ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော နံပါတ် ၁

ထိုစကားများ ပြောပြီးသည်နှင့် မြင်းခွာသံများနှင့် ဘီးသံများကြားမှ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွား​တော့သည်။ ဘယ်သူကမှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့သလိုမျိုး လေထု အငွေ့အသက်တွေက ကြေမွသွားခဲ့သည်။

ကျိုးချန့်ယင်က ပြုံးပြီးပြော၏။

"လူကြီးချန်က တတိယတန်းစား အရာရှိပါ... မောင်လေးချန်တို့ မျိုးဆက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က နည်းနည်း တိမ်ကောနေသေးပေမယ့် နောက်မျိုးဆက်တွေ ကျရင်တော့ မိသားစုကြီး ခေါ်လို့မရဘူးလို့ မပြောနိုင်ပါဘူး... သားသမီးတွေ များများမွေးရင် မိသားစုကြီး ဖြစ်လာမှာပဲလေ"

ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များသည် နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဟုခေါ်သော ထီးနန်းကို အမွေဆက်ခံခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဟွာရှရှန်ကျိုးမှာပဲ ရှိတာပါ။

မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုသည် မင်မင်းဆက်၏ တည်ထောင်သူ ဘုရင်များနှင့် မင်းသားများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဘုရင်ကျန်း အနောက်နွားရှင်းကျိုး တိုက်ကြီးသစ်ကို ဖွင့်လှစ်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သော ကြီးမြတ်သော မိသားစုများ ဖြစ်သည်။

အနောက်နွားရှင်းကျိုးဟာ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် သီးခြား လွတ်လပ်ပြီး ဘုရင်ကျန်းက ကောင်းကင်၏ သားတော်နှင့် ညီမျှသည်။ ရှီးကျင်းက နယ်ချဲ့တရားရုံးနှင့် ညီမျှသည်၊ မိသားစုကြီးများသည်လည်း ဘုရင်များနှင့် မင်းသားများသဖွယ် အဓိပ္ပာယ် ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့က ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုမှလွဲ၍ အခြားမိသားစုများကတော့ စည်းမျဉ်းများ တင်းကျပ်သည် မဟုတ်။

ယနေ့ခေတ်တွင် အဘိုးအဘွားများနှင့် မြေးမျိုးဆက်သုံးဆက်တို့သည် တရားရုံးတွင် အရာရှိများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြပြီး အရာရှိရာထူးများကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရာ မိသားစုကြီးများကို အထင်ကြီးစေခဲ့သည်။

မိသားစုထဲတွင် ကြီးပွားတိုးတက်ပြီး သားစဉ်မြေးဆက် များစွာရှိ၍ အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာပါက ၎င်းသည် မိသားစုကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ ဖြစ်သည်။

ငွေရေးကြေးရေး အားကောင်းပြီး မြေသြဇာ များသော မြေကို ပိုင်ဆိုင်ပါက ထိန်းသိမ်းသူ အများအပြား ရှိမည်။ သြဇာ ကြီးမားပါက သြဇာကြီးမားသော မိသားစု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့မိသားစုကြီး ဆိုသော ဘွဲ့အမည်က ဒီကနေ လာတာပင်။

သို့သော် ကမ္ဘာ့မိသားစုကြီး အများစုသည် မိသားစုကြီး ဆယ်သုံးစုကဲ့သို့ ကြီးမားသည်မဟုတ်ဘဲ အရွယ်အစားအားဖြင့် သေးငယ်သည်။ သူတို့အာဏာ ဆုံးရှုံးပြီးသည်နှင့် မကြာမီ ဆုတ်ယုတ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုထက် များစွာနိမ့်ကျလိမ့်မည်။

ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှ ယနေ့အထိ ကမ္ဘာ့မိသားစု တချို့ကလည်း အစားထိုးလာခဲ့ပြီး၊ အဓိကမိသားစုကြီး ဆယ့်စုလောက် ကြီးမားသော အမျိုးအနွယ်များ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုကသာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်မိသားစုတွင် မျိုးဆက်သုံးဆက် ရှိသည်။ သူတို့သည် မြင့်မြတ်သော မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆိုခြင်းက ချန်မိသားစုဟောင်းကို မြှောက်ပင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်တူးသည် မူလအစမှ စတင်ခဲ့ပြီး အဆင်းရဲဆုံး အရည်အချင်းများဖြင့် သူသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်တွင် ကြီးမားသောတိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ထုံးတမ်းရေးရာဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် "ကောင်းကင်နှလုံးချီကျင့်စဥ်" ကို နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ ကျောင်းသားများအတွက် လေ့ကျင့်ရန် ကျောင်းစာအုပ်အဖြစ် ပြုစုခဲ့၏။ မူလက မြင့်မြတ်သော မိသားစုဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ၎င်း၏တရားဝင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ကာ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

ချန်ယင်တူးသည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် (သို့) နှစ်ကြိမ်၊ ချန်ထန်၏ မွေးရပ်ဇာတိဖြစ်သော ချန်ယန်တောင်သို့ ပြန်သွားကာ ချန်ထန်ကတော့ အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ့မှာ ဒီအဖေ ရှိရှိ မရှိရှိ အတူတူပါပဲ။

ချန်ယင်တူးပင်လျှင် သူ့သားသည် ဉာဏ်မမီသလို ရှောင်ဝူနဲ့ ပျားထိန်း အားကျိုးကသာ ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဒါကြောင့် သူက ချန်ထန်ကို သင်ပေးတာထက် ချန်ထန်နဲ့ အားကျိုးကို ပိုသင်ပေးတတ်၏။

ချန်ထန်က ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့ဘာသာ သင်ကြားခဲ့ပြီး နယ်ချဲ့စာမေးပွဲကို အောင်ခဲ့ပါ၏။ ချန်ရှီ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ချန်ထန်သည် သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခုအခါ အသက် ၄၀ ကျော်ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အခွန်ဝန်ကြီးဌာန ဒုဝန်ကြီးရာထူးကို တိုးမြှင့်ပေးထားသည်။

ချန်ရှီ ကွယ်လွန်ပြီး ရှစ်နှစ်အကြာတွင် ချန်ယင်တူး ပြန်လည် ထမြောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ထန်ကတော့ သူ့သားကို ဘီလူးတစ်ကောင်လို သဘောထားပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့။ ထိုစဉ်က ချန်ယင်တူး ကဲ့သို့ပင် နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်မလာခဲ့ပေ။

ချန်ယင်တူးကလည်း ချန်ရှီ မည်သည့်သိုင်းပညာမျှ မသင်ကြားခဲ့ပေ။ ချန်ရှီသည် ကျောင်းသို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘဲ ကြိုးဆွဲချခံထားရသော ကျူးရှို့ချိုင်ထံမှ စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်းတို့ကိုသာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ယောက်တည်း ဘုရင်ကျန်း၏ သင်္ချိုင်းတွင်းသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ အလင်းသုံးပါး ကျင့်စဥ်ကို ရယူပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူရခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှုအများစုသည် ဘုရင်ကျန်းဂူသင်္ချိုင်း၏ သူ့စွန့်စားခန်းများမှ ဖြစ်ပေသည်။

မိသားစု မျိုးဆက်သုံးဆက် အားလုံးကို ကျေးလက်မှာ မွေးဖွားခဲ့ပါ၏။ မိသားစု အမွေအနှစ် မရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပညာရှင်မိသားစုဟုပင် မယူဆနိုင်ပေ။

"ချန်မိသားစုက ကမ္ဘာ့မိသားစု ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ ရှိနိုင်ပေမယ့် ထိပ်တန်းပညာရှင်ဖြစ်လာဖို့တော့ ဝေးကွာနေသေးတယ်"

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံကြားရာကို ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးက ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ကြီးမားသော ကော်လာနှင့် အနက်ရောင် အပေါ်ရုံတစ်ခုပါရှိသည့် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မြည်းကိုစီးလာပုံက အလွန်ပြေပြစ်ပြီး သန့်စင်နေပုံရသည်။

ချောမောသော လူငယ်သည် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်၊ သုံးဆယ်အောက် ရှိကာ အလွန်ချောမောသည်။ မြည်းသည် မြေကိုမထိဘဲ ခြေတစ်ချက် မြှောက်လိုက်တိုင်း တိမ်တွေက မြည်းကို မြှောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

မြည်းရှေ့မှာ သန်မာတဲ့လူက မြည်းကို ဦးဆောင်နေတယ်။ သူသည် ၁၂ ပေ သို့မဟုတ် ၁၃ ပေခန့်မြင့်သော သံမျှော်စင်ကြီးလို အရပ်ရှည်ကာ ကြွက်သားတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရင်ဘတ်ကို ဗလာ ဖွင့်ထားသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထူထဲသော အနက်ရောင် အမွေးအမှင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရာ အမှတ်မထင် ကြည့်လိုက်ရင့ လူသားအသွင်ဖြင့် ကြီးထွားလာကာ သန်မာပြီး အစွမ်းထက်သည့် ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင်လိုပင်။

သူသည် မြည်းကို ဦးဆောင်ကာ လူအုပ်ထဲကို လိုက်မှီဖို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်။

"မြေခွန်အားရဲ့နည်းလမ်းကို ဒီလောက်အတိုင်းအတာအထိ ကျင့်ထားပြီးပြီ!"

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ချောမောလှပသော လူငယ်လေး၏ ကျင့်ကြံမှု ခွန်အားကို မမြင်နိုင်သော်လည်း သန်မာသောလူသည် အဝါရောင် မြေခွန်အား စစ်သည်တော်နှင့် တူညီသော နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဝါရောင် သူရဲကောင်း အဆင့်အထိ သန့်စင်ထားခဲ့သည်။

သာမန်နေ့များတွင် အရေးပေါ် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် သာမာန်လူများသည် အဝါရောင် မြေခွန်အားအဆောင်လက်ဖွဲ့ အနည်းငယ်ကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်သည်။ အမှန်တကယ် လေ့ကျင့်မှု နည်းလမ်းကိုတော့ လူအနည်းငယ်ကသာ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် မိသားစုကြီးများတွင် ၎င်းတို့သည် ဤနည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အား သံအရိုးများနှင့် သံကြွက်သားများဖြင့် ပြုလုပ်သန့်စင်ကာ ဖျက်ဆီး၍မရအောင် အဆုံးမရှိသော ခွန်အားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အထူးလူတစ်မျိုးကို ထားရှိကြသည်။

ခရီးသွားသည့်အခါတွင် အဝါရောင် မြေခွန်အား စစ်သည်တစ်ဦးကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာနိုင်သည်။ ဒါက လှပသော လူငယ်လေးမှာ မြင့်မြတ်သော နောက်ခံရှိကြောင်း ပြသနေ၏။

ကျိုးချန့်ယင်က သူ့ကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက လေဟုန်မြို့ ကျိုးမိသားစုက ကျိုးချန့်ယင်ပါ... ဒီကအစ်ကို နာမည်လေး မေးလို့ရမလား "

ချောမောသော လူငယ်သည်လည်း နှုတ်ဆက်စကား ပြန်ပြောပါသည်။

"မဝံ့ရဲပါဘူးဗျာ... ငါက မာမိသားစုက မာကျုံးကျိုးပါ..."

"မိန်ကျိုး... မာမိသားစု?"

လူတိုင်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။

ကျိုးချန့်ယင်လည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့်။

"မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုထဲက မိန်ကျိုး မာမိသားစုက တစ်ယောက်လား"

ချောမောသော လူငယ် မာကျုံးကျိုးက ပြုံးလေသည်။

"မိန်ကျိုးမှာ တခြား မာမိသားစု ရှိသေးလို့လား"

လူတိုင်းက မြင်းပေါ်မှ အလျင်အမြန် လှိမ့်ချကာ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"လေဟုန်မြို့ ဝမ်မိသားစုက ဝမ်ဖျင် သခင်လေးမယကို ဂါဝရပြုပါတယ်"

"လီခရိုင် ဖောင်းမိသားစုက ဖောင်းဟူ သခင်လေးကို ဂါဝရပြုပါတယ် "

"နျောင်ခရိုင် ဝေ့မိသားစုက ဝေ့လျိုအာ သခင်လေးမာကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်!"

မာကျုံးကျိုးလည်း မြည်းမှ ခုန်ဆင်းကာ လူတိုင်းအား နှုတ်ဆက်စကား ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရှက်လိုက်တာနော်... အားလုံးပဲ မြန်မြန်ထကြပါ တစ်ယောက်ချင်းသာ နှုတ်ခွန်းဆက်ရရင် ကျုံးကျိုးတော့ အရမ်းပင်ပန်းရတော့မှာ!"

သို့သော် သူသည် ကျော်ကြားသော အရပ်ဒေသတွင် မိသားစု​ကြီးမှ ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နှုတ်ခွန်းဆက်ခြင်းမှာ အလွန်တရားဝင်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြန်ပေးခဲ့ပြီး ပညာတတ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။

သူသည် လူတိုင်းကို ကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံပြီး နွေဦးလေညင်းလေးလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခံစားရစေခဲ့သည်။ အရင်က ချန်ရှီကို အားလုံးအပေါ် ကောင်းခဲ့ကြပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရှုံ့တွနေတဲ့ နှလုံးသားတွေက သံဓာတ်နဲ့ ချောမွတ်သွားသလိုပင်။

မာကျုံးကျိုးက လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်ရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ရှီသည် သစ်သားတွန်းလှည်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း သိုးချိုမိုးကောင်းကင် ဝိညာဥ်မီးခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း မီးဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ နွေးနေအောင် လုပ်နေရဆဲ။

မာကျုံးကျိုးက အနည်းငယ်ပြုံးပြီး :"မင်းဘာလို့ ထိပ်တန်းပညာရှင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငါပြောခဲ့တာလဲ မင်းသိလား"

ချန်ရှီက သံသယစိတ်နဲ့ မေးလေ၏။

"မင်းက ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်လာရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ဝမ်ဖျင်: "ညီလေးချန် ဘယ်လိုပြောရမလဲ... အစ်ကိုမာက ထိပ်တန်း ပညာရှင်ပါ အဲဒါနဲ့ ထိုက်တန်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား ချမ်းသာမှု၊ နောက်ခံ၊ တရားဝင် ရာထူးနဲ့ အမွေဆက်ခံမှု အရရော ဘယ်သူက အစ်ကို့ကို ယှဥ်နိုင်မှာလဲ"

မာကျုံးကျိုးက ခေါင်းယမ်းကာ တင်းမာစွာပြောသည်။

"အစ်ကိုဝမ့် မင်းမှားတယ် တရားရုံးက စာမေးပွဲတွေမှာ လိမ်လည် လှည့်ဖြားမှုတွေကို အမြဲမုန်းတီးခဲ့တယ်... နယ်ချဲ့စာမေးပွဲနဲ့ အင်ပါယာ စာမေးပွဲတွေက အရည်အချင်းနဲ့ ဆိုင်တယ် နောက်ခံအကြောင်းနဲ့ စမ်းသပ်နေမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ဘာစမ်းသပ်စရာ ရှိသေးလို့လဲ"

ဝမ်ဖျင်: "အစ်ကိုကြီးပြောတာ မှန်ပါတယ်... အကိုကြီးမာက အရမ်းထက်မြက်ပြီး အစွမ်းထက်တာ ​တော်ဝင်စာမေးပွဲနဲ့ နန်းတော်စာမေးပွဲမှာ ထိပ်တန်း ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရလိမ့်မယ်"

မာကျုံးကျိုးက ခပ်တည်တည်နဲ့ ခေါင်းယမ်းရင်း ဆို၏။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးပေမယ့် ငါက ထိပ်တန်းပညာရှင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ့ကိုယ်ငါ သိပါတယ်... အရင်တုန်းက အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ ပြည်နယ်ငါးဆယ်က ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနွေဦးစာမေးပွဲက မတူဘူး စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ပညာရှင်တွေထဲမှာ ငါ လေးစားရတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတယ်"

သူ့အမူအရာက ပိုလေးနက်လာပြီး လေးစားတဲ့အကြည့်ကို ပေါ်လွင်လာကာ “သခင်လေး” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

ချန်ရှီ မျက်ခုံးပင့်ကာ ဘာမှ မပြောခဲ့။

စွင်းယိရှန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သခင်လေး ဟူသည့် ဘွဲ့ကို သူလည်း ကြားဖူးသည်။

အချို့က ဤနာမည်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ကြပြီး အချို့မှာလည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သခင်လေးရဲ့ နာမည်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

မာကျုံးကျိုး : "ငါ တခြားမြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ သားသမီးတွေထက် နိမ့်ကျတယ်လို့ မထင်မိပေမယ့် ကမ္ဘာပေါ်က သူရဲကောင်းတွေထက် အားနည်းတယ်လို့တော့ ထင်မိပါတယ် ဒါပေမယ့် သခင်​လေးရှေ့မှာတော့ ရှက်ရွံ့ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာကို ဝန်ခံတယ်... သခင်လေးလည်း ဒီစာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ကျွမ့်ယွမ် (ချန်ပီယံ) ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်... ဘယ်သူလာလာ ဘယ်သူကမှ သူ့ရဲ့ ကျွမ့်ယွမ်နေရာကို မယူသွားနိုင်ပါဘူး"

ချန်ရှီကို သူ့မျက်လုံးများက စိုက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးကာ "ရွှံ့ခြေထောက်တွေ အတွက်ဆို ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလေသည်။

ချန်ရှီ သူ့ကိုယ်သူ နွေးထွေးသွားအောင် လုပ်နေရာမှ ဝင်ဆိုသည်။

"သခင်လေးက ဒီစာမေးပွဲမှာ ဝင်ဖြေတော့မှာလား... ထိပ်တန်းဆုက သူ့ကို ပေးထားပြီးသားပေါ့.. အဲဒီနေရာကို ဘယ်သူကများ ရသွားလဲလို့ တွေးနေတာ... သူဖြစ်နေတာကိုး... ဒါပေမယ့် သခင်လေးနဲ့ ငါ တိုက်ပွဲဝင်ချင်တယ် ငါလည်း သခင်လေးဆီကနေ ထိပ်တန်းဆုကို ယူချင်မိတယ်!"

စွင်းယိရှန်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး စကားပြောတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ခေတ္တရပ်ကာ "လူငယ်တွေက ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ အားမာန်တွေအပြည့်နဲ့ တွေးနေကြတာပါ...ငါလည်း ငယ်ငယ်က ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ရိုက်နှက်ဖို့နေနေသာသာ နံပါတ် (၁) သခင်ရဲ့ ဘွဲ့ကို မယူနိုင်ဘူး !" ဟုသာ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် မြို့တော်တွင် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သခင်လေးရဲ့ အမည်ကို အစောကတည်းက ကြားသိခဲ့ရသည်။ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဇစ်မြစ်က ရှီးကျင်းမှာ ဟိုးအရင်ကတည်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါပဲ။

သခင်လေးကသာ ထိပ်တန်းနေရာကို အနိုင်ယူလိုလျှင် သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ဝံ့သူ မရှိသလောက်ပါပဲ။ သူနဲ့ ငြင်းခုံဖို့ တစ်ဦးတစ်ယောက် ထွက်လာပါက အဲဒီလူတွေက အရည်အချင်းကို လွန်ကဲစွာ တွက်ဆ​နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

မာကျုံးကျိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ပြောလေသည်။

"မင်းတို့အားလုံးက မိသားစုကောင်းလေးတွေက လာတာမလား... ဘာလို့ ဒီဓားပြနဲ့ ပေါင်းချင်ရတာလဲ"

ကျိုးချန့်ယင် :"ဓားပြလား?"

မာကျုံးကျိုးက ချန်ရှီကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လေသည်။

"သခင်လေးချန်က ချင်းကျိုးမှာ မကောင်းမှုတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ် သူကိုယ်တိုင် မြင်းနီဓားပြအဖြစ် အသွင်ဆောင်ပြီး မာမိသားစုရဲ့ အသက်ရှည်ဆေးပင်ပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ခိုးယူသွားခဲ့တယ် လူတွေကိုလည်း သတ်ပြီး မီးတင်ရှို့ခဲ့တယ်... သူက ချင်းကျိုးမှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး မိသားစုကို သုတ်သင်ခဲ့တာ ဘယ်သူမှတောင် အသက်မရှင်ခဲ့ဘူး!"

အားလုံး လန့်ဖြတ်ပြီး သစ်သားလှည်း အနားကနေ ခွာလိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီရဲနေသေးသည်။ သူက မာကျုံးကျိုးကို မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မာမိသားစုက ချင်းကျိုးမှာ မကောင်းမှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့တယ် မာမိသားစုရဲ့ နာမည်ကို ပြောတုန်းက ငါ မင်းကို မသတ်တာက ငါ့ရဲ့ ကြင်နာမှုကို ပြလိုက်တာ!"

"အတင့်ရဲလိုက်တာ!"

မာကျုံးကျိုး အနားက ကြီးမားသောလူသည် ဒေါသတကြီးဟောက်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသော ရောင်ဝါဖြင့် ချန်ရှီဆီသို့ ဖိချလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးမာကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲမှတော့ မင်းအပြစ်အတွက် ငါမင်းရဲ့ နံရိုးသုံးချောင်းကို ချိုးလိုက်မယ်!"

သူ လှမ်းလိုက်တဲ့ ခြေလှမ်းက မိုးခြိမ်းသံလို အားကောင်းလွန်းသဖြင့် လူငယ်များကို ခြေလှမ်းပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နောက်ပြန် ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။ စွင်းယိရှန်းသည် သစ်သားတွန်းလှည်းပေါ်က လျှပ်တပြက် ပြေးထွက်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်ရင်း ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

သူသည် အဝါရောင် မြေခွန်အားစစ်သည်အား တွန်းထုတ်ဖို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် မိုးခြိမ်းသံဖြင့် ထုရိုက်လိုက်ရာ လျှပ်စီးကြောင်းနှင့် မိုးခြိမ်းသံများပင် လေထုတစ်ခုလုံး ရောယှက်သွားသည်။

စွင်းယိရှန်းရဲ့ မျက်နှာသည်လည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ တာအို လှုပ်ရှားမှုများ တောက်လောင်လာသည်။

သူသည် အလောင်းသုံးလောင်း ယန်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခြင်း အဆင့်နဲ့ အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ဒါကြောင့် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်လာနိုင်သည့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး စစ်သည်တော် တစ်ဦးနှင့် တွေ့သောအခါ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားရသည်။

ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါ၏။

သာမာန်အချိန်တွေဆိုရင် သူ့အကွာအဝေးကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး လေထဲကို ပျံတက်သွားအောင် မှော်ပညာကို အသုံးပြုကာ ဤလူကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး သတ်ပစ်နိုင်ပါ၏။ ဒါပေမယ့် အခု သူ ဒဏ်ရာရထားပြီး ချန်ရှီကိုကလည်း ကာကွယ်ရမှာဖြစ်လို့ သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်ရတော့မည်။

ချန်ရှီဆီက အသံထွက်လာသည်။

"လူကြီးမင်းစွင်း... ခင်ဗျား သည်းခံနိုင်လား"

စွင်းယိရှန်းသည် သံမျှော်စင်မှ ဓားကိုယူ၍ တစ်ချက် ညည်းတွားရင်း ဒဏ်ရာကို မျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။

"သည်းခံနိုင်တယ်... သခင်လေး အရင်သွား... ကျုပ်ကို စိတ်မပူနဲ့... ကျုပ် နောက်မှလိုက်မယ်!"

ချန်ရှီ သိုးချိုမိုးကောင်းကင်ဝိညာဉ် မီးအိမ်ကိုချပြီး။

"ဘာလို့သွားရမှာလဲ?"

သူက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သစ်သားတွန်းလှည်းပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုမာ.. ဒါပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာပဲနော်... မင်းဘေးကလူကြီးက ငါ့နံရိုးသုံးချောင်းကို ချိုးပစ်ချင်နေပြီ"

မာကျုံးကျိုးက ပြုံးပြီး :"နံရိုးသုံးချောင်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား? ငါ နောက်ထပ်နှစ်ချောင်း ထပ်ထည့်​ပေးလို့ရတယ်... ချန်ရှီ ငါ မင်းကို အနိုင်ကျင့်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းခိုးထားတဲ့ ဆေးတွေကို လွှဲပေးရင် မင်းအသက်ရှင်မယ်လို့ ငါအာမခံပေးမယ်"

ချန်ရှီ၏ မျက်နှာသည် ဖျော့တော့သွားပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ဆို၏။

“အစ်ကိုမာ... မင်း ငါ့နံရိုးသုံးချောင်းကို ချိုးချင်ရင် ငါလည်း မင်းရဲ့ နံရိုးသုံးချောင်းပဲ ချိုးမယ် နောက်ပြန်မတိုက်နဲ့နော်... မင်းငါ့လက်ကိုပါ ချိုးပစ်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို သတ်ပစ်ပေးလို့ရတယ်”

စွင်းယိရှန်းရဲ့ နှလုံးခုန်သံကတော့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေပါပြီ။

"သူဘာလုပ်နေတာလဲ ငါ သူ့ကို ပြေးဖို့ ပြောနေတာကို ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ သူ ဘာမှ မလုပ်သင့်ဘူး !"

သူ တိတ်တဆိတ် စိတ်ပူပန်နေသော်လည်း အဝါရောင် မြေခွန်အားခန္ဓာကျင့်စဥ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော သူ့ရှေ့မှ လူကြီးသည် မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ တောင်ကိုခွဲပစ်ကဲ့သို့ ထိုးကြိတ်ကန်ကျောက်လာရာ အလွန်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်သည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ပြီး ယခု ပို၍ပင် နာကျင်လာသောကြောင့် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

မာကျုံးကျိုးကတော့ ချန်ရှီကို ကြည့်ပြီး ပြုံးနေ၏။

"မင်းဒဏ်ရာတွေက မသက်သာသေးဘူး မင်း ရောဂါ ဖြစ်နိုင်လား? ငါ မင်းကို အရင်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်"

အနီးနားရှိ လူတိုင်းက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ကျိုးချန့်ယင် : "ညီလေးချန်... မင်းရှုံးတာကို ဝန်ခံသင့်တယ် အစ်ကိုမာက်ု တောင်းပန်ပြီး မင်းခိုးထားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို ပြန်ပေး...!"

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာ ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရ၏။ ချန်ရှီ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်စဥ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထုကို ဖိချလိုက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

စွင်းယိရှန်းသည် သံမှိုကဲ့သို့ ထုနေသော ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြောင့် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်- "တကယ် သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပဲ... သခင်ငယ်လေး အန္တရာယ်ရှိတယ်!"

မာကျုံးကျိုးသည် ပထမအခိုက်အတန့်တွင် အန္တရာယ်ကို ခံစားသိရှိပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မာမိသားစု၏ ဘိုးဘေးအနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး မိသားစုကြီး၏ တပည့်ဖြစ်သည်။ လစဉ်လတိုင်း အတွေ့အကြုံရင့်ဆရာ သုံးဦးသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရေးတွင် လေ့ကျင့်ရန် ဖိတ်ကြားခံရသည်။ သူသည် နယ်ခြားစောင့်တပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဘီလူးများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အသိတရားသည် မာမိသားစုက ကလေးများကြားတွင် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

ဆုတ်ခွာသွားသောအခါတွင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာကို လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ကျွမ့်ကုန်းရတနာ" မှဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ မျိုးရိုးမှသာလျှင် လေ့ကျင့်နိုင်သည့် စွမ်းရည် ဖြစ်ကာ နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံး ဟုခေါ်သည်။ ဤအရည်အချင်းဟာ လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေ၏။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်သည့်အခါ အတွင်းပိုင်းအတွက် နဂါးသွေးနှင့် ဖီးနစ်သွေးများကို ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ရတနာပုံများကို ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆွဲထားရန် အခက်အခဲ ရှိခဲ့သည်။

နဂါးသွေးနှင့် ဖီးနစ်သွေးတို့၏ အခြေအနေသည် သာမန်မိသားစုများ မွေးမြူနိုင်သော အရာမဟုတ်ပါ။ မာမိသားစုသည် နဂါးအစစ် သို့မဟုတ် ဖီးနစ်ကို ရှာမတွေ့သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ်သွေးပါသော ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများစွာ ရှိသေးသည့်အတွက် ထိုသားရဲများ၏ နဂါးနှင့် ဖီးနစ်သွေးကို ထုတ်ယူကာ ဤကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖီးနစ်အမွေးများ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်သော နဂါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်ထက်မြက်သော ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရင်တောင် အိတ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးရင်တော့ အတွင်းပိုင်းလေ့ကျင့်မှုက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အလွန်သန်စွမ်းပြီး အစွမ်းထက်စေသည်​။ အရည်အသွေးမြင့်မားတဲ့ သွေးက စွမ်းအင်တွေကို ပိုကြွယ်ဝစေ၏။ ရန်သူသည် သူနှင့် အဆင့်တူသော နယ်ပယ်မျိုးရှိလျှင်ပင် သူ၏ ထက်သန်သော သွေးနှင့် စွမ်းအင်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော်……

"မြန်လိုက်တာ!"

ချန်ရှီ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာတာ မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် မာကျုံးကျိုးရဲ့ မျက်လုံးများထဲ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ပေါ်လွင်နေ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများ စတင်စီးဆင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်စဥ်က အပြည့်အဝ မပြီးမြောက်သေးချေ။

"ခရက်!"

မာကျုံးကျိုးသည် သူ့လက်သီးကြောင့် နံရိုးများ ထိမှန်ကာ ကွဲအက်သွားသံကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ နံရိုး ၃ ချောင်း တစ်ချိန်တည်း ကျိုးသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကွဲသွားတဲ့အတွက် ကွဲအက်သံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသေးသည်။ နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံးမှ ကျင့်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤလက်သီးကို လုံးဝ မခံနိုင်ခဲ့။

သူ၏ ချီစွမ်းအင် နှင့် သွေးများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နဂါးနှင့် ဖီးနစ် သင်္ကေတသည် စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လှည့်ပတ်သွားသည်။ သူ့နောက်ကွယ်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများသည် မြင်သာထင်သာရှိနိုင်သော ဓားခုနစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး တစ်ချက်ပြီးတစ်ဆင့် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

သူ တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။

ပြိုင်ဘက်က လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိသော်လည်း ကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းနေသရွေ့ သူ့ပြိုင်ဘက်ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သည်။

ချန်ရှီသည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများက အတက်အဆင်း ပျံတက်ကာ ဓားကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ထုတ်သည်၊ ချွန်ထက်သောအစွန်းကို ရှောင်ကာ ဓားမီးခုနစ်လုံးကို ဖြန့်ကြဲလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မာကျုံးကျိုးလည်ပင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ပစ်လိုက်သည်။

“ဝုန်း!”

မာကျုံးကျိုးခမျာ လေရဟတ်ကဲ့သို့ တုန်ခါကာ အဝေးသို့ လှိမ့်သွားခဲ့သည်။ လည်ပင်းကို စောင်းထားရပုံက ဓားနဲ့ ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရသလိုပင်။ မရပ်ခင် မိုင်ဝက်လောက်အထိ လှိမ့်သွားခဲ့သည်။ အတင်း ထဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြန်သည်။

ချန်ရှီ ဒေါသတကြီး ပြေးသွား၏။ သူက မာကျုံးကျိုးရဲ့ လည်ချောင်းနဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်းပြန်တိုက်လေ! မင်းဘာလို့ ပြန်မတိုက်တာလဲ"

"မင်းသိလား ငါမင်းကို သတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ!"

"ငါက လူကြီးမင်းစွင်းရဲ့ရှေ့မှာ ကလေးကောင်းတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ချင်သေးတာ"

"ချန်ထန်ကို အထင်ကြီးအောင် ထားချင်သေးတာ! မင်းက ငါသူ့ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ"

ချန်ရှီ ခဏအကြာအထိ ကန်သွင်းနေသော်လည်း မကျေနပ်သေး။ သူသည် အနီးနားရှိ ကျင်တစ်ရာကျော် အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးကို လှမ်းကြည့်ကာ ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မာကျုံးကျိုး၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌ ကျောက်တုံးကို အပိုင်းပိုင်းခွဲကာ ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

မာကျုံးကျိုးမှာ ကိုယ်တစ်ပိုင်း သေတဲ့အထိ အရိုက်ခံနေရပြီး ဒေါသတကြီးနှင့် အော်လိုက်၏။

"ငါ့ကို မရိုက်နဲ့တော့!"

ချန်ရှီ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပေမယ့် ဒေါသတကြီး ပြန်ပြေးသွား၏။ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် သစ်သားလှည်းပေါ်မှ ထီးဟာ အလိုအလျောက် ပျံတက်သွားသည်။ ချန်ရှီသည် လူတစ်ယောက်၏ အရပ်လောက် မြင့်ကာ လက်မောင်းလောက် ထူထဲသော ထီးပေါ်မှ တုတ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မတွေးဘဲ ရိုက်ချပစ်လိုက်ရာ မာကျုံးကျိုးလည်း တစ်ချက် အရိုက်ခံရပြီး သတိလစ်သွားတော့၏။

ချန်ရှီ အနည်းငယ် မောပန်းသွားသည်။ သူ့တုတ်မှ သွေးများကို သုတ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထီးခေါင်မိုးထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ထီးက သစ်သားလှည်းဆီသို့ ပြန်ပြေးသွားချိန်၌ ချန်ရှီသည် မာကျုံးကျိုးကို လူအုပ်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး သံမျှော်စင် ကိုင်ဆောင်ထားသော လူကြီးဆီသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မာကျုံးကျိုးကို ကာကွယ်ရန် ဆွဲယူရင်း အမြန် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

စွင်းယိရှန်းလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ချန်ရှီကို ကာကွယ်ဖို့ နောက်ပြန် ဆုတ်လိုက်သည်။ ချန်ရှီကတော့ လှည်းပေါ် ခုန်တက်သွားပါပြီ။

"နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် လူကြီးမင်းစွင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး လှည်းပေါ်တက်ပါဦး..."

စွင်းယိရှန်း လှည်းပေါ်မတက်ဝံ့။ သူသည် သစ်သားလှည်းနောက်က ခဏလောက် လိုက်လာခဲ့သေးသည်။ သံမျှော်စင် ကိုင်ဆောင်ထားသော လူကြီး သူတို့နောက် လိုက်မလာတော့တာ မြင်လိုက်ရမှ လှည်းပေါ် ပြန်တက်သွားခဲ့သည်။

သစ်သားလှည်းက အရှေ့ကို ပြေးသွားပြီးတဲ့အထိ ကျိုးချန့်ယင်၊ ဝမ်ဖျင်နဲ့ တခြားသူများ အံ့အားသင့်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

လှည်းထဲတွင်လည်း စွင်းယိရှန်းနဲ့ ချန်ရှီတို့ဟာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ စွင်းယိရှန်း သူ့သတ္တိကို စုဆောင်းပြီး မေးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ချန်ရှီက တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင် ချိုးဖျက်သွားသည်။

"လူကြီးမင်းစွင်း... ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်ကြရအောင်... ချန်ထန်ကို မပြောနဲ့"

စွင်းယိရှန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး :"ဒါဆို သခင်ငယ်က လူကြီးမင်းချန်ထန်ရှေ့မှာ ကလေးကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေသေးလား"

ချန်ရှီ: "ကလေးလိမ္မာလေး.."

စွင်းယိရှန်းလည်း အဲဒါကို စဉ်းစား​ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။