တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်ခြင်း

ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာ သူမ မသိပေမယ့်၊ အတွင်းထဲဝင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလို့ ပြောပြီးပြီမို့၊ ထပ်မံမေးမြန်းဖို့ မလိုအပ်တော့ပေ။ အချိန်ကလည်း တင်းကျပ်နေပြီ။

“ဒါဆို အခု ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတူးတာကို စလိုက်ကြမယ်” ယီချင်းရွှမ်က စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိ ပေါက်တူးနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဒီပေါက်တူးတွေက အောက်တန်းစား စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေဖြစ်ပေမယ့်၊ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတူးဖို့ လိုအပ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိထားလို့ အထူးဖန်တီးထားတာဖြစ်သည်။ ဓားနဲ့တူးရင်နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဒီပေါက်တူးတွေနဲ့ တူးဖို့က ပိုမိုလွယ်ကူပြီး မြန်ဆန်သည်။

“ဒါ... ဒါက…” ယီထျန်းယွမ်က ပေါက်တူးတွေကို မြင်တော့ အနည်းငယ် စကားထစ်သွားသည်။ “ဒီပေါက်တူးတွေ မလိုပါဘူး”

“မလိုဘူးဆိုရင် ဓားနဲ့တူးမလို့လား... ဒါမှမဟုတ် လက်နဲ့တူးမလို့လား...” ယီချင်းရွှမ်က ပေါက်တူးတစ်ချောင်းကို သူ့လက်ထဲ ထိုးပေးရင်း ပြောသည်။ “ငါ့ကို ဒီလိုမထင်နဲ့။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်မှာ ငါ ဝိညာဉ်မြက်တွေကို နေ့တိုင်း ဂရုတစိုက်ပြုစုရတာ။ ပေါက်တူးကိုင်တွယ်တာမှာ ငါ တော်တော်ကျွမ်းကျင်တယ်။ ခဏနေ မင်းက ငါ့လောက် မြန်မြန်တူးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“အဲဒါ ငါပြောချင်တဲ့အဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါ့ကို ယုံလား... ငါ မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အတွင်းကို ခေါ်သွားနိုင်တယ်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတူးစရာမလိုသလို၊ ဒီနတ်ဘုရားအင်းတွေကို ဖျက်ဆီးစရာလည်း မလိုဘူး”

“မယုံဘူး” ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ သံသယအရိပ်အယောင်တွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ “ဒီမြို့ရိုးက ဒီလောက်ထူတယ်။ အပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအင်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဝင်သွားနိုင်မှာလဲ... ပျံသန်းနိုင်ရင်တောင် ဝင်ပေါက်တစ်ခုခုတော့ လိုမှာပဲ”

“အကယ်၍ ငါ တကယ်ဝင်သွားနိုင်ခဲ့ရင်ရော...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။

“မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ခေါ်သွားနိုင်ခဲ့ရင်၊ မင်းလုပ်ခိုင်းတာမှန်သမျှ ငါလုပ်ပေးမယ်” ယီချင်းရွှမ်က မကျေမနပ်ဟန်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ ယီထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်မထားပုံရသည်။

“ဒါဆို သဘောတူပြီ။ ဒါ မင်းကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာနော်” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်ရင်း ပြောသည်။ “အခု မျက်လုံးမှိတ်ထား။ ခဏနေ ငါပြောမှ မျက်လုံးဖွင့်”

“ဘာလုပ်ချင်တာလဲ...” ယီချင်းရွှမ်က သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “မင်းဘယ်လိုလှည့်ဖျားမလဲ မသိပေမယ့် ရတယ်။ ငါ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကို လှည့်စားရင်တော့၊ ခဏနေ မင်းကို ငါ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အရေးယူမလဲ ကြည့်လိုက်”

ချက်ချင်းပဲ သူမ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏမှာပဲ ယီထျန်းယွမ်က သူမပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာကြောင့် သူမခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားသည်။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာလဲ... သူမ အတွေးထဲမှာ အံ့ဩသွားမိသည်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး၊ သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေရာမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ သူတို့ဟာ မြို့ရိုးအတွင်းဘက်က အခန်းသေးလေးတစ်ခုထဲမှာ ရောက်နေကြပြီ။ ဒီအခန်းက အစောင့်တွေ အနားယူတဲ့ အခန်းဖြစ်ပြီး၊ မြို့ရိုးနံရံနဲ့ ကပ်လျက်ရှိနေတာကြောင့်၊ ဒီထဲမှာ ပုန်းရတာ အလုံခြုံဆုံးဖြစ်သည်။

“ဖွင့်လို့ရပြီ” ယီထျန်းယွမ်က ပြောသည်။

ယီချင်းရွှမ်က မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့၊ သူမရှေ့မှာ အခန်းသေးလေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရိုးရှင်းတဲ့ နေရာလေးဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်သူရဲ့ အခန်းမှန်း မသိပေမယ့်၊ ဘေးက နံရံကိုကြည့်လိုက်တော့ သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ငါတို့ ဝင်လာပြီလား...”

သူမဟာ အရင်က ဒီယုံမင်ထောင်ကို လာရောက်ဖူးပြီး၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွေ အပြီးသတ်ခါနီးမှာ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဒါကြောင့် ဒီထောင်ရဲ့ အဆောက်အဦဖွဲ့စည်းပုံကို သူမ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သည်။ ဘယ်နေရာမှာ အခန်းရှိလဲ၊ ဘယ်နေရာမှာ အကျဉ်းခန်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ သူမ သိပြီးသားဖြစ်တာကြောင့်၊ အခုဒီအခန်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ အံ့သြမှင်တက်သွားရသည်။

“ဟုတ်တယ်။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီလောက်ပဲ ရိုးရှင်းတယ်” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောသည်။ ဒီချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့နိုင်တဲ့ အစွမ်းက သူ့ရဲ့ လက်စွဲလျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ရန်သူတွေအတွက်ဆိုရင် သေစေနိုင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်၊ မိမိလူတွေအတွက်ဆိုရင် နောက်ဆုံးတော့ သုံးရမှာပဲ၊ အထူးသဖြင့် ထွက်ပြေးရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာဖြစ်သည်။

ဖော်ပြရမယ့်အရာကို ဖော်ပြရမှာပဲ။ ပြီးတော့ သူက တကယ်ပဲ ပေါက်တူးနဲ့ တူးပြီး ဝင်လာချင်တာမဟုတ်ဘူး။ အချိန်ဖြုန်းရရုံတင်မက၊ တကယ်ပဲ ဒုက္ခများလွန်းသည်။

“မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ...” ယီချင်းရွှမ်က အံ့အားသင့်လွန်းလို့ စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ခတ်နေတာကို ခဏလောက်မှ ပြန်မတည်ငြိမ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်တာက သူမရဲ့ အသိပညာကို ကျော်လွန်နေပြီ။

“အဲဒါက… ငါလည်း ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်း မသိဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် သုံးတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခုပါ။ ပုံမှန်ဆို မသုံးနိုင်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်း မသိတာကြောင့် ဒီလိုပဲ ပြောလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့နိုင်တဲ့ နည်းက ဒီနေရာမှာ မရှိဘူးလေ။

“ဒါဆို… ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့တာလား...” ယီချင်းရွှမ်က တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့တာ...” ယီထျန်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ပြောသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ဒီလိုပဲ ပြောလို့ရမယ်”

ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့တဲ့ နည်းက အဓိကအားဖြင့် အာကာသစွမ်းအင်နဲ့ မွေးရာပါ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူတွေအတွက် သုံးတာဖြစ်ပြီး၊ အကွာအဝေးတိုလေးတွေကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်တယ်။ ဝိညာဉ်အာရုံစူးစိုက်မှု အားနည်းတဲ့ သူဆိုရင် ဒီလိုပြောင်းရွှေ့မှုရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝမမြင်နိုင်ဘဲ၊ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ ဖြစ်သွားမယ်။

ဒါကြောင့် အာကာသစွမ်းအင်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူတွေက အတော်လေး ရှားပါးတယ်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်သိပ်မမြင့်သေးတဲ့ အချိန်မှာတောင် ဒီလိုချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့မှုကို လုပ်နိုင်တယ်။ အာကာသစွမ်းအင်နဲ့ မွေးရာပါ မချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူတွေလည်း ဒီနည်းကို သုံးနိုင်ပေမယ့်၊ အာကာသစွမ်းအင်နဲ့ မွေးရာပါ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူတွေက ပိုပြီး သာလွန်တယ်။

ဥပမာအနေနဲ့၊ သိုလှောင်လက်စွပ်လိုမျိုး အာကာသဖွင့်ပေးရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အာကာသစွမ်းအင်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူတွေက ဖန်တီးရင်၊ သိုလှောင်နိုင်တဲ့ ပမာဏက ပိုများလာမယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

“မင်းက အထူးအာကာသစွမ်းအင်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ သူပေါ့...” ယီချင်းရွှမ်က သူ့ကို အပေါ်အောက် သေချာကြည့်ရင်း၊ သရဲတစ္ဆေမြင်လိုက်ရသလို ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့တာဆိုရင်၊ ဒီလောက်အကွာအဝေးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြောင်းရွှေ့နိုင်တာလဲ...”

“အဲဒါက အရေးကြီးလား...” ယီထျန်းယွမ်က ပခုံးတွန့်ရင်း မသိမသာပြုံးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တော့ ဟုတ်တယ်။ ရန်သူမဟုတ်ရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ဒါနဲ့ မင်းက ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့တာ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့၊ အတော်လေး အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဒုက္ခတွေ အများကြီး သက်သာသွားပြီ” ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း၊ သိုလှောင်အာကာသထဲက နတ်ဘုရားအင်းစာရွက်နှစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဒါတွေက ဆရာကြီးအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းစာရွက်တွေဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှုသံဖျောက်တဲ့ နတ်ဘုရားအင်းတွေဖြစ်သည်။

သူမက တစ်ရွက်ကို ယီထျန်းယွမ်ထံ လှမ်းပေးရင်း ပြောသည်။ “ဒီအသက်ရှုသံဖျောက် နတ်ဘုရားစာရွက်ကို ကပ်ထားလိုက်။ ဒီလိုဆိုရင် ကျင့်စဉ်အဆင့်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် မရောက်သေးသရွေ့၊ ငါတို့ကို တွေ့နိုင်ဖို့ ခက်မှာပဲ”

“ကောင်းပြီး၊ ပြဿနာမရှိဘူး” ယီထျန်းယွမ်က အသက်ရှုသံဖျောက် နတ်ဘုရားစာရွက်ကို လှမ်းယူပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာ ကပ်လိုက်သည်။ ကပ်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ပျောက်ကွယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုတိကျအောင်ပြောရရင်၊ သူဟာ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အပြည့်အဝ ရောနှောသွားသလိုဖြစ်ပြီး၊ အကွာအဝေးကနေ ကြည့်ရင် ဒီနေရာမှာ လူရှိမှန်း လုံးဝမသိနိုင်တော့ပေ။

“သွားကြစို့။ ငါနောက်က လိုက်ခဲ့။ ဒီနေရာရဲ့ လမ်းတွေကို ငါ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ်။ ဒီထောင်ကြီးကို နယ်မြေအများကြီးခွဲထားတယ်။ ငါတို့ ဘိုးဘွားတွေကို အတွင်းဘက်က ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့နယ်မြေမှာ ထိန်းသိမ်းထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ယီချင်းရွှမ်က ရှင်းပြသည်။ “ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့နယ်မြေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားတာပါ။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလို့ မရသလို၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သုံးခွင့်လည်း မရဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖျက်ဆီးစရာမလိုဘဲ၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်”

ယီချင်းရွှမ်က ယီထျန်းယွမ်မသိမှာစိုးလို့ အသေးစိတ်ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မင်း ဒီနေရာကို ဒီလောက်ရင်းနှီးနေတာ၊ ဘာလို့ သော့မရှိရတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့က ဒီနေရာကို ရင်းနှီးတာမှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားအင်းတွေကိုပဲ ငါတို့က ထွင်းထားတာ။ အကျဉ်းခန်းသေးတွေကို ငါတို့ မဖန်တီးခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သော့နဲ့ ပတ်သက်တာကို ငါတို့ လုံးဝမသိဘူး” ယီချင်းရွှမ်က အနည်းငယ် စိတ်ညစ်ဟန်နဲ့ ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် မင်းရထားတဲ့ သော့က အစစ်လား အတုလားဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ချန်းဖုန်းဆီက ရထားတာဆိုတော့၊ အစစ်ဖြစ်နိုင်ချေက များမှာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်က ဒီသော့က အစစ်ဆိုတာ သေချာသိထားသည်။ ဒါက သူ ဖောက်ထွင်းရရှိထားတဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ချန်းဖုန်းက ပေးလိုက်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သေချာပေါက် အစစ်ပဲ။

“ဟုတ်ပြီ၊ ဒါဆို အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ အခုပဲ သွားကြမယ်” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောသည်။

ယီချင်းရွှမ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ အပြင်ဘက်ကို စူးစမ်းကြည့်ပြီး၊ ဘယ်သူမှ မရှိတာကို သေချာအောင်လုပ်ပြီးမှ၊ ယီထျန်းယွမ်ကို မျက်လှမ်းပြလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမဟာ အပြင်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကလည်း သူမနောက်ကနေ လိုက်ပါသွားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အခန်း ၃၁၀ ပြီးပါပြီ။