လွတ်မြောက်ခြင်း

“ဒီအကျဉ်းထောင်သုံးခုကို ဖျက်ဆီးရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီး၊ အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးဖို့ မလိုအပ်ဘူးပဲ။ တကယ်လို့ အကုန်လုံးဖျက်ဆီးမှ တာဝန်ပြီးမြောက်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါက တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်စရာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးရမည်ဆိုပါက၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မရှိပါက သိပ်ပြဿနာမရှိပေ။ ယခုအခါ နောက်မှ အဆက်မပြတ် လိုက်လံလာနေသည့်အတွက်၊ ဤနေရာကို အေးအေးဆေးဆေး ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို မြင်တွေ့သည့်အချိန်မှစ၍ လှောင်အိမ်သုံးခုကိုသာ ဖျက်ဆီးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ကျန်အရာများကို ယာယီထိမ်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဤလှောင်အိမ်သုံးခုကို ဖျက်ဆီးရုံဖြင့် တာဝန်ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ထိုဆုလာဘ်များစွာသည် အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ဒီကောင်စုတ်၊ မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ဧရိယာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား...” နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လျက်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ ဤဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသည်။ သူ့နောက်ကျောရှိ အရိပ်အယောင်သည် သူ့ကို ဒေါသထွက်နေသော အနီရောင်နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူစေပြီး၊ မြေပြင်ပင် တုန်ခါလာသည်အထိ အားပြင်းစွာ နင်းလာသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ဤဘက်သို့ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ဧရိယာကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ။ ဒါတင်မကဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ သတ္တုတူးဖော်ရာနေရာကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေးတယ်၊ မိုက်တယ်မဟုတ်လား...”

သူသည် ရုတ်တရက် လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဧရာမဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ထိုဓားကို အားပြင်းစွာ မြှောက်ကာ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ခွဲခြမ်းရန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ဒေါသ...”

“ဘုန်း...”

ဧရာမဓားတစ်ချောင်းသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို လုံးဝထိုးဖောက်ရန် အားပြင်းစွာ ခွဲခြမ်းလိုက်သည်။

“ထွက်သွားစမ်း...”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဤအရာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လျက်၊ လှံကို အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ဤဘက်သို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် အန္တရာယ်ခံစားမှုတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သည့် အဆင့်မြင့်နည်းစနစ်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က ကျောက်တုံးပြုတ်ကျလာမှုကြောင့် သူ၏လှုပ်ရှားမှု ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနီရောင်နဂါးအငွေ့တစ်ခုသည် လှံထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤဘက်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်သည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်...

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် သူနှင့် အားပြိုင်ရင်ဆိုင်လိုသည်၊ မည်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုက ဦးစွာပြတ်တောက်မည်ကို ကြည့်လိုသည်။

“ငါနဲ့ အားပြိုင်ချင်သေးတယ်ပေါ့၊ မင်းက အရမ်းနုနယ်သေးတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက သူ့ပုခုံးပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံတစ်ထည် ပေါ်လာသည်မသိ၊ ၎င်းသည် သူ့နောက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး၊ သူ့ရှေ့တွင် အကာအရံအဖြစ် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်သည် လျော့ကျမသွားဘဲ၊ ဆက်လက်အားပြင်းစွာ ခွဲခြမ်းလိုက်သည်...

“ဘုန်း...”

ဧရာမဓားသည် အားပြင်းစွာ ထိုးဖောက်ဆင်းလာပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းသည် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်လည်း ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားသည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက် နိမ့်ကျသော်လည်း၊ ထိုအင်အားသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်...

“ဟမ်…”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ၊ အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ၊ လွင့်ထွက်သွားသော အရှိန်ကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ထပ်မံပျံသန်းလာပြီး၊ အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ငါ့ရဲ့ နဂါးဖောက်ထိုးမှုကို ထိခံလိုက်ရပြီဆိုရင်၊ မင်းက ဆက်လှုပ်ရှားနိုင်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး...”

သူသည် ဖုန်မှုန့်များကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ ရှေ့တွင် မည်သူ့အရိပ်အယောင်မှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်သာမက၊ အမွှေးအမျှင်တစ်ခုမှပင် မရှိပေ။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ လူက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ......”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်၏ အသက်ရှူသံကို ခံစားမိခဲ့သော်လည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း၊ မည်သို့ရှာဖွေစေကာမူ ယီထျန်းယွမ်ၤအရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသည့်အတွက်၊ အံ့အားသင့်စေသည်။ လူတစ်ယောက်သည် သူၤမျက်စိအောက်တွင် ဤသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ သူ ဘယ်လိုထွက်ပြေးသွားတာလဲ...” နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ထိတ်လန့်စွာ တွေးတောနေသည်။ လူတစ်ယောက်သည် သူၤမျက်စိအောက်တွင် ဤသို့ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်က မည်သို့ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မသိသော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်ကမူ သူမည်သို့ထွက်ပြေးခဲ့သည်ကို သိရှိသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေပြီဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ၊ အလွန်ချောမွေ့စွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။ အပြင်သို့ တစ်မိုင်အကွာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်း ဤနေရာမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလိုက်သည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်က မည်သို့ရှာဖွေစေကာမူ၊ သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူသည် ပြောင်လက်သော ဧရိယာတွင် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပါက၊ နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် သူရှိရာနေရာကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး၊ ထိုအခါ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့မှုသည် အလျင်အမြန်ထွက်ပြေးရုံသာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်သည့် အာနိသင်ကို မပေးနိုင်တော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာစဉ်၊ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်ကို ဖျက်ဆီးခံရသည့် သတင်းသည် ယုံမင်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးသို့၊ သို့မဟုတ် အခြားကုန်းမြေများဆီသို့ပင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သည့် ယုံမင်အကျဉ်းထောင်သည် ဤသို့ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်မှာ၊ အင်အားစုအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ မည်သူက ဤသို့သော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ရဲသနည်း...

မကြာမီမှာပင် ဤသတင်းသည် နိုင်ငံတော်ဆရာနှင့် ယုံမင်ဧကရာဇ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် အလွန်ဒေါသထွက်လျက်၊ လူအားလုံးကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဒါ ဘာကိစ္စလဲ၊ ငါတို့ယုံမင်အင်ပါယာၤယုံမင်အကျဉ်းထောင်က ဒီလိုမျိုး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာလား......” ယုံမင်ဧကရာဇ်ၤမျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး၊ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အောက်တွင်ရှိသော ဝန်ကြီးများသည် တုန်ရီလျက်၊ ယုံမင်ဧကရာဇ်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရန်ပင် မရဲပေ။

ထို့နောက် ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ကြည့်လျက်၊ အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “နဂါးဗိုလ်ချုပ်၊ မင်းက အဲ့ဒီဖျက်ဆီးသူနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ထိုရာဇဝတ်သားက ထွက်ပြေးသွားတယ်ပေါ့...”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့အင်အားက မနည်းပါဘူး၊ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်လောက်ရှိပြီး၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင်အားကောင်းနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်နဲ့ယှဉ်ရင် အနည်းငယ်အားနည်းပါတယ်။ အဓိကကတော့ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုရှိပုံရပါတယ်၊ သူ့ရဲ့အသက်ရှူသံကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာမို့ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါဘူး” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ဦးညွှတ်လျက် လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီအချက်က ကျွန်တော်မှားသွားခဲ့တာပါ၊ နောက်တစ်ကြိမ် သူနဲ့ထပ်တွေ့ရင်၊ သူ့ကို သေချာပေါက် ဖမ်းမိပါလိမ့်မယ်...”

“မှားသွားတယ်တဲ့လား...” ယုံမင်ဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ ဟစ်အော်သည်။ “ဒါက ငါတို့ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ... အစောင့်အကြပ်တင်းကြပ်ပြီး၊ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်က ဒီလိုမျိုး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်။ ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားတွေလည်း ထွက်ပြေးသွားတယ်၊ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အများကြီး လွတ်မြောက်သွားတယ်...”

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ လူတွေကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ စေလွှတ်ထားပါပြီ၊ မကြာခင် သတင်းရလာပါလိမ့်မယ်...” ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ချက်ချင်း လာရောက်တင်ပြသည်။

“မလိုအပ်ဘူး၊ တွေ့ရင် အကုန်သတ်ပစ်လိုက်၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့...” ယုံမင်ဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ ပြောသည် “ယခု အဓိကကတော့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတွေပါ ထွက်ပြေးသွားပြီ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအင်အားတွေ ပြန်လည်ရရှိလာရင်၊ ဒါဟာ အလွန်ခက်ခဲတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအဘိုးကြီးတွေကို သေတော့မယ့်သူတွေလို့ ထင်နေလို့မရဘူး၊ တကယ်လို့ သူတို့ပေါက်ကွဲထွက်လာရင်၊ ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိဘူး...”

“ဟဲဟဲ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတွေဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့အဆိပ်မိထားပါတယ်။ ကျွန်တော်မှလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဒီအဆိပ်ကို မဖြေနိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် စိတ်အေးအေးထားလို့ရပါတယ်” ဘေးမှ ထူးထူးဆန်းဆန်း အသံပိုင်ရှင်တစ်ဦးသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူၤမျက်နှာသည် သွေးရောင်မရှိသည့်အလား ဖြူဖျော့နေပြီး၊ ၎င်းသည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ဆရာဖြစ်သည်။

“နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့ အဆိပ်ကို ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြောရရင်၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘက်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ရိုင်ယွမ်က လူတွေခေါ်ပြီး သိမ်းပိုက်ဖို့ သွားတာမဟုတ်ဘူးလား... အခုသတင်းက ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ...” ယုံမင်ဧကရာဇ်က မေးမြန်းသည်။

“အဲဒါက… သတင်းတစ်ခုမှ မရသေးပါဘူး။ သူတို့ဟာ အဲဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ ဒါမှမဟုတ် သေသွားပြီလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” ဝန်ကြီးတစ်ဦးက တင်ပြသည်။

“အလကားကောင်တွေ... အကုန်အလကားကောင်တွေချည်းပဲ...” ယုံမင်ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။ “နဂါးဗိုလ်ချုပ်၊ မင်းကို ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ငါအမိန့်ပေးတယ်။ မူလက အကုန်လုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ သိမ်းပိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပေမယ့်၊ အခုလို အနေအထားမှာ ဒါမလိုအပ်တော့ဘူး... ဒါက မင်းအတွက် အမှားပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ...”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်...” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “ကျွန်တော်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကျေနပ်စရာ ရလဒ်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးနိုင်မှာပါ...”

အခန်း ၃၂၇ ပြီးပါပြီ။