အခန်း ၃၉

ဂျင်ဆင်းအိမ်။ အနန္တသိုင်းပညာ

ယန်စုန့်က အပြုံးလေးနဲ့ ဆို၏။ "ငါလည်း ဂျင်ဆင်းမြို့မှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေဝယ်ဖို့ အိမ်တစ်အိမ် ငှားထားတာလေ။ မြို့ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေဝယ်လေ့ရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်းအိမ်တစ်အိမ်ရှိတယ်။ ဈေးကနည်းနည်းကြီးပေမယ့် ပြဿနာနည်းစေတယ်လေ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းကို သွားခေါ်သွားပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ဒါဆို ခင်ဗျားကိုပဲ အနှောင့်အယှက် ပေးပါတော့မယ်။"

စူးချန်ခုန်း သာသာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘာစကားမှ ထပ်မဆိုတော့ဘဲ ယန်စုန့်၏ နေအိမ်တွင် တစ်ညတာ တည်းခိုပြီးနောက် အချိန်သည် နောက်တစ်နေ့ နံနက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

နံနက်စောစောတွင် ယန်စုန့်သည် စူးချန်ခုန်းကို ဂျင်ဆင်းမြို့ရှိ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းတွင် ဂျင်ဆင်းမြို့၏လမ်းများ၌ ဈေးသည်များနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများသည် နေ့သစ်တစ်နေ့ကို စတင်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုသူများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

"မေမေ၊ တုတ်ထိုး ချိုချဉ် စားချင်တယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် သား ထမင်းပိုစားရမယ်နော်။ အဲ့တာမှ သား ထွားလာမှာ။”

လမ်းပေါ်တွင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်လာသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် ကြေးနီအကြွေစေ့ကို သကြားလုံးရောင်းသည့် စျေးရောင်းသူထံ ပေးချေလိုက်သည်။

"ဟမ်?"

စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်က အနှီမိန်းမဆီသို့ ခဏခဏ စိုက်ကြည့်နေပြီး တံတွေး အနည်းငယ် မျိုချလိုက်သည်ကို သတိပြုလိုက်မိသည်။ ယန်စုန့်သည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအသွင်အပြင် အစွဲလမ်းကြီးပုံရသည်။

"အစ်ကိုယန်က တုတ်ထိုးချိုချဉ် ကြိုက်တာလား"

စူးချန်ခုန်းက မတတ်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အာ? မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး…" ယန်စုန့်က အသိပြန်ဝင်လာပြီး အကြောင်းအရာကို ရှက်ရှက်နှင့် ရှောင်ဖယ်လိုက်လေ၏။ "ငါတို့ ဂျင်ဆင်းစံအိမ်ကို ရောက်ခါနီးပြီ။”

“အိမ်တော်သခင် လျှို့ဖုန်းက နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို မစော်ကားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။” စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်၏ငေးမောနေခြင်းအကြောင်းကို သိချင်သော်လည်း သူမမေးခဲ့ပေ။

ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်သည် ဂျင်ဆင်းမြို့တွင်တည်ရှိပြီး ဂျင်ဆင်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဝယ်ယူခြင်းလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သည့် အိမ်တော်ဖြစ်သည်။ လူပေါင်း ဆယ်နှင့်ချီရှိပြီး ဂျင်ဆင်းမြို့၌ အင်အားကြီးသော အိမ်တော်တစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။ အိမ်တော်သခင် လျှို့ဖုန်းသည် ဒေါသကြီးသော်လည်း ဂျင်ဆင်းမြို့၌ လူအနည်းငယ်ကသာ သူ့ကို စော်ကားဝံ့ကြသည်။

မကြာခင်မှာ နှစ်ယောက်သား ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်အပြင်ဘက်ကို ရောက်လာကြသည်။

ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်တွင် မြင့်မားသော နံရံများ ရှိပြီး အတွင်းမှ သင်းပျံ့သော ဆေးရွက် မွှေးရနံ့ကို ရနိုင်သည်။ အဝင်ဝတွင် ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်မှ တပည့်များသည် သူတို့၏ခါး၌ ဓါးများချိတ်ကာ စောင့်ကြပ်မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

"အရှင် ယန်စုန့်" ယန်စုန့် ရောက်ရှိလာသောအခါ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်အဝင်ဝမှ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းကို လေ့ကျင့်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယန်စုန့်ဟာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ အထောက်အကူပြုဖို့ ဆေးဝါးတွေ မကြာခဏ ဝယ်ယူဖို့လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂျင်ဆင်းမြို့၌ နေအိမ်တစ်လုံးငှားကာ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်ကို မကြာခဏ လည်ပတ်ပြီး ထိုနေရာ၌ လူအများ၏ အသိအမှတ်ပြုခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် အိမ်တော်သခင် လျှိုဖုန်းကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ သူရှိလားခင်ဗျ"

ယန်စုန့်က မေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"

ထိုလူက ယန်စုန့်နှင့် စူးချန်ခုန်းကို ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်ထဲသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်တွင် နေရောင်အောက်၌ မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးအမည်မသိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အခြောက်လှမ်းထားရာမှ ဆေးမွှေးရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေကြောင်း စူးချန်ခုန်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်သည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်လုပ်ငန်းကို အဓိကထားပြီး လုပ်ကိုင်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲမှာ ခဏလောက်စောင့်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဆံပင် ပွပွ၊ နှုတ်ခမ်းမွှေး ပွပွ၊ မျက်နှာထားခပ်တင်းတင်းနဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လာသည်။

"အိမ်တော်သခင် လျှို"

ယန်စုန့်က အနှီ မျက်နှာထားခပ်တင်းတင်းနှင့်လူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မျက်နှာထားခပ်တင်းတင်းနှင့် ဤလူသည် ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်၏ စံအိမ်သခင်ဖြစ်သော လျှိုဖုန်းဖြစ်သည်။ "ဟမ်၊ ယန်စုန့်၊ မင်း ငါတို့ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်ကို မရောက်တာ လအတော်ကြာပြီပဲ။ ဒီတစ်ခါ ဘယ်လိုဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုး ဝယ်ချင်လို့လဲ။”

လျှိုဖုန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်စုန့်သည် ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်တွင် အဓိက ဖောက်သည်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် လျှိုဖုန်းက သူ့ကို လူချင်းတွေ့ဖို့ သဘောတူလိုက်တာပင်။

"ဒါက ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ညီလေးဝမ်ထိုက်ပါ။ သူက ဆေးပင်တချို့ ဝယ်ချင်လို့တဲ့လေ။"

ယန်စုန့်က သူတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းပြောပြပြီး စူးချန်ခုန်းကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

လျိုဖုန်း၏အကြည့်သည် စူးချန်ခုန်းဆီသို့ လှည့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် အသိအမှတ်ပြုမှု အရိပ်အယောင်တို့ ရှိနေ၏။ မနေ့က ဂျင်ဆင်းမြို့လမ်းတွေပေါ်မှာ ယန်စုန့်တို့ ရန်ပွဲက သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့အကူအညီကြောင့် အန္တရာယ်ရှိတဲ့အခြေအနေကနေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်လို့ သူကြားခဲ့သည်။ ပုံမှန်ဆို ဝင့်ကြွားနေတတ်သည့် ယန်စုန့်က အခု စူးချန်ခုန်းအပေါ် နွေးထွေးသော သဘောထားကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင် ဤလူသည် ယန်စုန့်ကို ကူညီပေးခဲ့သော အမျိုးအမည်မသိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

လျိုဖုန်း၏ တင်းမာသောမျက်နှာထက်မှ အပြုုံးအနည်းငယ် ညစ်ထုတ်လိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ညီလေး ဝမ်ထိုက်။ မင်းကို ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်မှာ တွေ့ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါ။ ဘယ်လိုဆေးဖက်ဝင် အပင်မျိုးတွေ ဝယ်ချင်တာလဲ။ သင့်တော်တဲ့ ဈေးနဲ့ပေးပါ့မယ်။" ထိုစကားကို စူးချန်ခုန်းကြားတော့ စကားတွေဖောမနေဘဲ စာရင်းကိုထုတ်ကာ လျိုဖုန်းအား ပြောလိုက်လေ၏။ "အိမ်တော်သခင် လျို၊ ဒီမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ဝယ်ချင်ပါတယ်"

လျိုဖုန်းက စာရင်းကိုလက်ခံကာ သေချာကြည့်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းထံ ခေါင်းမော့ပြီး ဆို၏။ “ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ရှားပါးပေမယ့် ဂျင်ဆင်းအိမ်မှာ ရှိပါတယ်။ တစ်စုံစာအတွက် ငွေဆယ်တုံးပါ။”

လျိုဖုန်း၏စကားကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အံ့လည်းအံ့ဩသလို ဝမ်းလည်းဝမ်းသာသွားသည်။ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်တွင် ရှားပါးသော ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်းဆေးအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများ အမှန်တကယ်ပင် ရှိပြီး သူ့ နေရာမှားကာ ရောက်မလာသည့်အတွက် ဝမ်းသာမိသည်။ စျေးနှုန်းကိုတော့ အံ့ဩမိပါ၏။

"တစ်စုံစာကို ငွေတစ်ဆယ်လား။ ဈေးကြီးလိုက်တာ။" စူးချန်ခုန်းက မပြောလိုက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းတွင် ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်စုံစာသည် ငွေငါးချောင်းကုန်ကျသော်လည်း ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်တွင်မူ တစ်စုံစီအတွက် ဈေးနှစ်ဆ ငွေတစ်ဆယ်ကုန်ကျသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဈေးကြီးတယ်။ ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက ရှားပါးပြီး ထိန်းသိမ်းရမလွယ်ကူဘူး။ သူတို့ကို ရဖို့စရိတ်က တော်တော်များတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် မင်းက ယန်စုန့်နဲ့ လိုက်လာတာဆိုတော့ တစ်စုံစာအတွက် ငွေကိုးတုံးထိ ငါ လျှော့ပေးနိုင်ပါတယ်။" လျိုဖုန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းအနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းတွင် ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စျေးနည်းနည်းဖြင့် ဝယ်ယူရန် နည်းလမ်းရှိသည်။ ရှားပါးတဲ့ အရာတွေက မြင့်မားတဲ့စျေးနှုန်း ကုန်ကျပြီး လျိုဖုန်းက သူ့ကို လျှော့စျေးပေးမယ်လို့ ဆိုထားပေမယ့် ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်မျိုးက သူ့အတွက် နှစ်ဆနီးပါးဖြစ်တဲ့ ငွေ ၉ တုံး ကုန်ကျနေပါသေးသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းတို့ကို ဝယ်လို့ရတာကိုပင် တော်သေးသည်ကို သိထားပြီး နောက်ထပ် မတောင်းဆိုနိုင်ပေ။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက ပြောလိုက်သည် "အစုံ ၃၀ ဝယ်မယ်။ စျေးသက်သာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မလား"

"အစုံ ၃၀? ဒါဆို တစ်စုံစီအတွက် ငွေရှစ်တုံး။ အဲ့ဒါက ငါထားပေးနိုင်တဲ့ အနိမ့်ဆုံးဈေးပဲ"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လျိုဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ သူက ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်ဟန်ဆောင်ပြီး တော်တော်လေး ထိခိုက်နစ်နာသွားသလိုနှင့် သဘောတူလိုက်သည်။

ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်းဆေးဖက်ဝင်အပင် အစုံသုံးဆယ်မှ ငွေရောင် ၂၄၀ အထိ ရရှိနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့အင်္ကျီအတွင်းမှ ငွေစက္ကူစာရွက် ၂၄၀ကို ထုတ်၍ လျိုဖုန်းအား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ သူစုထားခဲ့သော ငွေသုံးလေးရာသည် ရုတ်တရက် ပမာဏများစွာ လျော့နည်းသွားလေပြီ။

လျိုဖုန်းက ငွေစက္ကူတွေကို သေသေချာချာ ရေတွက်ပြီး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ဆို၏။ "မင်းနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ ဝမ်းသာစရာပါ။ အချိန်မရွေး ပြန်လာနိုင်ပါတယ်။"

လျိုဖုန်းက သူ့လူတွေကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ယူခိုင်းလိုက်သည်။

များမကြာမီတွင် ပဓာနချီစွမ်းအင်ပျံ့နှံ့ခြင်းဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ပါဝင်သည့် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို စူးချန်ခုန်း၏လက်ထဲသို့ လွှဲပေးခဲ့သည်။

“တစ်စုံစာအတွက် ငွေရှစ်တုံး… တစ်လ သုံးဆယ်စာလောက်သုံးရင် ငါ့အတွက် လုံလောက်လိမ့်မယ်…”

စူးချန်ခုန်းသည် အထုပ်ကိုဖွင့်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို စစ်ကြည့်လိုက်သောအခါ စျေးနှုန်းသည် သာမန်လူများအတွက်ဆိုလျှင် မတန်တဆဖြစ်ပြီး မတတ်နိုင်ဟု ထင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချမ်းသာတဲ့သူတွေက သိုင်းပညာကို လိုက်စားကြပြီး ဆင်းရဲတဲ့သူတွေက စာတွေစီနေရသည်။

"မှန်လိုက်လေခြင်း။ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းမှာ 'ဆင်းရဲသားတွေ' မရှိဘူးပဲ။" ဟု စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာသူ တိတ်တဆိတ် တွေးနေခဲ့သည်။

လျင်မြန်စွာတိုးတက်လိုပြီး ကျင့်ကြံတွင် ရလဒ်များရရှိလိုသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်ပါသည်။

ငွေနှစ်ရာ သုံးရာသည် စူးချန်ခုန်းအတွက် တစ်လလောက်သာသုံးရန် လုံလောက်သည်။

လျိုဖုန်းသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် ယန်စုန့်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ စူးချန်ခုန်းက ယန်စုန့်ကို "အစ်ကိုယန်၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာလေးတွေရှိလို့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လိုရာပန်းတိုင်ကို ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လေးဖင့်မနေတော့ပေ။

"ညီလေး ဝမ်၊ ဂရုစိုက်ပါ။ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် အစ်ကို့ကို အချိန်မရွေးလာရှာနိုင်ပါတယ်။ အစ်ကိုက ရံဖန်ရံခါ ဂျင်ဆင်းမြို့ ဒါမှမဟုတ် ချင်းရွှေမြို့မှာရှိတယ်" လို့ ယန်စုန့်က သူ့ကို ဆွဲထားဖို့ မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်အသေးစိတ်တွေကို ချန်ထားခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ။” စူးချန်ခုန်းက ပြန်ဖြေပြီး သူ့လမ်းကို ထွက်လာခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဆုတ်ခွါသွားသော ပုံရိပ်လေးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ယန်စုန့်၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်မြင်ချက် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မကြာသေးမီက အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေးကို ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင် လူငယ်လေးတစ်ယောက်က သတ်ခဲ့တယ်...ဒီဝမ်ထိုက်ရဲ့အစွမ်းက ငါ့ထက် မလျော့ဘူး။ သူက ရှစ်ဟန်ရှန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူများလား။"

မကြာသေးမီက ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းပညာလောကတွင် သိသာထင်ရှားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အဲ့တာက အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းနှင့် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းတို့၏ အဓိက တိုက်ပွဲတွင် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး ရှစ်ဟန်ရှန်သည် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ပင်။

သူ့ကိုသတ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာရှင်ဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ခံထားရလေ၏။ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းမှာတောင် တပည့်တစ်ယောက်မှ သူ့ကို မသိကြပါ။ သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းမှ တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးထားသော ပါရမီရှင်သိုင်းသမား ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အပြင်လောကမှ လူများက ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းမျိုးအတွက် လျှို့ဝှက်ဆရာသခင် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးရှိခြင်းသည် အထူးအဆန်းမဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း စွန်းပုဝမ်နှင့် အခြားသော ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ဓားပြနစ်ယောက်အား လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး လေးနက်သော ခွန်အားကို ပြသခဲ့ရာ သူ၏ ငယ်ရွယ်သောအသွင်အပြင်ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယန်စုန့်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို မသိစိတ်ဖြင့် ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

အနက်ရောင်တပ်သားဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ကျစ်ကျန့်သည် သူ့သားသေဆုံးကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်ပြီး ရှစ်ဟန်ရှန်ကိုသတ်ခဲ့သူ၏ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် သတင်းအချက်အလက်အတွက် ဆုကြေးငွေကြီးကြီးကို ပေးဆောင်မည်ဟု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သူ့သားကိုသတ်ခဲ့သည့်သူအား အရေခွံလှန်အောင် ရိုက်နှက်ပြီး အူတွေကို ခွဲထုတ်ပစ်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

"ဒီရုန်းရင်းဆန်ခတ်တဲ့ ကိစ္စမှာ မပါတာ ပိုကောင်းပါတယ်လေ" ယန်စုန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ အများကြီး တွေးမနေတော့။ တစ်ကိုယ်တော် ဓားသွားဖမ်းသူ အနေဖြင့် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းကို မစော်ကားလိုပါ။

စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်က သူ၏ သရုပ်မှန်နှင့် ပတ်သက်၍ မှန်းဆချက်သည် အမှန်တရားနှင့် အလွန်နီးစပ်သည်ကို ထုံးစံအတိုင်း မသိခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် သူသိခဲ့ရင်တောင် သူက သရုပ်မှန်ကို အသုံးပြုနေတာ မဟုတ်တာကြောင့် သိပ်ဂရုမစိုက်ပါ။