ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်
Vol. 4 Ch. 56
“မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ”
ကျောက်ဟုန်လင်းသည် သံသယဝင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လင်းယန်၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှတ်တမ်းအရ သူမသည် ရွေးချယ်ပွဲအတွက်ပင် အရည်အချင်းမပြည့်မီသင့်ပေ။
လင်းယန်သည် အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။
“ကျွန်မ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရခဲ့တာပါ...”
ကျောက်ဟုန်လင်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
“မင်းရဲ့ ကံက တကယ်ကောင်းတာပဲ”
နောက်ဆုံးတော့ ဒါက ဇာတ်ပို့နေရာဆိုတော့ ကံကောင်းလို့ တကယ်ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တာကို မှတ်ထားပါ။ ဒါက မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ”
ကျောက်ဟုန်လင်းက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆူပူလိုက်သည်။
“သိပြီ။ ကျွန်မ သတိထားပါ့မယ်”
လင်းယန်သည် သူမ၏ သတိပေးချက်များကို ကြားသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားအနှံ့ နွေးထွေးမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူမသည် မနေနိုင်ဘဲ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“အစ်မလင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစ်မကို ဘယ်လောက် ကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး... အစ်မ ကျွန်မကို ဖုန်းဆက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး...”
ကျောက်ဟုန်လင်းက “ဒါကို သိပ်အဓိပ္ပာယ်မကောက်နဲ့။ ဒီအလုပ်ကို စလုပ်ကတည်းက အနုပညာရှင် အများကြီးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်မှာ အမည်းစက်တစ်ခုပဲ။ ငါ အဲဒါကို ဖျက်ချင်ရုံသက်သက်ပဲ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
လင်းယန်သည် စကားလုံးများ ဆို့နင်သွားသည်။ “အော်...”
ထို့နောက် သူမသည် ‘တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မလင်း...’ ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
...
ကျောက်ဟုန်လင်း ဖုန်းချပြီးနောက် လင်းယန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲနေပြီး သူမ၏ဘဝတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသောအရာ မရှိတော့သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
စကားစမြည် အားလုံးကို ကြားခဲ့သော ဝမ်ကျင်းယန်သည် သူမ၏ ပခုံးများကို သနားသော အမူအရာဖြင့် ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
“ဖျော်ဖြေရေးလောကမှာ အမျိုးသမီးပရိသတ်တွေ အားလုံးကို မင်းကို ဆန့်ကျင်ဖို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းမှာ ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါ ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့... မင်းကို ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်”
ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသော လင်းယန်သည် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်ကျင်းယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းရုံနဲ့ မရဘူး။ မင်းရဲ့အကူအညီ ငါ လိုတယ်”
“မင်း ဘယ်လိုအကူအညီ လိုတာလဲ”
“ငါ အခု အပြင်ကို လုံးဝ မထွက်နိုင်ဘူး။ ငါ့အတွက် ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ပေးဖို့ မင်းကို အားနာလို့ရမလား”
“မင်းရဲ့ နေ့စဉ်လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ပေးလို့ရတယ်။ ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ”
ဝမ်ကျင်းယန်သည် သူ့လက်ဖဝါးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
လင်းယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ငါ နေ့စဉ်လိုအပ်တာတွေ မလိုချင်ဘူး။ ငါ လိုတာက... မက်မွန်သားဓား... ကြေးဒင်္ဂါးတွေ... ပြီးတော့ နတ်ဆိုးတွေကို ပယ်ရှားနိုင်တဲ့ နတ်တံခွန်။ အော် ဟုတ်သား။ ငါ ကြက်သွန်ဖြူလည်း လိုတယ်။ အဲဒါတွေလည်း ဝယ်ပေး...”
ဝမ်ကျင်းယန်၏ အမူအရာသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ထိရန် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်စဉ် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေသည်။
“မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မင်း တကယ်ပဲ ရန်စခံရပြီးနောက် ရူးသွားတာလား”
လင်းယန်သည် သူ့လက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ငါ ပြောခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို မြန်မြန် ဝယ်ပေးရမယ်။ ငါ အဲဒီအရာတွေ လိုတယ်”
ဝမ်ကျင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
လင်းယန် ယခုပြောခဲ့သည်များအပြင် သူမသည် ထူးဆန်းပြီး ထူးထွေဆန်းပြားသော ပစ္စည်းများစာရင်းရှည်တစ်ခုကိုလည်း တရစပ် ပြောသွားခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်းယန်၏ ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။
“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်း အိမ်မှာ ဘာပူဇော်ပသမှုတွေ လုပ်နေတာလဲ”
လင်းယန်သည် သူ့ကို သေစေနိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ငါ ပူဇော်ပသမှုကို ယုံကြည်တဲ့သူနဲ့ တူလို့လား။ ငါက သိပ္ပံကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်တဲ့သူ အော် ဟုတ်သား၊ ကြက်သွန်ဖြူတွေ ထပ်ဝယ်ခဲ့ဦး”
ဝမ်ကျင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
“မြန်မြန်လုပ် အခုသွား။ ဒါတွေ အကုန်လုံး ငါ လိုတယ်... ငါ့ရဲ့ ဇာတ်ရုပ်အတွက်။ ဒါ အရေးပေါ်” လင်းယန်က သူ့ကို တိုက်တွန်းသည်။
“ဒါတွေ အကုန် မင်းအတွက် ငါ ဘယ်က သွားဝယ်ရမလဲ...”
ဝမ်ကျင်းယန်သည် ထိုပစ္စည်းများကို သွားယူရန် မတတ်သာတော့ပေ။
သူထွက်သွားသောအခါ လင်းယန်သည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုနှင့် ဖျော်ဖြေမှုဆိုင်ရာ စာအုပ်များကို သူမ၏ပစ္စည်းများကြားမှ ရှာဖွေကာ ဖတ်ရှုတော့သည်။
သူမသည် ထိုသီအိုရီများနှင့် အယူအဆများကို အစာကြေပြီးဖြစ်သည်။ သူမ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သူတို့ကို အသုံးချပြီး လေ့ကျင့်ရန်ဖြစ်သည်။
အတိတ်တွင် လင်းရွှေယာနှင့် ဟန်ယိရွှမ်တို့သည် သူမကို လမ်းမှားရောက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ပါဝင်ခဲ့သော ထုတ်လုပ်မှုအရေအတွက်ကို အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး မင်းသမီးတစ်ဦးအတွက် ပိုအရေးကြီးသော သရုပ်ဆောင်မှုစွမ်းရည်နှင့် အရည်အချင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။
သူမတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများအပြင် ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ရှိပြီး ထိုကဲ့သို့ ညံ့ဖျင်းသော ထုတ်လုပ်မှုများစွာတွင် မပါဝင်ခဲ့ပါက ယခုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရမည်မဟုတ်ပေ။
မေ့လွယ်ပြီး ညံ့ဖျင်းသော ဇာတ်ရုပ်များမှ သူမရရှိခဲ့သော ယာယီလူကြိုက်များမှုသည်လည်း အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သရုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ထိုမျှခက်ခဲသည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏အကျိုးအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် အတော်လေး ရိုးရှင်းလာလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ယခု သူမလိုအပ်သည်မှာ ပေယွီထန်ဆီမှ ဗီဒီယိုများ ရောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းရန်ဖြစ်သည်။