သေစေနိုင်သော ထုတ်လုပ်မှု

ပေနန်ရှု၏ ပရိသတ်များ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ပြင်းထန်မှုအား မည်သူ မသိပါသနည်း။ သူမ၏ လူကြိုက်များမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကောလဟာလတစ်ခုတွင် သူ၏နာမည်ကို သုံးရဲသော မည်သည့်အမျိုးသမီးသရုပ်ဆောင်မဆို အခြေခံအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့်တူသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသူသည် လင်းယန်ကို သေစေလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျောက်ဟုန်လင်းသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အစ်မကို ယုံလို့မရဘူးလို့ ငါ အရင်က သတိပေးပြီးသား”

“သိပါတယ်...”

အခြေအနေက ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေမှတော့ သူမ ဘယ်လို မသိနိုင်မှာလဲ။

လင်းယန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အစ်မလင်း၊ အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက်... တောင်းပန်ပါတယ်...”

“မင်း တောင်းပန်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး။ သူက မင်းရဲ့ အစ်မပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကို ယုံတာက သဘာဝကျတယ်”

ကျောက်ဟုန်လင်းက ခဏရပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည် “ဂျန်ယီမင်ရဲ့ ရုပ်ရှင်အတွက် မင်း ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတယ်လို့ ကြားတယ်”

လင်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း...”

“ရွေးချယ်ခံဖို့ အခွင့်အရေးကို မင်း ဘယ်လိုရခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မမေးတော့ဘူး... မင်း ရွေးချယ်ပွဲကို သွားရဲလိမ့်မယ်လို့တောင် ငါ မထင်ထားဘူး”

ကျောက်ဟုန်လင်းသည် သနားခြင်းနှင့် စာနာခြင်း ရောပြွမ်းနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဲ... ဒီရုပ်ရှင်... ဘာဖြစ်နေတာလဲ” လင်းယန်က မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဟုန်လင်း၏ လေသံသည် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

ကျောက်ဟုန်လင်းသည် ဆွဲငင်၍ ပြောလိုက်သည် “ကျန်တဲ့ အမျိုးသား ဇာတ်ပို့ သရုပ်ဆောင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ မင်းသိလား”

လင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ပေနန်ရှုက အမျိုးသား ဇာတ်ဆောင်ဆိုတာပဲ သိတယ်”

နောက်ဆုံးတော့ သူမသည် ဤဇာတ်ရုပ်အတွက် ရွေးချယ်ခံရန်ပင် မစီစဉ်ခဲ့ပေ။ အားလုံးသည် ‘တစ်စုံတစ်ယောက်’ က သူမကို ပူးကပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“အစ်မလင်း၊ တခြားသရုပ်ဆောင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ” လင်းယန်က မေးသည်။

ကျောက်ဟုန်လင်းသည် မလောတကြီး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ရှင်ချောင်မူ...”

လင်းယန်သည် ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ တောင့်တင်းသွားသည်။

“ဟင် ဒုက္ခပဲ”

သူမနဲ့ ကောလဟာလတွေ ထွက်ခဲ့တဲ့ သရုပ်ဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။

ကျောက်ဟုန်လင်းက ဆက်ပြောသည် “ဝေဖုန်းရှု”

လင်းယန် အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သူမသည် သူမ၏ လူကြိုက်များမှုကို မြှင့်တင်ရန် သူ့နာမည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ဟုန်လင်းက “ထန်းကျားယဲ” ဟု ပြောသည်။

လင်းယန်က “အာ့...” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် သူ့နှင့်လည်း ကောလဟာလ ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။

လင်းယန်သည် ကျောက်ဟုန်လင်း၏ အမည်များအားလုံးကို ရွတ်ဆိုနေသည်ကို နားထောင်နေရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အစ်မ တကယ်ပြောနေတာလား။ ပေနန်ရှုကိုပါ ထည့်လိုက်ရင် ဒါ... ဒါက သေစေနိုင်တဲ့ ထုတ်လုပ်မှုတစ်ခုပဲ”

လင်းယန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“မင်း ဒါကို အခုမှ သဘောပေါက်တာလား” ၏ကျောက်ဟုန်လင်းသည် ပျင်းရိစွာ ပြောပြီးနောက် နောက်ဆုံးထိုးနှက်ချက်ကို ပေးလိုက်သည်။

“အော် ဟုတ်သားပဲ၊ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်။ ဟန်ယိရွှမ်က ဧည့်သည်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်မယ်”

လင်းယန်သည် ရူးတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

“ဟား ဟား...”

ဓား ဘယ်မှာလဲ။

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေရမည်။

လင်းယန်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဓားကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော ဝမ်ကျင်းယန်သည် သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“စိတ်အေးအေးထား၊ စိတ်အေးအေးထား ဘာမှ မလုပ်နဲ့”

လင်းယန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပုံရသော ကျောက်ဟုန်လင်းက “ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်းက အပြန်အလှန် မှီခိုနေတယ်။ တကယ်တော့ ပြန်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီရုပ်ရှင်က မင်းကို ထာဝရ ငရဲကို ပို့လိုက်နိုင်ပေမဲ့ မင်း ပြန်ထူထောင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်တယ်။ မင်း ကြိုးစားဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသရွေ့ပေါ့” ဟု ပြောသည်။

ဤကြီးမားသော ဝမ်းနည်းဖွယ် သတင်းများ၏ ရေပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသော လင်းယန်သည် ထိုအခြေအနေမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျောက်ဟုန်လင်းက “ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ” ဟု မေးသည်။

လင်းယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

“ကျွန်မ စဉ်းစားနေတာ... ဒါရိုက်တာဆီက တစ်ခုခု တောင်းဆိုလို့ ရမလားလို့”

ကျောက်ဟုန်လင်းသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“တစ်ခုခု တောင်းဆိုမယ်။ မင်း ကြောက်နေတာလား။ နှုတ်ထွက်ချင်တာလား”

လင်းယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် “ကျွန်မ လစာပိုလိုချင်တယ်”

ကျောက်ဟုန်လင်း စကားမပြောနိုင်တော့...

လင်းယန်က “ကျွန်မ ဒီရုပ်ရှင်ကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး ရိုက်နေတာ။ ကျွန်မ လစာပို မရထိုက်ဘူးလား” ဟု ပြောသည်။

ကျောက်ဟုန်လင်း စကားမပြောနိုင်တော့...