အခန်း ၃၇

လွှမ်းမိုးသော စွမ်းအား။ နယ်ပယ်ချုပ်ကိုင်မှုဖြင့် နှိပ်စက်ခြင်း

"ဖူး"

သိုင်းသမားတစ်ဦးကခုတ်ဓားကို ညာဘက်သို့ လွှဲလိုက်သောအခါ ယန်စုန့်၏မျက်လုံးများက မြင်ဖို့ခက်ခဲလှသည်။ လက်နက်က သူ့ပခုံးကို ယှက်ထိသွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သွေးများ ဖြန်းကနဲ ထွက်ကျလာကာ အရိုးပါမြင်ရသည့် ဒဏ်ရာနက်ကြီးကို ပွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

အားလုံးက မှုန်ဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရတော့ ယန်စုန့်က နံရံထောင့်တစ်နေရာကို အမြန်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ရှေ့ဘက်မှ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်သာ လိုတော့သည်။

"သူ့ကိုသတ်!"

ယန်စုန့် ထိသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ စွန်းပုဝမ်နဲ့ တခြားနှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကြွလာသည်။ သူတို့သည် ယန်စုန့်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်သတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်ပြီး ယန်စုန့်ကို ဖိနှိပ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်ကြသည်။

ယန်စုန့်က မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက အတွင်းစွမ်းအားနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေတာဖြစ်သည်။ သူသည် အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်ထားပြီး သူ၏ အင်္ဂါများသည် ကြံ့ခိုင်ရာ သူ့အာရုံများ ထက်မြက်သည်။ အကြားအာရုံကို အားကိုး၍ ဓားရှည်များကို ပိုက်ကွန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ ဓားရှည်ကို လှန်လိုက်စဉ် လက်နက်များ အသံမြည်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ "ချွမ်း၊ ချွမ်း၊ ချွမ်း"

ဓားကွန်ယက်သည် အသက်ကို ကာကွယ်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေရာ စွန်းပုဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ထောင့်ချိုးနားမှ ယန်စုန့်နဲ့အတူ သေရမှာကို ကြောက်ပြီး သူတို့က အနားကို မချဉ်းကပ်ရဲကြတော့။

စွန်းပုဝမ်နှင့် အခြား နှစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြပြီး ယုတ်မာသော အပြုံးများက သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဖျတ်ကနဲ ပေါ်လာကြသည်။

စွန်းပုဝမ်၏ ဘယ်ဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသားက နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေသော အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်လေးနှစ်ခန့်ရှိ တည်းခိုခန်းဝန်ထမ်းအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ဘာ... ဘာလုပ်နေတာလဲ" လူငယ်ဝန်ထမ်းလေးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤဘေးဆိုးကြီးက သူ့ဆီ ရောက်လာမှန်း နားမလည်ဘဲ ဝမ်းပန်းတနည်း အော်ဟစ်နေလေ၏။

"မင်းအသက်ကို ခဏလောက် ငှား"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူရဲ့ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါသည်။ ယန်စုန့်သည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပြီး လုံးလုံး ကန်းနေကာ နံရံကို ထောင့်တွင် နေရာယူထားသည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးအား အင်အားသုံး တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့ဘက်မှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် သေဆုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယန်စုန့်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ပရမ်းပတာများကြားတွင် သူ့ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူဖို့ပင်။

လူငယ်ဝန်ထမ်းလေး၏ ရုန်းကန်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက ဝန်ထမ်းလေးကို ယန်စုန့်ဆီသို့ တွန်းပို့ရန် ကြံရွယ်ပြီး အတင်းပစ်ချလိုက်သည်။ ယန်စုန့်၏ အမြင်အာရုံ ကင်းမဲ့နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သိသည်နှင့် သေချာပေါက် သူ့ဓားနှင့် ထိုးလိုက်မှာပင်။ ထိုဝန်ထမ်းလေး၏ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးကတော့ သုညသာ။

"တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အာဃာတတွေကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပေမယ့် ဒီလို အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်နဲ့တော့ မပတ်သက်နဲ့!" ထိုအချိန်တွင် လက်တစ်ဖက်က ထောင့်စွန်းမှ ဆန့်ထွက်လာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကာ သူ၏ လုပ်ရပ်ကို ဟန့်တားလိုက်သည်။ တိုးလျပြီး ဩရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ခါးမှာ ဓားတစ်ချောင်းထိုးထားသည်။ ထိုလူက မျက်လုံးကျဉ်းကျဉ်းနှင့် လိပ်အသက်ရှူနည်းအရိုးကျုံခြင်းကြောင့် အရိုးဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲခဲ့သူသော စူးချန်ခုန်းပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်နှင့် စွန်းပုဝမ်တို့အဖွဲ့ကြား ရန်ဖြစ်မှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် အသက်မပြည့်သေးသော ဝန်ထမ်းလေးကို စတေးရန် ပြင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏လက်တွင် သတိမပြုမိဘဲ မကြာသေးမီက သေဆုံးသွားခဲ့သော ကျန်းချန်နှင့် အခြားလူများကို အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။ သူမနေနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ကို တားဖို့ လှမ်းလာတာဖြစ်သည်။

"မင်းလို ပိုးမွှားလေးကများ၊ မုန့်တောင်ရဲ့ လူသန်ကြီးကိုးဦးရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါဆိုလည်း မင်း သူ့နေရာကို အစားထိုးလိုက်တော့!"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။ သူက အော်ပြောပြီး ရှေ့ကို ခြေလှမ်း အကျယ်ကြီးလှမ်းကာ စူးချန်ခုန်းကို ယန်စုန့်ဆီသို့ တွန်းထုတ်ရန် ကြံရွယ်၍ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို ထိတ်လန့်စေသည့်အရာမှာ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ခွန်အားသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားသည် သာမန်လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းကို တစ်လက်မမျှ မတွန်းထုတ်နိုင်ခြင်းပင်။

ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် အတွင်းအားနယ်ပယ်ကြား သိုင်းစွမ်းရည်ကွာဟမှုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်သည် ကွဲပြားခြားနားသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်လူတစ်ဦးထက် နှစ်ဆမှ သုံးဆအထိ ခွန်အားများရရှိကာ အသွင်ပြောင်းသွားလေပြီ။ နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကလေးတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားကာ "ဘာလို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မသွားလိုက်တာလဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တွန်းထုတ်ရန် သူ့လက်မောင်းကို အားစိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလူကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ပစ်ချလိုက်ရာ ယန်စုန့် ရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ယိုင်ကျသွားသည်။

ယန်စုန့်၏ နားရွက်များ လှုပ်ယမ်းကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် မဆိုင်းမတွ ဓားကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားရှည်ဖြင့် အားအပြည့် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

"ဝုန်း"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် ယန်စုန့်၏ မညှာတာသော ခုတ်ထစ်မှုအောက်တွင် ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခေါင်းမကွဲသွားမီ အော်ဟစ်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိခဲ့။

"တတိယညီလေး!"

"တတိယညီလေး!"

ကျန်ရှိသော စွန်းပုဝမ်၊ မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူတို့သည် သူတို့၏ နောက်ထပ် ညီအစ်ကို တစ်ဦး၏ သေဆုံးခြင်းကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အမူအရာသည် နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။ မုန့်တောင်၏ သူခိုးကိုးဦး အပြစ်မဲ့သူများကို ဒုက္ခပေးနေသည်ကို သူ သည်းမခံနိုင်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဆိုကတည်းက ပြဿနာကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းပစ်ရတော့မည်။

ဝှစ်!

စူးချန်ခုန်း၏ အသွင်သည် ဖျတ်ကနဲနှင့် မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားသည်။

"ချီးပဲ! သေစမ်း!"

မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူ၏မျက်လုံးများသည် စူးချန်ထျန်းကို ဓားဖြင့်လွဲရမ်းလိုက်ချိန်တွင် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ မျက်လုံးများပြူးထွက်နေလျက်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏အသွင်က အနည်းငယ် ယိုင်သွားကာ ဝူချင်းရှီ၏ ဖျတ်လတ်သော သမင်အကွက်ကြောင့် မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူ၏ ဓားသည် စူးချန်ခုန်း၏ အရိပ်ကိုသာ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါကို ဖမ်း!"

တစ်ခုခုလွဲနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူက နားရွက်နားက စူးချန်ခုန်းရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ယန်စုန့်အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုပင်။ မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူ၏ နောက်သို့ ရွေ့သွားသော စူးချန်ခုန်းသည် သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ သူသည် ယန်စုန့် ရှိရာဆီသို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ယိုင်ကျသွားခဲ့သည်။

“သတ်လိုက်”

အော်သံတိုးတိုးလေးဖြင့် ယန်စုန့်သည် သူ၏ပစ်မှတ်ကိုရှာဖွေရန် အသံကိုအသုံးပြုကာ ရေပြင်ညီ ခုတ်လွှဲလိုက်သည်။

"ရွှမ်း"

ဟန်ချက်ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် မျက်နှာမှာ အမာရွတ်နှင့်လူသည် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ရုတ်တရက် ခေါင်းဖြတ်ခံရကာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်မရှိသော သုံးယောက်သည် ယခုတော့ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စွန်းပုဝမ်သို့ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

အပြတ်အသတ်ပဲ။ ခွက်ခွက်လန်အောင်ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် စွန်းပုဝမ်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ထက် အစပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်မှု‌သော အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားအဆင့်များစွာဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

"တတိယညီလေး၊ စတုတ္ထညီလေး!" စွန်းပုဝမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်လာသည်။ ဤရိုးရိုးတည်းခိုခန်းတွင် ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော အသွင်နှင့်လူကို သူကြုံတွေ့ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ အနှီလူသည် ကြားဝင်ကာ တိုက်ပွဲလမ်းကြောင်းကို သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။

"သွားမယ်"

စွန်းပုဝမ်က အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်လေသည်။ သူ့အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို စူးချန်ခုန်းက ယန်စုန့်ဆီသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပို့လိုက်တာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ့ရှေ့က စူးချန်ခုန်းသည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီး သူကိုင်တွယ်နိုင်သောသူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သဖြင့် လှည့်ထွက်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့။

သို့ပေမယ့် စွန်းပုဝမ်က စူးချန်ခုန်းကို ကျောပေးလိုက်တာဟာ တကယ်ကို သတ်သေတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်သွားသည်။

ဝုန်း!

လျင်မြန်သောရွေ့လျားမှုနှင့်အတူ စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်း၏သားကောင်ကို ခုန်အုပ်သော ကျားတစ်ကောင်သကဲ့သို့ နောက်က လိုက်ကာ တည်းခိုခန်း၏အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသော စွန်းပုဝမ်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းမိသွားသည်။ သူသည် စွန်းပုဝမ်၏ ပုခုံးများကို ဖမ်းကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ညှစ်လိုက်လိုက်ရာ စွန်းပုဝမ်၏ ပြတ်သားသော အရိုးအက်သံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

ဝူးးးး

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့လက်များကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် လွှဲလိုက်ပြီး စွန်းပုဝမ်ကို ထောင့်စွန်းမှ ယန်စုန့်ဆီသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ရွှမ်း"

သူ့ပစ်မှတ်ကိုရှာရန် အသံကိုအသုံးပြု၍ ယန်စုန့်သည် ဓားပေါ်တွင် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းလိုက်ရာ မီးရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့လေးက လက်ကနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ၏မြှောက်ထားသောလက်ဖြင့် ထက်ခြမ်းခွဲလိုက်လေသည်။ အသားတွေ စုတ်ပြဲနေတဲ့ အသံကြားမှာ အော်ဖို့တောင် အခွင့်မရဘဲ စွန်းပုဝမ်ဟာ နှစ်ခြမ်းကွဲပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။

“ဘာလို့ သေလမ်းရှာနေတာလဲ…”

စူးချန်ခုန်း၏နှလုံးသားထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ မုန့်တောင်မှ သူခိုးကိုးဦးနှင့် ယန်စုန့်တို့ကြား ရန်ပွဲသည် သူနှင့်ဘာမှမဆိုင်သော်လည်း အပြစ်မဲ့အရပ်သားများအား ဆွဲထည့်နေသော သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူသာ အစွမ်းအစမရှိခဲ့လျှင် ရှောင်ထွက်သွားမှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် သူ့မှာ သူတို့ လက်ထဲမှ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် သူ လျစ်လျူမရှူနိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လိပ်အသက်ရှူနည်းမှ အရိုးကျုံ့ခြင်းနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အသွင်အစစ်အမှန်ကို ပေါက်ကြားသွားမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုပါ။

"သေပြီ... အားလုံးသေကုန်ကြပြီလား"

"အဲဒီ ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ သူခိုးတွေကတောင် သူ့ကို ဝိုင်းမတိုက်နိုင်ဘူး။"

တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် လူအချို့သည် ကြောက်ရွံ့သည့်မျက်နှာများကိုယ်စီနှင့် အချို့မှာ သိုင်းလောက၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရန်ငြိုးဟောင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သိသိသာသာပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"အကူအညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ထောင့်စွန်းတွင် ယာယီ မျက်စိကန်းနေသော ယန်စုန့်သည် တစ်စုံတစ်ဦးက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပြီး စွန်းပုဝမ်နှင့် အခြားသူများကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ကြောင့် သိခဲ့ရသည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူ ဒီနေ့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းပါးသွားမှာပင်။ ထို့ကြောင့် သူက ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းကတော့ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

"အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဗျာ!" မုန့်တောင်သူခိုးများထံမှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးလို လွှင့်ပစ်ခံရလုနီးဖြစ်သွားခဲ့သော လူငယ်လေးသည် သူ့ကိုယ်စား ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သော စူးချန်ခုန်းအား အလွန်ကျေးဇူးတင်နေမိ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ယန်စုန့်က သူ့မျက်လုံးတွေကို လက်နဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်ပြီး အမြင်အာရုံ အနည်းငယ် ပြန်ကောင်းလာကာ သူ့မျက်လုံးတွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် အပင်ဆီ သွားယူပေးဖို့ တည်းခိုခန်း ဝန်ထမ်းကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။

မျက်လုံးထဲရှိ သံပုရာသီးမှုန့်သည် အရည်နှင့် ဓာတ်ပြုပြီး မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။ ရိုးရိုးရေကို သန့်စင်ဖို့ သုံးတာက မျက်လုံးကို ပိုထိခိုက်စေနိုင်ပြီး ပျက်ဆီးစေနိုင်ပါသည်။