အတွင်းကနေ ခိုးမယ်

အစိုးရအဖွဲ့ဝင် အရာရှိ သုံးဦး ချန်ထန်ဆီလည်း ရောက်လာသေး၏။

ရှချောင်းဟိုင်: "လူကြီးမင်းချန် ရှမိသားစုက မင်းရဲ့ရန်သူ မဖြစ်ချင်ပါဘူး ဒါပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ မိသားစုစီးပွားရေးက ကြီးလွန်းပြီး ငါတို့ စည်းကမ်းမလိုက်နာတဲ့ နယ်ပယ်တွေ အမြဲရှိတယ်... မင်း ငါတို့ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ညီအစ်ကို..."

ချန်ထန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပြန်ပြောလေသည်။

"ကျွန်တော် မဝံ့ရဲပါဘူး"

ကောင်းချွမ် : "လူကြီးမင်းချန် အခွန်ဝန်ကြီးဌာနကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ နည်းလမ်းကောင်းရှိပြီး သားသမီးတွေကိုလည်း ပညာပေးတတ်တယ်... ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက်မှာ သားကောင်းတစ်ယောက် ရှိမယ်တဲ့ ဖခင်ကောင်းက သားကောင်းတစ်ယောက် ရထားတာပဲ!"

ချန်ထန် ပြန်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းကောင်းရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယန်ရှူးဟဲက သူ့ဆီလာပြီး :"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲက လူတွေကို ငါထိန်းချုပ်ထားလိုက်မယ် "

ချန်ထန်: "မဝံ့ရဲပါဘူးဗျာ..."

လူကြီး သုံးယောက် ထွက်သွားကြသည်။ ချန်ထန်မှာ သူတို့ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး တော်တော် အံ့သြသွားမိသည်။ သူ ချန်ရှီကို မေးခါနီးတွင် တစ်ယောက်ယောက်က အသံလှမ်းပေးလာ၏။

"လူကြီးမင်းချန် အတူတူ လမ်းလျှောက်ချင်လား"

အသံကြားရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မနီးမဝေးတွင် ရပ်ထားသည့် ရထားလုံးတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့လူက အတွင်း ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖူကျန့်ပါပဲ။

ချန်ထန် လမ်းလျှောက်လာတာနဲ့ အစေခံတစ်ယောက် တံခါးဖွင့်နေပြီ။ ကျန်းဖူကျန့်ကတော့ ထွက်မလာသေး။ ချန်ထန် ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ကျန်းဖူကျန့်က ရထားလုံးစတင် ရွေ့လျားလာသောအခါတွင် သူ့ကို ထိုင်ခုံနေရာယူရန် တောင်းဆိုနေခဲ့၏။

ရထားလုံးသည် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနသို့ ရွေ့လျားနေပါသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းဖူကျန့်က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ ချန်ထန်သည်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အဘိုးအိုကို ကြည့်ကာ သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

ရထားလုံးက အခွန်ဝန်ကြီးဌာန ရှေ့မှာ ရပ်သွား၏။

ကျန်းဖူကျန့် : "လူတော်တော်များများက ငါ့ကိုဒီလို သဘောထားမျိုး ရှိစေချင်​ကြတယ်"

ချန်ထန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဝန်ကြီးချုပ်က ကျုပ်နဲ့ အတူတူ ရထားလုံးစီးတယ်... အပြင်လူတွေကို ခင်ဗျားရဲ့ သဘောထားကို ပြဖို့ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနကို ပြန်ပို့ပေးတာပေါ့...."

ကျန်းဖူကျန့်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

"မလုံလောက်​သေးပါဘူး"

သူက ထရပ်ပြီး ချန်ထန်အတွက် ကားတံခါးကိုပါ ဖွင့်​ပေးလိုက်သည်။ ချန်ထန် သူ့ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးမှ ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းချန်..."

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းဖူကျန့်က ပြုံးနေတာကို တွေ့လိုက်ရရာ ချန်ထန် တစ်ချက် ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။

ကျန်းဖူကျန့်လည်း ရထားလုံးပေါ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့ပြီး အပြုံးကို ထိန်းကာ တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုဘူး။ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်၊ အပြုံးနှင့် စကားပြောဆိုမှုသည် ရှီးကျင်းရှိ အင်အားစုအားလုံးကို ရှင်းလင်းသွားစေနိုင်သည်။

အထက်တန်းစား မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦး အနေဖြင့် မိမိမိသားစုအတွက်ရော မိမိအကျိုးအတွက်ပါ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးစီးပွားအတွက် ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးအတွက်ဆို ယခင်ဝန်ကြီးချုပ် ယန်ရှန့်ကျစ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရာထူးကို အာမခံချင်ရင် တခြားနည်းလမ်းရှာရမည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ မရောက်လာမီ ယန်ရှန့်ကျစ်က ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး ကျန်းဖူကျန့်သည် အပြစ်ကို ခံယူကာ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် မိသားစု ၁၃ စုမှ ဘိုးဘေးများသည် ရှောင်ဝူကို ပြန်လည် စမ်းသပ်နေကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိန်းကျောင်းနေကြသည်။ ယန်ရှန့်ကျစ်သည် ဝန်ကြီးချုပ်၏ ထီးနန်းကို ပြန်လည်ရယူလိုသော်လည်း ကျန်းဖူကျန့်ဟာ များစွာပေးဆပ်ခဲ့ပြီမလို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ပေးနိုင်ပါတော့မလဲ။

များမကြာမီ ကုံးထျန်း စီရင်စုရှိ အရာရှိများအားလုံးသည် အဓိပတိနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးမှစ၍ သင်တန်းပို့ချသူများနှင့် စစ်ဆေးရေးမှူးများအထိ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု စွဲချက်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး အရှေ့ပိုင်းစက်ရုံနဲ့ တလီတရားရုံးကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် လွှဲပြောင်းခံခဲ့ရသည်။ စီရင်စုမှူး ရှကျိုကဲသည် အပြစ်ကို ခံယူကာ နုတ်ထွက်စာတင်၍ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် အစိုးရနှင့် ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ကလေးပညာရှင် ရှီးကျင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် ကုံးထျန်းစီရင်စုက ပြိုလဲသွားပြီ။ ကုံကျိုးရှိ မှော်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုထက်ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ က​လေးပညာရှင်နှင့် ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီက ပို၍ဆန်းကြယ်လာသည်။

ကုံကျိုး ပုန်ကန်မှုတွင် ဒေသဆိုင်ရာအရာရှိများသာ ချေမှုန်းခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကုံးထျန်းစီရင်စုက ရှီသကျင်းအရာရှိများ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာနှစ်ခုရှိ အရာရှိများ၏ အလေးချိန်ကို တူညီသောအသက်ရှုသံဖြင့် ဖော်ပြ၍မရပေ။

ကုံးထျန်း စီရင်စုသည် ဘဏ္ဍာရေး၊ အခွန်များ၊ ရာဇ၀တ်မှုဆိုင်ရာ တရားမျှတမှု၊ ပြည်နယ်ရေးရာ၊ ခရိုင်နှင့် နယ်ချဲ့စာမေးပွဲများကို မြို့တော်ဧရိယာထဲတွင် တာဝန်ခံရပြီး ကြီးမားသော အာဏာရှိသည်။ ရှီးကျင်းနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အစိုးရကိစ္စများမှလွဲ၍ အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စရပ်အားလုံးသည် ကုံးထျန်းစီရင်စု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

လူတိုင်းသည် ကုံးထျန်း စီရင်စု၏ စီရင်စုမှူး မဖြစ်နိုင်ပါက တရားရုံးက ယုံကြည်ရတဲ့သူ ဖြစ်မှရပေမည်။

ရှကျိုကဲသည် ရှမိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး မိသားစု ဆယ့်သုံးစုထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခုတော့ အငြိမ်းစားယူပြီး မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားပါပြီ။ သူ၏ဆက်ခံသူသည် မိသားစု ဆယ့်သုံးစုမှ တစ်စုံတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရမည်။ သို့သော်လည်း အာဏာအပြောင်းအရွှေ့သည် ပြင်ပလူများ သိနိုင်သော အရာမဟုတ်နေခဲ့။

အလုပ်များတဲ့နေ့ပြီးနောက် ချန်ရှီ အိမ်ကိုပြန်ရောက်တဲ့အခါ ချန်ထန်က အိမ်မှာစောင့်နေပြီ။

"ထမင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"

ချန်ရှီ သူ့လက်နှင့် မျက်နှာကို ဆေးကြောပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများကို ကြည့်လိုက်ရာ အပြည့်ဖြစ်နေတာ မြင်သဖြင့် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဟေးကော် ချက်ထားတာမလား"

"မင်း ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ?"

ချန်ထန် အံ့ဩသွားသည်။ ချန်ရှီက ထိုင်ချလိုက်ပြီး။

"ဟေးကော်က ကျနော် ထွားလာတယ်လို့ ထင်နေတာ ဖြစ်မယ်... အဲဒါကြောင့် သူက အစားအသောက်တွေ များများ ချက်ထားတာ"

ချန်ထန် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူဟာ ဟေးကော်လို အလုပ်ကောင်းမျိုး မလုပ်ဖူးကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ထန်: "ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံကို ဘယ်လိုမြင်လဲ"

"ကောင်းတယ်... လူတိုင်းက အရမ်းဖော်ရွေတယ်"

ချန်ထန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး။

"မင်း ဒုံးပျံနဲ့ ချိတ်ထားတဲ့ လူတွေရော...?"

"သူတို့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ သူတို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပါပြီ သူတို့မိသားစုကလည်း ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံကိုလာပြီး ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်ထားတယ်"

ချန်ထန် ခေတ္တ နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းကို ဘာလို့ကြောက်ကြတာလဲ သိလား ဒီနေ့ အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးတန်း အရာရှိ တော်တော်များများ ငါ့ဆီလာပြီး မင်းကြောင့် ငါ့ကို လေးစားလာကြတယ်... အရင်က ဒီလိုမဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှီ ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

"အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုရှိနိုင်တယ်... ပထမတစ်ခုက ရှီးကျင်းမှာ အလောင်းတိမ် ရှိနေလို့"

ချန်ရှီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တိမ်တိုက်သည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူသည် ရှီးကျင်းကို ဖိအားပေးရန်နှင့် ချန်ရှီ၏ နတ်သန္ဓေသားကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည့် တကယ့်တရားခံကို လက်လွှဲပေးဖို့ ခြိမ်းခြောက်ထားရာ မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုကလည်း ဒီအကြောင်းပြချက်ကို သိထားသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီက အသတ်ခံရမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်ရှီကို ဘာလုပ်ရမလဲ သတိထား​နေခဲ့ကြသည်။

"နောက်တစ်ချက်ကတော့ ကျ​နော့်အထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေလို့.... အဘိုး ကျနော့်ကို မြေအောက်ကမ္ဘာကနေ ကယ်ထုတ်လိုက်တုန်းက တချို့အရာတွေက ကျ​နော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ပြီး ပုန်းနေကြတယ်... ကုံကျိုး နတ်ဆိုးနယ်မြေ ပြောင်းလဲမှု အတွင်းမှာ ကျ​နော့်ကို သူတောင်းစားတစ်ယောက်က ရိုက်ပြီး ကိုယ်ထဲက အရာတွေက ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့ ဒုတိယ နတ်ဆိုးပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်သွားတာ... အဲဒါက ရှီးကျင်း ကျနော့်ကိုထိဖို့ မလိုလားတဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အဲဒါကဘာလဲ?"

ချန်ရှီ တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

"နတ်ဆိုးတွေ အများကြီး ရှိနေတာဖြစ်မယ်"

ချန်ထန်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံက အဆမတန် ခုန်​ပေါက်သွား၏။

"သူတို့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ"

ချန်ရှီ သူ့အဝတ်အစားတွေကို ဖွင့်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင်သရဲလက်ကို ပြလိုက်သည်။

"ဒီသရဲလက်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်သွားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်... အဘွားရှား၊ ဦးလေးချင်းယန်နဲ့ ဦးလေးဟူတို့ သိတယ် ဒါပေမယ့် မေးတိုင်း သူတို့က တွန့်ဆုတ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောကြဘူး"

ချန်ထန် ထိုအစိမ်းရောင် သရဲလက်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက သက်ရှိအရာကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေ၏။

"နာလား?"

ချန်ရှီ သူ့နှလုံးသားထဲမှ နွေးနွေးထွေးထွေး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"နာလိုက်တာမှ...သူ ကျနော့်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသေသတ်ပစ်လိုက်တာ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဖိုး၊ အဘွားရှား နဲ့ ဟေးကော်က ကျ​​နော့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်ခဲ့တယ်လေ.."

ချန်ထန်သည် စားပွဲပေါ် ထိုင်စားနေသော ဟေးကော်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ အသီးအရွက်အချို့ကို ကောက်ယူထည့်​ပေးလိုက်သည်။ သားအဖနှစ်ယောက် ထမင်းဆက်စားကြသည်။

"မင်း ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ မပျော်ဘူးဆိုရင် မင်းကို နေရာပြောင်းပေးဖို့ ငါ့အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးလို့ရတယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လုပ်ရတာ အရမ်းပျော်ပါတယ်"

"အဂတိလိုက်စားပြီး မင်းအာဏာကို အလွဲသုံးစားမလုပ်နဲ့..."

"မလုပ်ပါဘူး!"

နောက်နေ့မနက်စောစောမှာ ချန်ထန် တရားရုံးကို စောစော ထသွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီလည်း ဟေးကော်ကို ခေါ်ကာ အလုပ်ဌာနသို့ ရောက်လာသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ စာရေးတစ်ယောက် အမြန်ထွက်လာပြီး ချန်ရှီနောက်ကို လိုက်လာ၏။

ချန်ရှီ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ သွားကာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် စာရေးကလည်း သူ့ဘေးမှာ လာထိုင်သည်။ သူက တံခါးအပြင်ဘက်က ဟေးကော်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း အံ့သြသွားပုံပင်။ ထို့နောက် ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လေသည်။

"လူပန်ဂိုဏ်းက ရန့်ကျို... နည်းပြနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."

ချန်ရှီ : "မင်းက စက်မှုဝန်ကြီးဌာနမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလား မင်းရာထူးက ဘာလဲ..."

“ကျနော့်မှာ တရားဝင်ရာထူး မရှိပါဘူး စာရေးတွေပါပဲ... ဆောက်လုပ်ရေးဘက်မှာပဲ တာဝန်ရှိတယ် ရာထူးမရှိဘူး အလုပ်အတွက်ပဲ တာဝန်ရှိတာ... အဆင့်ရှိတဲ့သူတွေက အမှုထမ်းတွေ၊ အကျဉ်းထောင်တွေနဲ့ ပြည်သူတွေကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့ သူတွေ ကျနော်တို့မှာက မိသားစု နောက်ခံမရှိဘူး ဒါကြောင့် ရာထူးတိုးလို့ မရဘူး"

ချန်ရှီ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အလုပ်လုပ်တဲ့ သူတိုင်းက အရာရှိ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား... ဒီနောက်ကွယ်က သဘောတရားက ဘယ်လိုကြီးလဲ?"

"ဒါ ရှေးခေတ်ကတည်းက အုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ လောကရဲ့လမ်းစဉ်ပဲ"

အငယ်တန်းအရာရှိလေး ရန့်ကျိုက ပြောသည်။

ချန်ရှီ: "မင်းရဲ့ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဘယ်မှာလဲ... တစ်ခုခုကို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးပါ.. ငါ လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချရမယ်"

စာရေး ရန့်ကျိုက မတ်တပ်ထရပ်လေသည်။

"ခဏနေပါဦး နည်းပြ... ကျွန်တော်သွားပြီး ဂိုဏ်းဆရာကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်"

"စီးထူဝမ်းက ရှီးကျင်းမှာလား?"

ချန်ရှီ အံ့သြသွားရ​ပြန်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖုန်မှုန့်တွေဖုံးနေတဲ့ စီးထူဝမ်းတစ်ယောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို အမြန်ရောက်လာခဲ့၏။ သူက တံခါးကို စောင့်နေတဲ့ ဟေးကော်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သေးသည်။ သူသည် ချန်ရှီရှေ့သို့ အမြန်လာထိုင်ကာ သူ့ရှေ့က ခွက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်ပြီး ပြုံးပြုံးကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ နည်းပြဗျ!"

ချန်ရှီ: "ဘာလို့ ကောင်းကင်လုပ်သားက ရှီးကျင်းမှာ ရှိနေတာလဲ"

စီးထူဝမ်းက ပြုံးပြသည်။

"လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျုပ်တပည့်တွေက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ရှိတယ်လေ... အလုပ်ဌာနရဲ့ စာရေး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ... ကျုပ်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်ပေမယ့် မြို့တော် မျှော်စင်၊ ကာကွယ်ရေးနဲ့ ရတနာတွေကို သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လေ... မကြာသေးမီက ရှီးကျင်းမှာ စီးပွားရေးတွေ အများကြီး ထွန်းကားလာတော့ ဆောက်လုပ်ရေးကို ကြီးကြပ်ဖို့ လိုအပ်လာတယ် ဆိုပါတော့"

ချန်ရှီသည် တူခရိုင်က ကျုံးခွေကို ရှာဖွေရမယ့် ဇာတ်လမ်းအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက တူခရိုင်မှာတော့ နည်းနည်းပဲ ရှိတယ်... မကြာသေးခင် နှစ်တွေတုန်းက အိမ်ဆောက်လုပ်တာ၊ အသုဘချတာ၊ သင်္ချိုင်း ပြောင်းရွှေ့တာ၊ တံတားတွေ ဆောက်လုပ်တာနဲ့ တူခရိုင်ဘက်က မြို့ပြနဲ့ ကျေးလက်ဒေသ လမ်းမတွေကို ပြုပြင်တာတွေ လုပ်ရတယ်... ဒါပေမဲ့ လူကို ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ အကောင်းဆုံးက တောင်နီခန်းမပဲ!"

"​တောင်နီခန်းမ?" ချန်ရှီ အံ့သြသွားရပြန်သည်။

"တောင်နီခန်းမက ရှီးကျင်းမှာ ဘယ်တုန်းက လာဖွင့်ထားတာလဲ"

စီးထူဝမ်း : "လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက ရှီးကျင်းမှာ ကျုပ်တို့ဌာနခွဲတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။ ရှီးကျင်းမြို့မှာ နတ်ဆိုးတွေမရှိပေမယ့် ရှီးကျင်းမြို့ဆင်ခြေဖုံးတွေမှာ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးရှိပါတယ်... အစိုးရက နတ်ဆိုးတွေကို ချေမှုန်းဖို့ တပ်တွေ ထပ်ခါတလဲလဲ စေလွှတ်ထားပေမယ့် သက်ရောက်မှုက ကြီးကြီးမားမားမရှိဘူး... ဒါကြောင့် အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာတော်တော်များများက ဒီကိုအားကိုးပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့တာ..."

တောင်နီခန်းမ အသင်းသည် ရှီကျင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်လာဘဲ ရှီးကျင်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ ခရိုင်များနှင့် ကျေးရွာများတွင်သာ လှုပ်ရှားလေသည်။ အစိုးရဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ဘိုးဘေးမိခင်ကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြောင်း ၎င်းက ရှင်းပြလာသည်။

ရှီးကျင်းတွင် ထူးကဲသော အစွမ်းအစရှိသည့် မှော်ဆရာများစွာ ရှိ​ပေသည်။

သူတို့သည် ဝန်ကြီးဌာနခြောက်ခု၏ ချင်းလိဌာနတွင် တရားဝင်ရာထူးမရရှိဘဲ အငယ်စားစာရေးများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ တရားရုံးကပေးသော လစာမှာ အလွန်နည်းသဖြင့် အားလပ်ချိန်များတွင် အဆောင်ဆွဲ ဆရာများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ကြပြီး နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်ရန် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ရောင်းကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြသည်။

ထို့ကြောင့် တောင်နီခန်းမရဲ့ အဆောင်ဆွဲဆရာအဖွဲ့သည် ကုံကျိုးထက် ရှီးကျင်းမှာ ပို၍ ချမ်းသာ​ကြသည်။ အဖွဲ့ကိုယ်တိုင်သည် အဆောင်ဆွဲဆရာများ အတွက် အပြန်အလှန် အကူအညီပေးသည့် အဖွဲဖြစ်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆွဲသားနည်း များကိုဖလှယ်ကာ အချင်းချင်း ကူညီကြသည်။

ဤအသေးစား အရာရှိအများစုသည် မိသားစုကြီးတွေထဲက မဟုတ်သဖြင့် ရာထူး မတက်နိုင်၊ မိသားစုကြီးများရဲ့ သားသမီးများထက် သာလွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုများ မရှိကြသလို ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း မတိုးတက်နိုင်ပေ။ ယင်းအစား အဆောင်ဆွဲဆရာ အဖွဲ့တွင် ပါဝင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းသော အရည်အချင်းများကို သင်ယူနိုင်သည်။

စီးထူဝမ်း :"ဒီကိစ္စကို ကျူးကဲကျန့်လက်ထဲ အပ်ထားလိုက်... သူ ကျုံးခွေကို သုံးရက်အတွင်း သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ"

"ကျူးကဲကျန့်လည်း ရှီးကျင်းမှာလား?"

ချန်ရှီ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း။

"ကျူးကဲကျန့်လည်း ရှီးကျင်းကို လာတယ်ပေါ့? မင်းတို့ငါ့ဆီက တစ်ခုခု လျှိုဝှက်ထား​သေးလား"

စီးထူဝမ်းက ခေါင်းယမ်းပြသည်။

"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး... ကျူးကဲကျန့်က တောင်နီခန်းမရဲ့ နံ့သာသခင် ဖြစ်နေပြီ... ရှီးကျင်းက ဌာနခွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ ခန်းမသခင်ယွိနဲ့အတူ ရှီးကျင်းကို လာတာ..."

ချန်ရှီ သူ့ကို အပြုံးတစ်ဝက်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောက်ကျင် ဘယ်မှာလဲ... သူလည်း လာပြီလား "

လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ရှီးကျင်းတွင်ရှိစဉ် ရှောက်ကျင်သည် သူဟာ ကောင်းကင်တရားရုံးရဲ့ ဘဏ္ဍာထိန်း ဖြစ်ကြောင်း တောင်နီခန်းမက မှော်ဆရာများအား အသိပေးပြီး ယွိထျန်းချန်ဆီလည်း သတင်းစကားပေးပို့ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

စီးထူဝမ်း : "ရှင်းရှန်မှာ ဆိုင်ရှင်ရဲ့ လုပ်ငန်းက အရမ်းကောင်းပါတယ် ဒါပေမယ့် ရှင်းရှန်ခရိုင်က နေရာသေးသေးလေးမို့ နန်ကျင်းလမ်းမှာ ကျွိရှန်းဂေဟာရဲ့ ဆိုင်ခွဲတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်တယ်... ဆိုင်ရှင်ကလည်း ဝိညာဥ်ရှင်ပြန်ဆေးက အရမ်းရောင်းကောင်းတယ် ပြောတယ် ဒါပေမယ့် နည်းပြက နောက်ထပ်တစ်သုတ်ကို ရောင်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာ"

ချန်ရှီ လက်ပိုက်ကာ သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆရာသမားရော ရှီးကျင်းမြို့ကို ရောက်နေပြီလား"

သူပြောနေတဲ့ ဆရာသမားကတော့ ချောင်ဝမ်မြို့က ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းဆရာ ဖုလိန်ရှန်းပါပဲ။ စီးထူဝမ်းက ခေါင်းယမ်းပြီး။

"ဆရာကြီးက ရှီးကျင်းမြို့မှာ မရှိပါဘူး။ သူက တောင်နီခန်းမရဲ့ ရှီးကျင်းဌာနခွဲမှာ စာတွေ သင်ပေးနေပါတယ်... ရှီးကျင်းဌာနခွဲကတော့ ရှီးကျင်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က တောင်မြင့်ခရိုင်မှာ ရှိပါတယ်"

ချန်ရှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရှီးကျင်းကို ဘယ်သူတွေ ရောက်နေပြီလဲ"

စီးထူဝမ်းက ပြုံးပြီး :"ကောင်းကင်တရားရုံးမှာ မျိုးဆက်ဟောင်းတွေလည်း ရှိတယ်လေ"

ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးခုန်သံလေး ခုန်ပေါက်သွားသည်။

"အဘွားရှား၊ ဦးလေးချင်းယန်၊ ဦးလေးဟူ!"

"အခု သူတို့က တောင်နီခန်းမဌာနခွဲရဲ့ ဧည့်သည်တွေ ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျုပ်တို့က မတိုက်နိုင်ပေမယ့် အဲဒီဧည့်သည်တွေက တိုက်ခိုက်တာ အရမ်းကောင်းတယ် ထင်တယ်"

ချန်ရှီ မျက်မှောင် ကြုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်တရားရုံက ဤတရားမဲ့ကောင်များ အားလုံး ရှီးကျင်းကို ရောက်နေကြပြီ။

တောင်မြင့်ခရိုင်သည် ရှီးကျင်းမှ မိုင်တစ်ရာသာဝေးသော နေရာက ရှီးကျင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော ခရိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယမ်းမှုန့်များ အလွန်များပြီး ပေါက်ကွဲခြင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာများ ရှိနေသောကြောင့် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံသည် ရှီးကျင်းမြို့အပြင်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နှစ်နေရာက သိပ်မဝေးတာမို့ ခရီးသွားရတာ အရမ်းအဆင်ပြေ၏။

စီးထူဝမ်း: "နည်းပြ သူတို့ကို တွေ့ချင်လား"

ချန်ရှီ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လုပ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သူတို့ကိုတွေ့ရမယ်... သူတို့ကို ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှာ လာတွေ့ဖို့ ပြောလိုက်..."

စီးထူဝမ်းက လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သွားတွေ့ပြီး အဖွားရှား၊ ချင်းယန်နှင့် အခြားသူများကို အကြောင်းကြားရမည့် အကြောင်း ယွိထျန်းချန်ဆီ ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ချန်ရှီ ပိုက်ဆံပေးပြီးနောက် စီးထူဝမ်းနဲ့အတူ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံဆီကို ထွက်သွားခဲ့၏။

ဟေးကော်က လူနှစ်ယောက်နောက်က အမြန်လိုက်လာသည်။ စီးထူဝမ်းက ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလေသည်။

"နည်းပြ... ကျုပ်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကောင်းကင်နားစွင့် ခိုးနားထောင်သူတွေ အများကြီးပဲ နောက်ပြီး ရှီးကျင်းမှာ တပ်ဖွဲ့မျိုးစုံနဲ့ သူလျှိုတွေ အများကြီးရှိတယ်..."

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး :"အဲဒါကြောင့် ဟေးကော်ကို ငါတို့နောက်က လိုက်ခိုင်းတာပေါ့... သူတို့က ချန်ထန်လိုမျိုး သခင်တွေ မဟုတ်သေးသရွေ့ ဟေးကော် သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်စီးပစ်နိုင်တယ်"

စီးထူဝမ်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"လူကြီးမင်း ချန်ထန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ"

"ငါလည်းမသိဘူး ဒါပေမယ့် သေချာပေါက် အားမနည်းဘူး!"

သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောကြသည်။ စီးထူဝမ်းသည် နဂါးခြေထောက်ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ခွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တိုးတက်မှုများစွာ ရလာခဲ့ပါပြီ။ ယခုအခါ နတ်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက အခြေတည်ဝိညာဥ် နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော နဂါးခြေထောက်ကျင့်စဥ်ဖြင့် ၎င်းသည် အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီ။

ချန်ရှီ သစ်သားသေတ္တာကို ထုတ်ပြီး သူ့ဆီ ပေးလိုက်သည်။ စီးထူဝမ်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အထဲမှာ မှော်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေ၏။ အချင်းဝက် ဆယ်ပေကျော်ရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ မီးဖိုကြီးပင်။ မီးဖိုထဲတွင်လည်း မှန်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည်။

စီးထူဝမ်း အံ့သြသွားသည်။

"ပိုင်လျန့်ခန်းမရဲ့ ရတနာမလား?"

သူ အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။ ပိုင်လျန့်ခန်းမသည်လည်း အလုပ်ဝန်ကြီးဌာနတွင် တပည့်များစွာရှိပြီး ရှီးကျင်းတွင် သြဇာရထားခဲ့သည်။ ပိုင်လျန့်ခန်းမက သူတို့ရဲ့ ရွှမ်ကျီးပိုင်ပြန့် မီးဖိုကြီး လူပန်ဂိုဏ်းလက်ထဲကို ကျသွားတာကို သိခဲ့ရင် နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည်။

ချန်ရှီ : "ပိုင်ပြန့်မီးဖိုရဲ့ သွန်းလုပ်နည်းတွေကို လူဂိုဏ်းရဲ့ မှော်လက်နက်မှာ ထည့်သုံးလို့ရလား"

စီးထူဝမ်းမှာ သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ပေ။

"လူပန်ဂိုဏ်းက မှော်လက်နက် ထုတ်လုပ်ရာမှာ နာမည်ကြီးပါတယ်... တစ်ချိန်တုန်းက ပိုင်လျန့်ခန်းမက လူပန်ဂိုဏ်းကနေ ကွဲထွက်သွားပြီး ကျုပ်တို့ရဲ့ ရှင်သန်မှုကိုလည်း ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးစေခဲ့တယ်... လူပန်ဂိုဏ်းက မှော်လက်နက်တွေကို သန့်စင်ပေးပေမယ့် ပိုင်လျန့်ခန်းမ ကွဲထွက်သွားလို့ တခြားအမွေတွေ ပါသွားတယ်..."

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

သူတို့က ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံကို ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အဖွားရှား၊ ချင်းယန်နဲ့ ဟူရှောင်လျောင်တို့လည်း ရောက်လာကြသည်။ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံရှိ စာရေးများသည် သံအမတ်တွင် ထူးခြားသော နောက်ခံရှိကြောင်းနှင့် ကုံထျန်းစီရင်စုသည်ပင် သူ့ကို စော်ကားရန် မတတ်နိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် ချန်ရှီရဲ့ လုပ်ရပ်များကို မမေးရဲကြပေ။

အဘွားရှားနဲ့ ချင်းယန်တို့သည် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံထဲသို့ဝင်၍ မျက်လုံးများ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ ကြည့်ကာ အရာအားလုံးကို ထိကြည့်ချင်ကြသည်။ ဟူရှောင်လျောင်က ရှက်တတ်သောကြောင့် ပေါက်ကွဲမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်သောကြောင့် ဘာကိုမှ မထိရန် အမြန်ဝင်တားရ၏။

စီးထူဝမ်းကလည်း စိုက်ကြည့်ရင်း :"အရင်တုန်းကတော့ ဒါတွေအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူပန်ဂိုဏ်းက ဖန်တီးခဲ့တာပါ ဒါပေမယ့် အခုက စက်မှုဝန်ကြီးဌာနက လုပ်ထားတာပေါ့... နည်းပြ၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းထပ်တင်လို့ရမလား"

သူသည် တစ်မီတာကျော်မြင့်သော သံအမြောက်များရှေ့တွင် ရပ်ကာ ချန်ရှီ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒီစကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ အဖွားရှားနဲ့ ချင်းယန်ကလည်း ချန်ရှီကို မျှော်လင့်နေတဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ ချက်ချင်း ကြည့်လာသည်။

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး: "ကျွန်တော်က ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံက သံအမတ်ကြီးလေ... ဒီမှာရှိတဲ့ အရာတွေက ကျွန်တော့်ဟာတွေ... နောက်မှ ကျွန်တော် မှတ်စုရေး​ပြီး ထုတ်ပေးပါ့မယ်"

ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံက လက်ထောက်သံတမန်သည် ချွေးတွေ တလုံးလုံး ရွှဲရွှဲစိုနေချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကတော့ တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူက တုန်တုန်ယင်ယင် အသံနဲ့။

“လူကြီးမင်း.. စစ်ဆေးရေးမှူးကို ရှင်းပြရခက်ပါတယ်…”

"ဒါဆို မပြောနဲ့..."

ချန်ရှီသည် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေးကော်!"

ခွေးနက်ကြီးတစ်ကောင် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံထဲ ၀င်သွားပေမယ့် လက်ထောက်သံတမန်နဲ့ အရာရှိငယ်တစ်စုက ခွေးကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပါသည်။ ချန်ရှီသည် သိုလှောင်ရုံ အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သေနတ်များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ယုံကြည်မှုက အလွန်တိုးလာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်တရားရုံးက အကြီးတန်းသုံးယောက် ဝိညာဥ်ဖွားဖွား၊ ကောင်းကင်မြေခွေးနဲ့ ချင်းယန်... ဒီသေနတ်သိုလှောင်ရုံနဲ့ဆို အဲဒီ ကျုံးခွေ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိလောက်တော့ဘူး "