မြေနဂါး

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားအလွန်အမင်း မပြောဘဲ၊ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို ကယ်ထုတ်ပြီးနောက်၊ အားလုံးအတူတကွ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဤစောင့်ကြပ်သူများသည် အကူအညီတောင်းရန် သတင်းပို့ရာတွင် လျင်မြန်မှုမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း လုံခြုံသောအခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့်၊ အကူအညီတောင်းရန် ကျောက်စိမ်းပြားကဲ့သို့သော အရာများကို သယ်ဆောင်ထားခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အကူအညီတောင်းမှုသည် လျင်မြန်မှုမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယုံမင်အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ စောင့်ကြပ်သူများသည် အခြေအနေကို သတိပြုမိပြီးနောက်၊ အရူးအမူးပြေးဝင်လာကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မည်မျှပင် သန်မာသည်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်သာရှိပြီး၊ ၎င်းထက် ပိုမိုသန်မာသူများ မရှိခဲ့ပေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ၊ သူတို့အားလုံး လွတ်မြောက်လာကြတာလား...”

ယုံမင်အကျဉ်းထောင်အပြင်ဘက်ရှိ ခန်းမကြီးတွင်၊ စောင့်ကြပ်သူများစွာသည် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုကြီးတစ်စု ဤဘက်သို့ စီးဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ နေရာတွင်ပင် ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ၎င်းတို့ ဘယ်သောအခါမှ တွေးတောင်မတွေးဖူးပေ။ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လုံး ဤသို့ ထွက်ပြေးလာမည်ဟု မည်သူထင်မြင်ခဲ့မည်နည်း...။

“သူတို့ကို အကုန်လိုက်ဖမ်းပြီး ပြန်ပို့မယ်၊ ဘယ်သူမှ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး...”

“ခုခံတဲ့သူသေမယ်၊ ဘယ်ကောင် ခုခံရဲသလဲ ကြည့်ရအောင်...”

“မြန်မြန် ဗိုလ်ချုပ်ကို အကြောင်းကြားစမ်း၊ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်မှာ အရေးပေါ်အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ...”

ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများရှိပြီး၊ အချို့မှာ ဤနေရာကို စီမံခန့်ခွဲသည့် ဝန်ကြီးများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ ကြေမွလိုက်ပြီး၊ အကူအညီတောင်းသည့် အချက်ပြမှုများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်သည်။ သို့သော် နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဤနေရာတွင် မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဘာမှမဖြစ်သည့်အခါ၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ယုံမင်အင်ပါယာသည် ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကိစ္စအပြင် အခြားကိစ္စများစွာဖြင့် အလုပ်များနေပြီး၊ အာရုံမစိုက်နိုင်သည့်အရာများ များစွာရှိနေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူသုံးဦးသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အသန်မာဆုံးလက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ ဤဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြည့်စွမ်းလိုက်သည်။ ဤအရာက ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်နှာများကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်သန်မာသူများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် လုံးဝအားနည်းသလို ခံစားရသည်။

အကယ်၍ ခုခံမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းသာဖြစ်လိမ့်မည်... လူအုပ်ကြီး၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားချိန်တွင်၊ မြားသုံးချောင်း ပြေးထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မြားသုံးချောင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖောက်ထွင်းကာ နောက်ပြန်ပျံထွက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးကို နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ထားကာ၊ နှင်းခဲစွမ်းအားဖြင့် အေးခဲသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုမဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

တစ်ဦးတည်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ခိုင်ခံ့သော ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် မြားတစ်ချောင်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းမခံရသော်လည်း၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထိခိုက်မှုအားသည် ၎င်းကို နောက်ပြန်ပျံထွက်သွားစေပြီး၊ သွေးထွက်သည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ကိုယ်ထဲသို့ နှင်းခဲစွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ရွေ့လျားနှုန်းကို များစွာ လျော့ကျစေသည်။

ထိုသူမှာ ထပ်မံမထွက်ပြေးနိုင်ခင်၊ နှင်းခဲမြားတစ်ချောင်းက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ထားလိုက်ပြီး ၎င်းကို သေစေသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဤမျှလွယ်ကူသော တိုက်ခိုက်မှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်နှင့် ခိုင်ခံ့သော နတ်ဘုရားအင်းသုံး ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ဤမြားဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း ဝိုးတဝါးဖြစ်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သတိလစ်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မြားတစ်ချောင်းမထိရင် နှစ်ချောင်းပစ်လိုက်သည်... နှင်းခဲနတ်ဘုရားမြားလေးတံသည် ထိခိုက်မှုနတ်ဘုရားအင်းကို ကပ်ထားပြီးနောက်၊ ထိခိုက်မှုအားကို လေးဆတိုးမြှင့်ပေးထားသည်။ အရူးအမူးထိခိုက်မှုမုဒ်ကို ဖွင့်ရန်မလိုဘဲ၊ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

မြားတစ်ချောင်းကို လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအားသည် သန်းနှင့်ချီသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ မည်သည့်အရာမှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူများစွာကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်သာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ အများဆုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းသည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများကို မြားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းသည် လုံးဝမခက်ခဲဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်။ အမှန်တကယ်ပင်၊ နတ်ဘုရားကို သတ်နိုင်သလို တာအိုကိုတောင် သတ်နိုင်တော့မည်ပုံပင်။

“ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ၊ သူရှိနေရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီသူရဲကောင်းကြီးရှိတယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်မှာပဲ...”

၎င်းတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်လောင်လာသည်။ ဤမကောင်းဆိုးဝါးနေရာမှ လွတ်မြောက်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားရသည်။

၎င်းတို့သည် ဤသို့တွေးထားသည်ဖြစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်လည်း ထိုနည်းတူစဉ်းစားသည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲမှုအဆင့်များမဟုတ်လျှင်၊ သူသည် အရာအားလုံးကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်...

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် အရူးအမူးသတ်ဖြတ်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ပြီး၊ စောင့်ကြပ်သူများကို မြင်တိုင်း မြားများစွာ ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်ကာ ၎င်းတို့ကို ဖောက်ထွင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ အထူးခြားဆုံးအချက်မှာ သူသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားပြီး၊ ၎င်းတို့ဝတ်ဆင်ထားသော သိုလှောင်မှုလက်စွပ်များကို ယူဆောင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာက နောက်ကွယ်မှ စောင့်ကြပ်နေသော ယီချင်းရွှမ်ကို မျက်လုံးများ လှန်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလူက စည်းစိမ်ရှာဖွေတာကို အမြဲသတိရတာပဲလား...”

“စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက မဆိုးဘူး။ ဒီလိုအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလက်လွှတ်ခံလို့ရမှာလဲ...” ဘေးတွင်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးက မရယ်ဘဲမနေနိုင်သဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဤလှုပ်ရှားမှုကို ၎င်း အလွန်သဘောကျသည်။ “ငါဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ လုပ်မှာ။ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်။ ဘယ်လိုဖြုန်းတီးလို့ရမှာလဲ...”

“ကောင်းပြီ…” ယီချင်းရွှမ်က ဤအပေါ် ထင်မြင်ချက်မရှိပေ။ ပြဿနာမှာ ယခုလို အရေးတကြီးအခြေအနေမှာပင် စည်းစိမ်ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် မလိုလားခဲ့ပေ။ သူသည် အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို လည်ပတ်ရန် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရင်းအမြစ်ရယူရန် အခွင့်အရေးများကို လက်လွှတ်မခံခဲ့ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများသည် အလွန်ချမ်းသာကြပြီး၊ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လို့မဖြစ်ပေ။

တစ်လျှောက်လုံး အရူးအမူးသတ်ဖြတ်မှုများနှင့်အတူ ၎င်း၏ အင်အားသည် အဟန့်အတားမရှိဘဲ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထွက်ပေါက်ရှိ စောင့်ကြပ်သူများမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်က လူအုပ်ကို ဦးဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အလွန်အားနည်းလွန်းသည်။ မြားအနည်းငယ်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး၊ ဤနေရာရှိ စောင့်ကြပ်သူများအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

“ရှေ့မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တံခါးကြီးပဲ။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရင် အပြင်ထွက်နိုင်ပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် အားပြင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ဦးဆောင်ကာ တံခါးရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး၊ သောပေါက်ကို သော့ထည့်ကာ ထိုတံခါးကြီးကို အားထည့်ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဂျီ… ဂျီ… ဂျီ…”

တံခါးကြီးသည် ကြီးမားသော အသံများထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း အပြင်သို့ ဖွင့်လာသည်။ ဤတံခါးသည် အလွန်လေးလံပြီး၊ ဖွင့်ရန် အနည်းငယ်ပို၍ အားထည့်ရသည်။

“သူရဲကောင်းကြီးကို တံခါးဖွင့်ဖို့ မြန်မြန်သွားကူညီကြစို့...”

၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လျင်မြန်စွာ တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားကာ၊ ဘေးမှ တံခါးကို အတူတကွ တွန်းဖွင့်ကြသည်။ လူများစွာ၏ အကူအညီဖြင့်၊ တံခါးဖွင့်နှုန်းသည် သိသာစွာ မြန်ဆန်လာပြီး၊ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသောအခါ၊ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် မျှော်လင့်ချက်၏ အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသလို၊ အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

“တော်လှပြီ... ငါတို့ လွတ်မြောက်လာပြီ...”

အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် အားပြင်းစွာ အော်ဟစ်ကြပြီး၊ အပြင်ဘက်လေကို တပ်မက်စွာ ရှူရှိုက်ကြသည်။ အရာအားလုံးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သလို ခံစားရသည်။ သို့မဟုတ် အသက်ရှင်နေရခြင်းသည်ပင် ဤမျှ ကောင်းမွန်သည်…

လူအုပ်ကြီးသည် အပြင်သို့ စီးဆင်းထွက်လာနေစဉ်၊ အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟူး... ဟူး... ဟူး...”

နဂါးကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံများသည် အတွင်းဘက်မှ ဤဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မကြာမီ မြေပြင်သည် တုန်ခါလာသည်။ အတွင်းဘက်မှ ကြီးမားသော အရာတစ်ခုခု ပြေးထွက်လာပုံရသည်။

“မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့... မြန်မြန်...” ယီချင်းရွှမ်သည် နောက်မှ မျိုးနွယ်သားများကို အပြင်သို့ ထွက်ပြေးရန် ညွှန်ကြားနေသည်။ ဤနေရာတွင် လူဦးရေမှာ အလွန်များပြားလှပြီး၊ အကျဉ်းသားများအားလုံး ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းရန် ခက်ခဲသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ နောက်ကွယ်ရှိ လမ်းကြောင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော သားရဲများ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးနှင့်တူသော်လည်း အတောင်မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသည် ထူထဲသော နဂါးအကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ အလွန်ခိုင်ခံ့ပုံပေါက်သည်။ ၎င်းတို့သည် တောင်ငယ်တစ်လုံးနှင့်တူသော ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် ဤဘက်သို့ အရူးအမူး ပြေးလာကြသည်။

“မြေနဂါး... မြေနဂါးတွေပဲ...”

တစ်ဦးက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအကျဉ်းထောင်အတွင်းတွင် မြေနဂါးများ ရှိနေမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အခန်း ၃၁၉ ပြီးပါပြီ။