ဆုလာဘ်

ကြီးမားလှသော သတ္တုတွင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူများစွာသည် နေ့ရောညပါ မနားမနေ တူးဖော်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များတွင် ခြေကျင်းများ တပ်ဆင်ထားပြီး ဤအခြေအနေအောက်တွင်ပင် ပင်ပင်ပန်းပန်း သတ္တုတူးဖော်နေရသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန့်စင်အဆင့်မှ စတင်ကာ အများစုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်တွင် ရှိကြသည်။ ဤသို့သော ကျင့်ကြံသူများကို သတ္တုတူးဖော်ရန် အသုံးပြုခြင်းသည် ထိရောက်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးသည်။

ယီထျန်းယွမ်က အကြည့်ဝေးဝေးပို့လိုက်ရာ၊ ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချခံထားရပြီး သတ္တုတူးဖော်နေရသော ကျင့်ကြံသူဦးရေ အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ကျော်ရှိသည်။ ဤမျှလောက် ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဤနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု မထင်ထားမိချေ။ ယခင်က ၎င်းတို့သည် လူအများကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး၊ အချို့မှာ ဆေးလုံးသန့်စင်ခန်းတွင်ဖြစ်စေ၊ လက်နက်ပြုလုပ်ရာခန်းတွင်ဖြစ်စေ အကျဉ်းချခံထားရသူများကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာရှိ သတ္တုတွင်းမှ ကျင့်ကြံသူများကိုမူ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤနေရာတွင် သတ္တုတွင်းတစ်ခုရှိမည်ဟု မည်သူမျှ မသိခဲ့ပေ။ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်၏ မြေအောက်တွင် ဤမျှကြီးမားသော သတ္တုတွင်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်က အကျယ်တဝင့် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ဤနေရာရှိ သယံဇာတများသည် အလွန်ကြွယ်ဝလှသည်။ သူ၏ စူးစမ်းလေ့လာမှုမျက်လုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်၊ ပစ္စည်းများကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ မူလက မသိခဲ့သော ပစ္စည်းများပင်လျှင် ယခုအခါ အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်သည်။

ရုံလိန်ကျောက်စိမ်းများသည် အများစုမှာ ပိဿာ ငါးဆယ်ထက် ပိုလေးလံပြီး၊ ကျန်ရှိသယံဇာတမှာ ပိဿာ သိန်းတစ်ရာထက် ပိုများသည်ဟု ကနဦးခန့်မှန်းထားသည်။

မဟူရာသတ္တုသည် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များပြုလုပ်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသယံဇာတမှာ ပိဿာ သိန်းဆယ်ချီထက် ပိုများသည်ဟု ကနဦးခန့်မှန်းထားသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်သည် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်များပြုလုပ်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသယံဇာတမှာ ပိဿာ ရာဂဏန်းထက် ပိုများသည်ဟု ကနဦးခန့်မှန်းထားသည်။

တိမ်ရွှေမြေသည် အဆင့်ငါးဆေးလုံးများအတွက် မြှင့်တင်ရာတွင်အသုံးပြုသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ဆေးလုံးပြုလုပ်မှု အောင်မြင်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကျန်ရှိသယံဇာတမှာ ပိဿာ တစ်သိန်းထက် ပိုများသည်ဟု ကနဦးခန့်မှန်းထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်၊ ပစ္စည်းအားလုံး၏ အမည်များနှင့် ဤနေရာတွင် ကျန်ရှိသည့် ပမာဏများကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အလွန်တိကျသည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အကြမ်းဖျင်း ပမာဏကို ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်နှင့် တိမ်ရွှေမြေသည် အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသယံဇာတမှာ အနည်းဆုံးဖြစ်သည်။

ဤသတ္တုတွင်းတွင် ဤမျှလောက် သယံဇာတများစွာ ရောနှောပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဖမ်းဆီးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ္တုတူးဖော်ခြင်းအပြင်၊ ဤနေရာရှိ သယံဇာတများကို အသုံးပြု၍ လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးများကို နေရာတွင်ပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရုံလိန်ကျောက်စိမ်း၏ သိုလှောင်ပမာဏသည် မနည်းလှပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို အကုန်လုံး တူးဖော်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် ကြီးကြီးမားမား အကျိုးအမြတ်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာများကို တူးဖော်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ၎င်းတို့သည် မူလကတည်းက အလွန်မာကျောသည့်အတွက်၊ တူးဖော်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တုတွင်းလုပ်သားများသည် သာမန်လူများ ဖြစ်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကောင်းများဖြစ်ရမည်။ ယုံမင်အင်ပါယာသည် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးလာပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီကို ခြိမ်းခြောက်ကာ သတ္တုတူးဖော်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်စေခဲ့ပြီး၊ ဆုလာဘ်တစ်စုံတစ်ရာပင် ပေးအပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

“မြန်မြန်လုပ်စမ်း၊ မြန်မြန်လုပ်စမ်း၊ ပျင်းရိမနေနဲ့...”

“အပေါ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ပျက်နေသလိုပဲ။ သွားကြည့်ကြမလား...”

“ဘာဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တခြားသူတွေကို သွားခိုင်းလိုက်ရုံပဲ။ ဘယ်သူက ငါတို့ယုံမင်အကျဉ်းထောင်ကို ဝင်ရောက်ရဲမှာလဲ...”

၎င်းတို့သည် ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကြိမ်ဒဏ်တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်လက်ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံသူများကို ပျင်းရိသည်ဖြစ်စေ၊ မပျင်းရိသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့က မျက်စိရှုပ်သည်ဟု ခံစားရသည်ဖြစ်စေ၊ ကြိမ်ဒဏ်ဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားပါက၊ ၎င်းတို့ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားပြီး၊ သနားကရုဏာစိတ်တစိုးတစိမျှပင် မရှိချေ။

ဤကျင့်ကြံသူများသည် တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ရောက်ရှိလာသည်ဖြစ်ရာ၊ လူမရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

“အား… အား… ဖြေဆေးပေးပါ၊ ဖြေဆေးပေးပါ...” ဤအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အဆိပ်သင့်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားကာ၊ မျက်နှာသည် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေပြီး၊ နာကျင်စွာ ၎င်းတို့ဘက်သို့ လက်လှမ်းကာ၊ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် စောင့်ကြပ်သူများသည် သွားရောက်ရန်ပင် ပျင်းရိနေကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင်သာ ဆက်လက်ရပ်နေကာ ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချက်ပင် လှမ်းကြည့်ရန် ပျင်းရိနေကြသည်။

“ဟိုမှာ အဆိပ်သင့်နေတဲ့သူရှိတယ်။ ဆေးလုံးသွားပေးမှာမဟုတ်ဘူးလား...”

“သွားပေးဖို့ ပျင်းတယ်။ ဆေးလုံးလိုချင်ရင် သူ့ဘာသာ လှမ်းလာပြီး ယူလိုက်ပါစေ။ စားချင်လည်း စား၊ မစားချင်လည်း မစားနဲ့”

စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးက ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး၊ လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆိပ်သင့်နေသူမှာ ၎င်းတို့မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုမင်းတို့ ဆေးလုံးအနည်းငယ်ယူပြီး စမ်းစားကြည့်မလား...” ရုတ်တရက် ၎င်းတို့ဘေးတွင် သရဲတစ္ဆေသဖွယ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒေါသတကြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကြိမ်ဒဏ်တစ်ချက် ရိုက်နှက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်၊ နှင်းခဲမြားနှစ်ချောင်းသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်မျှ မမြင်ရခင်မှာပင် ၎င်းတို့သည် အသိစိတ်ကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ အလောင်းများထဲမှ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်း ထိုကျင့်ကြံသူများထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အား အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို သောက်သုံးရန် ပြုလုပ်စေသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ထလာပြီး၊ တုန်ယင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သောက်သုံးပြီးနောက်၊ အခြေအနေသည် ချက်ချင်း သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာပြီး၊ ယခင်ကလို နာကျင်မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးဟုခေါ်သည်မှာ ယာယီသက်သာစေရုံသာဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ အဆိပ်သင့်မှုသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

ဘေးနားရှိ စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးက ကြိမ်ဒဏ်တစ်ချက်ကို အားပြင်းစွာ ရိုက်နှက်လာသော်လည်း၊ နှင်းခဲမြားသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်များကို ထာဝရပိတ်ဆို့သွားစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကျင့်ကြံသူအားလုံးက မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့လက်ထဲရှိ အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ၊ သူ့ကို မျက်လုံးပြူးပြဲဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး၊ ဘာပြောရမည်ကို မသိကြချေ။

“အခုမင်းတို့အားလုံး လွတ်မြောက်ပြီ။ စောင့်ကြပ်သူတွေဆီက သော့တွေကို ရှာပြီး မင်းတို့ရဲ့ ခြေကျင်းတွေကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီး၊ ငါနဲ့အတူ အပြင်ကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ကြစမ်း...” ယီထျန်းယွမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံသည် သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံးထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာကြပြီး၊ ရူးသွပ်သလို စောင့်ကြပ်သူများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ၊ သော့များကို ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ထွက်ပြေးရန် မရည်ရွယ်ကြဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားလျော့မှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်းတို့ ဘာလို့ ဆက်လက်ရပ်နေသေးတာလဲ။ ထွက်မပြေးကြဘူးလား...”

“ထွက်ပြေးမှာလား... မင်းထင်လို့လား၊ ငါတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားရင် အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့... အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးမရှိရင်၊ အပြင်ထွက်သွားလည်း သေမှာပဲ…”

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ငေးကြည့်နေကြပြီး၊ ခြေကျင်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်ဟုဆိုစေကာမူ၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်များကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက၊ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိပေ။ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများသည် စောင့်ကြပ်သူများထံတွင် မရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့ထံတွင်ရှိသည်မှာ ယာယီသက်သာစေသည့် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများသာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အာနိသင်သည် အလွန်ကန့်သတ်ထားပြီး၊ အမြဲတမ်း ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအခါတွင် လူအများအပြားသည် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်များသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးတွေကို တစ်သုတ်လုံး ပြုလုပ်ပေးမယ်။ မင်းတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က နက်ရှိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အခုမင်းတို့လုပ်ရမှာက ခြေကျင်းတွေကို ဖွင့်ပြီး၊ အပြင်ကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားဖို့ပဲ...”

ဤအသံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးအသံသဖွယ် ၎င်းတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို အံ့သြထိတ်လန့်စေသည်။

“သူ… သူက အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးတွေ ပြုလုပ်ပေးမယ်တဲ့...”

“တကယ်လား... ငါတို့ ကယ်တင်ခံရတော့မယ်၊ ငါတို့ ကယ်တင်ခံရတော့မယ်...”

၎င်းတို့သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ အလျင်အမြန် ၎င်းတို့၏ ခြေကျင်းများကို ဖွင့်လှစ်ရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာနေပြီး၊ အလွယ်တကူ ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီးစီးသွားသည်။ ဤအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးအား သောက်သုံးစေခဲ့သော အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ အားနည်းသည်။ ၎င်းသည် အားနည်းသောဗားရှင်းဖြစ်ပြီး၊ အဆိပ်ဖြေရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်နှစ်ဆေးလုံးနှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာ မည်မျှနိမ့်ကျသည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။

“အဆင့်နှစ်ဆေးလုံးဖြစ်နေလို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် အရေအတွက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာရှိနိုင်တယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က ရှာဖွေစုဆောင်းထားခဲ့သော အရာများဖြစ်ပြီး၊ ဆေးလုံးသန့်စင်ခန်းကို ဖြတ်သွားစဉ် စုဆောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့်အဆင့်ဖြစ်စေ၊ အားလုံးကို စုဆောင်းထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အချို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်ကို သူသိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဤမျှလောက် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် ဆေးလုံးပြုလုပ်နေစဉ်၊ ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ၊ တူးဆွရေးကိရိယာများကို ကောက်ယူကာ သတ္တုတူးဖော်မှုကို စတင်လိုက်ကြသည်... ၎င်းတို့သည် ယခင်ထက် ပိုမိုအားထုတ်ပြီး ပိုမိုကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့တူးဖော်နေသည်မှာ အဖိုးတန်ဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံး သယံဇာတများဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် တူးဖော်ထားသည်များကို မိမိအတွက် ယူမထားဘဲ၊ ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ၎င်းတို့ယခင်တူးဖော်ထားသော သတ္တုများကို ယီထျန်းယွမ်ဘေးသို့ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ ရလဒ်မှာ ထင်ရှားသည်... ၄င်းတို့သည် သူ့အတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ရန်ဖြစ်သည်...။

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမထားခဲ့သလို၊ ဆုလာဘ်တစ်စုံတစ်ရာ တောင်းဆိုမထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့တူးဖော်ထားသော သတ္တုများကို သူ့ထံသို့ တက်တက်ကြွကြွ ပို့ဆောင်လာကာ၊ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ ဆေးလုံးပြုလုပ်နေသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ သတ္တုများကို ပိုမိုတူးဖော်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ကျေးဇူးကို မေ့လျော့သူများ မဟုတ်သလို၊ ဆေးလုံးများကို ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားသူများ မဟုတ်ပေ။ ထွက်ခွာမသွားခင်၊ ၎င်းတို့သည် အနည်းဆုံး ဆုလာဘ်အဖြစ် တစ်စုံတစ်ခုကို ပေးအပ်လိုကြသည်။

(အခန်း ၃၂၃ ပြီးပါပြီ။)