အခန်း (၈၉)

ကလဲယား မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် မရင်းနှီးသော အခန်းတစ်ခု၌ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာကျက်သည် အကွက်များပါသော မျက်နှာကျက်ဖြစ်ပြီး သူမအမြဲအိပ်နေကျ အိပ်ရာလောက်လည်း မသက်သာလှပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးမျိုးသော ပိုက်များနှင့် စက်ပစ္စည်းများအကြောင်း မပြောတော့ပေ။

သူမသည် အိပ်ရေးဝဝအိပ်ပြီးမှ နိုးလာသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သူမမြင်ခဲ့သော အိပ်မက်များသည် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့် အရာများမဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏သားနှင့် စကားပြောနေသည်ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သော်လည်း သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ စိတ်သောကရောက်နေမှုကို ခံစားနိုင်သည်။

သူမအား မာနာဟုခေါ်သော စွမ်းအင်တစ်မျိုးနှင့် ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုအကြောင်းများစွာ ပြောပြခဲ့ပြီး ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူမ၏သားသည် အလယ်တန်းကျောင်းသားဘဝက စိတ်ကူးယဉ်မှုများသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူမသား၏အသံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းသည် ရှည်လျားသော အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ၏သားအား မကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမမည်မျှပင် နိုးထရန် ကြိုးစားစေကာမူ မနိုးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအခါ သူမ၏ အိပ်မက်ထဲသို့ နောက်ထပ်အသံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏သားငယ်စဉ်က သူငယ်ချင်း၏အသံဖြစ်သောကြောင့် သူမသိသည်။ သို့သော် ကလဲယား နောက်ဆုံးအကြိမ် သူမနှင့် စကားပြောခဲ့ချိန်ထက် သူမသည် အများကြီး ပိုအသက်ကြီးပုံရသည်။ သူမသည် ကလဲယားအား ထိုထူးဆန်းသော ကမ္ဘာအကြောင်း ပုံပြင်များလည်း ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဒေမီယန်အကြောင်းကိုတော့ တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ပေ။

သူမသည် ဘယ်လောက်ကြာကြာ အိပ်မက်မက်နေခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း အသည်းအသန် နိုးထချင်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ နိုးထနိုင်သောအခါ သူမသည် ဆေးရုံခန်းတစ်ခုဟုသာ ယူဆနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြင့် ကြိုဆိုခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ထူးဆန်းသောအချက်မှာ သူမသည် လုံးဝနေကောင်းသည်ဟု ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သူမ၏ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကလဲယား ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို ချုပ်နှောင်ထားသော စက်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ အခန်းပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လူတစ်ဦးတည်းမှလွဲ၍ အတော်အတန် ဗလာကျင်းနေသော အခန်းဖြစ်သော်လည်း ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"သောမတ်စ်"

သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အမည်ကြောင့် ဒေမီယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုအခါမှသာ သူသည် သူ့ဖခင်၏ အမည်ကို တစ်ခါမှ မသိခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့အမေက သူ့ကို ရုပ်ရှင်ထဲက စုံတွဲတွေလို "ချစ်" ဒါမှမဟုတ် "ပျားရည်" လို့ အမြဲခေါ်ပြီး ဒေမီယန်မှာ သူ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ဘူး။

သို့သော် ထိုအတွေးများသည် အရေးမပါပေ။

"ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ် အမေ။"

ဒေမီယန်သည် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့အမေ သတိမေ့မြောသွားသည်မှာ ၁၀ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူမနှင့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုများ မရှိခဲ့သည်မှာ ပို၍ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ့အတွက် မည်မျှ ဒုက္ခခံခဲ့ရသည်ကို သူသိချိန်တွင် သူမသည် သတိမေ့မြောသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော ယောက်ျားတစ်ဦး ငိုနေသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် မည်သူ့ကိုမဆို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ကလဲယားသည် ထိုအချိန်တွင် အသည်းကွဲနာကျင်မှုကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် သူမအား "အမေ" ဟု ခေါ်လိုက်သောသူကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ အမှတ်တရများထဲမှ ကောင်လေးနှင့် သူ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးတွင် မျက်ခုံးအထိသာ ရှည်သော မဲနက်သော ဆံပင်ရှည်များရှိသော်လည်း ထိုလူ၏ ဆံပင်တွင် ငွေရောင်အစင်းများပါရှိပြီး ပခုံးကို အနည်းငယ် ကျော်နေသည်။

ထိုကောင်လေးတွင် အနက်ရောင် ကျည်ဆံများနှင့်အတူ တောက်ပသော နီလာရောင် မျက်ဝန်းများရှိပြီး လူတစ်ဦး၏ အကြည့်ကို နက်နဲသော ချောက်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ထိုလူ၏ မျက်လုံးများသည် အနီရောင်နှင့် ယခင် နီလာရောင်တို့ ရောယှက်နေသည်။ သူ၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံသဏ္ဌာန် ကျည်ဆံများသည် ကြယ်ရောင်နှင့် ခိုင်မာမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ထိုကောင်လေးသည် ပုပုသေးသေးနှင့် အရိုးပေါ်အရေတင်ဖြစ်ပြီး မည်မျှပင် ကြီးထွားရန် ကြိုးစားစေကာမူ ဘယ်သောအခါမှ မဖြစ်ထွန်းခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုလူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ကြွက်သားများ တောင့်တင်းနေသည်။

သူမသည် သူမရှေ့မှ လူသည် သူမအရင်က မြင်ခဲ့ဖူးသူနှင့် တူသည်ဟု မယုံနိုင်လုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း သူမသိသည်။ သူမ၏သားသည် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသော အဖြစ်အပျက်များကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူမ သတိမထားမိဘဲ သူမမျက်ရည်များလည်း စီးကျလာခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် သူ့အမေဆီသို့ အလျင်အမြန်သွားကာ သူ့အားတင်းအားကို ကန့်သတ်ထားပြီး သူမကို ဖက်လိုက်သည်။ သူ ဂရုမစိုက်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အားအင်ဖြင့်ပင် သူမကို ကြေမွသွားစေနိုင်သည်။

ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သူသည် သူ့အမေ၏ ရင်ခွင်၌ ငိုကြွေးခဲ့သည်။

ထိုအရာက သူမ၏ နာကျင်မှုကို ပို၍ပင် တိုးပွားစေခဲ့သည်။ သူမ အိပ်ပျော်နေစဉ် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို အသည်းအသန် သိချင်သော်လည်း သူ့ကို မေးမြန်းရန် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။ သူမသည် သူ့ရင်ဘတ်ထဲ ငိုနေသော သူ့ကျောပြင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်သပ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ကိစ္စမရှိဘူး။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

ဒေမီယန် ငြိမ်သက်သွားရန် မိနစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီးမှ သူသည် အားနာပါးနာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ယခင်လုပ်ရပ်များအတွက် အလွန်ရှက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းပြီး ဒေမီယန် စကားစပြောသည်။ သူမ ဆေးရုံခန်းမှ ထွက်သွားသောအခါ သူမ၏ တုန်လှုပ်မှု အလွန်အမင်း မဖြစ်စေရန် အခြေအနေများ မည်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ့အမေအား ပြောပြရန် အရေးကြီးသည်။

"အမေ၊ အမေ သတိလစ်သွားတာ ၁၀ နှစ်ရှိပြီ။"

ဤဝါကျသည် ကလဲယား၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ဗုံးပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၀ နှစ်၊ ဒါ ဘယ်လို ကာလအပိုင်းအခြားလဲ။ သို့သော် ဒေမီယန်၏ စကားများ မပြီးသေးပေ။

"ကမ္ဘာကြီးက အရင်ကနဲ့ လုံးဝမတူတော့ဘူး။ မာနာလို့ခေါ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပွင့်လန်းလာပြီး စနစ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ခေါင်းထဲကနေ 'စနစ်' လို့ အော်လိုက်ရုံနဲ့ မြင်ရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် အလယ်တန်းကျောင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်ခဲ့လဲ မှတ်မိလား။ ကောင်းပြီလေ၊ အခု ကျွန်တော် အဲဒီအရာတွေကို တကယ်လုပ်နိုင်ပြီ။"

သူပြောနေစဉ် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သောကြောင့် သူ့အနီးအနားတွင် လျှပ်စီးများ တဖြောက်ဖြောက် ပွင့်ထွက်လာသည်။ ကလဲယားသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် စွမ်းအားများကို မြင်၍ အံ့အားသင့်သွားပါက သူမ၏သား၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို လိုက်နာသောအခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စရာများ ကြုံတွေ့ရမည်မှာ သေချာသည်။

'စနစ်'

[အခြေအနေ]

[ကလဲယား ဝပ်ဆင်]

လူသား

အမျိုးသမီး – အသက် ၄၉

အဆင့် ၁ – [အတန်းမရှိ]

အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး: ၀/၁၀၀

ဘွဲ့(များ): [မရှိ]

စွဲလမ်းမှုများ: အိပ်မက်

ကိုယ်ခန္ဓာ: မရှိ

မှော်အင်အား: ၁၀၀

ခွန်အား: ၄၀

သွက်လက်မှု: ၄၀

ခံနိုင်ရည်: ၄၀

ဉာဏ်ရည်: ၄၀

ကျွမ်းကျင်မှု: ၄၀

ကျွမ်းကျင်မှုများ: [တယ်လီကီနီဆစ် အဆင့် ၁]

သူမရှေ့မှ ပြတင်းပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူမ နားမလည်သော ဂဏန်းများစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူမနှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။

သူမ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမှုကို မြင်သော ဒေမီယန်သည် ကမ္ဘာနိုးထမှုနှင့် စနစ်အကြောင်းကို သူမအား ရှင်းပြရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူခဲ့သည်။ ဂဏန်းများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် သူမ၏သား၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့်သာ မြင့်မားနေကြောင်းလည်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူမအား ကုသရန်နှင့် ယခုအထိ အားကောင်းလာစေရန် အံ့ဖွယ်ဆေးတစ်မျိုး တိုက်ခဲ့ကြောင်း သူမအား ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုကို ရရှိရန် သူသည် မည်သို့သော အရာမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် တွေးတောနေရသည်။

သို့သော် ထိုနေ့အတွက် သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုများ မပြီးသေးပေ။ ဒေမီယန်သည် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည့်အလား ခဏတာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လူသစ် ၃ ဦး အခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လှပသော အမျိုးသမီးများဖြစ်ပြီး တတိယမြောက်သူမှာ ကြီးမားသော အနက်ရောင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

"အမေ၊ အယ်လီနာကို အမေသိပြီးသားဆိုတော့ သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီချစ်စရာလေးက ဇာရာလို့ခေါ်တယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပေါ့။ သူ့ရုပ်ရည်ထက် သူက အများကြီးပိုပြီး အပြစ်ကင်းစင်လို့ မကြောက်ပါနဲ့။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပန်းရောင်ဆံပင်နဲ့ ဒီလှပတဲ့ မိန်းကလေးကတော့ ရို့စ်လို့ခေါ်တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ချစ်သူလို့ ပြောလို့ရမယ်ထင်တယ်။"

ဒေမီယန်၏ မိတ်ဆက်စကားသည် တိုတုတ်သော်လည်း သူပြောလိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

"အန်တီ့ကို ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

"ဟယ်လို ဒေမီယန်ရဲ့ အမေ!"

"ဟ-ဟယ်လို အန်တီ။"

အလွန်ကွဲပြားခြားနားသော နှုတ်ဆက်သုံးမျိုး ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကလဲယားသည် ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အယ်လီနာကိုတော့ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း စကားပြောသော ဝံပုလွေနှင့် သူမ၏သားက ချစ်သူဟုခေါ်သော အခြားအလှသည် သူမအတွက် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော အရာများဖြစ်သည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် စကားပြောသော ဝံပုလွေ။ ထိုအရာ၏ မဆီလျော်မှုကြောင့်ပင် သူမ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏သားက သူမအား ကြိုတင်သတိပေးထားသောကြောင့် သူမသည် ၎င်းကို အနည်းငယ် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရင်း ကလဲယားသည် သူတို့၏ နှုတ်ဆက်ခြင်းကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ဟယ်လို ကလေးမလေးတွေ။ ငါ့သား ဂရုစိုက်တဲ့သူတွေကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

သူမသည် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဇာရာ၏ အမွေးများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သောကြောင့် သူမထံမှ အပြစ်ကင်းသော ရယ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဇာရာ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုသည် အမှန်ပင် ကောင်းကင်ဘုံမှ လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အခန်းထဲတွင် လွှမ်းခြုံနေသော အနေရခက်သည့် တင်းမာမှုကို ချိုးဖျက်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

နောက်ထပ် အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ အဖွဲ့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော အရာများအကြောင်း စကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီး အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဒေမီယန်ကို ဗဟိုပြုနေသည်။ အယ်လီနာသည် ပြိုလဲခြင်းမတိုင်မီ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအကြောင်း ပြောပြခဲ့ပြီး ရို့စ်ကမူ အေပီရွန်တွင် သူ၏ လုပ်ရပ်များအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

အခြားကမ္ဘာတစ်ခုအကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် ကလဲယားအတွက် နောက်ထပ် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ဦးနှောက်ကို ပိတ်ထားပြီး ပုံပြင်များကို နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ရူးသွပ်မှုများအကြောင်းနှင့် ဒေမီယန်နှင့် အယ်လီနာတို့က သူမအိပ်နေစဉ် ဟာသလုပ်ကာ ပြောခဲ့သော စပျစ်သီးခြောက်ကို ထိန်းချုပ်သူအကြောင်းကိုပင် သူမ သိခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် ဘယ်ဘက်မှ ရောက်လာသော အချက်အလက်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သူမ အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီးနောက်၌ပင် မှတ်မိနေခဲ့သည်။

လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော်လည်း စပျစ်သီးခြောက်ကို ထိန်းချုပ်သူသည် မကြာသေးမီက သူ့စပျစ်သီးခြောက်ကို လည်ချောင်းပိတ်၍ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုသေဆုံးမှုသည် အလွန်မိုက်မဲသောကြောင့် သတင်းခေါင်းကြီးပိုင်းတွင် တစ်ပတ်တိတိ ပါဝင်ခဲ့ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ဤနောက်ဆုံး မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ပြီးမှသာ စပျစ်သီးခြောက်ကို ထိန်းချုပ်သူ၏ အမည်မှာ အန်ရှ်ဖြစ်ကြောင်း လူများ သိခဲ့ရသည်။

နေ့သည် ညသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာနေသည်။

ဒေမီယန်၏ မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်းနှင့် လော့စ်အိန်ဂျလိစ်မြို့လယ်ခေါင်သို့ မိုးကြိုးဥက္ကာပျံတစ်လုံးကို လွှတ်ချခဲ့သည့် မကြာသေးမီက လုပ်ရပ်တို့ကို ပုံပြင်ထဲတွင် ချန်လှပ်ထားခဲ့သော်လည်း ကလဲယားသည် ဤအကြောင်းကို သိသောအခါ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို မြင်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒေမီယန်၏ အဖွဲ့ကဲ့သို့ လူတိုင်း မပျော်ရွှင်ကြပေ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အရိပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသူများစွာ ရှိနေသည်။