မကောင်းမှု

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း ဘိုးဘေးဘီဘင်ကြီး လီယိရန်ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးလေးပါးထဲတွင် လီယိရန်က အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်နေထိုင်ခဲ့သည်။ အသက်ပိုရှည်လေ၊ သူသည် တာအိုဝါဒီ မသေနိုင်သော သူတစ်ယောက်လို ဖြစ်လာလေလေ၊ သူသည် ပို၍ သာလွန်ဆန်ပြီး လောကနှင့် ကင်းကွာလာလေလေ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဆံပင်၊ မျက်ခုံးနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများသည် အနက်ရောင် အရိပ်အယောင် လုံးဝပင် မရှိဘဲ နှင်းဖြူများနှယ် ဖြစ်သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ထက်မြက်တဲ့ တက်ကြွမှုနဲ့ မျက်လုံးတွေကို တောက်ပနေဆဲပါ။ နည်းနည်းလေး ဝပေမယ့် အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ လက္ခဏာပါပဲ။

ရှေးခေတ်ကတည်းက အသက်ရှည်သူတွေဟာ ဒီခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန်မျိုး ရှိတတ်ပါ၏။

"အဆီတစ်ဝက် ပိန်တစ်ဝက်..."

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ညင်ညင်သာသာလေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သူ နည်းနည်း အသက်ကြီးနေတာတော့ သနားစရာပဲ"

လီယိရန်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင်တော့ တစ်ပေခန့်ရှိ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်နေ၏။ သူ၏ ကျယ်ပြောလှသော အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံက ကြည်လင်သော အလင်းရောင်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အနှီဘုံထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများကို ကြား​နေရသည်။

လီမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး စွမ်းရည်များကို "ယီအန်းခန်းမကျမ်း" တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဘေးဆိုးများကို ကျော်လွှားပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်စေမည့် နည်းလမ်းဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်းကို ဂိုဏ်းချုပ်များကသာ ၎င်းကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

လီယိရန်၏ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံရှိ မိုးခြိမ်းသံ မြင်ကွင်းက သူသည် လုံးဝ မရင်းနှီးသော ဘေးဒဏ်ကြီး နယ်ပယ်ထဲ စတင် ဝင်ရောက် လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

သူသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ မြင်ဖူးသမျှ သက်ရှိလူသား အားလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး လီကန်းဖုန်းသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး အကြည့်ဖြင့် လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စန့်ရန်နဲ့ ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေ ပြောတဲ့ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက မမျှော်လင့်ဘဲ အရမ်းငယ်နေတာပဲ... ရှောင်ဝူ မင်းရဲ့ရောင်ဝါက လူတွေကို နတ်ဆိုးလို ဆွဲဆောင်မှုပေးနိုင်တယ်... မင်း လရောင်ကို စုပ်ယူထားတာ ​ဖြစ်ရမယ် နတ်ဆိုးက မင်းစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကတော့ သူ၏ အစားအစာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ ထိုသူ့အား ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

လီကန်းဖုန်းသည်လည်း ဆံပင်ဖြူနှင့် မျက်ခုံးမွှေးများ ရှိသော်လည်း သူ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် ဖြောင့်မတ်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသူ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်နှင့် တူသည်။

သူသည် "ယီအန်းခန်းမကျမ်း" ထဲက ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ပထမဘိုးဘေး၏ အခြားကမ္ဘာ့စိတ်ထားနှင့် မတူဘဲ သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်ကြီးထက် လောကကို ငုံ့ကြည့်နေသလိုပင်။

သူ့အငွေ့အသက်က ဘိုး​ဘေး​ကြီးထက် မပျော့ပေ။ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေပြီး အတွင်းထဲတွင် ကျယ်ပြောသော အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ နယ်ပယ်တစ်ခုရှိသည်။ မိုးခြိမ်းသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးများနှင့် ဖီးနစ်များ ကူးခတ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဤအဆင့်ရှိသူက အလွန်ရှားပါးသည်။ ဒီနေ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။

သို့သော်လည်း လီယိရန်၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ကြည်လင်သော အလင်းရောင်သည် တစ်ပေခန့်သာ ရှည်လျားပြီး လက်ရှိ လီကန်းဖုန်းရဲ့ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရောင်ဝါကတော့ သုံးပေရှည်လျားသည်။

"သူက အသက်အရမ်းကြီးပေမယ့် အဂ္ဂိရတ်ဆေးတွေသောက်ပြီး သူ့အသားကို လတ်ဆတ်နေအောင် ကြိုးစားထားတယ်..."

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လီကန်းဖုန်းအား ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ သူ့အပြုံးသည် အလွန် ဗိုက်ဆာနေသလိုမျိုး သွားရှစ်ချောင်းကို ပြသထားခြင်းပင်။

ဒါက ဖန်တီးမှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါ၏။ ချန်ယင်တူးသည် အပြုံး ဆိုတာ သွားရှစ်ချောင်းကို ပြသရမည်ဖြစ်ပြီး ပြုံးခြင်းကဲ့သို့သော အရာများကို ဖန်တီးရာတွင် ထူးဆန်းသော ဝါသနာတစ်ခုလည်း ရှိခဲ့သည်။

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေး လီခွမ်းယွိသည် ဘယ်ဘက်လမ်းကြားမှ ဖြတ်လျှောက်လာပြီး ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ ဆယ်လှမ်းသာ ဝေး​တော့သည်။ သူကလည်း ပြုံးပြီး ပြောလာသည်။

"ရှောင်ဝူ... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက်က ကောင်းကင်နားဆင်သူတွေကြားက ဘုရင်ကြီးလေးပါးကို မင်းသတ်ခဲ့တာလို့ ငါကြားတယ်... မင်းရဲ့ခွန်အားက ထူးထူးခြားခြားပဲ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်လေ... မနှစ်ကမှ ပြန်ပေါ်လာတာမလား ကောင်းကင်နားစွင့်သူ ဘုရင်ကြီးလေးပါးရဲ့ ခွန်အားက ငါတို့ လီမိသားစုရဲ့ စတုတ္ထမြောက်ဘိုးဘေးထက် ညံ့လွန်းတယ်ကွ"

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကလည်း သူ့ကို လေးလေးနက်နက် စိုက်ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေ၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က ငါလည်း ပေါ်လာခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် ငါပေါ်လာပြီးတာနဲ့ ငါ့အဖေက ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ် ခံခဲ့ရတယ်လေ.."

သူက လီခွမ်းယွိကိုလည်း အရမ်းသဘောကျမိပြန်သည်။ လီခွမ်းယွိဟာ အသက်တစ်ရာကျော်သာ ရှိကာ ငယ်သေးသဖြင့် ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်မို့ လူလတ်ပိုင်းနှင့် တူ​ပေသည်။

ယခင် နှစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် များစွာ ညံ့သော်လည်း မဟာယာနနယ်ပယ်က အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်​လေသည်။ သူက အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို အနီးနားတစ်နေရာမှာ ဝှက်ထားနိုင်လောက်တဲ့အထိ မသန့်စင်နိုင်ပေမယ့် ဧကအနည်းငယ်သာရှိတဲ့ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကိုတော့ လေထုထဲမှာ ဆိုင်းငံ့ထားပါ၏။

"သူ့အသားက အရည်အသွေး ပိုကောင်းတယ်... မကြမ်းဘူး" ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ပြော​နေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း လီရှင်းရှုသည် နောက်ကျောကို လက်နှစ်ဖက်ပစ်လျက် ညာဖက်လမ်းကြားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ အကြောင်း ပြောလိုက်ရင် ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေနဲ့ စန့်ရန်တွေက ကြောက်လန့်နေကြပေမယ့် ဒီနေ့ တွေ့ရတော့ နည်းနည်း စိတ်ပျက်မိပါတယ်... မော်အဆင့် နတ်ဆိုးလိုပဲ အားမကောင်းပါဘူး"

ရှောင်ဝူ သူ့ကိုတော့ သိပ်မကြိုက်ချေ။

လီရှင်းရှူသည် မဟာယာနနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း သူ့နယ်ပယ်မှာ မတည်ငြိမ်သေးပေ။

မဟာယာနနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်ရန် ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်တစ်ရာ အချိန်ယူရသည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း အောင်မြင်ရန်မှာ အရည်အချင်းနှင့် နားလည်မှု မရှိခဲ့တာ သိသာသောကြောင့် သူ့အသက်ကို အနှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းတိုးရန် ချင်းကျိုးကနေ အဂ္ဂိရတ်ဆေး ချေးယူခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို ကောင်းကင်အထက်က မှောင်မိုက်နေသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ထိုနယ်ပယ်အတွင်းမှာ မိုးဖွဲများစွာ ကျနေ၏။

ဒါပေမယ့် ဒီလူက ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်း၏။ သူသည် အပျော့ဆုံးဖြစ်နေတာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်ဟန် ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဤအသားမျိုးသည် များသောအားဖြင့် အချဉ်အရသာ ရှိတတ်သည်။

သို့သော် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ ဒီလူလေးယောက်က သူတို့ရဲ့အရသာကို နုပျိုနေအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြတာပင်။ အမှားအယွင်းတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးလေးပါးတို့သည်လည်း ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ချန်ယင်တူးအငယ်လေး ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်၊ ချောမောပြီး မြဲမြံသော စိတ်နေစိတ်ထား ရှိသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် မသိနားမလည်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များ၊ မောက်မာမှုနှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းများကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ဖော်ပြနေသည်။

ရဲတင်းပြီး ဥပဒေမဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ချန်ယင်တူးသည် မကောင်းသော်လည်း သူသည် လူဆိုးရယ်လည်း မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ လူများကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည့် ဆိုးရွားသော အသွင်ကို ဆောင်သူသာ။

"အဖေက အသက်ကြီးပြီလေ... မင်းတို့အားလုံးကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် လီမိသားစု၏ စတုတ္ထမြောက်ဘိုးဘေးထံမှ အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး။

"ဒါက လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကိစ္စပေါ့... သူက ထက်မြက်ပြီး အစွမ်းထက်ပေမယ့် အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို ရှောင်လွှဲလို့ မရခဲ့ဘူး... သူက မင်းတို့ကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရတယ်။ သူသာ ဆယ်နှစ်လောက်ငယ်ရင် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တူညီတဲ့ ခွန်အားကို အသုံးချပြီး ခေါင်းဖြတ်သွားမှာ... မင်းတို့လည်း ဒီနေ့ ငါ့ကို မြင်ရမှာတောင် မဟုတ်ဘူး"

ချန်ယင်တူးဆီက အရိုက်ခံရတာကို ပြန်သတိရပြီး သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ ချန်ယင်တူး သူ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ရိုက်နှက်တဲ့အခါမှာတော့ သူက အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ၃၂ ပါးကို ခေါ်လာကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခဲ့ပါ၏။

အကယ်၍ ချန်ယင်တူးက သူသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ပို၍ပင် သန်မာလာမည်ကို မစိုးရိမ်ခဲ့ပါက သူ့ကို ဖိနှိပ်မည့်အစား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သတ်ပစ်လိုက်လိမ့်မည်။

လီကန်းဖုန်းက ပြုံးပြီးပြော၏။

"ချန်ယင်တူးက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပါ.. သူက နိမ့်ကျတဲ့ မိသားစုမှာ မွေးဖွားလာပေမယ့် ကမ္ဘာပေါ်က အသန်မာဆုံး အမျိုးသားတွေကြားမှာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အံ့သြစရာကောင်းပါတယ်... ရှီးကျင်း တိုက်ပွဲမှာ ရှီးကျင်း တရားရုံးကတောင် သူ့ကြောင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်... အစိုးရအဖွဲ့ဝင်တွေ၊ အရှေ့စက်ရုံ၊ အရာရှိတွေ၊ စခန်းသုံးရုံ၊ စခန်းသုံးခုထဲက ဒဏ်ရာရသူတွေ... တိုက်ပွဲက ဆယ်နှစ်ကြာသွားတာ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်နေအောင် လုပ်နိုင်တယ်... သူကွယ်လွန်ပြီးတာတောင် အခုထိ နာမည်ကြီးနေတုန်းပဲ"

မိသားစု၏ ဘိုးဘေး လီခွမ်းယွိကလည်း ခေါင်းယမ်းကာ ဝင်ဆိုသည်။

"ငါတို့ကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ သနားစရာပဲ"

ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း လီရှင်းရှုက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ချန်ယင်တူးရဲ့ စံနမူနာကို လိုက်နာပြီး ရှီးကျင်းမှာ ကြောက်အားလန့်အား ခွန်အားတွေ ဖြန့်ပြီး အလောင်းတွေကို တိမ်တိုက်တွေလို ဖန်တီးပစ်တယ်..."

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ထိပ်တန်း သခင်လေးပါး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း စိုးရိမ်မကင်း မဖြစ်သွားဘဲ။

"ငါ ဒီကို အဖြေတစ်ခုတည်းအတွက် လာခဲ့တာ... မင်းတို့ ပြောပြရင် ငါမင်းတို့ကို စားပြီးတာနဲ့ ရှီကျင်းကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးမယ်..."

လီယိရန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသား ဘယ်မှာလဲ မင်းသိချင်လား... ငါ့ကို ကျော်နိုင်ရင် ပြောပြမယ်!"

လီရှင်းရှုက ပြုံးပြီး :"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ... ရှီးကျင်းမှာ လူတွေ အများကြီးရှိတယ် အပြစ်မဲ့သူတွေကို မထိခိုက်စေအောင် တခြားနေရာမှာ သွားတိုက်ကြရအောင်!"

လီကန်းဖုန်း: "တခြားနေရာမှာ တိုက်ရင် နတ်ဆိုးတွေကို ချေမှုန်းရုံသာမက တရားမျှတမှုလမ်းကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ရုံသာမက ပင်လယ်သတ္တဝါအချို့ကိုပါ ချေမှုန်းပစ်နိုင်တယ် ဒါက ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"

သို့သော် ရှောင်ဝူက ခေါင်းခါလေသည်။

"မလိုပါဘူး... ရှီးကျင်းမှာပဲ တိုက်ကြရအောင်!"

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးလေးပါးတို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းပြင်းထန်သည်။ သူတို့ဒီမှာ စတင်တိုက်ခိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ ယိုစိမ့်ပြီး ရှီးကျင်းက ​​မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ကြေကွဲစရာကောင်းလောက်အောင် သေကြေပျက်စီးစေမယ့် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ထီးကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းတို့ငါ့ကို တိုက်တဲ့အခါကျရင် မင်းတို့ရဲ့ မှော်အစွမ်းတွေ လုံးဝ ပေါက်ကြားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီရှင်းရှုက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို စုစည်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဥ်ရတနာယွမ်ကျင့်စဥ်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်မှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံဝံ့ဘူး!"

သူသည် "ယီအန်းခန်းမကျမ်း" မှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည့် ဝိညာဥ်ရတနာယွမ်ကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယွမ်ယန် အတွင်းပိုင်းကို သန့်စင်စေပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို ဝိညာဉ်ဘဏ္ဍာအဖြစ် အသုံးပြုကာ အဆက်မပြတ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။ လွန်ကဲစွာ သန့်စင်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်ခြေ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခတ်သွားစေမည့် စွမ်းအား ရှိလာလိမ့်မည်။

လီရှင်းရှုသည် ဤကျင့်စဥ်ကို မဟာယာနနယ်ပယ်တွင် ကျင့်ခဲ့ပြီး အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ၏ မှော်ပညာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် လက္ခဏာများကို ပြသခဲ့သည်။ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မလိုအပ်ပါ။ ရိုးရှင်းသော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်သည် မိသားစု၏ ရတနာများစွာထက် ပိုမိုအားကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ လီရှင်းရှုသည် သူ့ရှေ့ရှိနေရာက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတာကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဟု ထင်ရသည့် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ရှီးကျင်းမြို့သည် ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ ထမြည်ကာ ဇောက်ထိုးဖြစ်တော့မလိုပင်။ ချန် သည် ခွမ်း အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး ခွမ်းက ချန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဇောက်ထိုးတွဲလောင်းကျနေသည့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်သည် လီရှင်းရှု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပါ၏။ သူကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ လက်ဖဝါးကို ထိလိုက်သောအခါ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ထိုက်ရှန်ပါးကွာ ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေး စွမ်းအင်ဖြင့် သူ၏စွမ်းအားကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ခဲ့သည်။

အဘွားရှားသာ ဒီမှာရှိနေရင် သူမ ဒေါသထွက်မှာ သေချာပါသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက သူမ၏ ကိုယ်ခံပညာကို အသုံးပြုထားသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ရှောင်ဝူ ၎င်းကို အသုံးပြုသောအခါတွင် သူသည် သူမထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်ပြီး လက်ရာမြောက်နေသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲကာ စကြဝဠာကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဇောက်ထိုးဆွဲချနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီးကျင်းမှလူများသည် ကောင်းကင်၌ လမ်းလျှောက်နေကြပြီး ရှီးကျင်းက ဇောက်ထိုးဖြစ်နေကြောင်း မသိနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်ကို ကောင်းကင်အဖြစ် မြင်ကြပြီး မြေကြီးကိုလည်း မြေကြီးကဲ့သို့ မြင်ကြပြီး အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်ပဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီရှင်းရှု၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ကမ္ဘာကြီးက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးက ထူးဆန်းလာသည်။ သူ ခဏလောက် စိတ်ရှုပ်သွားပေမယ့် သူ့လက်ကောက်ဝတ်က ပြတ်သွားပြီး ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကြောင့် ကျိုးသွားပါပြီ။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဟာ သူ၏ ဒေါသကြီးသော လက်ချောင်းများကို သူ့နဖူးထဲသို့ ပြန်ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

လီရှင်းရှု ခေါင်းမူးသွားပြီး ရန်သူကို လျှော့တွက်ထားမိကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်တွင်ပင် ငြိမ်သက်နေပြီး ချက်ချင်းပင် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို စည်းရုံးခဲ့သည်။

သူ၏ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ ပြိုလဲသွားသည်နှင့်အမျှ နတ်ဝိညာဥ်သည် အပျက်အစီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်ခုံးများမှတဆင့် ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။ ရှောင်ဝူက အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ တစ်ခုလုံးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖန် လီရှင်းရှုသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကပါ ကျိုးသွားပြီး သူ့ခေါင်းထဲသို့ ထိုးထည့်ခံလိုက်ရသည်။

"စကားမ​ပြောနဲ့ ​ခေါင်းမူး​နေတာက ပုံမှန်​ပါပဲ"

ရှောင်ဝူသည် ရန်သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဓိက ထွက်ပေါက်ဆယ်ခုကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။ လီရှင်းရှုရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်က ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရုပ်ခန္ဓာတွင် တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ကောင်းကင်သို့ အလိုအလျောက် လွင့်ပျံသွားသည်။

လီမိသားစုဘိုးဘေး လီခွမ်းယွိ၊ အဘိုးကြီး လီကန်းဖုန်းနဲ့ လီယိရန်တို့ ရှီးကျင်းမြို့ထဲမှ ရုန်းထွက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပြေးသွားခဲ့ကြသော်လည်း လီရှင်းရှု သေဆုံးသွားသည့် မြင်ကွင်းကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဘိုးဘေးသုံးယောက်တို့ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်ကုန်ကာ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

အခုနတုန်းက ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ လီရှင်းရှုတို့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ခဲ့ကြပါဘူး။ လီရှင်းရှုရဲ့ လက်သီးကို ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ ခုခံလိုက်တာကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ခြေရာလက်ရာမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မျှော်ကြည့်သောအခါ လီရှင်းရှုက အသတ်ခံလိုက်ပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မှောက်လျက်သား ကမ္ဘာသည် ရုတ်တရက် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း သူတို့၏အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ရှီးကျင်းမှာ!"

ဘိုးဘေးသုံးယောက်တို့လည်း ရှီးကျင်းမြို့ရှိ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ရှောင်ဝူသည် အဝါရောင်တောက်တောက် ဆီစက္ကူထီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မိုးဖွဲထဲတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ခြေတစ်လှမ်းမှ မရွေ့ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်နေခဲ့ခြင်းသာ။

လီမိသားစု၏ခေါင်းဆောင်ဟောင်းနှင့် ဘိုးဘေးလေးပါးထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သော လီရှင်းရှူးသည် အလောင်းကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အဆက်မပြတ်တက်လာကာ အလောင်းကောင်တိမ်တိုက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် လီရှင်းရှူးသည် ရှီကျင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် အလောင်းများ၏ တိမ်တိုက်များထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လမ်းပိတ်ဆို့မှုလေးခုထဲမှ တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါပြီ။

"တစ်ခုမေးချင်ပါတယ်...ငါဒီကိုဖြတ်သွားမယ်ဆိုတာ မင်းတို့ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

မိသားစု၏ဘိုးဘေး လီခွမ်းယွိသည် ရှုံ့တွနေသော မျက်နှာရှိသော်လည်း အကြောင်းပြချက်ကို အေးစက်စွာ ပြောနေဆဲ။

"ရှီးကျင်းမှာ ငါ့လီမိသားစုရဲ့ သူလျှိုတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိတယ် မင်းကို ဟိုးအရင်ကတည်းက မှတ်မိတယ်... မင်း မနက်တိုင်း ဒီအချိန်ဆို ဝမ်ချန်းလမ်းကြားကိုဖြတ်ပြီး ဝူချန်းလမ်းကို ပဲနို့တစ်ပန်းကန်သောက်ဖို့ သွားလိမ့်မယ်"

"အဲ့လိုကိုး.. ငါဘယ်မှာနေတယ် ဆိုတာရော မင်းသိလား"

လီခွမ်းယွိ : "စတုတ္ထအဆောက်အဦ၊ မိုးသံမျှော်စင်၊ ချန်အန်းလမ်းရဲ့ စန်းတောက်ခို... အပေါ်ထပ် ဒုတိယအခန်းက ငှားခကို တစ်လ ငွေသုံးထောင်... ကြိုပြီး တစ်နှစ်ခွဲပေးချေထားတယ်..."

သူပြောပြီးသည်နှင့် သုံးယောက်သား တပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဘိုးဘွားဘီဘင်ကြီး လီယိရန်သည် အသေးစား မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ဖူးတာကြောင့် သူ့ကျွမ်းကျင်မှုကို စွမ်းဆောင်​ပြလိုက်ပြီး သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ သူ့ဦးခေါင်းထက်က အပြာရောင် တိမ်တိုက်များထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံ တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို သတ်ဖို့အတွက် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းများကို လွှတ်ချပေးသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လီကန်းဖုန်းကလည်း နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ နဂါးနှင့် ဖီးနစ်တို့၏ စွမ်းအားသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းချီးပေးကာ ရွှေသံချပ်ကာ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ဘိုးဘေး လီခွမ်းယွိသည် ကောင်းကင်ဂိတ်ကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ကောင်းကင်ဘုံတံခါး တစ်ခုစီသည် တာအိုဘုံကျောင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်နှင့် ကြီးမြတ်သော ဘိုးဘေးများကဲ့သို့ မမြင့်မားသော်လည်း များပြားလှသော ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ ကောင်းချီးများကြောင့် မှော်အစွမ်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးထက် မယုတ်လျော့ပါ။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် လီယိရန်၏ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို သိမ်းပိုက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ ရှီးကျင်းမြို့တော်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများအောက်တွင် ပုံပျက်သွားခဲ့သည်။ လေထုက ဖရိုဖရဲ ယိမ်းယိုင်သွားသလိုပင်။ သပ်ရပ်၍ စည်းစနစ်ကျသော လမ်းများသည် ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲဖြစ်လာကာ အဆောက်အဦမျိုးစုံနှင့် အိမ်များ ရောယှက်သွားလေသည်။

လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြပြီး ရထားလုံးများ အသွားအလာက အလွန်စည်ကားလျက်ရှိသည်။ တိုက်မိနေပုံရသော်လည်း အချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွားနိုင်သည်။

ဧကရာဇ်မြို့ထဲ၌ ဝမ်ဟွာနန်းတော်၊ ဝူယင်းနန်းတော်၊ ဟွာကိုက်နန်းတော်၊ ကျုံးကျီနန်းတော်၊ ဝမ်ယွမ်းအဆောက်အအုံ၊ အရှေ့ပိုင်းအဆောက်အအုံ၊ ကျန့်ယိနန်းတော်၊ ကျင်ရှန်းနန်းတော်နှင့် အခြားသော အဆောက်အဦများသည် ၎င်းတို့၏ တန်ခိုးအာဏာကို ပြသနေပါသည်။ ဤအင်ပါယာနန်း​တော်များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တန်ခိုးကြီးသော ရတနာများဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် အာကာသ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရစဥ် ၎င်းတို့၏စွမ်းအားကို အကာအကွယ်အဖြစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ရှီးကျင်းရှိ လူတိုင်းသည် သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ယခင်အတိုင်း လုပ်သင့်သည်များကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်​နေခဲ့ကြသည်။

ဘိုးဘေးကြီး လီယိရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို ရှီးကျင်းရဲ့ လေထုထဲကို ဖြန့်ခွဲပစ်လိုက်တာပဲ!"

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် သူ၏လက်ဖဝါး စွမ်းအားကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲအထိ ထိုးဖောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခါနီးတွင် လီကန်းဖုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း လီကန်းဖုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လက်ဖဝါးချင်း ထိမိသွားကာ ရုတ်တရက် ရှီးကျင်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများသည် ခေါင်းကို မြှောက်ကာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် သက်ရှိလောကသို့ ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်စွာ ရောက်ရှိလာကြတာ တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီးကျင်း၏ ယင်နှင့် ယန်တို့ ဇောက်ထိုး ဖြစ်ကုန်ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ ယင်နဲ့ယန်ဟာ မူလနေရာကို ပြန်ရောက်သွားကြရာ ရှီးကျင်းလည်း သက်ရှိလောကထဲကို ပြန်ရောက်သွားပါ၏။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် လီကန်းဖုန်း၏ လက်ငါးချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ညာဖက်ခြေချောင်းငါးချောင်းကို တစ်ဖက်လူရဲ့ ခြေဖဝါးပေါ် နင်းချိုးလိုက်သည်။

လီခွမ်းယွိက ချီတက်လာပြန်တဲ့အခါ ရှောင်ဝူသည် လီကန်းဖုန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ လီခွမ်းယွိ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ ရှီးကျင်း၏နေရာလွတ်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာခဲ့ကာ လမ်းများကလည်း အမျိုးမျိုး ရောယှက်လျက် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချလိုက်သည်။

လီယိရန်သည် ကျယ်ပြောလှသော အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကြီးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ယူဆောင်လိုက်ပြီး သေးငယ်သော အတိဒုက္ခ စွမ်းရည်ကို ပြင်းထန်စွာ တွန်းပို့လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သေးငယ်သော ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အခုနလေးတင်ကမှ ရှောင်သွားခဲ့ပြီး လီကန်းဖုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ဒါကြောင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ဘဲ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံက သိမ်းပိုက်သွားခဲ့သည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဟာ လီကန်းဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးခဲ့ပြီး လီကန်းဖုန်းကိုလည်း နောက်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်စဥ် လီခွမ်းယွိက ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသုံးဦး၊ အဘိုးအဘွားများနှင့် မြေးမျိုးဆက် သုံးဆက်တို့၏ မတူညီသော ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဥ်ကို ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ရှီးကျင်း၏ လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်စုတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ အချို့ကလေးများက မိုးရေထဲတွင် ဆော့ကစားနေကြဆဲ။ လွန်းပျံငှက်နှင့် အရုပ်များဖြင့် ကစား​နေကြချိန်တွင် ထိပ်တန်းသခင်လေးယောက်သည် ၎င်းတို့၏ ထူးကဲသောမှော်အစွမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ချန်းလမ်းကြား၌ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြကြောင်း လုံးဝ မသိလိုက်ပေ။

ရှီးကျင်းမြို့တော်တွင် လေထုက ရံဖန်ရံခါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတတ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ဇောက်ထိုးကျနေပြီး ယင်နှင့်ယန်တို့က ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။ ဒါက ရှီးကျင်းမြို့ထဲက လူထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်နိုင်တဲ့အထိ လုံလောက်ပါသည်။

သို့သော် ရှီးကျင်းက ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ အနောက်နွားရှင်းကျိုးရှိ ဧကရာဇ်ရတနာမှသာလျှင် အန္တရာယ်ကို ခံစားရပြီး မြေကြီးတုန်ခါမှုကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။

ကစားနေသော ကလေးများသည် ဝမ်ချန်းလမ်းကြား အဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဘောလုံးကန်ထည့်ခဲ့ကြသည်။ ကလေးတစ်ယောက်က ဘောလုံးကောက်ခါနီးမှာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ လမ်းကြားထဲက လူသုံးယောက်က ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပြင်းထန်ပေမယ့် စာသင်သားတွေ ရန်ဖြစ်နေကြသလိုပင်။

ကလေးကလည်း အပျော်သဘောဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကြည့်နေ၏။ ရုတ်တရက် ပညာရှင်ကို ထိသွားရာ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး သူ့ဘေးနားရှိ ဗွက်အိုင်ထဲသို့ ကျသွားသည်။ပညာရှင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲနေကာ နေရာတိုင်းတွင် ရေများ စီးကျလာလေသည်။

"လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူလို့ မရဘူးလို့ ငါပြောခဲ့သားပဲ!"

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း ဗွက်အိုင်ထဲမှ တက်လာပြီး ဆီစက္ကူထီးကို ခေါက်ကာ ကလေးရဲ့လက်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်၏။

"ညီလေး... ငါ့အတွက် ကိုင်ထားပေးပါဦး"

သူက ဝမ်ချန်းလမ်းကြားဆီသို့ ​ပြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ထီးကိုင်ထားသည့် ကလေးသည် လမ်းကြားရှိ စွန်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ လွင့်မျောနေသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ​လေသည်။

"ဦးလေးက ပျံနိုင်တယ်!" ကလေးက အံ့သြတကြီး​ဖြင့် အော်လိုက်သည်။