အခန်း (၈၇)

ဇာရာ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝင်ပေါက်များကို နှစ်သက်မှုကို ဒေမီယန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးရယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဒေမီယန်၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာကြသည်ကို သိသောကြောင့် သူမသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

တံခါးပေါက်ဖွင့်သောအခါ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် ဒေမီယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး တိတ်တဆိတ်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အကြံအစည်က ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သုံးဦးသားသည် ဇာရာ၏ အမှန်တကယ်ပုံစံဖြင့် တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ တံခါးပေါက်၏ ခံစားချက်သည် သူ၏ ပုံမှန် လျှပ်တပြက် ရွေ့လျားမှုများနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိသော ရှည်လျားသော မှောင်မိုက်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရသကဲ့သို့ပင်။ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်သည်အထိ ဇာရာသည် မန္တန်၏ စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ထွက်ပေါက်သည်လည်း ကွဲပြားခြားနားသည်။ တံခါးပေါက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော နတ်သားရောင်ခြည် အလွှာသည် ပျောက်ကွယ်သွားရန် နာရီအနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်။ တံခါးပေါက်ကို ဒေမီယန်၏ ကမ္ဘာမြေနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို အလယ်အလတ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားသောကြောင့် ၎င်းသည် ပုံစံပေါ်လာရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်မည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။

၎င်းသည် ပုံမှန်တံခါးပေါက်ထက် တံခါးတစ်ခုနှင့် ပိုတူကြောင်း ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း တံခါးများ မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို ဒေမီယန် အတိအကျ နားမလည်သေးပေ။ ၄ နှစ်အတွင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် ၎င်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်တင်ရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် နာရီအနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ၎င်းတို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

ဒေမီယန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပထမဆုံးဝင်လာသည်မှာ ကောင်းကင်ကို ထိတွေ့လိုသည့် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများ၊ တံခါးပေါက်မှ ထွက်ပြေးနေပုံရသည့် ဦးတည်ရာအမျိုးမျိုးသို့ ရွေ့လျားနေသော ကားအမျိုးမျိုးနှင့် လက်နက်များ ပြင်ဆင်ထားသော သူ့အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးဖြစ်သည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကြီးမားသော တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းအပေါ် ၎င်းတို့၏ ပုံမှန်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ကြောင်း ဒေမီယန် သဘောပေါက်သော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေ မည်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို လေ့လာသင်ယူပြီး အနားယူခြင်းမပြုမီ သူ ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သော အရာအနည်းငယ်ရှိသည်။

ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုကို လူအုပ်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ဇာရာသည် သူမရှေ့ရှိ ထိုသူရဲကောင်းများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဒေမီယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့သည် လုံးဝ အမှိုက်များဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ဖန်တီးခဲ့သော ကမ္ဘာမြေမှ မည်သို့မွေးဖွားလာသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရို့စ်သည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နည်းပညာရှုခင်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသောကြောင့် လူအုပ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်ထံမှ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများနှင့် ကားများအကြောင်း သူမ ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရခြင်းသည် ကွဲပြားခြားနားသော အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရို့စ်သည် သူမမွေးဖွားခဲ့သော ကမ္ဘာမှ ဘယ်သောအခါမျှ မထွက်ခွာခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် ယဉ်ကျေးမှုတိုက်ဆိုင်မှု အတော်အတန် ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

သူရဲကောင်းများသည် သုံးဦးသားကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ပထမတွင် ၎င်းတို့သည် တံခါးမှ ဆင်းသက်လာသော ကြီးမားသော သားရဲကို ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော သားရဲ၏ထိပ်တွင် ရပ်နေသော လူနှစ်ဦးကို ၎င်းတို့ နောက်ဆုံးသတိပြုမိသွားပြီး ၎င်းကို ယဉ်ပါးအောင် ထိန်းနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုအားကောင်းရမည်ဟု သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ဒေမီယန်သည် ဇာရာ၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ရို့စ်အား ရှုခင်းများကို ငေးမောကြည့်ရှုရန် ထားခဲ့ပြီး သူရဲကောင်းများဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

“မင်း၊ ဒီကိုလာ” ဟု ရှေ့တန်းမှ အမျိုးသားတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ အသွင်အပြင်က ပိုမိုရင့်ကျက်လာပြီး ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိုက်မဲသော ဝတ်စုံတစ်မျိုးကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ဆံပင်ရွှေရောင် မျက်လုံးစိမ်းရှိသော ထိုသူအား ဒေမီယန်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဂျင်သည် လူအုပ်ထဲမှ သူ့ကို တစ်ဦးတည်း ရွေးထုတ်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ကျောရိုးကို မာန်မာနဖြင့် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ သူ၏ ယောက်ျားပီသမှု ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း လူသားတို့၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။

“ဟွန့် နင်က ငါ့ကို အဲ့လိုခေါ်ရဲတယ်လား၊ နတ်ဆိုး” ဟု ဂျင်က ပြောပြီး သူ၏ စကားများသည် မှားယွင်းသော တရားမျှတမှုအသိဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

“ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ဒီကို နာခံမှုရှိရှိ လာခဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ရလိမ့်မယ်။”

သူသည် ဂျင်ကို မသတ်မီ နှိမ့်ချလိုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ ယခုထိ မတိုက်ခိုက်ရသေးသော တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ဘာမှ မဖြစ်ပွားမီ လေထုထဲတွင် လေရှူမဝနိုင်သော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ ကောင်လေး”

ဒေမီယန်သည် ထိုနေရာသို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသော အဘိုးအိုကို ငြိမ်သက်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က အကြွေးဟောင်းတွေကို ပြန်ဆပ်နေတာပါ အဘိုး။ ပိုကောင်းတဲ့ မေးခွန်းကတော့ ဘာကြောင့်များ ခင်ဗျားက သိဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ”

သူသည် အဘိုးအို၏ ဖိအားကို မမှုခဲ့ပေ။ သူသည် အများဆုံး တတိယအဆင့်၏ အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ဒေမီယန်အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူသည် စတုတ္ထအဆင့်ကို မထိတွေ့နိုင်လျှင်ပင် တတိယအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးနှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသူများသာ သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘိုးအိုသည် သူ၏ အပြုအမူကို သဘောမကျပုံရသည်။

“မင်း ငါ့ကို အဲ့လိုပြောရဲတယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဘယ်လို လေးစားရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးမယ်။”

အဘိုးအိုသည် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဒေမီယန်ဆီသို့ ဦးတည်လာသော လက်ဝါးရောင်ခြည်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မန္တန်ဖြင့် လုံးဝပြုလုပ်ထားသော်လည်း မီးဓာတ်၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည်။

ဒေမီယန် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း အင်အားကွာခြားမှုကို ပြသရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဘာမှမလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ ကြီးမားသော လက်ဝါးရောင်ခြည်သည် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဒေမီယန်၏ လမ်းကြောင်းစက်ကွင်းဖြင့် ချက်ချင်း အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“မင်း… မင်း ဘယ်သူလဲ” ဟု အဘိုးအိုက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။ သူနှင့်အတူ လာခဲ့သူများမှလွဲ၍ သူ့ထက် ပိုအားကောင်းသူကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်ခဲ့ပေ။

“အဲ့ဒါ မင်းအတွက် အရေးမကြီးဘူး။ ဘေးကို ဖယ်ပေး ဒါမှမဟုတ် မင်းအသက် ဆုံးရှုံးမယ်။”

အဘိုးအိုသည် အခက်အခဲတစ်ခုတွင် ရောက်နေသည်။ သူသည် ဒေမီယန်ကို တောင့်ခံနိုင်မည်လား မသိသော်လည်း သူပစ်မှတ်ထားနေသူသည် လက်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုသည် ဒေမီယန်၏ သနားကြင်နာမှုကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဟေ့ကောင်လေး နားထောင်စမ်း။ မင်း ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ လူငယ်လေးဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဓိက မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုပဲ။ သူ မရှိရင် အများကြီး ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်လာပြီး အပြစ်မဲ့သူတွေ သေလိမ့်မယ်”

“လူဆိုးတွေဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုရဲတင်းလာကြပြီး ငါတို့ရနိုင်သမျှ လူအင်အားတိုင်း လိုအပ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းအရှိဆုံး သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို နင် ထိခိုက်အောင် လုပ်တာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”

သူရဲကောင်းနှင့် လူဆိုးဟူသော အသုံးအနှုန်းများသည် ဒေမီယန်အတွက် အသစ်ဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာကြီး၏ ဦးတည်ရာကို သူ အံ့သြလွန်းခြင်း မရှိပေ။ သူသည် စစ်မှန်သော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာမှ လာခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာမြေ၏ စူပါဟီးရိုးလူ့အဖွဲ့အစည်းကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် သူ့ကို များစွာ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်သည် မတုန်မလှုပ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ “လူနည်းစုပဲ သိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ရောက်လာတော့မယ်။ မင်း သတိထားပြီး မလုပ်ရင် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် လူသန်းပေါင်းများစွာ သေဆုံးနိုင်တယ်! ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရွေးချယ်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို မခံယူနဲ့”

ဒေမီယန် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်တိုလာသည်။

“အဘိုးကြီး၊ မင်းရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်းတွေနဲ့ ငါ့ကို လိမ်မပြောနဲ့။ မင်းရဲ့ အမှန်တကယ် ရည်မှန်းချက်တွေကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေသလား။ အဲ့ဒီလူတွေက ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ မင်းလို အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ငါ ဦးဆုံး လွှတ်ပေးတာကို မင်း ပျော်ရွှင်သင့်တယ်။”

အနီးအနားရှိ သူရဲကောင်းများနှင့် သတင်းမှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုနေသော အများပြည်သူတို့သည် သူ၏ စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လူသန်းပေါင်းများစွာ သေဆုံးမှုအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့သလော။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို လူဆိုးဟု တံဆိပ်ကပ်လိုက်ကြသည်။

"အပြင်လူ" ဟူသော စကားလုံးကို ၎င်းတို့ အများအပြား အာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း အဘိုးအိုကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ဆုံးအရာဖြစ်သည်။ ဒေမီယန် ဘာပြောနေသည်ကို သူ အတိအကျ သိသည်။

၎င်းတို့အားလုံးတွင် အံ့အားသင့်ဆုံးသူမှာ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော အယ်လီနာဖြစ်သည်။ ယခင် ဒေမီယန်သည် ထိုကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော အသက်များကို စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

'သူ ပြောင်းလဲသွားပြီ။'

သို့သော် သူမသည် ၎င်းကို ရှောင်လွှဲ၍မရဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခံရပြီးနောက် သူ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူမ မတွေးဝံ့တော့ဘဲ လက်စားချေရန် ကြိုးပမ်းမှုတွင် သူ လုံးဝ မှန်ကန်သည်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် ဂျင်ဆုံးရှုံးမှုသည် သူ့နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသမျှ များစွာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်မဟုတ်ဘဲ သူမဆန္ဒရှိပါက ထိုအခန်းကဏ္ဍကို သူမ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လေသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး သူမဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

“သူ့အပေါ် မင်းရဲ့ အမြင် မပြောင်းလဲတာ ကောင်းပါတယ်။ မင်းကို လှုပ်ခတ်ဖို့ အဲ့လောက်လွယ်ရင် ငါ စိတ်ပျက်မိမှာပဲ။”

အယ်လီနာသည် ထိုမိန်းကလေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ပခုံးအထိရှည်သော ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ရွှေရောင်ပတ္တမြားရောင် မျက်လုံးများရှိပြီး သူမ၏ အလှနှင့်ပင် တူညီသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ” သူမက သတိဝီရိယရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ ရရှိခဲ့သည်မှာ စနောက်သံ ရယ်မောသံသာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မက အဲ့ဒီလူရဲ့ မိန်းမပဲ။"

ဤဘဝတွင် ဒေမီယန် အလေးထားရဆုံးသော လူနှစ်ဦး၏ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ပွားနေစဉ်တွင် သူ၏ဘက်တွင် ဇာတ်လမ်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

သူသည် ဂျင်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း အဘိုးအို၏ ရမ်းသမ်းပြောဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

"ငါတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာ ၄ နှစ်အတွင်း မင်းက အရူးမတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် လိင်အင်္ဂါမရှိတော့တာက မင်းကို အစွန်းရောက်သွားစေတာလား"

ဤအရာသည် ဂျင်ကို အလွန်ဒေါသထွက်စေသော်လည်း ဒေမီယန်သည် အဘိုးအို၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် အကြောင်းမဲ့စွာ ရွေ့လျားရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

"ကောင်းပြီလေ၊ အဲ့ဒီမေးခွန်းက ဒီနေ့ တော်တော်နာမည်ကြီးပုံရတယ်။ မင်း ငါ့ကို မမှတ်မိတာ ဘယ်လောက် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ငါ့ကို ထောင်ထဲ တွန်းပို့ခဲ့တာပဲ။ မင်း လူအများကြီးကို သေဒဏ်ချမှတ်ခဲ့လို့ သူတို့မျက်နှာတွေကို မေ့သွားတာလား"

ဤစကားများသည် ဂျင်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သူသည် လူအတော်များများကို ထောင်ထဲတွင် စွန့်ပစ်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအေးစက်သော မျက်လုံးများကို သူကြည့်သောအခါ တစ်ဦးတည်းသာ သူ့စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်း… မင်း အဲ့ဒီအမှိုက်ကောင်လား"

ဒေမီယန်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော သရော်လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အမှိုက် ဟူး ငါ မင်းကို ငါ့နာမည်ကို ပြန်သတိပေးရတော့မယ်ထင်တယ်။ ဒီဟာသကို ငါ ငြီးငွေ့နေပြီ။"

"မင်းရဲ့ နောက်ဘဝမှာ ငါ့ကို မှတ်မိလိုက်ပါ။ ငါ့နာမည်က ဒေမီယန် ဗွိုက်။"

ဤကြေညာချက်သည် အဘိုးအိုသည် သူ၏ လက်ဝါးအရိပ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာသွားသော လူအုပ်ကြီးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အများစုသည် သူ အထက်တန်းကျောင်းအတူတက်ခဲ့သော အတန်းဖော်များအုပ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် သူသေဆုံးသွားသည်မှာ ကောင်းသည်ဟု မကောင်းပြောဆိုနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဒေမီယန်၏ အသံသည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

[ကြယ်ကြွေခြင်း]

ပထမတွင် တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ပေ။ မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုနေရာ၏ အပူချိန်သည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသောကြောင့် အဘိုးအိုပင် လူအုပ်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာကာ အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။ ဒေမီယန်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းခံရပြီး မလှုပ်နိုင်သော ဂျင်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် ဂျင်ကို နောက်ဆုံးစကားပြောသောအခါ အပူချိန်သည် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"မင်းက ငါ့ဘဝကို ရှုပ်ထွေးသွားစေတာက မင်းရဲ့ ကံဆိုးမှုပဲ။"

အရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သားရဲ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရာမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တည်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လာသော ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဥက္ကာပျံသည် လေထုထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် မီးစွဲလောင်ခဲ့သည်။ ဂျင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်ရှားသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

အပူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ အရေပြားသည် အရည်ပျော်လာပြီးနောက် ကြွက်သားများနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများပါ အရည်ပျော်သွားသော်လည်း သူပိုင်ဆိုင်သော အထူးကောင်းမွန်သော ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နိုင်စွမ်းက သူ့ကို အသက်ရှင်လျက်ရှိနေစေခဲ့သည်။ သူ့အပေါ် ချမှတ်ထားသော တားမြစ်ချက်များကြောင့် နာကျင်မှုဖြင့်ပင် အော်ဟစ်နိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း သူ တကယ်တမ်း အော်ဟစ်ချင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်နာကျင်ကိုက်ခဲဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ တီဗီဖန်သားပြင်မှ ကြည့်ရှုနေသော လူသန်းပေါင်းများစွာနှင့် တံခါးအောက်တွင် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီး၏ ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးများအောက်တွင် မီးလောင်နေသော ဥက္ကာပျံသည် ဂျင်၏ တည်နေရာသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ဘုန်း….