ချွေးမသည် မိခင်နှင့်တူ၏
Vol. 4 Ch. 46
ပေယွီထန်သည် သူမအား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အစ်မယန်၊ ပျော်ရွှင်ရုံသက်သက်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ အစ်မက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ ဆုန်ယောင်နန်ကို လုံးဝတန်ပြန်ခွင့်မပေးဘဲ အနိုင်ယူလိုက်တာကို ကျွန်တော်သဘောပေါက်တယ်။ အကြောက်ဆုံးအရာက အစ်မက အကောင်းဆုံးတောင် ကြိုးစားပြီး မလုပ်ခဲ့တာပဲ”
“ဒီလိုကားမောင်းနည်းတွေကို ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးပါ။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုလေးစားအောင် နာမည်တစ်ခုရအောင် လုပ်ဖို့လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ အိမ်ပြန်မှာမဟုတ်ဘူး”
လင်းယန်က ထိုလူငယ်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“အော်။ ဒါက မင်းအိမ်ကထွက်လာတဲ့အကြောင်းပြချက်လား”
ပေယွီထန်၏ ဦးခေါင်းက ဝမ်းနည်းစွာ ညွှတ်ကျသွားသည်။
“ကျွန်တော့်မိသားစုက ကျွန်တော်ကားမောင်းသမားဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန့်ကွက်တယ်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်တယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်တကယ်ကြိုက်တယ်...”
ဒါကြောင့် ပေယွီချန်က ကားမောင်းတာကို မုန်းတာပဲ…
လင်းယန်က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီး “ဒါက... ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း အပျော်တမ်းသမားတစ်ယောက်ပါ။ တကယ်လို့ မင်းက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကားမောင်းသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ရင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နည်းပြဆရာတစ်ယောက် လိုလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယန်က သူ့ကို လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကားမောင်းကောင်းသူတိုင်း နည်းပြကောင်းဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မည်။
ပေယွီထန်က “ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး...” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
ဒါက တကယ်ပဲ...တော်တော်လေး သနားစရာကောင်းတာပဲ...
သူမသည် သူ့အခြေအနေကို စာနာနိုင်ပါသည်။
ပေယွီထန်က “ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ကျွန်တော့်အကြောင်း လူတိုင်းကို သတိပေးထားလို့ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံပေးရဲတာ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကူညီရဲတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လင်းယန် မျက်နှာမကောင်းပေ။
“ကျွန်မလည်း မကူညီရဲဘူး”
ပေယွီထန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကူးတစ်ခုရှိတယ်။ ကျွန်တော့်အစ်ကို့ကို ဖြားယောင်းဖို့ ကျွန်တော် ကူညီမယ်။ မင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ချွေးမဖြစ်လာတာနဲ့ ဘာမဆိုလုပ်လို့ရပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းလည်း ကျွန်တော့်ကို ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်”
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
‘လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ ယုတ္တိဗေဒက တကယ်ကို မဆီလျော်ဘူး’
လင်းယန်က အကူအညီမဲ့စွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောသည်။
“ဒါကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောမယ်။ မင်း တကယ်မှားနေတယ်။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး”
“သေချာလား။ မင်း ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား။ မင်း မိန်းမတစ်ယောက်ရော ဟုတ်ရဲ့လား”
ပေယွီထန်က အတော်လေး စိတ်ပျက်ပုံရသည်။
လင်းယန်က တိတ်တဆိတ် မျက်လုံးပြူးလိုက်သည်။
“ထားပါတော့၊ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းကို ငါ တကယ်မကူညီနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကားရဲ့အကူအညီနဲ့ ဆုန်ယောင်နန်ရဲ့ အင်ဂျင်ကို ငါနိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါ မင်းဟာပဲ။ မင်း မလဲခင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြင်ခိုင်းလို့ရတယ်။ ဒါက မင်းကားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေဖို့ ကူညီလိမ့်မယ်”
“ဟင် အဲဒါကို ငါ့ကိုပေးမလို့လား။ တကယ်ပြောနေတာလား”
ပေယွီထန်က သူမကို လုံးဝထိမိသွားသည့်ပုံစံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အစ်မယန်၊ အစ်မက အကောင်းဆုံးပဲ။ သူတို့ပြောကြတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး၊ အကြီးဆုံးချွေးမက မိခင်နဲ့တူတယ်တဲ့”
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
သူ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အကြီးဆုံးချွေးမက မိခင်နဲ့တူတယ်ဆိုတာ…
လူငယ်လေး၊ ရှိပြီးသား စကားပုံတွေကို မပြောင်းနဲ့လေ…
ဒါ့အပြင် သူက သူမကို သူ့ရဲ့ချွေးမအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုဘဲ လမ်းဘေးမှာ အစာငတ်ခံပြီး သေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြတင်းပေါက်က ခုန်ချတာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်မယ်လို့ ကြေညာထားခဲ့တာပဲ။
လင်းယန်က “သခင်လေး ပေ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပေယွီထန်က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ ယွီထန် ဒါမှမဟုတ် ထန်ထန်လို့ ခေါ်ပါ”
ထန်ထန်…
လင်းယန် စိတ်ပျက်သွားသည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းကို ယွီထန်လို့ပဲ ခေါ်မယ်... မင်းကို တကယ်သင်ပေးလို့ မရမှာကို စိုးရိမ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ကားမောင်းတာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလေ... မင်းမှာ ကားမောင်းတာ ဒါမှမဟုတ် ကားပြင်ဆင်တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးစရာတွေရှိရင် နောင်မှာ ငါ့ကို လာရှာလို့ရတယ်။ ငါတတ်နိုင်ရင် မင်းကို ကူညီမယ်...”
ပေယွီထန်က “တကယ်လား ဒါက အရမ်းကောင်းတာပဲ” ဟု အော်လိုက်သည်။
လင်းယန်က “ဒါပေမဲ့ မင်းဆီက အကူအညီတစ်ခုတော့ ငါ လိုအပ်တယ်” ဟု ပြောသည်။
ပေယွီထန်က “ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲ။ ဘာမဆို ကျွန်တော် ကူညီမယ်။ ပြောလိုက်ရုံပဲ” ဟု မေးသည်။
လင်းယန် ချောင်းဟန့်ကာ “မင်းမှာ...ဟင်...မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ နေ့စဉ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတွေများ ရှိလား” ဟု ပြောသည်။
“ဟင် အစ်မယန်၊ အစ်မက ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို ဘာလို့လိုတာလဲ”
ပေယွီထန်သည် သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက သူမကို ဖောက်ပြန်တဲ့သူတစ်ယောက်လိုမျိုး စိုက်ကြည့်နေသည်။
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
သူ ‘သူ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဗီဒီယိုတွေ’ လို့ ပြောတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အဲဒီလို ထူးဆန်းအောင် မပြောနဲ့လေ….