အခန်း ၃၉ ယဲ့ပင်ဟိုင်
Vol. 3 Ch. 39
ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချိန်းဆိုထားသည့်အချိန်မတိုင်မီ နာရီဝက်အလိုတွင် လင်ထျန်းမင်နှင့် လင်ရှီလုတို့သည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အချိန်ကုန်လွန်စေရန် ထိုင်နေကြသည်။
“ကောင်လေး၊ မင်းအပြင်မှာ ကောင်းတာတစ်ခုခု တွေ့ခဲ့သေးလား။”
“ဆယ့်ငါးယောက်မြောက်ဘိုးဘိုးကို တင်ပြပါတယ်။ ကျွန်တော် အတော်အတန် ရခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ ကုသိုလ်ခန်းမမှာ မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ ဆေးဖော်စပ်ဖို့ပါ။ ဒီနေ့ကတော့ မျက်စိဖွင့်ပေးတဲ့နေ့တစ်နေ့ပါပဲ။ ဈေးထဲမှာ တကယ်ကို ရတနာတွေ အများကြီးရှိတာကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ လျိုယွမ်ဈေးနဲ့ လုံးဝမတူပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒါဟာ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ နိဗ္ဗာန်ဘုံပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့မျိုးနွယ်စု ပိုသန်မာလာတာနဲ့အမျှ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့လုပ်ငန်းကို တိုးချဲ့ရပါမယ်။ ကောင်းကောင်းစီမံခန့်ခွဲနိုင်ရင် အကျိုးအမြတ်တွေက မနည်းပါဘူး။”
“အဲဒါမှန်တယ်။ ငါတို့မိသားစုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က သိပ်အားနည်းတယ်။ နှစ်တစ်ရာနီးပါးကြာအောင် ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း ပိုခက်ခဲလာတယ်။ လျိုယွမ်တောင်တန်းထဲမှာတောင် အက်ကွဲကြောင်းတွေကြားမှာ ရုန်းကန်နေရတယ်။ ဘယ်သူက မိသားစုလုပ်ငန်းကို မတိုးချဲ့ချင်ဘဲနေမလဲ။ ယဲ့ပင်ဟိုင်က ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူဖြစ်ပြီး အတော်လေးငယ်သေးတယ်။ ဒီအဘိုးအိုနဲ့ ရွယ်တူလောက်ပဲရှိမယ်။ ပြီးတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှောင်းပိုင်းကို ရောက်နှင့်ပြီးပြီ။ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက မနည်းပါဘူး။ ပြီးတော့ သူက အဓိကဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုရှိတယ်။ သူ့ကိုတွေ့ရင် လေးစားမှုပြပြီး သူ့ကို စော်ကားတာမျိုး မလုပ်ရဘူး။ မင်းဟာ ငါတို့မိသားစုရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာကို မှတ်ထားပါ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို စောစောရောက်အောင် ကြိုးစားပြီး မိသားစုရဲ့ ဖိအားတွေကို လျှော့ချပေးဖို့ မှတ်ထား။”
လင်ထျန်းမင် သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် သက်သောင့်သက်သာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“တော်တော်နောက်ကျနေပြီ၊ ချိန်းထားတဲ့အချိန် နီးနေပြီ။ သွားကြစို့။”
“ဟုတ်ကဲ့”
လင်ရှီလုသည် ခြံဝင်းထဲမှ ထရပ်လိုက်ပြီး လင်ထျန်းမင်သည် နောက်မှ လိုက်ကာ ဈေး၏ အနောက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
ဆယ့်ငါးမိနစ်မပြည့်မီတွင် သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူများ၏ နေအိမ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ အနောက်ပိုင်းရှိ လမ်းမကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
မြင်ကွင်းတွင် ထင်ရှားသောနေရာ၌ ရွှေရောင်နှင့် ကျောက်စိမ်းရောင် တောက်ပသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် တန်ဆာဆောင်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ကြီးမားသော ဆိုင်းဘုတ်တွင် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသော စာလုံးကြီးသုံးလုံးဖြင့် တောက်ပြောင်စွာ ရေးထိုးထားသည်။ တန်ဆာဆောင်မှ ကြိုဆိုပါသည်။
လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနောက်တစ်ဦး ဝင်ပေါက်သို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ ပထမထပ်တွင် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် အများအားဖြင့် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသူများဖြစ်ပြီး သုံးယောက်တစ်စု၊ နှစ်ယောက်တစ်စု စကားပြောဆိုနေကြကာ ဆူညံသံသည် နားမခံသာအောင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။
ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ နှစ်ဦးသားဝင်လာသည်ကိုမြင်လျှင် ချီလေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့်လေးသို့ရောက်ရှိနေသော အစေခံတစ်ဦးသည် အလွန်ရိုသေစွာဖြင့် အလျင်အမြန်လာရောက်နှုတ်ဆက်ကာ မေးမြန်းလေသည်။
“အရှင်ဧည့်သည်တော်များခင်ဗျာ၊ ကျေးဇူးပြု၍ အတွင်းသို့ ဝင်ပါ။ ချိန်းဆိုထားလို့ လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ဘာသာ စားပွဲတစ်ခု လိုချင်တာလားခင်ဗျာ။”
“ချိန်းထားလို့ပါ။ ယဲ့ပင်ဟိုင်ရဲ့ တာအိုရှင် ယဲ့က အထူးဖိတ်ကြားထားတာပါ။ တာအိုရှင် ယဲ့က အခုဘယ်မှာလဲ။ သူ ရောက်ပြီလား။”
ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် ထိုအစေခံသည် ပို၍ပင် လေးစားမှုပြသပြီး မနာလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အမည်သည် ချန်ချွမ်ဈေးတစ်ခွင်၌ ကျော်ကြားသည်။ သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေရုံသာမက ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ဆေးဖော်စပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ အဓိကဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှလွဲ၍ ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် အလွန်မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့ထံမှ အကူအညီတောင်းခံသော ကျင့်ကြံသူ အcountless များပြားလှပြီး ဤနှစ်ဦးသည် သူ့နှင့်အတူ ညစာစားရန် ဖိတ်ကြားခံရခြင်းက ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများမဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
“အဘိုးကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ။ တာအိုရှင် ယဲ့ ရောက်နှင့်ပြီး ဒုတိယထပ်က သီးသန့်အခန်းမှာ စောင့်နေပါတယ်။”
အစေခံနောက်သို့ လိုက်ရင်း လင်ထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။ ပထမထပ်၏ ဆူညံသံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒုတိယထပ်သည် ပို၍ တိတ်ဆိတ်သည်။ အခန်းတစ်ခုစီသည် သီးခြားနေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လင်ထျန်းမင်သည် စင်္ကြံရှိ ကြွယ်ဝခမ်းနားသော အလှဆင်မှုများကို ကြည့်ရှုရင်း ဤနေရာ၌ စားသောက်ရခြင်းသည် အတော်အတန် ဈေးကြီးမည်ဟု တွေးတောနေသည်။
အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ကျော်ကြာပြီးနောက် စင်္ကြံများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီး သုံးဦးပါတီသည် ဒုတိယထပ်အတွင်းပိုင်းရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခု၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဧည့်ခံရေးတာဝန်ခံ ကျင့်ကြံသူက လေးလေးစားစား ပြောလိုက်သည်။
“အဘိုးကြီးယဲ့က အတွင်းမှာ စောင့်နေပါပြီ၊ တိုက်ရိုက်ဝင်လို့ရပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကျွန်က အပြင်မှာ စောင့်နေပါ့မယ်၊ ညွှန်ကြားစရာရှိရင် ဘယ်အချိန်မဆို ကျွန်တော့်ကို ခေါ်နိုင်ပါတယ်”
လင်ရှီလုသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ဧည့်ကြိုသူအား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသုံးလုံး ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ဧည့်ကြိုသူသည် အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဖမ်းယူကာ လေးလေးစားစား ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသုံးလုံးသည် သူ့ကဲ့သို့ ပထမအဆင့် လျှပ်ပေါ်လော်လီ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် များပြားသော ပမာဏဖြစ်ပြီး သူသည် သဘာဝအရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းသောကြောင့် ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်များ အလွန်လိုအပ်သည်။ ဤလိုအပ်ချက်က သူ့ကို ကြိုဆိုပါသည် တန်ဆာဆောင်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိရန် ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူ၏ လစာနှင့် အပိုဆုကြေးများကို အားကိုးကာ တစ်လလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဒါဇင်ခန့် ရရှိနိုင်ပြီး ၎င်းသည် သူ၏ ချီ ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုရန် လင်ရှန်ဆေးလုံးတစ်လုံး ဝယ်ယူရန် လုံလောက်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် ချီ လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မလွယ်ကူသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
လင်ရှီလုသည် ဧည့်ကြိုသူကို နောက်ထပ် အာရုံမထားတော့ဘဲ လင်ထျန်းမင်နှင့်အတူ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဧည့်ကြိုသူကို အပြင်တွင် ထားရစ်ခဲ့သည်။
သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ခါးပန်းပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ထိုးဖောက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အလွန်သူရဲကောင်းဆန်သော ပုံစံရှိသည်။ ထိုသူကား ယဲ့ပင်ဟိုင် ဖြစ်သည်။ စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် အရသာရှိပုံရသော အစားအစာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျောက်စိမ်းအိုး တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လင်ရှီလုနှင့် အခြားသူများ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ရိုရိုသေသေနှင့် ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ ကြိုဆိုရန် ထရပ်လိုက်သည်။
"အို... မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် လာလည်တာ ဝမ်းသာလိုက်တာ။ မြန်မြန်ထိုင်ပါဦး။ ဒီဆိုင်က အစားအစာတွေက အရမ်းကောင်းတာပဲ။ တာအိုရှင်လင်ရေ၊ စကားပြောနေရင်းနဲ့ပဲ များများစားပါဗျာ။"
လင်ရှီလုသည် အနည်းငယ်ပြုံးပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
"အိုး... ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက်ပေးသလို ဖြစ်သွားတာအတွက် မမျှော်လင့်ဘဲ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ တာအိုရှင်ယဲ့။ ဒီလို ရှားရှားပါးပါး တွေ့ဆုံခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ နောက်မှ သောက်ကြရအောင်နော်။"
"ဒါက ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ လင်ရှီကုန်းရဲ့ မြေး၊ လင်ထျန်းမင်ပါ။ သူလည်း ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လော့ယွမ်ဈေးမှာ တာအိုရှင်ယဲ့ကို အထူးလာတွေ့တာပါ။"
"ထျန်းမင်၊ အဘိုးယဲ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ မတွန့်ဆုတ်နဲ့။"
လင်ထျန်းမင်သည် လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်ပြီး "ကျွန်တော့်အဘိုးက အဘိုးယဲ့အကြောင်း မကြာခဏပြောပြတာကို ကြားဖူးပြီး သင့်ကို အထင်ကြီးလေးစားမိပါတယ်။ ဒီနေ့မှပဲ ကိုယ်တိုင်တွေ့ခွင့်ရတာပါ။ ဂျူနီယာထျန်းမင်က အဘိုးယဲ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူသည် နိမ့်ကျစွာလည်း မပြုမူခဲ့သလို မောက်မာစွာလည်း မပြုမူခဲ့ဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
"အင်း၊ ရှီကုန်းညီတော်ကို မတွေ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီဖြစ်လို့ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ။ သူ့မြေးကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင်ရှိပြီး အင်မတန် အထင်ကြီးစရာကောင်းပါတယ်။ ထိုင်ပါဦး။"
လင်ထျန်းမင်၏ အမူအရာကို ကျေနပ်သော ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် သူ၏ သိမ်းဆည်းအိတ်မှ ပထမအဆင့် လင်ရှန်ဆေးလုံး နှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ လင်ထျန်းမင်အား နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် နှစ်ဦးအား ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဝိုင်ခွက်များကို ဖြည့်ပြီးနောက် သူသည် သူလျှိုနားထောင်ခြင်းကို တားဆီးရန် အကာအကွယ်မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"လင်ညီတော်၊ တို့နှစ်ယောက် မတွေ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့တော့ အမြင်ချင်းဖလှယ်တာ ကောင်းကောင်းလုပ်ရမယ်။ ထျန်းမင်၊ ကောင်းကောင်းစားဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ ကြိုဆိုခြင်းခန်းမက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအသားက တော်တော်ထူးခြားတယ်။ များများစားရင် ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခွန်အားကို တိုးစေနိုင်ပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက်လည်း မသေးပါဘူး။"
လင်ထျန်းမင်သည် ကြက်ကလေးနှုတ်သီးဖြင့် လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့ရှေ့မှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ စားသောက်နေသည်။ သားရဲသားတစ်တုံးကို ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် အမြန်မျိုချလိုက်သည်။ အရသာရှိသော အသားသည် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားပြီး လင်ထျန်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် အားဖြည့်ပေးကာ ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်သားရဲမှ ရရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အနည်းငယ်ကိုက်စားပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အား အနည်းငယ် တိုးလာပုံရသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှု သေးငယ်သော်လည်း ပုံမှန်စားသုံးပါက ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ လင်ထျန်းမင်သည် ဦးစွာ ယဲ့ပင်ဟိုင်အား တိုက်ခိုက်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး သုံးဦးစလုံး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သောက်လိုက်ကြသည်။
ဝိညာဉ်ဝိုင်သည် လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် ပူလောင်သော ခံစားချက်သည် ဦးခေါင်းသို့ တန်းတက်သွားသည်။ ၎င်းသည် သာမန်ဝိုင်မဟုတ်ဘဲ သက်တမ်းရင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါး စိမ်ထားသော အရက်ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။ တစ်ငုံသောက်ရုံဖြင့် လင်ထျန်းမင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့သည်။ အဘိုးယဲ့သည်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဝိညာဉ်ဝိုင်အနည်းငယ်ကို ချက်လုပ်ခြင်းသည် မခက်ခဲသင့်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုမှ ဖြစ်ရမည်။
လင်ထျန်းမင်၏ စားသောက်ပုံကြောင့် လင်ရှီလုသည် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ထိုကလေး၏ ရှက်စရာကောင်းသော အပြုအမူအတွက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆူပူနေသည်။
လင်ရှီလုနှင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်တို့သည် ဝိညာဉ်ဝိုင်ကိုသောက်ရင်း စကားစမြည်ပြောဆိုကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်းသာမက ဆေးလုံးချက်လုပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ပြုလုပ်ခြင်းအကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်နှင့် လက်နက်ပြုလုပ်သူ အသီးသီးဖြစ်သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးရှိ လက်မှုပညာ၏ အနှစ်သာရသည် တူညီမှုများစွာရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ စကားပြောဆိုမှုသည် သဟဇာတဖြစ်ခဲ့သည်။
ဟင်းလျာများစွာ တင်လာပြီး ဝိုင်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများ နီရဲလာသည်။ အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ဝိုင် အတော်များများ ကုန်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။