လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ

“ဘိုးဘေးကြီး၊ အခု ဘယ်လိုခံစားရလဲ…”

ဘိုးဘေးကြီးကို နံရံပေါ်မှ ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် တည်ငြိမ်သော အကြည့်များဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကြည့်နိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤမျှပင် မလွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ မင်းတို့ ဒီကနေ မြန်မြန်ထွက်သွားကြပါ။ ဒီမှာ ဆက်နေရင် တွေ့ရှိခံရရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်…” ဘိုးဘေးကြီး၏ စကားသည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းဖြစ်နေပြီး၊ အားအင်မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။ စကားပြောနိုင်နေခြင်းပင် အလွန်ထူးခြားသည်။

အကယ်၍ အခြားကျင့်စဉ်သမားများဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ကြာရှည်မခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ဤမျှကြာရှည်ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းမှာ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် စိတ်စွမ်းအားနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ကြာရှည်မခံဘဲ သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်သည်။

“ဒါပေမယ့် ဘိုးဘေးကြီး…” ယီချင်းရွှမ်သည် ဘိုးဘေးကြီးကို ထားခဲ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ငါ မရတော့ဘူး။ ငါ့ကို ကယ်ထုတ်လည်း အလဟဿဖြစ်မယ်။ အခု ငါ့ကို နာကျင်မှုမရှိအောင် လုပ်ပေးလိုက်။ ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ ဂုဏ်သိက္ခာအနည်းငယ်တော့ ရှိအုံးမယ်” ဘိုးဘေးကြီးသည် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မရတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤမျှကြာရှည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီးနောက်၊ အဆိပ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမြဲနေပြီဖြစ်သည်။ အပြင်သို့ ထုတ်သွားလျှင်တောင် သိပ်မကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ... ကျွန်မတို့ ဆေးလုံးဖော်စပ်သူ ကောင်းကောင်းတစ်ယောက်ရှာပြီး၊ ဒီအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် ရမယ်...” ယီချင်းရွှမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဘိုးဘေးကြီးကို သူမသည် လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါက ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးပဲ။ ဆေးနဲ့ ဖယ်ရှားလို့ မရနိုင်ဘူး။ ဖော်စပ်မှုက အလွန်တင်းကျပ်တယ်။ အဆိပ်ဖယ်ရှားနည်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး…” ဘိုးဘေးကြီးသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤအဆိပ်ဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းသည် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များထံတွင်သာ ရှိပြီး၊ ၎င်းကို သိမ်းယူရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

“ဒါ…” ယီချင်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းနီရဲလာသည်။ ဤဘိုးဘေးကြီးသည် သူမကို အမြဲဂရုစိုက်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူမအတွက် ဆွေမျိုးတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ သူမသည် ၎င်းကို ဤသို့ စွန့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်ပြီ၊ ဟုတ်ပြီ ဖုန်းဝူယွမ်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံး ရှိရမယ်...” သူမသည် လျင်မြန်စွာ ထလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူယွမ်ထံသို့ သွားကာ ၎င်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် သူမသည် အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အဆိပ်ကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးနိုင်သည့် ဆေးလုံးမဟုတ်ဘဲ၊ ယာယီသက်သာစေသည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးသာဖြစ်ပြီး၊ တစ်လုံးသာ ကျန်ရှိသည်။

“ဟားဟား… အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးကို လိုချင်တာလား... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးလို့ ထင်နေတာလား... ဒါက ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးက သေမှာပဲ…” ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ဖုန်းဝူယွမ်သည် သောင်းကျန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သေမည်ကို သိထားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို အောင်မြင်စေလိုမည်မဟုတ်ပေ။

ဤသယ်ဆောင်ထားသော အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးသည် ဖုန်းဝူယွမ်ကိုယ်တိုင်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က ထိန်းချုပ်မှုအဆိပ်ဆေးလုံးများအတွက် ယာယီသက်သာစေသည့် ဆေးဖြစ်သည်။ ဖုန်းဝူယွမ်သည်လည်း ထိန်းချုပ်ခံထားရသူဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝယုံကြည်မခံရပေ။

“ပြောစမ်း... အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးက ဘယ်မှာလဲ...” ယီချင်းရွှမ်သည် ဖုန်းဝူယွမ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး၊ အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံး၏ တည်နေရာကို ပြောရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်… တကယ့်အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်းက နိုင်ငံတော်ဆရာဆီမှာ ရှိတယ်။ အစွမ်းရှိရင် သွားသိမ်းကြည့်လေ၊ ဟားဟား… မဟုတ်ရင် ဒီအဘိုးကြီးက သေမှာပဲ” ဖုန်းဝူယွမ်သည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် မလိုလားဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို သေမင်းတမန်ထံ ပို့ဆောင်လိုသည့်အလား။

နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ အဆင့်သည် မည်မျှသန်မာသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် သိသာသည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက်ပင် သာလွန်သည်။ အကယ်၍ ဖော်စပ်နည်းကို သိမ်းယူရန် အလျင်စလိုသွားပါက၊ သေမင်းလမ်းသို့သာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံတော်ဆရာသည် ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် အမြဲရှိနေပြီး၊ ထိုနေရာသည် စောင့်ကြပ်မှု အတင်းကျပ်ဆုံးဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ သန်မာမှုနှင့်ပေါင်းစပ်လျှင်၊ သိုးကလေးတစ်ကောင်ကို ကျားဂူထဲ ဝင်ရောက်စေသည့်နှယ်ဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘယ်အဆိပ်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဘိုးဘေးကြီး၏ ဒဏ်ရာမှ သွေးအနည်းငယ်ကို ယူလိုက်ပြီး၊ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် အဆိပ်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် အဆိပ်၏ ဖွဲ့စည်းမှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထုတ်လိုက်သည်။

ဤအခြေအနေသည် ယခင်က လီအိမ်တော်ပိုင်ရှင်နှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဖြင့် ဒဏ်ရာရထားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်သည် စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ ပြီးပြည့်စုံသော အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု မပြီးမီ၊ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အဆိပ်ဂုဏ်သတ္တိကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမရပါ…”

“ဒါ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအဆိပ်၏ ခက်ခဲမှုကို ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။ ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ဆေးဖြစ်နိုင်ပြီး၊ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမရဖြစ်သည်။

“စူးစမ်းမျက်လုံးကို အဆင့်မြှင့်လိုက်မယ်...”

သူသည် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ စူးစမ်းမျက်လုံးကို အဆင့်မြှင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ စူးစမ်းမျက်လုံးသည် ဒုတိယအဆင့်သာရှိပြီး၊ အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်သည်။

“ရူးသွပ်တန်ဖိုး ၅၀၀,၀၀၀ ကုန်ကျပြီး၊ စူးစမ်းမျက်လုံးကို တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ နောက်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် ရူးသွပ်တန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀,၀၀၀ လိုအပ်ပါသည်...”

“စူးစမ်းမျက်လုံးကို တတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ အပိုအနေဖြင့် အလုပ်အကိုင်၊ မျိုးနွယ်အသေးစိတ်အခြေအနေများကို ထည့်သွင်းပေးပါသည်။ ကျင့်စဉ်ပညာ၊ နတ်ဘုရားရေးထိုးမှု၊ အစီအရင်များ၊ ဆေးလုံးအဆင့်များ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအဆင့်မြှင့်တင်ပြီး၊ စူးစမ်းမှုအမြန်နှုန်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပါသည်...”

စူးစမ်းမျက်လုံးကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်၊ အမြန်နှုန်းနှင့် ဖော်ထုတ်မှုနှုန်းသည် တစ်ချက်တည်းတွင် မြှင့်တင်သွားသည်။

“အဆိပ်ဂုဏ်သတ္တိကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်ပြီးပါပြီ။ အဆိပ်ဆေးလုံးအမည် ‘ဝိညာဉ်စားမှုဆေးလုံး’၊ ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ - ချစ်ခင်မှုပန်းတစ်ဆ၊ လူမျက်နှာမြက်နှစ်ဆ၊ နှလုံးဖောက်မြက်တစ်ဆ…”

ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထုတ်လိုက်သည်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အမြန်နှုန်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ပိုမိုအသေးစိတ်သော အချက်အလက်များကို သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တင်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဖော်စပ်မှု အချိုးအစားအားလုံးကို သိရှိစေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ အကြမ်းဖျင်း နားလည်ပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ခရမ်းရောင်မီးသုံးမီးဖိုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယခုအခြေအနေသည် အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဘိုးဘေးကြီး၏ အဆိပ်သည် ပို၍ အရေးတကြီးဖြစ်သည်။ ထွက်ပြေးရာတွင် ဆက်လက်ခရီးဆက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘိုးဘေးကြီးသည် သိပ်မကြာရှည်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သိုလှောင်ထားသော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဆေးများကို လျင်မြန်စွာ ရွေးထုတ်ကာ ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤရောထွေးနေသော ဝိညာဉ်ဆေးများသည် အားလုံးပြည့်စုံသည်ဟု မပြောနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံး အချို့သည် လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

“လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲရှိတယ်။ အရင်ဆုံး အဆိပ်သက်သာဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်ပြီး၊ ဘိုးဘေးကြီးကို အနည်းငယ်သက်သာစေမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဆေးများကို ထုတ်ယူပြီး၊ တစ်ခါတည်း ခရမ်းရောင်မီးသုံးမီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရူးသွပ်ဆေးဖော်စပ်မုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ဆေးဖော်စပ်မှု အမြန်နှုန်းသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင်၊ သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ၊ ဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးစီးသည်။

“ရပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် ခရမ်းရောင်မီးသုံးမီးဖိုထဲမှ အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူပြီး၊ ယီချင်းရွှမ်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ “ဘိုးဘေးကြီးကို သောက်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒါက ယာယီသက်သာစေမယ့်ဆေးပဲ။ အဆိပ်ကို လုံးဝဖယ်ရှားဖို့ဆိုရင် ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတွေ မလုံလောက်ဘူး။ နောက်မှ သွားပြီးရင် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကိုယ်တွင်းအဆိပ်တွေကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးမယ်...”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်း ဖော်စပ်နည်းကို ဘယ်လိုသိမှာလဲ... ကျပန်းဖော်စပ်ထားတာများလား... ဟားဟား၊ ကျပန်းဖော်စပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ဖယ်ဆေးလုံးဆိုရင်၊ ဒီအဘိုးကြီးကို မကယ်နိုင်ဘဲ၊ ပိုပြီးတောင် သေစေနိုင်တယ်” ဘေးတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သော ဖုန်းဝူယွမ်သည် လှောင်ပြောင်စကားများကို မရပ်မနား ပြောဆိုနေသည်။

ယီချင်းရွှမ်သည် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ၊ ထိုဆေးလုံးကို ယူ၍ ဘိုးဘေးကြီးအား သောက်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးကြီးသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ၊ ထိုဆေးလုံးကို သောက်လိုက်သည်။ သေမည်ဖြစ်သည်ကို သိထားသဖြင့်၊ သေသောမြင်းကို အသက်ရှင်သောမြင်းအဖြစ် ကုသရန် ကြိုးစားခြင်းပင်ဖြစ်လျှင် ဘာထူးမည်နည်း...

ဘိုးဘေးကြီးသည် ဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ မျက်နှာအရောင်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မည်းမှောင်သော အရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ယခင်က တုန်ခါနေသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် များစွာသက်သာလာကာ၊ ဆက်လက်တုန်ခါမှု မရှိတော့ပေ။

“ငါ အခြေအနေ အများကြီး သက်သာလာတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဝိညာဉ်ကို ဆုတ်ဖြဲသလို ခံစားရတာတွေ သက်သာသွားတယ်…” ၎င်းသည် ကျပန်းပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ အသံသည် အလွန်တည်ငြိမ်လာသည်ကို ကြားနိုင်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ဖုန်းဝူယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ တကယ်ထိရောက်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ...

“ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူးဆိုရင် ကောင်းပြီ။ ချင်းရွှမ်၊ မင်း ဘိုးဘေးကြီးကို ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါ။ ငါက လမ်းဖွင့်ပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုမှစ၍ တကယ့်အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဒီမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရပါက၊ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ အခြားစိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်များသည် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၃၁၆ ပြီးပါပြီ။