နတ်တစ္ဆေသုံးပါး

"မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုထဲမှာ လီမိသားစုက အသန်မာဆုံးမဟုတ်ပေမယ့် ရှင်းကျိုးတိုက်သစ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်တဲ့ အချိန်တုန်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ လူနှစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့တယ်... ကမ္ဘာပေါ်က တာအိုကျင့်စဥ်အားလုံးကို စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာနှစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်..."

ရှီးကျင်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ဆံပင်ဖြူဖြူ အဘိုးကြီးနှစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စစ်တုရင် ကစားနေကြ၏။

သူတို့၏ စစ်တုရင်ခုံများဘေးတွင် သူတို့တစ်ဦးစီအတွက် လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်ခွက်စီရှိသည်။ မြို့ပြင်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များသည် ကုလားထိုင်များ သယ်ဆောင်သူများ၊ ထင်းခုတ်သယ်ယူသူများနှင့် အခြားအလုပ်ကြမ်းသမားများကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးကြသည်။ လက်ဖက်ခြောက်က စျေးမကြီးပါ၊ ကြေးပြားအနည်းငယ်မျှသာ ကျသင့်ပေမယ့် လက်ဖက်ရွက်က ထူထဲသော အရွက်ကြီးများ ဖြစ်သည်။ အင်းဆက်ပိုးမွှား အကိုက်ခံထားရမှုကြောင့် အမဲစက် အစက်အပြောက်များ ပါနေပါသည်။

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကလည်း သိပ်မသန့်ပါ။ လက်ဖက်ခြောက် အစွန်းအထင်းတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပွတ်တိုက်မိတဲ့အခါ လက်သည်းတွေ ခြစ်ရာကနေ အညစ်အကြေးတွေတောင် ပါလာသေးသည်။

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်သည် သပ်ရပ်စွာ ၀တ်စားဆင်ယင်ထားပြီး ချမ်းသာသော မိသားစုမှလာတာ သိသာသော်လည်း ထိုဆင်းရဲသားများ လက်ဖက်ရည်သောက်သည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသည်။

လူနှစ်ယောက်ရှေ့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ဟာ မှန်တစ်ချပ်လို မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပေမယ့် ရောင်ပြန်ဟပ်​နေတာက ကောင်းကင်ကို မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားက မြင်ကွင်း ဖြစ်နေသည်။

သူတို့နောက်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော မာမိသားစုမှ သြဇာကြီးသော ယောက်ျားများစွာသည် ပြင်းထန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ရောင်ဝါက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိ။

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ကတော့ မာမိသားစု၏ ဘိုးဘေး နှစ်ယောက် ဖြစ်​လေသည်။ သူတို့ဟာ အသက်အရွယ်ချင်းတူပြီး အသက်ကြီးနေပုံရပေမယ့် တကယ်တော့ သူတို့ဟာ အဘိုးနဲ့ မြေးတွေပင်။

ဘယ်ဘက်က တစ်ယောက်ဟာ မာမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး မာကျွင့် ဖြစ်ပြီး ညာဘက်က တစ်ဦးမှာ မာမိသားစု၏ အိမ်တော်ဘိုးဘေး မာယွီ ဖြစ်သည်။

မာကျွင့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

"လီကန်းဖုန်း ကျင့်ထားတာက လီမိသားစုက ရထားတဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံးစွမ်းရည်နဲ့ အမတစွမ်းရည်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ယီအန်းခန်းမကျမ်းထဲက ကျင့်စဥ်... အဲဒါကို တော်ဝင်မိသားစုက ရှေးခေတ်ကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့တာ... လီကျုံးယိက တောင်ပိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ စုဆောင်းမှု စာအုပ်ကိုလည်း ချန်ထားခဲ့သေးတယ်... တာအိုဘာသာကို မှတ်တမ်းတင်ထားပေမယ့် တာအိုဘာသာရဲ့ တရားတစ်ဝက်လောက်ပဲရှိတဲ့ ယီအန်းခန်းမကျမ်းက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်း ရှိနေပြီ... မိသားစုထဲက ကလေး​တွေအတွက်ကလည်း လေ့လာဆည်းပူးစရာတွေ... မီးရှူးတိုင်ကို မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သလို ဒီတာအိုလက်စွဲစာအုပ် နှစ်စောင်က လီမိသားစုရဲ့ စတုတ္ထဘိုးဘေး လက်ထက်မှာ အချိန်အတော်ကြာကြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ နေရမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ?"

မာယွီက လှုပ်ရှားဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ကိုသာ သူ့မျက်လုံးတွေက စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားက လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ဘိုးဘေးသုံးယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲက အရေးမပါသော တိုက်ပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပုံပင်။

သို့သော် လမ်းကြားရှိ အဖိုးအိုနှစ်ဦးသည် ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်ပြီး သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလာရာတွင် အလွန်သွက်လက်နေပါသည်။ သူတို့သည် လူအိုများနှင့် လုံးဝမတူချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်သော မှော်အစွမ်းများနှင့် မှော်ပညာများ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ၎င်းတို့ကို တစ်စုံတစ်ခုက ဝါးမျိုသွားပုံရသည်။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ဖျော့လေးသာ မြင်နိုင်သည်။ သူတို့၏ မှော်အစွမ်းများ သို့မဟုတ် မှော်အတတ်များကို အပြင်ပန်းတွင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် အတိုင်းပင်။

အဲဒီစွမ်းအားက လူငယ်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သမုဒ္ဒရာထဲက ​ရေတစ်စက်လိုပဲ ဖြစ်သည်။

လမ်းကြားက ဖြတ်သွားတဲ့ လူတွေအတွက်ကတော့ ဒါက သာမန်ရန်ပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကာ ကြီးမြတ်တဲ့ဘိုးဘေး လီယိရန်နဲ့ ဘိုးဘေးကြီး လီကန်းဖုန်းအတွက်ကတော့ ဒါက အသက်နဲ့သေဆုံးခြင်း တိုက်ပွဲပါပဲ။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီ။

လီရှင်းရှုနဲ့ လီခွမ်းယွိတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားသောကြောင့် အသက်ကြီးသူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ကာ သူတို့၏ အသက်ကိုရင်း၍ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ အရမ်းစိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေ၏။

"ယီအန်းခန်းမကျမ်း" ထဲရှိ ထိပ်တန်း ကျင့်စဥ်များသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရှေ့တွင် ၎င်းတို့၏ လှပသော အသွင်အပြင်ကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးသွားသည့်နှယ် ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဘဝတိုက်ပွဲများသာ ထုတ်ပြနိုင်တော့သည်။

သူတို့သည် သာမန်လူအိုများကဲ့သို့ လမ်းများပေါ်တွင် ရန်ဖြစ်နေကြသည်။ အများစုမှာ သူတို့သည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းသော ကိုယ်ခံပညာအချို့ကို သင်ယူခဲ့ကြတယ်လို့ ထင်ကြမှာပင်။ သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် သုံးနေကြကာ ခေါင်းသွေးထွက်သည်အထိ ရိုက်နှက်နေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ တိုက်ခိုက်​နေခဲ့ကြသည်။

"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ ပြသနေတဲ့ဟာက နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြစ်မယ်"

မာယွီက လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲမှ ရန်ပွဲအား ဂရုတစိုက် ကြည့်နေသည်။

"ဒီနတ်တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပါးရဲ့ သိမ်မွေ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေတယ်... ပြောင်းလဲပုံ သုံးမျိုးရှိတယ်... ချန်ခွမ်းက ပြောင်းလဲသွားရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ဇောက်ထိုးကျသွားတယ်... ယင်နဲ့ယန် ပြောင်းလဲရင် မရဏကမ္ဘာနဲ့ သက်ရှိကမ္ဘာက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားတယ်... ကျိုးထျန်းဆို ကောင်းကင်က နေရာလွဲသွားတယ်..."

မာကျွင့်က သူ့ကို လှုပ်ရှားဖို့ မတိုက်တွန်းဘဲ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ မေးလာသည်။

"သူ့ရဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပါးက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ မင်းပြောပြနိုင်လား?"

မာယွီမှာ နှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ ပြောနိုင်ပေမယ့် သူက အမြဲတမ်း ပညာတတ်ပြီး လိုက်​​ထောက်ပြဖို့ မဖြစ်သင့်မှန်း သိသဖြင့် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။

"မြေး မသိဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါလား အဘိုး"

မာကျွင့်က သူ့ရဲ့ နှင်းဖြူမုတ်ဆိတ်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"ပထမ ချန်ခွမ်းပြောင်းလဲမှုက ပါးကွာ့အစီအရင် အကာအကွယ်ကနေလာတာ... ဒီဟာက အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်စဥ်၊ ဘုံကျောင်း၊ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ အသွင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်... ရှေးခေတ်ကတည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့ ကျင့်စဥ် နည်းစနစ်တွေကို ပေါင်းစပ်လို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ လိုအပ်တယ်"

မာယွီ : "ပါးကွာ့အစီအရင် ကိုယ်ခန္ဓာကာကွယ် အဆောင်ကို အဆောင်ဆွဲဆရာ အားလုံး ရေးဆွဲနိုင်ပေမယ့် နိမိတ်မဲ့နည်းကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ... ဒုတိယအမျိုးအစားကရော?"

မာကျွင့် : "ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းခြင်းရဲ့ ဒုတိယအမျိုးအစားကတော့ ယင်ယန်အရိပ်နှစ်ပါးမြေပုံက ဆင်းသက်လာတာ... မှော်အတတ်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ မညှာမတာ ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဟုတ်တယ်.... ကျိုးထျန်းတကျောက်က ဆင်းသက်လာတဲ့ တတိယမြောက် ကျိုးထျန်း အသွင်ပြောင်းခြင်းကလည်း ထူးခြားမှု ရှိတယ်။ ဒီနတ်တစ္ဆေနယ်မြေကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်းခြားလိမ့်မယ်... အစိတ်အပိုင်းတွေ ပြောင်းလဲလာတာနဲ့အမျှ ရှီးကျင်းရဲ့ ပထဝီဝင်၊ နန်းတော်တွေ ရောနှောပြီး လမ်းတွေ ဇောက်ထိုးဖြစ်ကုန်တယ်... အသွင်ပြောင်းမှု သုံးခုထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံးပဲ..."

မာယွီက သူ့ကို လေးလေးနက်နက် ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

“အဘိုးက အများကြီး သိထားတာပဲ”

မာကျွင့်က သူ့မုတ်ဆိတ်မွေးတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ပြောသည်။

"မင်းက လူယုတ်မာလေးပဲ... မင်းလည်း နားလည်ပါတယ် ဒါပေမယ့် မင်းမပြောဘူး"

"မြေးက ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းတာနဲ့ ချန်ခွမ်း အသွင်ပြောင်းတာကို နားလည်ပေမယ့် ကျိုးထျန်းအသွင်ပြောင်းတာကို နားမလည်ပါဘူး... အဘိုးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်သာ မရှိရင် အမှောင်ထဲပဲ ရောက်နေမှာ... လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက နားမလည်ပုံပဲ... အဘိုးလောက် ပညာမတတ်ကြောင်း ပြနေပြီးသား..."

မာကျွင့်က ခေါင်းယမ်းပြီး :"အဲဒါက နားမလည်လို့ မဟုတ်ဘူး သူတို့က အဲဒီထဲမှာ ရောက်နေပြီးပြီ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ ပြောင်းလဲတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး... တကယ်တော့ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှု သုံးခုလုံးမှာ သူတို့ရဲ့ မူလအစ သဲလွန်စတွေ ရှိတယ်... အဲဒါတွေက ဝန်ကြီးချန် ချန်ယင်တူးရဲ့ ကထိကနည်းကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဒါပေမယ့် သူက ပိုပြီးတော့ လေးနက်တဲ့ တံဆိပ်တုံးတွေရဲ့ အခြေခံသဘောတရားတွေကို နားလည်လာခဲ့တယ်..."

သူလည်း ချန်ယင်တူးကို ကောင်းကောင်းသိပါသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ချန်ယင်တူးသည် ဓမ္မရေးရာဝန်ကြီးဌာန၏ ဒုဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် "ကောင်းကင်နှလုံးချီကျင့်စဥ်" ကို ပြုစုပြီး လေ့ကျင့်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူများထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ပညာရှင်ဦးရေက အဆတစ်ရာ တိုးလာသဖြင့် တရားရုံးနှင့် လူအများကို ထိတ်လန့်စေကာ သူ့ကိုလည်း ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် သာမန်လူများကို မှော်ပညာနှင့် ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူနိုင်စေမည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် ထိုအချိန်တုန်းက အင်ပါယာတရားရုံးသည် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး တားမြစ်သင့်တယ်လို့တောင် မှတ်ချက် ပေးလာကြသေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အပေးအယူတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဝန်ကြီးချန်သည် ရွှေအမြုတေနဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ် နယ်ပယ်တွေအတွက် ကောင်းကင်နှလုံးချီကျင့်စဥ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ လေ့ကျင့်ခန်းများကို စုစည်းခွင့်မပြုသောကြောင့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါသည်။

ချန်ယင်တူး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ ရာထူးမှ နှုတ်ထွက်သွားပြီး ရှီးကျင်းမှ ထွက်ခွာကာ စန့်ရန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်။

ချန်ယင်တူး နဲ့ ဒုတိယအကြိမ် တွေ့တာက ရှီးကျင်းမှာ လူသတ်တုန်းကပင်။

သူလည်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်သဖြင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရာမှ ထွက်လာပြီး လီမိသားစု၏ စတုတ္ထဘိုးဘေးများ၊ အခြားသူများနှင့်အတူ လှည့်ပတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ချန်ယင်တူးအား သားသတ်သမား ဖြစ်လာအောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည့် ရှီကျင်းမြို့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ချန်ယင်တူးလည်း အငြိမ်းစားယူသွားခဲ့ပြီး ချန်ရှီကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

မာယွီ : "အဘိုး... ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေ အသွင်ပြောင်းမှု သုံးခုကို ဘယ်လို ချိုးဖျက်နိုင်မလဲလို့ မေးလို့ ရမလား..."

မာကျွင့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"နတ်တစ္ဆေသုံးပါးအသွင်ပြောင်းမှု ဆိုတဲ့ နာမည်က ကောင်းတယ်... ဒါပေမယ့် အဲဒါကို 'နတ်တစ္ဆေသုံးပါးအံ့ဖွယ်ပြောင်းလဲမှု' လို့ ခေါ်သင့်တယ် ထင်တယ်... အဲဒါက ပိုသင့်တော်တယ် ဒီအသွင်ပြောင်းမှု သုံးခုကို လုပ်ပြီးတဲ့အခါ တစ္ဆေနဲ့ နတ်တွေလည်း တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်..."

သူက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ရှီးကျင်းကို သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဘုံအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ပြောင်းလဲမှု သုံးခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်... အဲဒါကို ချိုးဖျက်ချင်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေကို နှိမ်နင်းထားနိုင်မှ ရမယ်... အနတ္တလေဟာပြင်နယ်ပယ်ကို ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တာအိုဘုံလို့ ထင်ပါတယ်... အဲဒါက ငါတို့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မူလအစဆီ သွားနေတာနဲ့ အတူတူပဲ... အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံနဲ့ပဲ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေကို နှိမ်နင်းထားလို့ရတယ်...အဲ့ကျရင် သူ့ရဲ့ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေက ဘာမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

မာယွီသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သဘောကျကာ ချီးကျူးခဲ့သည်- "အဘိုးက စူးစူးရှရှ မျက်လုံးတွေရှိပြီး အနှစ်သာရကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြင်နိုင်တယ်... လေးစားပါတယ်... လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး၄ယောက်က ဒီအချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သနားစရာကောင်းသွားတာပေါ့ လူနှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အတွက် လီမိသားစုကတော့ အသက်အန္တရာယ်ထဲ ရောက်သွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

မာကျွင့်က ပြုံးပြီးဆိုသည်။

"လီမိသားစုက ရှင်သန်မှု ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးရပေမယ့် သူတို့ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေရဲ့ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်တွေက အသက်ရှင်နေသေးတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မပျက်စီးစေပါဘူး... သူတို့ရဲ့ ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေကိုပဲ ဒဏ်ရာရစေမှာ..."

သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားက တိုက်ပွဲဖြစ်ပုံရတဲ့ မြင်ကွင်းက သူ့မျက်လုံးထဲကို ရောက်လာတသည် လီမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေးသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားကာ သူ့အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြုံးပြန်သည်။

"မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက သွေးသားချင်းအတူတူပဲ... လီမိသားစုတွေ ဒုက္ခရောက်တာမြင်ရတာ ဝမ်းသာပေမယ့် ပစ်ထားလိုက်လို့လည်း မဖြစ်သေးဘူး.. အဲဒီတုန်းက ငါတို့အားလုံးရဲ့ အရိုးဟောင်းတွေက ရှီးကျင်းသားသတ်သမားကို တိုက်ဖို့ သုံးခဲ့ကြတယ်.. ဒီနေ့တော့ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို တိုက်ဖို့ ရှီးကျင်းမှာ ပြန်စုကြမယ်"

မာယွီက ငွေစက္ကူကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပေးရင်း ပြုံးရင်း ဆက်ပြော၏။

"အခု ဒီမြေး မင်မင်းဆက်ကို ပုခုံးပေါ် တင်လိုက်ရတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားပါပြီ.. ကျနော်တို့က အငြိမ်းစားယူသွားပေမယ့် မင်မင်းဆက် ယိမ်းယိုင်သွားတဲ့အခါ မင်မင်းဆက်ရဲ့ သက်တမ်းကို ရှည်ကြာအောင် ဆွဲဆန့်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်!"

မာကျွင့်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက သူ့တိုင်းပြည် ကံကြမ္မာအတွက် တာဝန်ဝတ္တရားတွေ ရှိပါတယ် နောက်ပြီး ငါတို့က သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ!"

အသက် ရှစ်ဆယ်ကျော်ရှိ အဘိုးနှင့် မြေးနှစ်ဦးစလုံးသည် ဝမ်ချန်းလမ်းကြားသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချန်းလမ်းကြား အပြင်ဘက်တွင် လူအို သုံးဦးက ရောက်နှင့်နေပါပြီ။ အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး။ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ ဆံပင်ဖြူများ ရှိပြီး အလွန်အိုမင်းနေပုံ ရသည်။ ရှမိသားစုက ဘိုးဘေးများပင်။

အားလုံး ဆုံတွေ့ကြတဲ့အခါ အချင်းချင်း ကြည်နူးစရာတွေ ဖလှယ်မ​နေဘဲ ခေါင်းသာညိတ်ပြကြ၏။ ယခုအချိန်တွင် လီမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေးမှာ စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီမလို့ နှုတ်ဆက်ရန် အချိန်မရှိပေ။

လီမိသားစု၏ ဒုတိယဘိုးဘေးကို ကယ်ဆယ်ရန် အချိန်တန်ပြီ။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း မသေဆုံးသေးပေ။ ဒါက အချိန်မီ အကူအညီပေးသလိုပါပဲ။

"ကလေး... ဝေးဝေးနေ!"

မာယွီက တက်လာပြီး ထီးကိုင်ထားသည့်ကလေးကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်ကာ ရောက်ရှိလာသော မာမိသားစုက သခင်များအား အမိန့်လှည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ချန်းလမ်းကြားကို ပိတ်ထား...ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မပေးနဲ့!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားအဝင်ပေါက် သုံးခုတွင် ယန်မိသားစု၊ ကျန်းမိသားစု၊ ကောင်းမိသားစု၊ ရွှီမိသားစုနှင့် အခြားမိသားစုများလည်း ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုများအား လမ်းကြား ဝင်ပေါက်များကို စောင့်ကြပ်စေကာ ဝမ်ချန်းလမ်းကြားသို့ ဝင်ရောက်မလာစေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ချင်းကျိုးရှိ မြင်းနီဓားပြများ ဖြစ်ရပ်သည် မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး အဓိက မိသားစုတစ်ခုစီ၏ ဘိုးဘေးများကို ထွက်လာအောင်၊ လောကီရေးရာများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်အောင် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများက ဖန်တီးခံရှောင်ဝူနဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယဘိုးဘေး ကွယ်လွန်ပြီး ရှောင်ဝူရဲ့ ကောင်းကင်မှာ ကြိုးဆွဲချပြီး တိမ်တိုက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါ၏။ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့မျက်လုံးတွေဆီက ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါ။ လီရှင်းရှုနှင့် လီခွမ်းယွိတို့ သေဆုံးတာကို စောင့်ကြည့်နိုင်သော်လည်း ဘိုးဘေးလေးပါးစလုံး ဖျက်ဆီးခံရပါက ၎င်းတို့အတွက်လည်း အကျိုးရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မိသားစု ဆယ့်သုံးစုသည် တစ်သွေးတစ်သားတည်း ဖြစ်ပြီး အတူတကွ ကြီးပွားချမ်းသာကြရသည်။ အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးနိုင်သော်လည်း အားလုံးတော့ မဖြစ်သေးပေ။ ယခုအခါ လီယိရန်နဲ့ လီကန်းဖုန်းတို့က အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သဘာဝအတိုင်း ကယ်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဘိုးဘေးများသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ အစီအစဉ်ကို မြင်ပြီးသားမလို့ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဝမ်ချန်းလမ်းကြားထဲ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ အသီးသီးသည် ၎င်းတို့၏ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို ထုတ်ကာ ရှောင်ဝူ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် နတ်တစ္ဆေသုံးပါးအသွင်ပြောင်းမှုကို ချိုးဖျက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

မယမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်သော မာကျွင့်နဲ့ မာယွီသည် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံထဲက ဘုံကျောင်းကို အသီးသီး ထုတ်သုံး​နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက်တွင် အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံက ဘာကိုမှ ဖိနှိပ်မထားနိုင်ပေ။ သူတို့မျှော်လင့်ထားသလို မဖြစ်ခဲ့။

"တစ်ခုခုမှားနေပြီ..." မာကျွင့်၏ မျက်နှာအိုကြီးက အနည်းငယ် နီလာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ အခြားသူများ၏ မျက်နှာများမှာလည်း အနည်းငယ်နီလာကာ လူတိုင်းသည် သေရည်အတုကို သောက်နေမိသလို ဖြစ်​နေကြသောကြောင့် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ စကားမပြောနိုင်ပေ။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ မှော်စွမ်းအားများနှင့် မှော်ပညာများကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူတို့၏ မှော်အစွမ်းနှင့် စာလုံးများသည် လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများနှင့် အတူတူပင်။ အပြင်ပန်းပြသမှု မရှိခဲ့ပါ။ ကမ္ဘာမြေတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိ၊ လှပပြီး ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ပြနေသော အလင်းရောင်မရှိ၊ ထောင်နှင့်ချီသော ဓားပျံများမရှိ၊ မြေကြီးတုန်ခါသည့် မြင်ကွင်းမရှိပေ။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဆီသို့ တဟုန်ထိုး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသား အမျိုးသမီး ဒါဇင်များစွာမျှသာ ရှိသေးသည်။

သူတို့ ခြေလှမ်းများသည် အလွန်လျင်မြန်ဆဲဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော စွမ်းအားများက မြေကြီးကိုပါ တုန်ခါနေစေဆဲ။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မှော်စွမ်းအားများ၏ လှပသော ပြင်ပစွမ်းဆောင်ရည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ အပြင်ကကြည့်တဲ့ လူတွေအတွက်မူ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းပြီး အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းနေပုံရသည်။

ဝမ်ချန်းလမ်းကြားရဲ့ အဝင်ဝမှာ ထီးကိုင်ထားတဲ့ ကလေးက မထွက်သေးဘဲ ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်နေဆဲ။

"သွားလေကွာ... ကလေးလေး!"

ထီးကိုင်ထားသည့် ကလေးအား ညှိုးငယ်သောအမူအရာဖြင့် မာမိသားစုမှ တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးက ပြော​နေသည်။

ထီးကိုင်ထားတဲ့ ကလေးက ရယ်ပြီး ပြောလာသည်။

"ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လူကြီးတွေ၊ မိန်းမတွေက လူငယ်ကို ရိုက်နှက်တာ ဘာကြီးလဲ... ငါ့မိဘတွေ ရန်ဖြစ်တာလောက်တောင် မကောင်းဘူး ငါမသွားဘူး ထီးပြန်ပေးရဦးမယ်"

အားလုံးကလည်း မျက်နှာတွေ နီမြန်းလာပြီး လမ်းကြားထဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လမ်းကြားထဲတွင် လူအို အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ပြေးလွှားနေပြီး ပညာရှင်တစ်ဦးကို လက်သီးနှင့် ခြေထောက်များဖြင့် ရိုက်နှက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက တိုက်ခိုက်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် သူသည် လူအုပ်၏ဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် ဝမ်ချန်းလမ်းကြားမှ ဆုတ်ခွာပြီး ချန်အန်းလမ်းမပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ချန်အန်းလမ်းမသည် ဟွာရှရှန်ကျိုးက ချန်အန်းမြို့ကို အစွဲပြု၍ အမည်ပေးထားပြီး အမှတ်တရနဲ့ အချို့သော အဓိပ္ပာယ်များရှိသည်။ ရှီးကျင်းရဲ့ အလွန်ချမ်းသာသော အဓိကလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။ မိုးရွာနေရင်တောင် လည်ပတ်တဲ့သူတွေက ရှိနေတုန်းပါပဲ။

လမ်းပေါ်မှာတော့ လူတွေ ရပ်ပြီး ဒီရှားရှားပါးပါး တိုက်ပွဲကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေကြ၏။

လူအို၊ အမျိုးသမီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ပညာရှင်ကို လိုက်ဖမ်းသည်၊ လက်သီးနဲ့ ခြေထောက်နဲ့ ကန်ကျောက်ပြီး သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေတာ တွေ့နေရသည်။

အသက်ကြီးသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ခံခဲ့ရပြီး ပညာရှင်သည်လည်း ရက်စက်စွာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါ အဘိုးကြီး သို့မဟုတ် အဘွားကြီးများသည် ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ ထွက်လာပြီး ပေပေါင်းများစွာ အကွာအထိ လွင့်ကျသွားတတ်သည်။ ပညာရှင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သွေးထွက်သံယို အပေါက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်နဲ့ ထိုးဖောက်ပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေက ရှုပ်ပွနေခဲ့ပါ၏။

တစ်ခါတရံမှာ အဘွားအိုက သူ့ကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချတာ ဒါမှမဟုတ် ခြေလှမ်းပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ အကွာအဝေးကို ကန်ချ​နေ​တာမျိုး ဖြစ်တတ်သေးသည်။

မြေပေါ်လဲကျပြီးနောက် မထနိုင်တဲ့ အဘိုးကြီးနှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသည့် လီကန်းဖုန်းနဲ့ လီယိရန်တို့ပဲ ဖြစ်သည်။

ရှီးကျင်းရှိ လီမိသားစုမှ အရာရှိများဆို မျက်နှာနီရဲလျက်ရှိပြီး ထမ်းစင်များနှင့်အတူ အမြန်ပြေးလာကြသည်။ သူတို့က ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်ကို ထမ်းစင်ပေါ်တင်ပြီး အလျင်အမြန် သယ်သွားကြသည်။ ဘိုး​ဘေးနှစ်ဦးမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ရာ ဒီလိုဆောင်းရာသီမှာ ဆေးမကုရင် စောစော သေသွားနိုင်လေသည်။

သို့သော် လီမိသားစုမှ လူတိုင်းသည် ဤတိုက်ပွဲကို မြင်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားများကြား ရန်ပွဲဟု ထင်မြင်ကြသည်။ လက်ဝှေ့ပညာကို နှစ်နှစ်သုံးနှစ်လောက် သင်ယူခဲ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတွေကတောင် အနည်းငယ် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ တွေးရင်း မမျှော်လင့်ထားဘဲ ရှက်စိတ်တွေ ဖောက်ဖွားလာခဲ့၏။

ငါလည်း လုပ်နိုင်တယ်လို့ မောက်မာတဲ့ အတွေးမျိုးတောင် ရှိခဲ့ဖူးသေး၏။

ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါက အပြင်လူတွေ အမြင်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ မာကျွင့်၊ မာယွီနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒီတိုက်ပွဲက အလွန်ခမ်းနားပါသည်။

ရှီးကျင်း တစ်ခုလုံးကို လမ်း ၃၆၅ လမ်းအဖြစ် ခွဲထားသည်။ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ လမ်း၃၆၅ လမ်းက ထပ်ကာထပ်ကာ၊ ခေါက်ကာ၊ ဖြတ်ကာဖြင့် ရောယှက်သွားသည်။ လူတွေကလည်း ရောယှက်လျက်၊ အချိန်နှင့် လေထုကလည်း ထပ်နေလျက်၊ ယင်နဲ့ယန်တို့သည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်လျက်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ဇောက်ထိုးကျသွားလျက်ဖြင့်။

ရှေ့သို့တက်လှမ်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း လေးငါးဦးသာ ဝိုင်းရံထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ နောက်ကျောကိုတောင် ထိအောင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ရာ ဝိုင်းထားဖို့ကို ပိုလို့တောင် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝိုင်းဖွဲ့နိုင်ရင် သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ပါပြီ။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဝိုင်းရံမလာခင် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ကျိုးထျန်းကို လှည့်ပတ်ကာ အသေခံတိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

များမကြာမီတွင် မိသားစုကြီးများ၏ ဘိုးဘေးများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများရရှိလာခဲ့သည်။ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာတွေ ပိုရခဲ့ပြီး လူတိုင်းကလည်း သူတို့ ရှေ့ဆက်တိုက်လို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားလာခဲ့ရလေသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် ချန်အန်း ရိပ်သာလမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်စဥ် အသက်ကြီးသော အမျိုးသား အမျိုးသမီးများက သူ့နောက်က လိုက်လာနေဆဲ။ သူတို့သည် ချန်အန်းလမ်းမှ နန်ကျင်းလမ်း၊ ဟန်ကျိုးလမ်းအထိ လိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် အသက်ကြီးသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတို့သည် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားအောင် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရသော်လည်း ဇွတ်ထကာ ရွှံ့များလူးလျက် ရှေ့သို့ ဆက်ပြေးသွားကြသည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများနှင့် ရထားတွဲအများအပြားသည် ၎င်းတို့ကြားတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ချေ။

"မတိုက်ကြတော့နဲ့!"

ကြင်နာတတ်တဲ့ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ယောက်က ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး တားဆီးဖို့ ပြင်ဆင်လေသည်။ သူ့လက်က အဖိုးအိုကို မထိခင်မှာ သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ ကမ္ဘာကြီးက ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားပြီး ယင်နဲ့ယန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှီးကျင်းမြို့တော်ဟာ မရေမတွက်နိုင်အောင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားသလို လမ်းများ၊ မြို့ရိုးများ၊ အဆောက်အဦများနှင့် တော်ဝင်မြို့ကြီးများ အားလုံး လှည့်ပတ်သွားလာကာ ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းသွားသူခမျာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးအခိုးအငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မတိုက်တော့ဘူး!"

ရုတ်တရက် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက အော်ဟစ်ပြီး ချောက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ အသက်ကြီးသူများ၏ မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အဝေးကလာတဲ့ သူ့အသံမှာ။

"ငါ့အဖေ ဘာကြောင့် ပြန်ဆုတ်သွားမှန်း ငါသိလိုက်ပြီ... ငါ မင်းတို့ကို မရိုက်နိုင်တော့လို့ မတိုက်တော့ဘူး!"

သက်ကြီးရွယ်အိုများ အားလုံး ရပ်တန့်၍ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ရာ သူဘယ်ရောက်သွားသလဲ မသိကြပေ။

မာကျွင့်က ထပ်ခါထပ်ခါ ချောင်းဆိုးပြီး လက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"မလိုက်နဲ့.... သူ အခက်အခဲ တွေ့ရင် ထွက်ပြေးတတ်တဲ့ကောင်!"

မိသားစု ဆယ့်သုံးစု၏ ဘိုးဘေးများသည် ယခုမှသာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်မိကြသည်။ အားလုံး ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရထားကြတော့ တွေ့ရတော့ အံ့သြထိတ်လန့်ကြသွားသည်။

ချန်ယင်တူး နဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါတုန်းက လုံး၀ လုံး၀တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ ယခုလည်း သူတို့သည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကို ဝိုင်းထားနေကြသည်။ ထိပ်တန်း ဘိုးဘေး တော်တော်များများတောင် ပြိုင်ဘက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဒဏ်ရာရသွားမယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူဟာ ထိုအချိန်တုန်းက ချန်ယင်တူးထက်ပင် အားကောင်းသေးသည်။