ကောင်းကင်ပြောင်းလဲခြင်း

အချိန်ကို အကျိုးရှိအောင် သုံးလိုသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ချက်ချင်းပြင်ဆင်ရန် စတင်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူပြင်ဆင်မည့်ဆေးလုံးသည် အဆိပ်များကို လုံးဝဖယ်ရှားနိုင်မည့် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ကထက် ကွဲပြားသည်။ ပြင်ဆင်ရာတွင် အနည်းငယ် ပိုမိုခက်ခဲသော်လည်း၊ သူ့အတွက်ကတော့ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

အဆိပ်ဆေးလုံးများ၏ အခက်ဆုံးအချက်မှာ ၎င်းတို့သည် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ရောနှောဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့အဆိပ်ဆေးလုံးများသည် ဖွဲ့စည်းသူကိုယ်တိုင်ပင် မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိကြပေ။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ဆရာကြီးဖွဲ့စည်းထားသော အဆိပ်ဆေးလုံးများသည် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အာနိသင်ရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် သာမန်အဆိပ်အာနိသင်ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးအတွက် လုံးဝပြဿနာမဖြစ်ပေ။

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ထူးချွန်သောအင်အားရှင်တစ်ဦးအဖို့ သာမန်အဆိပ်များသည် လုံးဝထိရောက်မှုမရှိပေ။ သို့သော် အဆင့် ၅ ရှိသည့် အဆိပ်ဆေးလုံးများကမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့တွင်ပါဝင်သော အဆိပ်ပင်တစ်ပင်ချင်းစီသည် တန်ဖိုးမြင့်မားပြီး၊ အာနိသင်များမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို စုဆောင်းပြီး ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းရန် လျင်မြန်စွာ ကူညီလိုက်သည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်နှင့်သူ၏တပ်ဖွဲ့များ မရောက်လာမီ ဘိုးဘေးကြီး၏ အဆိပ်များကို အမြန်ဖယ်ရှားရန်လိုအပ်သည်။

ဤအတောအတွင်း၊ ယွဲ့ဝမ်အာသည် ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် သူမ၏အစ်မဖြစ်သူထံ မေးလိုက်သည်။ “အစ်မ… မင်း ယီအကိုကြီးနဲ့ အရင်က ရင်းနှီးခဲ့ဖူးလား...”

“ရင်းနှီးတာမဟုတ်ဘူး၊ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံခဲ့တာလို့ ဆိုလို့ရတယ်။ မင်းသူ့ကို ခေါ်လာတဲ့အချိန်ကဆိုရင် ဒုတိယအကြိမ်တွေ့ဆုံတာပဲ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က သူမ၏ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ငါ အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး၊ ရုတ်တရက် ပြန်လာပြီး လီယွမ်ရဲ့အကြံအစည်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား...”

“ဒါ… ဒါဆိုရင် ယီအကိုကြီးက အစ်မကို ကယ်တင်ခဲ့တာပေါ့......” ယွဲ့ဝမ်အာက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အင်း၊ အဲဒီတုန်းက သူက သူ့အသက်နဲ့ရင်းပြီး ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ငါ ဘယ်လိုမှ ပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက ဒီလောက်မြန်မြန် သန်မာလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ထပ်ပြီး ငါဆိုရင် သေမင်းနဲ့ နှစ်ဖက်သုံးဖက်တွေ့ရလောက်တဲ့ အခြေအနေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ တွေးမိလို့၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တာ။ သူ့ရဲ့ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်တဲ့သဘောပဲ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် အရင်တုန်းက အစ်မ သူ့ကို မသိဘူးလို့ ပြောခဲ့တာပါ...။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အရင်တုန်းက မသိဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... မင်းတို့ မသိသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာလား...” ယွဲ့ဝမ်အာက ဆက်လက်၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ... ဝမ်အာ၊ တကယ်ပြောရရင် သူ့ရဲ့မျက်နှာက အတုအယောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့တကယ့်အသက်အရွယ်က မင်းထက် နည်းနည်းပဲ ပိုကြီးတယ်” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က တိုးညင်းစွာ ရယ်လျက် ပြောသည်။

“ဘာ... ဘယ်လို...” ယွဲ့ဝမ်အာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခုပင် သူ့ပုံစံသည် အလွန်ငယ်ရွယ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ တကယ့်အသက်အရွယ်က ယခုထက်ပင် ပိုငယ်နေသေးသည်တဲ့လား... မိခင်ဝမ်းထဲမှ စတင်ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ခဲ့လျှင်တောင် ဤမျှ ထူးကဲစွာ သန်မာလာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ထပ်ပြီး သူ့မှာ အထောက်အထားတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ အရင်တုန်းက ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အများစုသော ကိစ္စတွေဟာ သူနဲ့ပတ်သက်နေတယ်။ ဥပမာ၊ ကြယ်တာရာစံအိမ်တော်ကိစ္စတို့၊ နဂါးစုဝေးမြို့ကိစ္စတို့… အဲဒီတွေဟာ သူဖန်တီးခဲ့တာတွေပဲ…”

“ဒါ… ဒါ…”

ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် ဘေးတွင် စကားများပြောဆိုနေကြပြီး၊ အရာရာကို ဖွင့်ဟပြောဆိုကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကမူ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးအသုတ်ပထမကို လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းပြီးစီးသွားသည်။

“ဘိုးဘေးကြီး၊ ဒါက ပထမအသုတ် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးပါ။ အဆိပ်တွေကို လုံးဝဖယ်ရှားဖို့ဆိုရင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သောက်သုံးရမယ်။ မဟုတ်ရင် လုံးဝဖယ်ရှားလို့ မရဘူး” ယီထျန်းယွမ်က အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ဘိုးဘေးကြီးထံ ပေးလိုက်ပြီး သောက်သုံးရန် တိုက်တွန်းသည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးကြီးက တွေးတောမနေဘဲ ပြုံးလျက်ပင် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ သောက်သုံးလိုက်သည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာအရောင်သည် ချက်ချင်းပင် သိသာစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။ သို့သော် ခဏအကြာ သူ၏မျက်နှာအရောင်သည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဘေးသို့ အနက်ရောင်သွေးတစ်ချို့ ထွက်လာကာ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို မည်းမှောင်သွားစေသည်။

မူလက ပေါင်းပင်များဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်သည် ဤအနက်ရောင်သွေးတစ်ချို့ ထိမှန်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းသွားသည်။

“ဘိုးဘေးကြီး...” ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လာကြပြီး အလွန်စိုးရိမ်စွာ အော်ခေါ်ကြသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ဒီအနက်ရောင်သွေးတွေ ထွက်သွားပြီးနောက် ငါ့ရင်ထဲမှာ အတော်လေး ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရတယ်” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးကြီးက ဝမ်းသာအားရစွာ ပြောသည်။ “ဒီဆေးလုံးရဲ့အာနိသင်က အတော်လေး ထင်ရှားတယ်။ နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်သောက်ရင် အဆိပ်တွေကို လုံးဝဖယ်ရှားနိုင်မယ်လို့ ငါခံစားရတယ်...”

“ဒီအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးက တကယ်ပဲ အာနိသင်ရှိတာပဲ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က စူးစမ်းစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။ “ဒါကို ငါ အံ့သြမိတယ်။ ဒီဆေးလုံးက ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာကြီးက ဖွဲ့စည်းထားတာလေ။ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရတာလဲ...”

“ဒါကတော့… ငါ ဒီအဆိပ်ဆေးလုံးထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ခံစားမိလို့၊ ဒါကြောင့် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့တာ” ယီထျန်းယွမ်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြေသည်။ သူ၏စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်ဟု ပြောရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အဆိပ်ဆေးလုံးထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ခံစားမိတယ်ပေါ့... မင်းမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နံသင်းနှာခေါင်းရှိပြီး၊ အထဲကပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို အနံ့ခံပြီး ခွဲခြားနိုင်တယ်ပေါ့... ဒါက ဆေးဘုရင်ရဲ့စွမ်းရည်ပဲ... တကယ်လို့ မင်းမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုရင်၊ မင်းဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဆေးဘုရင်ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်...” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးကြီးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

ဆေးဘုရင်ဆိုသည်မှာ ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းသူများ၏ ဆရာကြီးအဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းဆရာကြီးဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ဆေးဘုရင်ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထို့ထက် နောက်တစ်ဆင့်ဆိုလျှင် ဆေးနတ်ဘုရားဖြစ်သည်။

“ဆေးဘုရင်တဲ့လား... ယီအကိုကြီး ဆေးဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်ပေါ့...” ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ ဘာပြောရမည်ကို မသိကြတော့ပေ။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာအဆင့်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး၊ ထို့ထက် ဆေးဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်တဲ့လား... အခြားသူများဆိုလျှင် နံရံပေါ်သို့ ခေါင်းနှင့်ဝင်စောင့်လောက်ပြီ။

“အင်း… ဒါကတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ သူသည် အနံ့ခံပြီး ခွဲခြားနိုင်သည့်စွမ်းရည် မရှိပေ။ ၎င်းသည် စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘိုးဘေးကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာပြန်လည်ထိန်းညှိပြီး၊ ဒီအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို အကြိမ်အနည်းငယ်ထပ်သောက်ရင်၊ အဆိပ်တွေကို လုံးဝဖယ်ရှားနိုင်မှာပါ”

“ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးကြီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လေ ပိုကျေနပ်လေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဘိုးဘေးကြီးအား ထိုနေရာတွင် အနားယူစေပြီး၊ ယွဲ့ဝမ်အာအား ဂရုစိုက်ရန် ထားခဲ့ကာ၊ သူနှင့် ယွဲ့ချင်းရွှမ်တို့သည် ထိုသေးငယ်သော ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

“ဟို… ချင်းရွှမ်၊ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်ကို နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးလို့ရမလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ ဤဆေးပင်ကို အလွန်လိုအပ်နေသည်။ မကြာမီရောက်ရှိလာတော့မည့် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်၊ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်မထားပါက လုံးဝရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“မင်းက ဒီဆေးပင်ကိုပဲ တွေးနေတာလား... ဒါက မင်းအတွက် အတော်လေး အထောက်အကူဖြစ်ပုံရတာပဲ...” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ရယ်လျက် ပြောသည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အားလုံးမင်းကို ပေးလိုက်မယ်။ မျိုးနွယ်သားတွေကို အများကြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ဘိုးဘေးကြီးကတောင် မင်းကို ဒီလောက်ထောက်ခံပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်ဖို့ ထောက်ခံထားတာ။ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်တင်မဟုတ်ဘူး၊ တခြားပစ္စည်းတွေကိုတောင် လွတ်လပ်စွာ ယူလို့ရတယ်”

“ဟီး၊ ကျွန်တော်ကတော့ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်တစ်မျိုးတည်းပဲ လိုချင်တယ်။ များလေ ပိုကောင်းလေပဲ။ ရာပေါင်းများစွာသာ ပေးနိုင်ရင် ပြီးပြည့်စုံမှာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်လျက် ပြောသည်။

“ရာပေါင်းများစွာတဲ့လား... အိပ်မက်မက်နေတာပဲ... ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်က အရမ်းရှားပါးတယ်။ ငါတို့ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတာတောင် ဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဘယ်သူ့မှာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိရင် အဲဒီအင်အားစုက အတော်လေး ထွန်းကားလာမှာပဲ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကတော့ ပြောကြည့်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်သည် အမှန်တကယ် ရှားပါးလွန်းသည်။ တစ်ပင်နှစ်ပင် ရှာတွေ့ရုံမျှပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အနှစ်သာရများကို စုစည်းပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် အလွန်ထိရောက်သော အာနိသင်ရှိသည်။

ထို့နောက် ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် သူ့ကို ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်သုံးပင်ကို ယူဆောင်သွားပြီး၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ သိုလှောင်ထားသမျှ အားလုံးဖြစ်သည်။ စိမ်းပြာရေကန်ထဲမှ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်များကိုပါ ဆွဲထုတ်မထားပါက၊ တကယ်ပင် မရှိတော့ပေ။

“အလွန်ကောင်းတယ်။ အခုကစပြီး ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းမယ်၊ နောက်ထပ်တစ်ဆင့် ထပ်တက်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်စုပုံဆေးပင်များကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဝိညာဉ်စုပုံဆေးလုံးကို ဖွဲ့စည်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သောက်သုံးပြီးသည့်နောက်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်ငါးသို့ သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤတက်လှမ်းမှုအလျင်အမြန်သည် သူ့ကို အတော်လေး ကျေနပ်စေသည်။ သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ပြီး အဆင့်တက်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

“အမြန်တက်လှမ်းပါ၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်တဲ့လား… အဲဒီအခါကျရင် မင်းကို လာလည်း ပြန်မထွက်နိုင်အောင် ငါလုပ်ပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်စွာ တောက်လောင်လာပြီး၊ သူ၏လက်ထဲတွင် တာအိုမီးလျှံများ ထွန်းလင်းလာကာ ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းရန် စတင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် နဂါးစစ်သည်တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဤဘက်သို့ ချီတက်လာသည်။ မြေနဂါးသုံးဆယ်နီးပါးသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သစ်တောဆီ အဆက်မပြတ် အပြေးအလွှားသွားနေပြီး၊ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မြေငလျင်လှုပ်သလို တုန်ခါသွားစေသည်။ သေးငယ်သော ရွာများကို ဖြတ်သွားစဉ်တွင်၊ ထိုရွာများသည် တုန်ခါမှုကြောင့် ပြိုကျသွားသည်။

ထိုရွာသားများသည် ပြေးထွက်လာပြီး မြေနဂါးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များသည် ရေအေးတစ်ဇလုံဖြင့် လောင်းချခံရသလို ငြိမ်းသွားပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရဲကြပေ။

“အိုကောင်းကင်ဘုံ၊ ဒါ ဘာဖြစ်ရပ်လဲ... ဘယ်သူက ဒီလူတွေကို ရန်စခဲ့တာလဲ...”

လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ပြောင်းလဲတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ မသိသူများသည် အံ့အားသင့်နေကြပြီး၊ သိသူများကမူ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ပျက်သုဉ်းတော့မည်ဟု ယူဆကြသည်။

အခန်း ၃၃၀ ပြီးပါပြီ။

စာစဉ် ၂၂ ပြီးပါပြီ။