အခန်း (၁၄၂)
Vol. 10 Ch. 142
ညမှောင်လာသည့်အချိန်တွင် ဆောင်းဦးကျူပင် တည်းခိုဆောင်၏ တံခါးပေါက်အပြင်ဘက် တိမ်တိုက်ရေစီးလမ်းကြားလေးထဲမှနေ၍ မြင်းခွာသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သခင်မလျှိုက ခါးတွင် ကျားပုံသဏ္ဍာန် ရွှေအဆောင်တစ်စုံနှင့်အတူ ဝင်ပေါက်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေခဲ့၏။
တံခါးရှေ့တွင် မြင်းလှည်းတစ်စီး ရပ်လိုက်ပြီးနောက် စာသင်သားပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုလူကြီးဆီမှ သဘာဝဆန်သော အာဏာအငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေပြီး သူက စာပေနှင့် သိုင်းပညာနှစ်ခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင်တော့ သူက အတော်လေးကို ပင်ပန်းနေပုံရ၏။
သခင်မလျှိုကို မြင်သည့်အခါ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
“စောင့်နေခိုင်းရတာ တောင်းပန်ပါတယ်… အထဲကိုဝင်ကြစို့…”
သခင်မလျှိုက တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် တည်းခိုဆောင်ထဲသို့ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူကတော့ သူမ၏ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ကျားအဆောင်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။
“အနားမှာ ငါ ရှိနေတာကိုတောင် ဒီလိုသတိထားဖို့ လိုလို့လား…”
သခင်မလျှို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ကျွန်မက တည်းခိုဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုကို ကြီးကြပ်နေတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပါပဲ။ ရှင့်လို အစွမ်းထက်တဲ့ စီရင်စုကြီးကြပ်သူတစ်ယောက်ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းလောက်ကတင် ကျွန်မတို့ရဲ့အထင်ကရ အရိပ်နံရံ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တာကတော့ တိတ်တိတ်နေဖို့ပဲ…”
“ဒဏ်ရာပေါ်ကို ထပ်ပြီး ဆားသိပ်လိုက်တဲ့အရာကတော့ အဲဒီကြံစည်သူက ကျွန်မရဲ့တည်းခိုဆောင်ထဲမှာ နေဖို့အတွက် သူ့ရဲ့တပည့်တွေနဲ့ မြေးတပည့်တစ်အုပ်ကြီးကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့သေးတယ်။ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တာကတော့ လေးစားရတဲ့ အဲဒီအင်မော်တယ်တွေရဲ့လိုအပ်ချက်ကို ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပဲ ရှိတယ်။ ဒါတွေ အားလုံးက စီရင်စုကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြီးကြပ်နေတဲ့ ရှင့်ရဲ့ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပဲလေ။ ကျွန်မက အဲဒီလို နာမည်ကျော်အင်မော်တယ်တွေကို အလုပ်အကျွေးပြုရတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းနေပါပြီ…”
“တော်လောက်ပြီ ကျားဟွေ..”
လူကြီးက ခပ်တည်တည်အသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။
“နင်က ဒီအခြေအနေကို အရမ်းဒေါသထွက်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါ့အခြေအနေကလည်း နင့်ထက်ပိုပြီး ကောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ မြစ်နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်ပူဇော်ပွဲအတွက် ငါက မိုးမလင်းခင်ကတည်းက လှည့်ပတ်ပြီး သွားလာနေရတာ။ အခုချိန်ထိ လည်ချောင်းထဲမှာ မီးတောက်နေသလိုမျိုးပဲ။ ငါက ရုံးတော်ကို တိုက်ရိုက်ပြန်သွားရမယ့်အစား နင့်ရဲ့တည်းခိုဆောင်မှာ ခဏအနားယူဖို့ ရောက်လာခဲ့တာ။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ငါက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေချင်လို့ပဲ။ ငါက နင့်ရဲ့ပွစိပွစိစကားသံတွေကို မကြားချင်ဘူး..”
သခင်မလျှိုက စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာနှင့် ထိုလူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြေအနေကို နားလည်သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အတွက် သူမ၏ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ပြီး ခေါင်းစဉ်ပြောင်း၍ ပြောလိုက်၏။
“ရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ဝက်အတွင်း ဒီပွဲတော်အတွက် ကြိုးစားနေတာ။ ဒီတော့ သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပေါ့…”
“အရင်မြို့စားက သူ့ရဲ့ကျန်းမာရေးကြောင့် လူကိုယ်တိုင် ရောက်မလာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီပွဲတော်ကို တက်ရောက်ဖို့အတွက် သူ အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ငယ်သားကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါက ထောက်ပံ့ပေးတယ် ဆိုတာထက်ကိုပိုတယ်…”
“အဲဒီအပြင် နာမည်ကျော် စာသင်သားတွေ ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတွေနဲ့ ရသေ့တွေကလည်း သူတို့ရဲ့ထောက်ခံမှုကို ပြသဖို့အတွက် ပြသလာကြလိမ့်မယ်။ ဒါက ငါတို့စီရင်စုလေး တစ်ခုတည်းတင် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်တာ မဟုတ်တော့ဘူး။ တကယ်လို့ ငါတို့စီရင်စုမှာ သီးသန့်ပေးအပ်ထားတဲ့ ရန်ပုံငွေက ကုန်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် မြစ်နတ်ဘုရားတစ်စုံကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့တော့ သေချာပေါက် လုံလောက်တယ်..”
“အဲဒါတော့အမှန်ပဲ…”
ထိုလူက အပြုံးနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ရေခဲစားစရာမဟာမြစ်နတ်ဘုရားက ဒီတစ်ကြိမ်တော့ နင့်ကို သဘောကျနေတယ် မဟုတ်လား…”
သခင်မလျှိုက တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်။
“သူက နင့်ကို မြို့စားရာထူးရအောင် ကူညီပေးမယ်လို့ သဘောတူခဲ့သေးလား..”
ထိုလူက နောက်ပစ်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူက တည်းခိုဆောင်၏ အပြင်အဆင်များကို အလွန်ရင်းနှီးနေသည်မှာ သိသာ၏။ သူက ကျက်သရေရှိသော ခြံဝန်းတစ်ခုထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။
“အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက တကယ့်ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါးအချိန်မျိုးမှာ ပေါ်လာခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက နေရာတိုင်းကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။ သာမန်လူတွေကို မှားယွင်းပြီး သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူက လက်တုံ့ပြန်ချင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူက ဆောင်းဦးကျူပင်တည်းခိုဆောင်ကို ရောက်လာပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူကို ရှာဖွေခဲ့တာ…”
“သူတို့ရဲ့တိုက်ပွဲအတွင်း အဲဒီကျင့်ကြံသူက ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ပြီး နင့်ရဲ့တည်းခိုဆောင်ထဲမှာရှိတဲ့ အရိပ်နံရံရဲ့ အုတ်မြစ်ကလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီအဖြစ်အပျက်ပဲဆိုရင်တော့ ငါက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ်…”
“ဥပမာအနေနဲ့ပြောရရင် ငါက ဒီကိစ္စကို နန်းတွင်းဆီ သတင်းပို့လိုက်ပြီး အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူကို မှားပြီးတော့ တိုက်ခိုက်မိတာလို့ အပြစ်တင်လိုက်လို့ရတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းက ငါတို့ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်နဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်နေတယ်လေ…”
“ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါက အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးနိုင်အောင် ကူညီပေးလိုက်လို့ရတယ်။ ငါရဲ့စီရင်စုထဲမှာ လိုက်လံရှာဖွေဖို့ စီစဉ်နိုင်ပေမယ့် အဲဒါက ဟန်ပြပဲ လုပ်လို့ရတယ်။ လိုက်လံရှာဖွေတာရဲ့ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ သူထွက်ပြေးနိုင်အောင် အချိန်ဆွဲပေးထားသလိုဖြစ်မှာပဲ။ သူက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေတော့ ဒီနယ်မြေတွေထဲကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မှာလဲ။ သူက အဝေးကို ရောက်သွားဖို့ အခက်အခဲ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာတယ်…”
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသထွက်နေသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့် ဒီအရာက ရေခဲစားစရာမြစ် ကန်တော့ပွဲမတိုင်ခင် ပေါ်လာခဲ့တာ။ ဒီပွဲတော်က လူတိုင်း အာရုံစိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်တာကို ခံခဲ့ရသည့်အပြင် မဟာမြစ်နတ်ဘုရား အဆင့်တက်နေချိန်အတွင်း ရှိနေတာကို လူတိုင်းက သိနေတယ်။ သူက ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်ရဲ့အကူအညီနဲ့ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ပတ်သက်မှုကို ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းက နှစ်ပေါင်း(၂၀၀)နီးပါးလောက် ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ။ ဒီအတောအတွင်း သူတို့က မဟာမြစ် နတ်ဘုရားကို ဘာပြဿနာမှမပေးတဲ့အပြင် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် မဟာမြစ်နတ်ဘုရားဆီကို လူလွှတ်ပြီး ပူဇော်ကန်တော့ကြတယ်။ ဂိုဏ်းက အဓိက ပြဿနာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အချိန်ကလွဲရင် နှစ်စဉ် ရိုးရာမပျက် အနှောင့်အယှက်မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီအဖြစ်အပျက်ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားက ဘယ်ဘက်ကို ပါမယ်လို့ နင်ထင်လဲ…”
ထိုလူကတော့ ခြံဝန်းထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်နေပြီး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ချင်ပုံမရပေ။
သခင်မလျှိုက သူ့ကို ရေနွေးတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီး အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်၏။
“စီရင်စုကြီးကြပ်သူ …
ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့က ထိုင်ပြီးမှ စကားပြောလို့ရမလား။ တကယ်လို့ ရှင်က ဒီလိုမျိုး လှည့်ပတ်ပြီး သွားနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက မူးလာတော့မယ်…”
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုလူက ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။
“လွန်ခဲ့တဲ့(၃)ရက်လောက်မှာ အဲဒီတစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ ပုန်းနေတဲ့နေရာကို ငါရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ နဂိုတုန်းကတော့ ငါက တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားဖို့ပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ပွဲတော်ပြီးသွားတဲ့အချိန်ထိ ငါက အချိန်ဆွဲထားချင်ခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ငါသာ အဲဒီလိုလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် သူက အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ရေခဲစားစရာ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားက မြစ်နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်ထဲမှာ ငါ့ကို ကိုယ်ထင်ပြခဲ့တယ်။ သူငါ့ကိုဘာပြောလဲဆိုတာ နင်သိလား…”
သခင်မလျှိုက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမကတော့ မဟာမြစ်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်၏ အတွေးကို မမှန်းဆရဲပေ။
ဆောင်းဦးကျူပင် တည်းခိုဆောင်၏အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် သခင်မလျှို၏ ဂိုဏ်းကလည်း ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းကို ယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော် နာမည်ကျော်ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းထဲတွင် သူတို့၏ပိုင်နက်များ ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းက ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်၏ မြောက်ပိုင်းစီရင်စု(၃)ခုထဲတွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းပေါင်းများစွာ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများက ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်၏ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေထဲတွင် စိတ်ကြိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသော်လည်း သူတို့က ဘုရင်ကြီး ကိုယ်တိုင် တာဝန်ပေးထားသော မဟာမြစ်နတ်ဘုရားကိုတော့ ရိုသေ လေးစားကြရသည်။
မည်သို့ဖြစ်စေကာမူ ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်က တာ့လီအင်ပါယာနှင့် တာ့ဆွေတိုင်းပြည်တို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော အင်ပါယာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းကစပြီး ထိုအရာက တာ့ဆွေတိုင်းပြည်၏ လက်အောက်ခံတိုင်းပြည်(၁၂)ခုထဲမှ (၁)ခု ဖြစ်လာပြီး ဘုရင်ကြီး တာဝန်ပေးထားသော တောင်တန်းနှင့်မြစ်နတ်ဘုရားများက အလွန်ရှားပါးသည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် အကယ်၍ တာ့ဆွေအင်ပါယာက ကန့်သတ်မှုများ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်မှ ဟုန်ကလန်ကို တောင်တန်းနတ်ဘုရားနှင့် မြစ်နတ်ဘုရားများ စိတ်ကြိုက် နေရာချထားခွင့်ပေးလိုက်သည်ကိုပင် တိုင်းပြည်၏ ကန့်သတ်ချက်များက နေရာချထားပေးရာတွင် အခက်အခဲများစွာ ရှိနေသေးသည်။
ပထမဆုံးတိုင်းပြည်၏ပိုင်နက်က ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ ဒုတိယတစ်ချက်ကတော့ စွမ်းအင်အများအပြားနှင့် ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေအများစုကို ထိုနယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသော အင်မော်တယ်ကလန်များက ရယူထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်သောရေ၏ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ရသော မဟာမြစ်နတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်လာသည့်အချိန်တွင် စီရင်စု ကြီးကြပ်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်သော လူတစ်ယောက်ကပင် သူ့ကို စိတ်တိုင်းကျစေရန် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပေးရသည်။
ထိုလူက ရေနွေးခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ခေါင်းကို လက်နှင့် နှိပ်နေခဲ့၏။
“လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ရက်လောက်ကပဲ အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ပုန်းနေတဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ပြီလို့ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားက ငါ့ကိုပြောတယ်။ ငါက ငါ့ရဲ့တာဝန်အတိုင်း မလုပ်ချင်ဘူးဆိုတာကို သူသိနေတယ်လို့လည်း ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် ရေခဲစားစရာမြစ်ရဲ့ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ဆိုတော့ သူက စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပြီး ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်ရဲ့ ရုံးတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စတွေကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲနဲ့ ဝင်ပြီးတော့ မနှောင့်ယှက်ဘူး…”
“ငါက စီရင်စုရုံးတော်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့အချိန် အတောအတွင်း တော်တော်လေး အကျိုးဆောင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကိုလည်း သူက အသိအမှတ်ပြုတယ်။ တကယ်လို့ ငါ့နေရာကိုသာ အစားထိုးလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့နောက်က ရောက်လာတဲ့သူက ပြဿနာတွေ ဆက်တိုက်ရှာနေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။ ဒီတော့ သူက မကြာခဏဝင်လာပြီး ဖြေရှင်းနေရနိုင်တယ်။ အဲဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ပျက်စီးသွားနိုင်တဲ့အတွက် သူက ငါ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို နန်းတွင်းဆီ သတင်းမပို့ခဲ့ဘူး…”
ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ သခင်မလျှို၏မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဒါဆိုရင် သူက နင့်ကို ရာထူးတိုးအောင် အကူအညီမပေးတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား..”
ထိုလူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အဲဒါတင်မကဘူး။ တကယ်လို့ ငါက လက်ရှိရာထူးကို ထိန်းထားချင်တယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ည အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းပေးမှပဲရမယ်…”
သခင်မလျှို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရနေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“ကျွန်မက အစောပိုင်းမှာ ကျွန်မရဲ့ပြဿနာတွေကို ထုတ်မပြောလိုက်သင့်ဘူး..”
ထို့နောက် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ရေခဲစားစရာ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားက လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တွေ အတောအတွင်း တော်တော်လေးကို နာမည်ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူကတော့ မှန်ကန်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်ရမယ့်အစား တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ဖို့ ရွေးချယ်နေတုန်းပဲ…”
“အဲဒီလူက ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းရဲ့ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက မြို့နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တဏှာရမ္မက်ပြေဿနာရှာသေးတယ်။ ပထမဆုံး သူက မြို့အပြင်ဘက်မှာ စုံတွဲတစ်တွဲကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ကလေးတစ်ယောက် လွတ်သွားတာကို ကြားတဲ့အချိန်မှာ သူက သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ အဲဒီကလေးရဲ့ နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်။ တစ်ညတည်းနဲ့ လူပေါင်း(၃၀)လောက်ရှိတဲ့ တစ်ရွာလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ရပ်တွေက လုံးဝခွင့်လွှတ်ပေးလို့ မရနိုင်ဘူး…”
“အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကတော့ အဲဒီအဖြစ်အပျက်တွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူက အဲဒီရွာရဲ့ကိုယ်စား လက်တုံ့မပြန်ခင် သူ့ရဲ့ပြစ်မှုတွေကို တစ်မြို့လုံးသိအောင် ကြေညာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ဖော်ပြပေးနိုင်တဲ့ ပန်းချီကားတွေကိုလည်း စီရင်စုမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ဝင်ပေါက်မှာ ကပ်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒီလုပ်ကြံသူကို စိန်ခေါ်ဖို့အတွက် ကျွန်မရဲ့ဆောင်းဦးကျူပင် တည်းခိုဆောင်ကို ရောက်လာခဲ့တာ။ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားကလည်း စီရင်စုမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ သတင်းသမားတွေ ရှိနေမှတော့ ဒီကိစ္စကိုမသိဘဲ နေမှာမဟုတ်ဘူး…”
သခင်မလျှို၏ အပြစ်တင်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေနှင့် ထိုလူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။
“ကျင့်ကြံသူတွေက ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကြရသည်။ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ သာမန်လူတွေရဲ့အသက်က တန်ဖိုးမရှိဘူး။ သူတို့လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်နဲ့ ယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီတရားမျှတမှုတွေ မှန်ကန်တဲ့အရာ ၊ လုပ်ဆောင်တဲ့အရာတွေက မထင်မရှား ဖြစ်သွားတယ်…”
“အဓိကလိုရင်းကို ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ရေခဲစားစရာ မဟာမြစ်နတ်ဘုရားက စည်းမျဉ်းတွေရဲ့အပေါ်မှာ လုံးဝရောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး..။ ငါ့လို အဆင့်(၄)အရာရှိ တစ်ယောက်က သူ့ကို ဥပဒေအတိုင်း အရေးမယူနိုင်တာပဲ ရှိတယ်။ မြို့စားအိုကြီးဆိုရင်တော့ ငါလုပ်နိုင်တာထက် ပိုပြီးတော့ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဘုရင်ကြီးက မဟာမြစ်နတ်ဘုရားကို တော်တော်လေး အလေးထားတယ်…”
“တကယ်လို့ နင်ကသာ တာ့လီအင်ပါယာရဲ့ စီရင်စု ကြီးကြပ်သူတစ်ယောက်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”
သခင်မလျှိုက တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။
သူက ထိုင်ခုံလက်ရန်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“နင့်ရဲ့ပါးစပ်ကို သတိထားပါ လျှိုကျားဟွေ။ တာ့လီအင်ပါယာက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတိုင်းပြည်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေသေးတယ်။ တကယ်လို့ တာ့လီအင်ပါယာက မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင်တောင် အရှေ့ပိုင်းကုန်းမြေကြီးရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းက လူနေမှု အဆင့်အတန်း ကျဆင်းသွားရလိမ့်မယ်…”
သခင်မလျှို၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာ တစ်ခုပေါ်လာပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ နင့်မှာသာ တကယ်သတ္တိရှိရင် အဲဒီမဟာမြစ်နတ်ဘုရားရဲ့ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ပြီး အဆုံးထိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို ကာကွယ်ပေးပါလား။ သူက မဟာမြစ်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟုတ်တာတော့ ကျွန်မ သေချာသိတယ်။ သူက ဘာအကျိုးဆက်ကိုမှ စဉ်းစားစရာမလိုဘဲ ကျွန်မတို့ ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်ရဲ့ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေထဲမှာ စိတ်ရှိတိုင်း လုပ်နိုင်တယ်လို့ ရှင်ပြောနေတာ မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ အဆိုးဆုံး အခြေအနေကို ရောက်လာရင် ကျွန်မရဲ့ဂိုဏ်းကို ခေါ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့…”
သခင်မလျှို၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထိုလူက အလွန်စိုးရိမ်သွားခဲ့ပြီး အားရပါးရ ရယ်လိုက်သည်။
“နင်က အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ နင်က ဒီလောက်အသက်အရွယ်နဲ့တောင် ဘာလို့ကလေးဆန်ပြီး ရယ်စရာကောင်းနေရတာလဲ။ တာ့လီအင်ပါယာက လက်ရှိအဆင့်မျိုးကို ရောက်လာတဲ့အချိန် ချောမွေ့တဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ရတယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား။ ငါတို့ရဲ့ စီရင်စုတစ်ခုထဲမှာတောင် မတရားမှုတွေ အများကြီးရှိတယ်။ တာ့လီအင်ပါယာလို ကျယ်ပြန့်တဲ့ နယ်မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးမှာ ဘယ်လောက်များများ ရှိနေမှာလဲ။ တာ့လီအင်ပါယာရဲ့ ရှင်ဘုရင်က ငါတို့တွေးနိုင်တာထက် ပိုများတဲ့မတရားမှုတွေ၊ အညစ်အကြေးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တယ်…”
ထိုစကားကိုကြားသည့်အခါ သခင်မလျှိုက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
ထိုလူက ရေနွေးကြမ်းတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပင်ပန်းနေသောအမူအရာနှင့် ထိုင်ခုံနောက်ကျောကို မှီလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အင်္ကျီကော်လံကို ကိုင်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါက ကွန်ဖြူးရှပ်လမ်းစဉ် စာသင်သားတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုကောင်းအောင် ကြိုးစားပြီး စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါက ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်ရဲ့အရာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့လက်အောက်ပိုင်နက်ထဲမှာ မြို့သူမြို့သား သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေတယ်…”
“သူတို့တွေက ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေထိုင်နိုင်ဖို့ ငါက အာမခံချက် ပေးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ တွန်းအားပေးနေတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပြီး အရာရှိတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်လို့လည်း မရနိုင်ဘူး။ ငါက အဲဒီအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွေကို အပြစ်ပေးပြီး လူတွေကို သဘာဝကပ်ဆိုးတွေကနေ ကာကွယ်ဖို့ ရတနာတွေ ပေးထားချင်တယ်။ ငါက မောက်မာလွန်းတဲ့ အဲဒီတောင်တန်းနဲ့ မြစ်နတ်ဘုရားတွေကိုလည်း လက်ဆောင်ပေးပြီး ဖြောင်းဖြချင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့စီရင်စုထဲကို သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာတစ်ချို့ ပို့ဆောင်ပေးမှာပေါ့…”
“သာမန်လူတွေကတော့ ဆင်းရဲတဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ချမ်းသာတဲ့လူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကသာ အင်မော်တယ်တွေရဲ့ဖိနှိပ်မှုကို ခံရမယ်ဆိုရင် ငါလုပ်ပေးနိုင်တာက သူတို့အတွက် ယာယီဖြေရှင်းပေးပြီး တတ်နိုင်သမျှ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ပဲရှိတယ်…"
ထိုလူက မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ ငါကသာ ဒီတစ်ချိန်လုံး ငါ့ရဲ့အသိတရားကို ဆန့်ကျင်မနေဘူးဆိုရင် ငါက ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်သွားတာ ကြာခဲ့ပြီ။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက စီရင်စုရုံးတော်အပြင်ဘက်မှာ ပထမဆုံးစာရွက်ကပ်တဲ့ အချိန်ကတည်းကစပြီး ငါ့နောက်မှာ ဝင်လာတဲ့သူက မဟာမြစ်နတ်ဘုရားကို မျက်နှာရဖို့အတွက် သူ့ကို သေချာပေါက်လိုက်ဖမ်းမှာပဲ..”
“တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ငါ့နေရာမှာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက ဒီနေ့ည သေသွားမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့အတွက် အုတ်ဂူတစ်ခု ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားတဲ့အချိန်မျိုးမှာ အုတ်ဂူရှိတော့ရော ဘာဖြစ်လာမှာလဲ။ တကယ်လို့ သူတို့ကသာ ပွဲတော်တွေ အတောအတွင်း အရက်ပူဇော်မယ်ဆိုရင် ၊ တကယ်လို့ သူတို့ကသာ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေပဲ လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင် ဘယ်သူက မှတ်မိနေလို့လဲ…"
ထိုလူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ဆီကို လျှောက်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့(၁၀)နှစ်လောက်က ခုံရုံးဝါတိုင်းပြည်ရဲ့ ဒုတိယနှစ်မှာ ညသန်းခေါင်ကြီး ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီငလျင်က ပြည်နယ်(၃)ခုကို သက်ရောက်ခဲ့ပြီး ပြည်နယ်(၃)ခုထဲမှာ ချီးကျူးခြင်းပြည်နယ်က ထိခိုက်မှုအများဆုံးပဲ။ အိမ်တွေ မြို့နံရံတွေနဲ့ ကျောင်းဆောင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျက်စီးခဲ့ပြီး လူပေါင်း(၆)သောင်းကျော် သေဆုံးခဲ့တယ်…”
“အဲဒီနောက် တစ်လလုံးလုံး နောက်ဆက်တွဲငလျင်တွေ ဆက်တိုက်လှုပ်ခတ်နေပြီး မြောက်ပိုင်းမှာရှိတဲ့ ရေခဲစားစရာမြစ် အပါအဝင် မြစ်ကြီးတွေအားလုံးက မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ငါတို့စီရင်စုတစ်ခုထဲမှာတောင် ရေကြီးမှုကြောင့် လူ(၁၀၀)နီးပါး သေသွားခဲ့ရတယ်…”
“ကျားလုအချိန် (၄)နှစ်မြောက်မှာတော့ စိမ်းလန်းခြင်းပြည်နယ်ထဲမှာ မြေပြိုမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျားလုအချိန် (၈)နှစ်မြောက်မှာတော့ အရှေ့တောင်ပိုင်း မျှတခြင်းပြည်နယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မြစ်ထဲမှာ ညအချိန် လှေတစ်စီး မီးလောင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမီးတောက်က မြစ်ထဲမှာ ဆိုက်ကပ်ထားတဲ့ လှေတွေအားလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီး လှေပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်နဲ့ လူပေါင်း(၁)သောင်းလောက် မီးလောင်သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်…"
ထိုလူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကလည်း တုန်ယင်နေပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"အဲဒီကပ်ဘေးတွေက တကယ့်ကို သဘာဝဘေးတွေလို့ ထင်နေတာလား။ လူတွေက အမှန်တရားတွေကို မသိပေမယ့် ငါကတော့သိတယ်…"
ထိုလူက သခင်မလျှိုကိုကြည့်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ သူ့ကို ဖမ်းပြီး မသတ်ခင် အဲဒီတစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူက ငါ့ကို ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရေခဲစားစရာမဟာမြစ်နတ်ဘုရားရဲ့ နောက်လိုက်ခွေးတစ်ကောင်လို သေချာပေါက် ကျိန်ဆဲလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့မကျေနပ်မှုတွေက သူတို့အားလုံးရဲ့ မကျေနပ်မှုထက်တောင်ပိုပြီးတော့ များနေလိမ့်မယ်…"
သခင်မလျှိုက တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိခဲ့ပေ။
ထိုလူက တည်ငြိမ်သောအမူအရာနှင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ သေဆုံးပြီးသွားရင် မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ကလန်ကြီးတွေက ချက်ချင်း သတင်းမှားတွေ ဖြန့်ကြလိမ့်မယ်။ ငါက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ပုန်းနေတဲ့ နေရာကိုသွားပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးတာလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်…"
"အဲဒီလိုဖြစ်နိုင်ပါတယ်…"
သခင်မလျှိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုလူက အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်၏။
"ငါက ဒါတွေကို နင်သိအောင် ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်ပြောနေတာ…"
……………
ဆောင်းဦးကျူပင် တည်းခိုဆောင်ထဲတွင် ရှိနေသော ရေတွင်းအိုကြီးထဲမှ အဖြူရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ရေတွင်းထဲရှိ ရေမျက်နှာပြင်က အလွန်အမင်းကို နိမ့်ကျပြီး အတွင်းနံရံများတွင်လည်း ရေညှိများ ပြည့်နှက်နေ၏။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရေတွင်းထဲတွင် ရှိနေသော ရေမျက်နှာပြင်က လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ရေမျက်နှာပြင်က ရေတွင်းအဝနှင့် တူညီသွားသည့်အချိန်တွင် အရပ်မြင့်မြင့် ချပ်ဝတ်အင်္ကျီဝတ်ပြီး လက်ထဲတွင် ဓားတိုတစ်ချောင်း ကိုင်ထားသော လူတစ်ယောက်က အတွင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။
ထိုလူ၏မျက်နှာတစ်ဖက်ဆီတွင် ရှည်လျားသော အမျှင်တစ်ချောင်းဆီ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအရာကလွဲလျှင် သူ့ပုံစံက သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် ကွဲပြားမှုမရှိချေ။ ထိုလူက ပတ်ပတ်လည်ကို စစ်ဆေးကြည့်နေပြီး စံအိမ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေသော လင်းရှို့ယီကိုတော့ အလေးမထားခဲ့ပေ။
ထို့နောက် သူက လေထဲသို့ ပျံသန်းလာပြီး သခင်မလျှိုနှင့် စီရင်စုကြီးကြပ်သူတို့ ရှိနေသော ခြံဝန်းထဲတွင် ဆင်းသက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါကိုယ်တိုင် အဲဒီတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို ခေါင်းဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီ စီရင်စုကြီးကြပ်သူဝေ့...”
“တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲဒီမြင်ကွင်းကို ရပ်ကြည့်နေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိကြတယ်။ သူက မင်းကို ကျိန်ဆဲပြောဆိုနေပြီး မင်းရဲ့ရှက်စရာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြောခဲ့တယ်။ သူက ငါ့သခင်ကိုလည်း စော်ကားရဲသေးတယ်။ နဂိုတုန်းကတော့ ငါက သူ့ကို မြန်မြန်သေခိုင်းမလို့ပါပဲ...။ ဒါပေမယ့် သူ့စကားတွေကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပြီးမှ သူ့ကို ခေါင်းဖြတ်ပစ်ခဲ့တာ။ ငါက ငါ့သခင်ဆီကို ပြန်သွားတဲ့ အချိန်ကျရင် သူ့ဆီအခြေအနေကို ရှင်းပြရမယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့.။ အဲဒီလူယုတ်မာရဲ့ စကားလုံးတွေက မင်းနဲ့ငါ့သခင်ရဲ့ ပတ်သက်မှုကို သေချာပေါက် ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…"
ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရေခဲစားစရာ မဟာမြစ်နတ်ဘုရား၏ လက်အောက်ငယ်သားက ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သခင်မလျှိုကတော့ မှင်တက်နေမိခဲ့၏။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ၏ တရားမျှတမှုကို လိုလားစိတ်ကြောင့် သူက အသတ်မခံရခင် စီရင်စုကြီးကြပ်သူကို နောက်လိုက်ခွေးတစ်ကောင်ဟု ပြောမည်ဖြစ်ကြောင်း မျှော်လင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။
သို့သော် သူက ဝိညာဉ်အဆောင်ဂိုဏ်းနှင့် မြို့ထဲတွင် ရှိနေသော လူပေါင်းများစွာ၏ရှေ့တွင် စီရင်စုကြီးကြပ်သူ၏ ရှက်စရာလျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောရန် အကြောင်းမရှိချေ။ စီရင်စုကြီးကြပ်သူက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူနှင့် လျှို့ဝှက်ပြီး တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အတွက် သူတို့က တစ်ဖက်လူ တွေးနေသည့်အရာကို သိနေကြသည်။
စီရင်စုကြီးကြပ်သူက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို သစ္စာဖောက်ရန် ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်မှာ အတော်လေးကို ထူးဆန်းနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကတော့ စီရင်စုကြီးကြပ်သူကို နောက်ဆုံးစကားလုံးများ ပြောလိုက်သည်မှာ အတော်လေးကို ထူးဆန်းနေသည်။
"ကြည့်ရတာတော့ ငါက သူ့ကို လျော့တွက်မိသေးတယ် ထင်တယ်…"
နှစ်ပေါင်းများစွာ အရာရှိတစ်ယောက် တာဝန်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် စီရင်စုကြီးကြပ်သူက ထိုကိစ္စရပ်များကို ပို၍ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ သူကတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကို အကြမ်းဖျင်း လျင်မြန်စွာ သိလာခဲ့ရ၏။
Translated by Hein Htet.