့သည် လီယွန်းကို ကိုယ်အစိတ်အပိုင်းပြတ်အောင် လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
မျိုးနွယ်တူပင်ဖြစ်သော်လည်း ဤမျိုးနွယ်တူသည် လုံးဝ ကပ်ဘေးရောဂါတစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ဤမျှဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
မူလအကြောင်းရင်းမှာ ယုံမင်အင်ပါယာမှ ဖြစ်သော်လည်း လီယွန်းမရှိခဲ့လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ဤမျှဖိစီးနွမ်းနယ်နေမည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ပြင်ပရန်သူများကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့လျှင် ယုံမင်အင်ပါယာပင်လျှင် တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားသည် အားနည်းသည်မဟုတ်သလို၊ လူမှုဆက်ဆံရေးကွန်ရက်လည်း အားနည်းသည်မဟုတ်ချေ။
ယခုအကြိမ်တွင် ယုံမင်အင်ပါယာက ၎င်းတို့အပေါ် အားသာချက်အပြည့်ရယူထားပြီး၊ လူမှုဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ကောင်းမွန်သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ကူညီရန် မည်သူမျှ အလွယ်တကူဝင်ရောက်မလာရဲကြတော့ချေ။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ယခုအခါ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်မထားလျှင် မည်သည့်အကူအညီမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ချေ။ ဤအချက်ကို ယီထျန်းယွမ်က မတိုင်မီကပင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူကူညီမပေးခဲ့လျှင် အများဆုံးအနေဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး၊ ဤကျူးကျော်သူများကို လုံးဝမောင်းထုတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။
လီယွန်းတစ်ဦးတည်းပင်လျှင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ဤအကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ ခရီးစဉ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို လုံးဝဖိနှိပ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ယီထျန်းယွမ်ဆိုသည့် မမျှော်လင့်ထားသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအင်းများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးရုံသာမက အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်ပါ ကူညီပေးခဲ့သည်။
ယီထျန်းယွမ် မရောက်လာခဲ့လျှင် ဤနေရာသည် ခဏတာ ခုခံနိုင်သော်လည်း၊ ထို့ထက်ကြာရှည်တွန်းလှန်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။
ယီချင်းရွှမ်သည် လက်ထဲရှိ ငွေရောင်ကြိမ်လုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လီယွန်းသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန်းမဆောင်အလယ်တွင် ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ယန်အကြီးအကဲသည် ဆင်းသက်လာပြီဖြစ်ပြီး လီယွန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်လာကာ သူ့ကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်လိုသည့်ဆန္ဒ ပေါက်ဖွားလာသည်။
“လီယွန်း၊ မင်းသိထားတဲ့ အရာအားလုံးကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း... ထောင်သော့၊ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဘိုးဘွားဆရာကြီးတွေ ရှိနေတဲ့ နေရာ၊ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ အစီအစဉ်အားလုံးကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း...” ယန်အကြီးအကဲ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယွန်းရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးလာသည်။
လီယွန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဤဖိအားအောက်တွင် သူသည် မြေပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားပြီး ရုန်းကန်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ချေ။ ဤအရှက်တကွဲဖြစ်မှုသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သွေးထွက်အောင် ကိုက်ခဲမိစေသော်လည်း ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။ တစ်ချိန်က အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူသည် ဤမျှအရှက်တကွဲဖြစ်မှုကို မည်သည့်အခါကမျှ ခံစားဖူးခြင်းမရှိချေ။
“ဟားဟားဟား… ငါ့ကို ပြောခိုင်းတာလား... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမယ့် ထောင်သော့အကြောင်းကိုတော့ ပြောပြမယ်။ ထောင်သော့က နဂါးဗိုလ်ချုပ်ဆီမှာ ရှိတယ်။ သွားပြီး သော့ကို မြန်မြန်သွားယူလိုက်ကြလေ...” လီယွန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖျက်ဆီးခံထားရသော်လည်း မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်များဖြင့် ၎င်းတို့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။
“နဂါးဗိုလ်ချုပ်…”
ယီချင်းရွှမ်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်တက်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ယုံမင်အင်ပါယာနှင့် ရန်သူဖြစ်နေသည့်အတွက် ဤနဂါးဗိုလ်ချုပ်၏ အင်အားသည် မည်မျှရှိသည်ကို နားလည်ထားသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အနည်းဆုံး အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်၏ အဆင့်ကိုးအထက်ဖြစ်ကာ နတ္ထိစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤမျှသော ကျင့်စဉ်အဆင့်မရှိလျှင် စစ်ဦးစီးနိုင်မှု မည်မျှထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ၊ ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမည်မဟုတ်ချေ။ အကြောင်းမှာ စစ်ဦးစီးနိုင်မှုသာ ထူးချွန်ပြီး ရန်သူဘက်မှ အင်အားကြီးသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာလျှင် အလွယ်တကူ သင့်ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူနိုင်သည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးသည်လည်း ကိုယ်တိုင်ထွက်ခွာကာ ကျူးကျော်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ပဲ... မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက်အစွမ်းရှိတယ်ဆိုရင် သွားပြီး ထောင်တံခါးဖွင့်ဖို့ သော့ကို လုယူလိုက်ကြလေ...” လီယွန်းသည် ပြောင်လှောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ မကြာခင်မှာ သူတို့က ဒီကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ဆီက သတင်းအချက်အလက် အချိန်ကြာရှည်မရတော့တဲ့အခါ သူတို့က ချက်ချင်း ထိုးဖောက်လာလိမ့်မယ်... မင်းတို့ကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပေးမယ်။ ယုံမင်အင်ပါယာထဲကို အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်အညံ့ခံလိုက်။ ဒါဟာ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ...”
လီယွန်းသည် ၎င်းတို့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားရှိသူတစ်ဦးထံမှ သော့ကို လုယူနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သိထားသလို၊ ၎င်းတို့၏ အင်အားသည် အားနည်းနေသည်ကိုလည်း သိထားသည့်အတွက် အကြွင်းမဲ့ ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ မင်းလည်း... တော်တော်အစွမ်းထက်တယ်မဟုတ်လား... နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အင်အားကြီးသူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီကို ရောက်လာတဲ့အခါ၊ မင်းရဲ့ အင်အားက ဘယ်လောက်အားနည်းတယ်ဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်...” လီယွန်းသည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ကူညီတာ မင်းရဲ့ ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး အမှားပဲ...”
လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကိုယ်တိုင် လူအင်အားနှင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် လုံးဝပြိုလဲသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။
“ဖြန်း...”
ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သော လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကြောင့် လီယွန်း၏ ပါးစပ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးက တုံ့ပြန်လိုက်သည့်အခါ လီယွန်း၏ ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သူသည် ယီချင်းရွှမ်မဟုတ်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လက်ပါသူသည် ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားချေ။
“မင်းကို အသက်ရှင်ထားခဲ့တာကမှ ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားလို့ ခံစားရတယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့က သူ့ကို စိတ်ကုန်နေပြီဆိုရင် ငါ့လက်ထဲ လွှဲပေးလိုက်လေ။ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို ရှင်းပစ်ပေးမယ်”
အခြားသူများကြားလျှင် ၎င်းတို့သည် လီယွန်းကို သတ်ရန် စွမ်းရည်မရှိဟု ထင်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင် လက်သတ်ရန် ပြောနေသည်ဟု ထင်ကြပေမည်။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် လီယွန်းသည် သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများစွာနှင့် နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှု အတွေ့အကြုံများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်သည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမည်ကဲ့သို့ လက်လွှတ်စပယ် လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း...
“မလိုပါဘူး။ ငါတို့က သူ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ရေခဲနယ်မြေထဲ ထောင်သွင်းအကျဉ်းချမယ်။ ရေခဲအေးခဲမှုရဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း သေသွားစေရမယ်...” ယီချင်းရွှမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီယွန်းကို ဖောက်ထွင်းလိုသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။
“ရေခဲနယ်မြေ…” လီယွန်း၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရေခဲနယ်မြေသည် မည်သည့်နေရာဖြစ်သည်ကို သူမသိဘဲ နေနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ နယ်မြေအတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်လေလေ၊ ပိုမိုနာကျင်မှုကို ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်စတစ်စ အေးခဲလာပြီး၊ ထိုခံစားမှုသည် ထောင်နှင့်ချီသော ချွန်ထက်သော အပ်များဖြင့် ထိုးဆွခံရသည့်အလားဖြစ်ကာ၊ ထိုနာကျင်မှုသည် အချိန်ကြာရှည်ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝအေးခဲသွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် အသိစိတ်ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဆက်လက်ခံစားနေရသည်။ ထိုနာကျင်မှုသည် သူ့ကို အသက်ရှင်နေရုံထက် သေလိုက်ရုံသာ ပိုမိုလိုလားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုမတိုင်မီ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများစွာကို ခံစားရပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သေဆုံးရုံသာ လိုလားလာမည်ဖြစ်သည်။
“အင်း၊ ကောင်းပြီလေ” ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်စိတ်မသက်မသာ ခံစားရသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားအင်းဆရာအဆင့်ရှိသူ၏ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်ပြီး၊ အနည်းငယ်ပိုမိုရရှိလျှင် သူ၏ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုသည် တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“သူ့ကို ရေခဲနယ်မြေထဲ ခေါ်သွားကြ...” ယီချင်းရွှမ်သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မျိုးနွယ်သားများကို လီယွန်းကို ဆွဲခေါ်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ သူတော်စဉ်အရှင်သခင်...” ၎င်းတို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး၊ ကြိုးတုပ်ခံထားရသော လီယွန်းကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မရှိတော့သည့် လီယွန်းသည် ကလေးတစ်ယောက်နှင့်သာ တူတော့ပြီး ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းလုံးဝမရှိချေ။
“မင်းတို့… မင်းတို့ သေပြီလို့ မှတ်ထား... စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က မင်းတို့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်... ငါတစ်ယောက်တည်းသာ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို ထွန်းတောက်မှုဆီ ဦးဆောင်နိုင်တယ်...” လီယွန်းသည် ဆက်လက်ရုန်းကန်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ဒေါသများနှင့် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “မင်းတို့က ငါ့ကို မလွှတ်ပေးရင် ဘိုးဘွားဆရာကြီးတွေ သေရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့လည်း သေရလိမ့်မယ်…”
ယီချင်းရွှမ်တို့သည် ၎င်း၏ ခြိမ်းခြောက်စကားများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ နားထဲပင် မဝင်စေချေ။ မိုက်မဲသူမဟုတ်လျှင် မည်သူမဆို နားလည်နိုင်သည်မှာ လီယွန်းကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်ပင် ဘိုးဘွားဆရာကြီးများကို ကယ်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ လီယွန်းပင်လျှင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။
ထို့အပြင် လီယွန်း၏ စကားများကို ယုံကြည်နိုင်ပါမည်လား... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ကယ်တင်နိုင်မည်လား...
“သူတော်စဉ်သခင်မကြီး၊ အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... ဒီလိုပဲ ဆက်သွားနေရင်၊ ယုံမင်အင်ပါယာက ငါတို့ဆီက သတင်းမရတော့တဲ့အခါ၊ အင်အားကြီးတွေအများကြီးကို စေလွှတ်ပြီး ဖိအားပေးလာမှာ သေချာတယ်” ယန်အကြီးအကဲက ယီချင်းရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ယီချင်းရွှမ်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။ အားမရှိသည့်ခံစားချက်တစ်ခုသည် ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာဆိုသည့် ဧရာမသတ္တဝါကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ ၎င်းသည် လုံးဝအားမရှိသည့်ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ သတင်းမသိသေးခင်မှာ၊ ဘိုးဘွားဆရာကြီးတွေကို ကယ်တင်ဖို့ သွားလိုက်ရင် ရတယ်” ဤအချိန်တွင် ပြင်ပလူတစ်ဦးဖြစ်သူ ယီထျန်းယွမ်က စကားထဲဝင်ပြောလိုက်သည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံး ထူးဆန်းသောအကြည့်များဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘိုးဘွားဆရာကြီးများကို ကယ်တင်လိုသူမရှိသလော... သို့သော် သော့ရှိမရှိကမူ ပြဿနာဖြစ်သည်။
“ဒါက ငါတို့လည်း သိတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ငါတို့မှာ သော့မရှိဘူး။ ခိုးဝင်သွားနိုင်ရင်တောင်၊ အကျဉ်းထောင်တံခါးကို ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ယီချင်းရွှမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သော့ဆိုတဲ့အရာက… ကျွန်တော့်မှာ တကယ်ရှိတယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အခန်း ၃၀၅ ပြီးပါပြီ။