အခန်း ၄၂

သန်းခေါင်ယံ တစ္ဆေဈေး

"တစ္ဆေဈေးကွက်က လတိုင်း ၁၅ ရက်နေ့ ဖွင့်တယ်တဲ့လား။ ဒီလ ၁၅ ရက်နေ့ရောက်ဖို့ နှစ်ရက်ကျန်သေးတယ်။ ခဏစောင့်ရဦးမှာပဲ။"

ဂျင်ဆင်းမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဘာသာသူ တွေးတောနေမိသည်။ သူလုပ်ထားတဲ့ ဒူးလေးတွေကို ရောင်းနိုင်မလားဆိုတာ သိဖို့ တစ္ဆေဈေးကွက်ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

နှစ်ရက်လုံးလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းက ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျှိုထံ ကြိုတင် ခွင့်တောင်းလိုက်သည်။ နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် သူသည် ယန်စုန့် ပြောပြသည့် တစ္ဆေဈေးကွက်၏ တည်နေရာအတိုင်း တန်းတန်းမတ်မတ်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ခရီးကို အလျင်စလိုမလုပ်ပါ။ တစ္ဆေဈေးကွက်တည်ရှိရာ ဆိတ်ငြိမ်တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်ဖျက်ထား၏။ သူသည် အနက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် မျက်နှာကိုဖုံးရန် အနက်ရောင်ပဝါတစ်ထည်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သူ့အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို လုံခြုံစွာ ထုပ်ပိုးထားသည်။ ဒါတင်မကဘဲ ဆိုင်သေးသေးလေးကနေ ဝယ်လာတဲ့ အနီရောင် သရဲမျက်နှာဖုံးကိုလည်း ၀တ်ထားပါသေးသည်။

စူးချန်ခုန်း အရမ်းသတိထားနေတာ မဟုတ်ပါ။ တစ္ဆေဈေးကွက်သည် လူမျိုးစုံရောထွေးကာ ကျော်ကြားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တည်နေရာကို သိရှိသူများသည် ရိုးရှင်းသော သူများမဟုတ်ပေ။ မကောင်းသော အကြံရှိသူတစ်ဦးက သူ့ကို မျက်စိကျသွားပါက ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရမည်။

လပြည့်ည လဝန်းကြီးက ကောင်းကင်ထက်မှာ နေရာယူထားသဖြင့် ၎င်း၏အလင်းရောင်သည် တောင်ထိပ်ပေါ် ကျရောက်နေပြီး ပို၍တိတ်ဆိတ်ကာ ဆိတ်ငြိမ်သော မြင်ကွင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စူးချန်ခုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တောင်၏ အရိုင်းဆန်သည့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲကို ခြေချလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီ။”

စူးချန်ခုန်းက မီတာတစ်ရာတောင် မသွားရသေးခင်တွင် ရှေ့ကလူတွေကို အာရုံစိုက်မိသွားသည်။ တောရိုင်းထဲမှာ အလုပ်သမားတွေ ဆွဲနေတဲ့ တွန်းလှည်းတွေ ရှိ၏။ လှည်းမောင်းသူတိုင်းက မျက်နှာဖုံးတွေ ၀တ်ဆင်ထားကြသည်။ တချို့က ဝက်မျက်နှာဖုံးတွေနဲ့ တချို့က အရုပ်တွေပါတဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေနဲ့ ဆိုတော့ တော်တော်လေး ခြောက်ခြားစရာကောင်းနေသည်။

"မင်းမှာ ဖိတ်စာရှိလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်း၏ချဉ်းကပ်မှုကို သတိပြုမိပြီး လှည်းမောင်းသူတစ်ဦးက သူ့ကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ စူးချန်ခုန်းက ယန်စုန့်ပေးထားသည့် တုံကင်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး ပြလိုက်သည်။

"တက်ပါ" လှည်းမောင်းသူက ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း လှည်းပေါ်တက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက တုံ့ဆိုင်းမနေပါ။ သူသည် သစ်သားလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ရာ ယာဉ်မောင်းက လှည်းကိုဆွဲကာ တောနက်ထဲသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အခြားခရီးသည်များကို လှည်းဖြင့် ပို့ဆောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် တစ္ဆေဈေးကွက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသော ဧည့်သည်များဖြစ်ပြီး လူတိုင်းနီးပါးသည် သူတို့၏ အသွင်အပြင်နှင့် မျက်နှာကို သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။

"ငါတို့ရောက်ပြီ။"

စူးချန်ခုန်းနားမှ လှည်းမောင်းသူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်းရွှေဒေသရှိ တစ္ဆေဈေးကွက်၏တည်နေရာဖြစ်သော မီးရောင်မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်တို့နှင့် ရှေ့နားက ရွာတစ်ရွာကို မျှော်ကြည့်မိသည်။

အပြင်လောကတွင် တစ္ဆေဈေးကွက်ဟုခေါ်သော်လည်း ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ထားသော တောင်ပေါ်ရွာကြီးတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးနေကာ သေမင်း၏အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေလျက်။

စူးချန်ခုန်း လှည်းပေါ်မှဆင်းပြီး တစ္ဆေဈေးကွက် အဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေဈေးကွက်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် လမ်းများပေါ်တွင် မျက်နှာများကို အနက်ရောင် ဖုံးအုပ်ထားသော သို့မဟုတ် မျက်နှာဖုံးများနှင့် လှည့်လည်သွားနေကြသော လမ်းသွားလမ်းလာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အများစုက တိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် ဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်များနှင့် စကားပြောနေကြကာ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး တော်တော်လေး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်နေပုံရသည်။

စူးချန်ခုန်းက လမ်းမတွေပေါ်မှာ လျှောက်သွားရင်း တခြားနေရာမှာ ရှာရခက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သွေးနီဖားတွေရဲ့ အဆိပ်အိတ်ထဲက အဆိပ်ထုတ်ထားတဲ့ အဆိပ်။ လက်နက်တွေကို အဆိပ်သုတ်ဖို့အတွက် သင့်တော်တယ်။ ဖြတ်မိသွားတာနဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ပိတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သွေးထွက်လွန်ပြီး သေစေမယ့် အဆိပ်တွေကို အိုးတလုံး ငွေ ၂၀၀နဲ့ ရောင်းတယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် ရောင်းရန် ကုန်ပစ္စည်း၏ အသွင်အပြင်နှင့် ဈေးနှုန်းများကို ဖော်ပြသည့် ဆိုင်းဘုတ်များဖြင့် စျေးတဲတစ်ခုတွင် အိုးသေးသေးလေးများ ပြသထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် တိတ်ဆိတ်နေသော လူတစ်ယောက်သည် စကားမပြောဘဲ ဆိုင်နောက်တွင် ထိုင်နေ၏။

“ပေါက်ကွဲစေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အားကောင်းဆေး၊ ဆေးပြားတွေကို သောက်သုံးပြီးနောက် အတွင်းအားနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကို နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ထိ အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်နိုင်ပေးနိုင်ပေမယ့် အချို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများလည်း ရှိပါတယ်။ တစ်ခုကို ငွေ ၃၀၀ နဲ့ ဈေးပေးတယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် အနက်ရောင် ၀တ်စုံဖြင့် ဆေးလုံးရောင်းနေသည့် ခပ်ပိန်ပိန် အမျိုးသားတစ်ဦးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆေးပြားများ၏ အာနိသင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ချဲ့ကားပုံပေါက်သည်။ ပေါက်ကွဲစေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အားကောင်းဆေးများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် အတွင်းအားမာန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်သို့ အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေး ရမည် ဖြစ်သော်လည်း 'အချို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ' ဟုခေါ်သည့် အရာမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိလှပေ။ ဒီဆေးတွေသောက်လိုက်ရင် ချက်ချင်းသေသွားနိုင်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကို ဖန်တီးနိုင်သော ဆေးပြားတစ်ပြားကို ငွေ ရာဂဏန်းမျှဖြင့် ရောင်းချမည်မဟုတ်ပါ။

ဤတစ္ဆေဈေးကွက်တွင် ရောင်းချသည့် ပစ္စည်းများအတွက် အရည်အသွေး အာမခံချက် မရှိပေ။ အလိမ်ခံရရင် ကိုယ့်ဉာဏ်မမီတဲ့သူကိုပဲ အပြစ်တင်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် အပြင်တွင် မမြင်ရလေ့ရှိသော ရှားပါးပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည့် ရှားပါးပစ္စည်း အများအပြားကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဈေးကြီးပြီး အရည်အသွေး အာမခံချက်မရှိပေ။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူရန် သူ့မှာ ပိုက်ဆံလည်းမရှိပါ။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် အခြားဆိုင်ပိုင်ရှင်များကို အတုယူကာ လမ်းဘေးတွင် သူ့ဆိုင်ခန်းကို ထောင်လိုက်သည်။ တောင်းထဲ၌ထမ်းလာသော ဒူးလေးသုံးချောင်းကို ထုတ်ယူ၍ မြေကြီးပေါ်မှာ ချထားလိုက်၏။ ထို့နောက် ဖောက်သည်များထံ ချဉ်းကပ်လာရန် သူ ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။

ဒါက... ဒူးလေးလား။ တစ်ခု ဘယ်လောက်လဲ"

မကြာမီတွင် ကြံ့မျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော ဝယ်သူတစ်ဦးသည် စူးချန်ခုန်း၏ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်သွားခဲ့သည်။ သူက အသံဩဩကြီးနှင့် မမေးမီ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်လေ၏။

“ငွေ ၈၀”

စူးချန်ခုန်းက သူ့အသံကို လျှော့လိုက်ပြီး ဒူးလေး၏ စျေးနှုန်းကို ကြေညာလိုက်သည်။

ငွေ ၈၀ရှိသော ဒူးလေးတစ်ချောင်းသည် သေချာပေါက် အဆမတန် ဈေးကြီးပါသည်။ သာမန်ဓားရှည်များထက် အဆများစွာ စျေးကြီးပြီး ဒူးလေးတစ်ချောင်းပြုလုပ်ရန် အမှန်တကယ် ကုန်ကျစရိတ်မှာ ငွေတစ်တုံံး နှစ်တုံးမျှသာဖြစ်သည်။

ကြံ့မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက ခေါင်းယမ်းကာ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူက မေးကြည့်ရုံပင်။ ဈေးက တော်တော်လေးသက်သာရင် သူစိတ်ဝင်စားမိမှာဖြစ်သည်။ သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းရဲ့ ပြောတဲ့ဈေးက သူ့မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီးကျော်လွန်နေ၏။

စူးချန်ခုန်းကတော့ စိတ်ထဲမထားပေ။ ညတာက ရှည်ပါသည်။ သည်းခံခြင်းကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ စူးချန်ခုန်းရဲ့စျေးနှုန်းကို ဝယ်သူလေးငါးယောက်က မေးမြန်းခဲ့ပေမယ့် သူ့ပြောတာကိုကြားတော့ ဈေးမဆစ်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

တကယ်တော့ ဒူးလေးတွေဟာ သံချပ်ကာလိုပါပဲ။ ဓားတွေလို လူမြင်ကွင်းမှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သယ်ဆောင်လို့မရပါ။ သတိမထားမိသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသည် မိမိကိုယ်ကို ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို မျက်စိကျနေတယ်…”

မျက်နှာဖုံးနှင့် အနက်ရောင် မျက်နှာအကာအောက်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာက မျက်နှာသေနှင့်။ သူသည် မျက်လုံးများစွာက သူ့ကို ခဏခဏ စိုက်ကြည့်နေတာကို ခံစားရနိုင်ပြီး သူ ပစ်မှတ်ထားခံနေရသည့်ပုံပင်။

ထို့အပြင် တစ္ဆေဈေးကွက်ရှိ အခြားဖောက်သည်များကလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိသည်။ ဒူးလေးရဲ့ စျေးနှုန်းကို စုံစမ်းချင်သူတွေက ပြဿနာမရှာလိုဘဲ အကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်နေပေမယ့် မျက်နှာဖုံးအောက်မှာ သူ့အမူအရာကတော့ မည်းမှောင်နေလေ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့လုပ်ငန်းကို ဝင်စွက်ဖက်နေတာလား။

အချိန်တွေကုန်ဆုံးသွားပြီး နာရီပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် လဟာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရုဏ်တက်ချိန်နီးလာခဲ့သည်။ တစ္ဆေဈေးကွက်၏ အချိန်များသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေပါပြီ။ အချို့သော ဖောက်သည်များသည် သူတို့ လာရောက်ရှာဖွေသောအရာများကို ရှာတွေ့ကာ ကျေနပ်စွာ ထွက်သွားကြပြီး အချို့ကတော့ လက်ဗလာနှင့်။

တစ္ဆေဈေးကွက်၏ လမ်းများသည် ပို၍ပင် လူကျဲလာသည်။

"သွားမယ်။"

သို့သော် ထိုလူများ၏ အရိပ်အယောင်များမှာ မှေးမှိန်မသွားပေ။ စူးချန်ခုန်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲကို ဒူးလေး သုံးခုထည့်ကာ တစ္ဆေဈေးကွက်ရဲ့ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူ မဟုတ်တော့ဘဲ ထိုသို့သော အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

တစ္ဆေဈေးအပြင်ဘက်တွင် ကျက်တီးတောင်ကုန်းများသည် သစ်ပင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်နေကာ လူသူမဲ့သော ရှုခင်းတွင် ဆိတ်ငြိမ်နေလျက်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ များမကြာမီပင် မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူသုံးဦးသည် သစ်ပင်ကြီးများ၏ နောက်ကွယ်မှ ထွက်လာပြီး သူ့ကို ဝိုင်းထားရန် မသိမသာ နေရာယူလိုက်ကြသည်။

နွားမျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်မှလူကို စူးချန်ခုန်းနှင့် ရင်းနှီးပါ၏။ ဒူးလေးစျေးနှုန်းကို ယခင်က မေးမြန်းဖူးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့၊ ဘာများကူညီပေးရမလဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် စက်ဝိုင်းပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများမှတဆင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရောင်များ ဖျတ်ကနဲ ပေါ်လာပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

နွားမျက်နှာဖုံးနှင့် အမျိုးသားက ရယ်မောပြီး "မင်းရောင်းနေတဲ့ ဒူးလေးတွေကို ငါတို့ အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဈေးကတော့ တော်တော်ကို မိုးထိုးနေတယ်ကွာ။"

မြှားများဖြင့် ကြိုတင်တင်ဆင်ထားသည့် ပစ်အားကောင်းပြီး အသုံးပြုရအဆင်ပြေသည့် ဒူးလေးသည် သိုင်းပညာဗဟုသုတမရှိသော သာမန်လူတစ်စုအတွက် သိုင်းပညာရှင်များအား တပြုံတခေါင်း ပစ်လိုက်ရုံနှင့် ဖြုတ်ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း၌ ကြီးစွာသော အောင်မြင်မှု ရှိသူများနှင့် နတ်ဘုရား ရဲစွမ်းသတ္တိ အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့ကြသူများပင်လျှင် အသွေးအသား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

နွားမျက်နှာဖုံးနှင့်လူနဲ့ သူ့အဖော်တွေက စူးချန်ခုန်းရောင်းနေတဲ့ ဒူးလေးကို စိတ်ဝင်စားနေကြတာ အသိသာကြီးပင်။

စူးချန်ခုန်းက "ခင်ဗျားတို့က ဈေးအရမ်းကြီးတယ်လို့ထင်ရင် လျှော့ပေးလို့ရပါတယ်။"

“လျှော့စျေးရတာက ငါတို့ ငွေပေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလို့လား။ အလကားရတဲ့ အရာတွေကို ငါတို့ ပိုကြိုက်တယ်။” စူးချန်ခုန်း၏ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ မြင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသည့်လူက တိုးတိုးသာသာ ဆို၏။

"သေချာပေါက်ပဲပေါ့။ အလကားရတာကို ဘယ်သူက မကြိုက်လို့လဲ။" ညာဖက်မှ အခြားလူက အော်ဟစ်ကာ သူ့ဘယ်ဘက်သို့ ဓားတိုတစ်ချောင်းကိုင်ထားသည့် ညာလက်ကို ပွတ်ရင်း သံယောင်လိုက်လေ၏။ ဓားတိုလေး၏ ဓားသွားသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အေးစက်မှုများနှင့် အရောင်လဲ့နေလျက်။