လှုပ်ရှားမှု

“အတွေ့အကြုံ ၁၀ သန်း၊ ဒါက တကယ်ပဲ ပေါက်ကွဲထွက်တဲ့ အတွေ့အကြုံအဆင့်ပဲ။ ဒီလိုဆေးလုံး ဆယ်လုံးကျော်လောက် သောက်လိုက်ရင်၊ သေချာပေါက် အဆင့်တက်သွားမှာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကြာရှည်တည်ငြိမ်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမှ သူသည် အတွေ့အကြုံဆိုသည်မှာ မည်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ အချို့သော အရာများသည် ပေါက်ကွဲထွက်သည့် အတွေ့အကြုံမြှင့်တင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အားနည်းပုံပေါက်သော နဂါးသားရဲအချို့ကို သတ်လိုက်ရာ၊ ထိပ်တန်းပစ္စည်းကိရိယာများ ပေါက်ဖွားထွက်လာသည့် သဘောတရားနှင့် တူသည်။

ဤဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးသည် အဆုံးစွန်သော အကျိုးခံစားခွင့်ဖြစ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံ ၁၀ သန်းလုံး ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ယခုအဆင့်တက်ရန် အတွေ့အကြုံ သန်း ၁၄၀ လိုအပ်ပြီး၊ ဆေးလုံး ၁၄ လုံးသာ သောက်သုံးလျှင် အဆင့်တက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စုပ်ယူမြက်သည် အလွန်ရှားပါးသည်။ ယီချင်းရွှမ်က ယခင်ကပင် ပြောထားသည့်အတိုင်း၊ ဤအရာသည် တကမ္ဘာလုံးတွင် အလွန်ရှားပါးပြီး၊ ဈေးနှုန်းမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ နီးကပ်လှချည်လား၊ ဈေးဆိုင်မှာ ဘယ်လောက်ရောင်းလဲ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ အလွန်ပေါက်ကွဲထွက်သော ဈေးနှုန်း... ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိတ်တဆိတ် ဈေးဆိုင်ကို ပိတ်လိုက်ရသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်း၊ ဤဈေးဆိုင်သည် လူလိမ်ညာသည့်နေရာဖြစ်ပြီး၊ သင့်လျော်သောဈေးနှုန်းဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဈေးပေါပြီး အရည်အသွေးကောင်းသော ပစ္စည်းများ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခြင်းသည် အိပ်မက်မက်နေသူ၏ စကားသာဖြစ်သည်...

“ရတယ်၊ နောက်မှ ကြယ်တာရာဂေဟာက လူတွေကို ဒါတွေ ပိုစုဆောင်းခိုင်းရမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် မတတ်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အလွန် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးကို စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

အတွေ့အကြုံ ၁၀ သန်းဆိုသည်မှာ နဂါးသားရဲမည်မျှ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖန်တီးမှုအဆင့်ရှိ သန်မာသူမည်မျှကို သတ်ဖြတ်ရမည်ကို တွက်မရလောက်အောင် များပြားသည်။ ထို့ကြောင့် မည်မျှပေးဆပ်ရသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းကို ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်...

ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျန်ရှိသော ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ဆက်လက်သောက်သုံးလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်း အတွေ့အကြုံ ၂၀ သန်း ရရှိလာသည်။ ဤခံစားချက်သည် ၎င်းကို အလွန်သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။ အကယ်၍ ဆေးလုံး ရာနှင့်ချီပေးနိုင်လျှင်၊ တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်မည်ဖြစ်သည်။

သောက်သုံးပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီး၊ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စုပ်ယူမြက်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခေါက် လေးကြိမ်သန့်စင်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းကြည့်ရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ...”

လေးကြိမ်သန့်စင်မှုသည် အခက်အခဲကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို သိသိသာသာ ကျဆင်းစေသည်။ ၎င်းသည် လေးကြိမ်သန့်စင်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရွေးချယ်လိုက်သည့်အခါ၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တစ်ချက်တည်း ကျဆင်းသွားသည်...

ဤအောင်မြင်မှုနှုန်းသည် အနည်းငယ်နိမ့်လွန်းသည်။ ဤသည်မှာ ခရမ်းရောင်မီးနတ်ဘုရားမီးဖို၊ လူမှုတန်ဖိုးနှင့် တာအိုမီးလျံများကို ပေါင်းစပ်ထားသည့်အခါမှသာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်မှုနှုန်းသာ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ်နိမ့်လွန်းသည်မဟုတ်ပါလား...

ဒဏ္ဍာရီထဲက ကိုးကြိမ်သန့်စင်ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားဆေးလုံးအဆင့်နှင့် ညီမျှပြီဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ကံကောင်းသောအော်ရာကို သုံးပြီး စမ်းကြည့်ရမှာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်း ကံကောင်းသောအော်ရာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် တစ်ချက်တည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တဟုန်ထိုးမြင့်တက်သွားသည်။ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ တိုးလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ တိုးမြှင့်မှု၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။

“၇၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်မှုနှုန်းဆိုတော့ လုပ်ကြည့်ရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအောင်မြင်မှုနှုန်းကို လက်ခံနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့နောက် ကံကောင်းသောအော်ရာကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်း ဖန်တီးမှုကို စတင်လိုက်သည်။ ကံကောင်းသောအော်ရာကို နောက်ဆုံးအချိန်တွင်သာ ဖွင့်ရန်လိုအပ်သည်။ အမြဲဖွင့်ထားလျှင်၊ ၎င်းသည် တကယ်ပင် မခံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအင်ကုန်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးမှုကို စတင်လိုက်ပြီး၊ အရူးအမူးဆေးလုံးဖန်တီးမုဒ်ကို ဆက်လက်ဖွင့်ထားသည်။ ဆေးလုံးပေါင်းစည်းရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင်၊ ကံကောင်းသောအော်ရာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အောင်မြင်မှု ရမည်ဖြစ်စေ၊ မရမည်ဖြစ်စေ၊ ဤအချိန်အခါသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်...

“ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးစီးပြီ။ အတွေ့အကြုံ ၆ သိန်း ရရှိပြီး၊ ဆေးလုံးဖန်တီးမှု ကျွမ်းကျင်မှု ၆၀၀ ရရှိပြီ...”

“အင်း၊ မဆိုးဘူး။ လေးကြိမ်သန့်စင်မှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အတွေ့အကြုံတွေကို ထပ်တိုးပေးနိုင်တယ်၊ ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးတွေလည်း တိုးလာတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ကျေနပ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ကိုးကြိမ်သန့်စင်ဆေးလုံးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါက၊ ရရှိမည့် အတွေ့အကြုံသည်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အခက်အခဲမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးကို လက်ထဲသို့ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်သည် ပိုမိုတောက်ပသော အလင်းတန်းဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ဝန်လေးမှုမရှိဘဲ ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံသည် ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်...။

“ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ သောက်သုံးပြီး၊ အတွေ့အကြုံ ၁ သန်းခွဲ ရရှိပြီ...”

“တစ်ကြိမ်သန့်စင်မှု တိုးလာတာနဲ့၊ အတွေ့အကြုံ ၅ သန်း ထပ်တိုးလာတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဗုံးတစ်လုံးကို စားလိုက်ရသည့်အလား ခံစားရပြီး၊ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အတွေ့အကြုံ ၁၅ သန်းလုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ငါးကြိမ်သန့်စင်မှု၊ သို့မဟုတ် ကိုးကြိမ်သန့်စင်မှုဆိုပါက၊ ၎င်းသည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ချေ။ သို့သော် တစ်ခုသေချာသည်မှာ၊ အတွေ့အကြုံသည် ၅ သန်းစီ ထပ်မံတိုးလာမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အလွန်ပျင်းစရာကောင်းလွန်းလိမ့်မည်။

၎င်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး၊ ဆေးလုံးများအားလုံးကို သောက်သုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် နားထောင်ရသည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ အား ဂုဏ်ပြုပါသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိပြီးပါပြီ...”

တစ်ဖန်ပြန်လည် အဆင့်တက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဤအမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သည်။ ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးကို မှီခိုမထားခဲ့လျှင်၊ ဤမျှလျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“အိုက်ယား၊ အားလုံးကုန်သွားပြီ။ မဟုတ်ရင် အတွေ့အကြုံ ပိုရဦးမှာ” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခု နဂါးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရာမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံသည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းရှာဖွေနေသော အတွေ့အကြုံဆေးလုံးအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး၊ ပေါက်ကွဲထွက်သော အတွေ့အကြုံဆေးလုံးပင်ဖြစ်သည်...

၎င်းသည် အနည်းငယ် အနားယူလိုက်သည့်အခါ၊ တံခါးဝတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယီချင်းရွှမ်သည် ကိစ္စများကို ပြီးစီးပြီး ၎င်းကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်း ဆေးလုံးဖန်တီးမှု ပြီးသွားပြီလား...” ယီချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို ထိုင်နေရင်း ဘာမှမလှုပ်ရှားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“အင်း၊ အားလုံးကို သောက်ပြီးသွားပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သွားကြစို့။ အခု ချက်ချင်းထွက်လို့ရပြီ။ မင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား...”

“ပြီးပြီ။ အချိန်မရွေး ထွက်လို့ရတယ်” ယီချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ကြည်နေသည်။ ၎င်းတို့ ဦးတည်မည့်နေရာသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး၊ သေရာမှ တစ်ခါသာ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ နဂါးဗိုလ်ချုပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက၊ ၎င်းတို့ မည်သို့ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း... အခြားသူများ မည်သို့ထွက်ပြေးရမည်ကို မသိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကတော့ သူ မည်သို့ထွက်ပြေးရမည်ကို သိသည်။ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းစွမ်းရည်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထွက်ပြေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဤချက်ချင်းနေရာပြောင်းစွမ်းရည်သည် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် စူးစမ်းနိုင်သည့်နေရာများတွင်သာ၊ ပိတ်ဆို့မှုမရှိသည့် အခြေအနေတွင်သာ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းနိုင်သည်။ စူးစမ်းမရသည့်နေရာများတွင် နေရာပြောင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် စူးစမ်းမရသည့်နေရာများသို့ သတိမထားဘဲ ချက်ချင်းနေရာပြောင်းဝင်သွားပါက အတွင်းတွင် ထောင်ချောက်တစ်ခုရှိနေလျှင် ၎င်းကိုယ်တိုင်ကိုသာ အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲသွင်းမိမည်ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို အခု ထွက်ကြမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ ယီချင်းရွှမ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ ဤသစ်တောမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင်၊ ယီဝမ်အာသည် တံခါးဝတွင် ၎င်းတို့ကို စောင့်နေသည်။

“အစ်မ၊ ယီအစ်ကို… မင်းတို့ သေချာပေါက် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်လာရမယ်နော်...” ယီဝမ်အာသည် ၎င်း၏ အစ်မဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တစ်ချက်ပင် ခုန်ဝင်သွားသည်။ အမြဲတမ်း အလုပ်များနေခဲ့ရသည့်အတွက်၊ ညီအစ်မနှစ်ဦး အတူတကွ စုဝေးနိုင်ချိန်မှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

“စိတ်ချ။ ငါတို့ မြန်မြန်ပြန်လာမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ ၎င်းအတွက်တော့ ဤသည်မှာ မည်သည့်ပြဿနာမျှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့အတွက်တော့ အလွန်အန္တရာယ်များသည်ဟု ထင်နေကြသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဝမ်အာ၊ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ သေချာပေါက် ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်မယ်။ ငါတို့ ပြန်လာတာကို စောင့်နေ” ယီချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို ဖက်လိုက်ပြီး အာမခံစကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်သည်။

“အင်း…”

လမ်းခွဲပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဧရာမလင်းယုန်ကို စီးနင်းခြင်းမပြုဘဲ၊ ယီထျန်းယွမ်က ယီချင်းရွှမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပျံသန်းသွားသည်။ ယီချင်းရွှမ်၏ စွမ်းရည်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသည့်အတွက်၊ ပျံသန်းရာတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို မှီခိုရသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် သေချာပေါက် အောင်မြင်ရမယ်...” ယီချင်းရွှမ်၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခိုင်မာသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါပြောခဲ့ဖူးတယ်မဟုတ်လား၊ ငါရှိနေရင် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤမျှလောက် ယုံကြည်မှုမရှိပါက၊ မည်သို့လျှင် သန်မာသူဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း...

ယီချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပန်းပွင့်ဖူးပွင့်သည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

အခန်း ၃၀၈ ပြီးပါပြီ။