အခန်း (၈၈)

၎င်းတို့သည် မြို့လယ်ခေါင်တွင် ရှိနေခြင်းက ပျက်စီးခြင်းကို ပို၍ ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

အဆောက်အဦများသည် အပိုင်းပိုင်း ပြိုကျသွားပြီး ထိမှန်သည့်နေရာနှင့် အနီးဆုံးရှိသော အဆောက်အဦများသည် လုံးဝ ပြိုပျက်သွားခဲ့သည်။ မြေပြင်သည် နိမ့်ကျသွားပြီး ၎င်းအောက်ရှိ မြေအောက်ရထားစနစ်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဂျင်နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူ၏ အဝတ်အစားတစ်စပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အပြစ်မဲ့သူများ၏ အသက်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ယူမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ရဲရင့်စွာ ပြုမူရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် အနီးအနားရှိ အရပ်သားများ ကင်းရှင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော သူရဲကောင်းများအနေဖြင့် အဘိုးအို၏ အကာအကွယ်ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှုများမှ ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ကောင်းပြီလေ၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှလွဲ၍ အားလုံးပင်။ ဒေမီယန်ကို အလွန်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သော ဘရိုက်စ်ဟုခေါ်သော ထိုအရူးသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု၏ ကျန်ရှိသော သက်ရောက်မှုကြောင့် မတော်တဆ သေဆုံးခဲ့သည်။

၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ဘရိုက်စ်၏ ကိုယ်ပိုင်မိုက်မဲမှုကြောင့် သူ့ကို သေစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိလူသည် ဒေမီယန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူသည် အကာအကွယ်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ အမှန်တရားကို သူငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် သူသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော သေခြင်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏မျက်နှာတွင် နက်နဲသော အကြည့်ဖြင့် ပျက်စီးခြင်းကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးနေစဉ် သူ၏အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ကခုန်နေသည့် အရာတစ်ခုကို သူခံစားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းသည် ဘာဖြစ်သည်ကို သူအတိအကျ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များအတွက် သူ နောက်ဆုံးတွင် လျော်ကြေးရရှိခဲ့သောကြောင့် ဒေမီယန် ကျေနပ်ခဲ့ပြီး အမှန်မှာ သူသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်တာကာလကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒေမီယန်သည် အခြားလူသားတစ်ဦးကို ဘယ်သောအခါမျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အေပီရွန်တွင် သူတွေ့ဆုံခဲ့သော ပထမဆုံး တတိယအဆင့်ကို သူသတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ထိုသူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဇာရာ၏ လက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မှားယွင်းသော တရားမျှတမှုအသိ သို့မဟုတ် ခိုင်မာသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စံနှုန်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ထိုထက် များစွာ သေးငယ်သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူသတ်သော ပထမဆုံးလူသားကို ဂျင်ဖြစ်စေလိုခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ကို ကြီးမားသော ဝေဒနာကို ခံစားစေခဲ့ပြီး တူညီစွာ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့သော ထိုသူအတွက် ထိုနေရာကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် အထူးသဖြင့် ဒေမီယန်သည် လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်အတွင်း မည်သည့်ရန်သူကိုမျှ မဖန်တီးခဲ့ပေ။

သူသည် အခြားလူသားတစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဘာမှ မခံစားခဲ့ရပေ။ ဒေမီယန်သည် ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သောအရာအတွက် တည်ရှိမှုအကျပ်အတည်းကို ခံစားရန် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်အတွင်း သူ ဘယ်လောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သလဲ။ သူ ဘယ်လောက် အသက်ပေါင်းများစွာ ယူခဲ့သလဲ။ ဇာရာနှင့် ရင်းနှီးလာပြီးနောက် သူသည် သားရဲများကို ရိုးရိုးသားသား အစာအဖြစ် မမြင်တော့ပေ။ အီသန်နှင့် သားရဲဘုရင်မကို တွေ့သောအခါ ဤခံစားချက်သည် ပိုမိုတိုးလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် သားရဲများ သို့မဟုတ် သားရဲများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သော်လည်း လူသားများနှင့် မခြားနားပေ။ တတိယအဆင့်ရှိ သားရဲများသည် ပျမ်းမျှလူသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တူညီသော သို့မဟုတ် သာလွန်သော ဉာဏ်ရည်ပင် ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို အဘယ်ကြောင့် နိမ့်ကျသော သတ္တဝါများအဖြစ် သူယူဆမည်နည်း။

ဒေမီယန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသည် အခြားသူများအပေါ်၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ရန်သူများအပေါ် အတော်အတန် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းစွာ ကမ္ဘာကြီး၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ သားရဲတစ်ဝက်သည် ဤအရာကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပြီး သူ၏ လူသားတစ်ဝက်သည်လည်း ၎င်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ယနေ့ သူလုပ်ခဲ့သောအရာသည် အနာဂတ်တွင် အကျိုးဆက်များအဖြစ် သူ့ကို ပြန်ကိုက်လျှင်ပင် သူသည် ထိုအကျိုးဆက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိမ့်မည်။

သူနှင့် နီးစပ်သူမဟုတ်သော လူများ၏ အသက်များကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဂျင် သေရမည်။ ဒါပဲ။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာသည် သီးခြားကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အဘိုးအိုကို အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်ပြီးမှ စကားပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့မယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။"

သူသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေလောက်အောင် သေးငယ်သွားသော ဇာရာကို ခေါ်ကာ သူမ၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီ သူသည် နောက်ထပ် ခရီးသည်တစ်ဦး ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေသော လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမဟုတ် နှစ်ဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ တစ်ဦးက လှည့်စားသော အပြုံးကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကျန်တစ်ဦးက သူမ၏ မျက်ရည်များကို ထိန်းထားရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ရင်းနှီးသော အပြာရောင်ဆံပင်ရှိသော အလှတရားကို ငေးကြည့်ရင်း ဒေမီယန်သည် သူမကို လွမ်းဆွတ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ ခံစားချက်များသည် အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်း စမ်းသပ်မှုကြောင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို သူသိသော်လည်း ထိုအရာမပါဘဲပင် သူသည် သူမကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့ ပြန်မလာမီ သူ စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူ့ခံစားချက်များသည် သူမ၏ အတုအယောင်ပုံစံအတွက် ပေါက်ဖွားလာခြင်းသည် အယ်လီနာအတွက် မတရားဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။ မည်မျှပင် လက်တွေ့ကျကျ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ထင်ယောင်ထင်မှားသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်သော ခံစားချက်များကို ဖယ်ရှားရန် အချိန်အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မပါဘဲပင် သူသည် သူမကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။ သူမကို သူ့ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ပြီးမှသာ ဤအရာသည် မည်မျှမှန်ကန်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်" ဟု သူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်၊ "နေကောင်းရဲ့လား"

ဒေမီယန်၏ စကားများသည် ပေါ့ပါးသော်လည်း အယ်လီနာ၏ နောက်ဆုံး ခုခံအားကို ချိုးဖျက်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်ကာ တတ်နိုင်သမျှ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် သူ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ဒေမီယန်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွဲကွာပြီးနောက် သူ၏ သူငယ်ချင်းကို ပြန်တွေ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းသာအားရစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် ဂျင်၏ ကိစ္စကို ဂရုစိုက်နေစဉ် အယ်လီနာသည် ရို့စ်နှင့် လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်တာကာလအကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရို့စ်သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်အများစုကို ဒေမီယန်ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြရန် ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အတူတကွ ရှိနေကြောင်းကိုမူ သူမ သေချာစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုအခါ အယ်လီနာက ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်များကို ၄ နှစ်ကြာ မြှုပ်နှံစောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း သူသည် ဘေးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ နှလုံးသားတွင် ၎င်းသည် အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သိနေသော်လည်း သူမသည် လက်မခံနိုင်သေးပေ။ ထိုသို့သော အမျိုးသမီးဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ယှဉ်ပြိုင်လိုသော စိတ်က ထကြွလာခဲ့သည်။

ဒေမီယန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသော်လည်း သူမသည် သူ့ဘေးတွင် မနေနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ ၎င်းသည် အချစ်ဇာတ်လမ်းမဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုနှောင်ကြိုးကို ထိန်းသိမ်းရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ အင်အားအကုန်ဖြင့် သူ့ကို ပွေ့ဖက်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် သူမကို ထားရစ်ခဲ့ရန် မလိုလားခဲ့ပေ။

ရို့စ်သည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ပြုံးရယ်လျက် ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ပထမဆုံး ချစ်သူပြိုင်ဘက်ကို စနောက်လိုသောကြောင့် ဟာရမ်၏ အယူအဆအကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ဘဲ ဘာဖြစ်လာမည်ကို ကြည့်ရှုရန်သာဖြစ်ပြီး သူမ စိတ်ပျက်ခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

အယ်လီနာသည် ဒေမီယန်၏ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းအဖြစ် သူ့ဘေးတွင် ဆက်လက်နေရန် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အကြောင်း သူမကို ပြောပြခဲ့ပြီး ရို့စ်သည် ဝမ်းသာအားရစွာ လက်ခံခဲ့သည်။

‘ဟင်၊ သူမရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ အများဆုံး ၆ လလောက်ပဲ ခံမယ်ထင်တယ်။’

အယ်လီနာသည် ဒေမီယန်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးနေကာ ၁၀ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုကြသောအခါ ခွဲခွာခဲ့ကြသည်။

ဒေမီယန်သည် ထောင်ထဲတွင် သူ၏အချိန်ကို သဘာဝကျကျ လျှော့တွက်ပြောကြားပြီး အများအားဖြင့် အေပီရွန်တွင် သူ၏ ခရီးစဉ်များကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး အယ်လီနာက သူမ၏ ထောင်ခန်းများမှ စွန့်စားခန်းများနှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

၎င်းတို့ စကားပြောနေစဉ် ဇာရာသည် ဆက်လက်ပျံသန်းနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒေမီယန်၏ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဒုတိယမြောက် အရေးကြီးဆုံးကိစ္စ၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ အနည်းငယ်မျှပင် နောက်ဆုတ်လိုသော အရာမဟုတ်ပေ။

သူ့အမေကို ကုသဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

၎င်းတို့သည် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒေမီယန်သည် မိန်းကလေးများ အပြင်ဘက်တွင် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် သူ၏မိခင်၏ အခန်းထဲသို့ ပြတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူရောက်သောအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းသည် သူ အလွန်လွမ်းဆွတ်သော မျက်နှာဖြစ်သည်။ အယ်လီနာသည် သူမ၏ ဆေးရုံစရိတ်များကို အမြဲတမ်း ပေးဆောင်နေသောကြောင့် သူမကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့်အချိန်ကအတိုင်း အတိအကျ တူညီနေသည်။

မျက်ရည်များ ဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒေမီယန် စကားပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ သား နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပါပြီ။"

သူသည် သူ၏စာရင်းမှ Elixir တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သူမကို ထိုမျှမြန်ဆန်စွာ ကုသရန် တားဆီးသော ပြဿနာ သို့မဟုတ် တာဝန်အချို့ အမြဲလိုလို ရှိနေတတ်သော်လည်း ဒေမီယန်သည် ထိုအရာများကို ဂရုစိုက်သူ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဤအဓိက ရည်မှန်းချက်ဖြင့် လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်တာကာလအတွင်း လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် လမ်းလွဲသွားခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေးရရှိသောအခါ အဘယ်ကြောင့် နှောင့်နှေးမည်နည်း။ အထူးသဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှား စမ်းသပ်မှုပြီးနောက် အခြားမည်သည့်အရာကိုမဆို ဦးစားပေးရန် စဉ်းစားလျှင်ပင် လုံးဝ မိုက်မဲရာရောက်ပေမည်။

သူသည် Elixir ကို သူမ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ လောင်းထည့်နေစဉ် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ၏ မန္တန်ကို ညင်သာစွာ ထိုးသွင်းပေးခဲ့သည်။ သူမသည် မေ့မြောနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် မျိုချနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒေမီယန် အလိုမရှိဆုံးအရာမှာ ဂရုမစိုက်မှုကြောင့် သူမကို မတော်တဆ သတ်မိခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် Elixir ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို အမြင့်ဆုံးရရှိရန် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ထည့်သွင်းကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ၁၀ မိနစ်အကြာတွင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။

သူသည် နောက်ဆုတ်ကာ ရလဒ်များကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မတွေ့ရသောကြောင့် သူ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည်။

သူ၏မိခင်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေဆဲပင်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ပါးစပ်သည် လက်သီးဆုပ်တစ်ခု ဝင်ဆန့်နိုင်လောက်အောင် ပွင့်နေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အင်္ဂါများသည် အားကောင်းလာပြီးနောက် သူမ၏ အရိုးများ၊ ကြွက်သားများနှင့် အသားအရေများပါ အားကောင်းလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျမ်းမျှ ပထမအဆင့်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

မန္တန်သည် သူမ၏ အရေပြား၏ ချွေးပေါက်တိုင်းကို ဖြည့်တင်းကာ သူမ၏ စနစ်ကို ပြန်လည်နုပျိုစေပြီး သူမကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော ချို့ယွင်းချက်ကို ဖယ်ရှားပေးကာ သူမအတွင်း၌ ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် သာမန်လူများအပေါ် ပိုမိုထင်ရှားသည်ဟု စနစ်က ပြောသောအခါ လိမ်ညာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဒေမီယန်၏ မိခင်သည် အသက်ပြန်ငယ်သွားပုံပင်ရပြီး သူမနေထိုင်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ ထက် အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်တွင် ပို၍ကြည့်ကောင်းလာခဲ့သည်။ Elixir ကို အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဆေးဟု သတ်မှတ်ကြသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ တိတ်တဆိတ် တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သတ်နိုင်သူ သို့မဟုတ် အလိုအလျောက် ကြီးမားသော ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း သူ၏မိခင် နိုးထမလာမည်ကို တွေးတောရုံဖြင့် သူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ဆုတောင်းများ ပြည့်ခဲ့သည်။ Elixir ၏ ကနဦး အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အခန်းတွင်းသို့ ငြိမ်သက်မှု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ မျက်ခွံများ တုန်ယင်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာခဲ့သည်။