အခန်း ၃၈ နဂါးမူလမြက်

နောက်တစ်နေ့တွင် တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် လင်ထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ခြံဝင်းငယ်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေကြစဉ် ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော်ကြာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဆယ့်ငါးယောက်မြောက်ဘိုးဘွား၊ အကြီးအကဲယဲ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သိမ်းထားခဲ့လား။ မဟုတ်ရင် ဒီလိုကျယ်ပြောတဲ့ ဈေးထဲမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့နိုင်မလဲ။ မြက်ပုံထဲက အပ်တစ်ချောင်းကို ရှာနေရသလိုပဲ။"

လင်ရှီလုသည် ကျောက်စားပွဲပေါ်မှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ငုံသောက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ချန်ချွမ်းဈေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးပြီး တာအိုယဲ့နဲ့လည်း တစ်ခါတွေ့ဖူးတယ်။ သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သိမ်းထားတယ်။ အခု သတင်းပို့လိုက်မယ်၊ သူရတာနဲ့ ပြန်ဖြေလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်မပူနဲ့။"

လင်ရှီလုသည် လက်ဟန်ခြေဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။ ခဏအတွင်း ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မိနစ်ဝက်ကြာပြီးနောက် လင်ရှီလုသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိသေးပေ။ လင်ထျန်မင်နှင့် သူသည် အတော်ပင် အကူအညီမဲ့နေကြသည်။

လင်မိသားစုသည် ဤခရီးစဉ်တွင် သိသာထင်ရှားသော အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ခက်ခဲသောအချိန်များကို ဖြတ်သန်းကာ ပြိုင်ဘက်မိသားစုများ၏ ၎င်းတို့ကို ဝါးမျိုရန် ရည်မှန်းချက်များဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အင်အားကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို ကံကောင်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ချန်ချွမ်းဈေးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးရန် မတတ်နိုင်ပေ။

လင်ရှီလုသည် စိုးရိမ်လာသောအခါ လင်ထျန်မင်ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

"တာအိုယဲ့က လွတ်လပ်တဲ့ လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ချန်ချွမ်းဈေးမှာ ကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်နေခဲ့တယ်။ ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ကြာကြာ အထီးကျန်နေမလဲဆိုတာ ပြောရခက်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို တွေ့ဖို့ မလွယ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့မှာ အချိန်နည်းပေမယ့် အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး၊ ခြေချော်သွားနိုင်တယ်။"

လင်ထျန်မင်သည် စိုးရိမ်နေခြင်းသည် အဖြေမဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် အကူအညီမဲ့သော မျက်နှာကို ပြသကာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဤတင်းမာသောလေထုထဲတွင် အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး မကြာမီ တစ်ဝက်တစ်နေ့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး လင်ရှီလု၏ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေသည်။ သူသည် သူ၏နတ်အာရုံကို ၎င်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ဝေးကွာတဲ့နေရာက သူငယ်ချင်းတွေ လာတာ ဝမ်းသာစရာပဲ။ ဒီညနေ အနောက်ပိုင်းရဲ့ ကြိုဆိုရေးနန်းတော်မှာ လင်းကို ညစာစားပွဲကို ဖိတ်ကြားပါတယ်။ လာဖို့ သေချာပါစေ။"

အရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ဝိညာဉ်အလင်းသည် ထိုနေရာတွင် ပျော်ဝင်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော အလင်းအမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်ရှီလု၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုအပြည့်ရှိသော လင်ထျန်မင်က "အဲဒါက အကြီးအကဲယဲ့ဆီက ပြန်စာလား" ဟု မေးသည်။

"အိုး၊ ဟုတ်တယ်၊ တာအိုယဲ့ဆီက ပြန်စာပါ။ ဒီည အနောက်ပိုင်းရဲ့ ကြိုဆိုရေးနန်းတော်မှာ ညစာစားပွဲကို ဖိတ်ကြားထားတယ်။"

ထိုအရာကို ကြားသောအခါ လင်ထျန်မင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ အကြီးအကဲယဲ့သည် ကြာရှည်စွာ အထီးကျန်နေထိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ကျေးဇူးတင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် သူ့ကိုတွေ့ရန် မည်မျှကြာကြာ စောင့်ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ချိန်းဆိုထားသည့်အချိန်မတိုင်မီ တစ်ဝက်တစ်နေ့ ကျန်သေးသောကြောင့် လင်ထျန်မင်သည် လေ့ကျင့်ရန် စိတ်မပါဘဲ လင်ရှီလုအား ပြောသည်။

"ဆယ့်ငါးယောက်မြောက်ဘိုးဘွား၊ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေရာရဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ခံစားကြည့်ဖို့ ဈေးထဲ လှည့်လည်ချင်တယ်။ ခွင့်ပြုပါ"

လင်ရှီလုသည် ခဏတာ စဉ်းစားသည်။ ဈေးထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အတွင်း၌ ရှိနေသမျှ အတော်လေး လုံခြုံမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ခေါ်လာကတည်းက ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့ရန် သဘာဝကျသည်ဟု တွေးကာ လင်ရှီလုက သဘောတူခဲ့သည်။

"ညမိုးချုပ်ခင် ပြန်လာဖို့ မှတ်ထား၊ ပြဿနာမရှာနဲ့၊ မင်းဘာသာမင်း ချန်ချွမ်းဈေးကနေ မထွက်နဲ့။ အရေးပေါ်အခြေအနေရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပါ။ သွားတော့"

လင်ထျန်မင်သည် အလွယ်တကူ သဘောတူပြီးနောက် ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာကာ အနောက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လေးပုံတစ်ပုံနာရီအတွင်း လင်ထျန်မင်သည် စည်ကားသော အနောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိုင်တန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ပိုကျန်းဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို ပြန်သတိရသောအခါ လင်ထျန်မင်သည် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သော နဂါးမူလမြက်ကို လိုနေသေးကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ နဂါးမူလမြက်သည် ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်မြက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏တန်ဖိုးသည် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးအများစုထက် သာလွန်သည်။

နဂါးမူလမြက်သည် အလွန်ထူးခြားသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါက်ရောက်ရန် လိုအပ်ပြီး တတိယအဆင့် ရေလွှမ်းမိုးနဂါး၏ သွေးများ စီးဆင်းခဲ့သောနေရာတွင်သာ ပေါက်ရောက်ရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။ တတိယအဆင့် ရေလွှမ်းမိုးနဂါးများသည် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း လေ့ကျင့်သူများနှင့် တူညီသော အဆင့်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏သွေးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး သဘာဝကျကျ ရရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

သူလျှောက်နေစဉ် ထောင်နှင့်ချီသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရုံဟု အမည်ရသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်သည် သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ကြီးမားသော ဆိုင်းဘုတ်သည် ခမ်းနားမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏အမည်အရ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်နှင့် ဆေးလုံးများကို အထူးရောင်းချသော ဆိုင်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် လင်ထျန်မင်သည် လိုအပ်သောဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို ဝယ်ယူနိုင်မလားသိရန် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထောင်နှင့်ချီသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရုံသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ လင်ထျန်မင်သည် ချက်ချင်းပင် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်ငါးလွှာရှိ အစေခံတစ်ဦးက နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"တာအိုသူငယ်ချင်း၊ ခဏထိုင်ပါဦး။ ကျွန်တော့်နာမည်က ချင်၊ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကို ဧည့်ခံတာကို တာဝန်ယူပါတယ်။ သင်လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဆေးလုံးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးပစ္စည်းအချို့ကို ရောင်းချချင်တယ်ဆိုရင် လွတ်လပ်စွာ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မကြွားဝါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက် လိုအပ်နိုင်တဲ့ အရာအားလုံးနီးပါး ရှိပါတယ်။"

လင်ထျန်မင်သည် မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ၎င်းတို့၌ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံးများပင် ရှိပါ့မလားဟု တွေးတောနေသည်။

"အိုး မင်းတို့မှာ နဂါးမူလမြက် ရှိနိုင်မလား"

နဂါးမူလမြက်အကြောင်း ပြောသောအခါ ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဈေးပေါသော အရာမဟုတ်ပေ။ ဆိုင်တစ်ခုလုံးတွင် နဂါးမူလမြက်ပင် အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ဧည့်သည်သည် ဆေးလုံးဖော်စပ်လိုသော ဓာတုဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ရမည် သို့မဟုတ် ၎င်း၏မိသားစုရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးအတွက် လိုအပ်နေရမည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။ အစေခံသည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဈေးနှုန်းက ကြီးမားတယ်။ တစ်ပင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်နိမ့် ရှစ်ဆယ်ပါ။ ဘယ်လောက် လိုချင်ပါသလဲ"

လင်ထျန်မင်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ လင်မိသားစု၏ သိုလှောင်ခန်းတွင် နဂါးမူလမြက်တစ်ပင်ကိုပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ ဈေးနှုန်းကြီးမြင့်သော်လည်း ချန်ချွမ်းဈေးတွင် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်သည်ဟု တွေးမိခြင်းသည် မသေးငယ်သော အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။

"နဂါးမူလမြက် သုံးပင် လိုချင်ပါတယ်။ ဈေးလျှော့ပေးလို့ရမလား"

သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် များပြားသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း လင်ထျန်မင်သည် အရှက်ရသော မျက်နှာဖြင့် တောင်းဆိုရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူသည် ခဏတာ စဉ်းစားကာ ဤလေ့ကျင့်သူသည် နဂါးမူလမြက် သုံးပင်ကို တစ်ကြိမ်တည်း ဝယ်ယူနေသောကြောင့် အနည်းဆုံး ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ဓာတုဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆသည်။ နောင်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူရန် မျှော်လင့်ကာ သူသည် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဓာတုဗေဒပညာရှင်များသည် လေ့ကျင့်ကမ္ဘာတွင် အလွန်အရေးပါပြီး နောင်တွင် သူ၏အကူအညီကို လိုအပ်နိုင်ပေသည်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများအတွက် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ရန် ထိုက်တန်သည်။

"တာအိုသူငယ်ချင်း၊ ကျွန်တော် တစ်ပင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ့်ငါးလုံး အနည်းဆုံး ဈေးနဲ့ ပေးနိုင်ပါတယ်။ နောင်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတွေ ပိုဝယ်ဖို့ ပြန်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့လုပ်ငန်းကို ဂရုစိုက်ပေးပါ၊ အကောင်းဆုံးဈေးနှုန်းနဲ့ ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။"

လင်ထျန်မင်သည် ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်သော အမူအရာကို မြင်တွေ့ပြီး လိမ်လည်မှုတစ်ခုခုကို သံသယမရှိခဲ့ပေ။ သုံးပင်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်ငါးလုံး သက်သာခြင်းသည် မသေးငယ်သော ပမာဏဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူခဲ့သည်။

အစေခံသည် လင်ထျန်မင်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီးနောက် နဂါးမူလမြက်ကို ယူရန် သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဘေးရှိ ဧည့်သည်ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ကာ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူသည် ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး လင်ထျန်မင်အား ပေးအပ်လိုက်သော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ သုံးလုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

လင်ထျန်မင်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ခုလုံးသည် လတ်ဆတ်သော သွေးနှင့်တူသော တောက်ပသော အနီရောင်ဖြစ်ပြီး ပင်စည်ထိပ်တွင် လက်ဝါးအရွယ် သုံးရွက်ရှိသည်။ အနံ့သည် ကြွယ်ဝပြီး အနှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ နဂါးမူလမြက်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

နဂါးမူလမြက်တွင် မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်မှ မရှိကြောင်း သူအတည်ပြုပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ငါးလုံးကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်ယူကာ ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် ချင်အမည်ရှိ လေ့ကျင့်သူသည် ၎င်းတို့ကို လက်ခံကာ လင်ထျန်မင်အား လက်ဖက်ရည်ကို ဆက်လက်သောက်သုံးရန် တိုက်တွန်းပြီး ပိုမိုရင်းနှီးလာရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်သောက်နေစဉ် လင်ထျန်မင်သည် ဈေးအကြောင်း မေးမြန်းကာ ချိုသာသော စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီး နောင်တွင် သူ၏လုပ်ငန်းကို ဂရုစိုက်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် လင်ထျန်မင်သည် ထောင်နှင့်ချီသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရုံမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

အချိန်စောနေသေးသောကြောင့် လင်ထျန်မင်သည် အနောက်ပိုင်းတစ်ဝိုက် လှည့်လည်ကာ ဆိုင်အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရှုပြီး မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော ရတနာအားလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းမူးဝေလုနီးပါးဖြစ်စေသော အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း သူ၏အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေရုံဖြင့် ကျေနပ်သောကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဝယ်ယူခဲ့ပေ။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး နေဝင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ လင်ရှီလု၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပြန်သတိရသောအခါ လင်ထျန်မင်သည် အနောက်ပိုင်းမှ ထွက်ခွာကာ ငှားရမ်းထားသော ဂူအိမ်သို့ ဦးတည်သွားပြီး ယဲ့ပင်ဟိုင်ကို သွားရောက်ရန် ကြိုဆိုဧည့်သည်မျှော်စင်တွင် တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်နေသည်။