ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းကိုတိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ကြယ်စုစမ်းချောင်းများ ခွဲဝေခြင်းအန္တရာယ်

ထိုရုတ်တရက်အဖြစ်အပျက်က ဝတ်စုံအပြာရောင်အမျိုးသမီး၏အမူအရာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အားနည်းသွားသောဝံပုလွေကြောင့်နှင့် ဒဏ်ရာရပြီးဖြစ်သဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၏ပြင်ဆင်ထားသည့်တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန်အတွက် ရုန်းကန်နေရပေသည်။

သူမသည် ရောင်စုံလက်ကိုင်ပဝါ တစ်ထည်ကို ယူထုတ်လာသည်။

လက်ကိုင်ပဝါသည် လေထဲတွင်ကြီးမားလာပြီး မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လျှင်မြန်စွာကျယ်ပြောသွားပြီး သူမကို ကာကွယ်ထားသည်။

ဖူး……

သို့ရာတွင်၊ ထိုကဲ့သို့ခုခံမှုက ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၏တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးဝ တားဆီးပေးလိုက်သည်။

ထက်မြက်သည့်ဓားအလင်း၏ အောက်တွင် ရောင်စုံလက်ကိုင်ပဝါ၏ အရောင်အဝါက မှေးမှိန်သွားသည်။

ဆုတ်ပြဲသွားသည့်အသံကိုကြားလိုက်ရသည်။

များစွာသော အက်ကွဲကြောင်းများက ချက်ချင်းပင် လက်ကိုင်ပဝါ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် လှည့်လာကာ အပြာရောင်ဝတ်စုံအမျိုးသမီး၏ လက်ထဲသို့ ပြန်၍ လွင့်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံအမျိုးသမီးက ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသက ပေါ်လာလာခဲ့သည်။

“ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၊ ရှင်ကိုး..”

စကားပြောရင်းနှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက ထီးတစ်ချောင်းကိုထုတ်လာခဲ့သည်။

အဖြူရောင်တိမ်များက သူမကို လွမ်းမိုးသွားပြီး အကာအကွယ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက ထိတ်လန့်သွားသည်။

“အသုံးမဝင်ဘူး။ အပြာရောင်လမင်း။ ဒီနေ့တော့ ဒီမှာသေရမှာမင်းရဲ့ကံကြမ္မာပဲ။”

သူသည်စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၏ ဓားအလင်းက ပို၍ ရက်စက်လာခဲ့သည်။

ဝုန်း..ဝုန်း…ဝုန်း….

အပြာရောင်လမင်းထုတ်လာသည့် ထီးက ဆက်လက်၍ တုန်ခါနေခဲ့သည်။

အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များသည် အမြန်ပင် ပြင်းထန်သောဓားမိုး၏အောက်တွင် ပပျောက်သွားခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ကောင်းကင်သခင် ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက ကြက်သွေးရောင်အလင်း ရှိသည့် ကျောက်စိမ်းပေတံတစ်ချောင်းကိုထုတ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပေတံက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် တောက်ပလင်းလက်သည့်အလင်းကို ထုတ်လွတ်လာပြီး အဖြူရောင်တိမ်အား တစ်ဝက်ထက်ပို၍ အငွေ့ပျံစေခဲ့သည်။

“ငရဲမီးနေမင်းပေတံ။”

အပြာရောင်လမင်း၏ လှပသောမျက်နှာက အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

သူမသည် ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းထုတ်လာသည့်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမှာ နေသုံးစင်းဂိုဏ်း၏ အတုမဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသိကာ ၎င်းသည် လောကရှိအရာအားလုံးကို ဖျက်စီးနိုင်သောစွမ်းအားရှိပေသည်။

ထိုသန့်စင်သောယန်စစ်မှန်ရတနာဖြင့် သူမသည် အခြေအနေကောင်းသော အဆင့်တွင် ရှိလျင်ပင် သူမအတွက်အခြားတစ်ဖက်ကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေမည်။

ထိုအချိန်တွင် မဆိုပါနှင်။

သူမသည် ဤနေ့တွင် သေဆုံးရမည်ကိုပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

ဟမ်?

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ အပြာရောင်လမင်းသည် တစ်ခုခုကိုအာရုံခံလိုက်မိသည်။ သူမ၏အကြည့်သည် ရုတ်တရက် သူမနှင့် မနီးမဝေးသို့ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ငါးရောင်ခြယ်အလင်းက ရုတ်တရက် ငရဲမီးနေမင်းပေတံဆီသို့ ရွေ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းသည်လည်း အတူတူပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် ထိုပတ်ဝန်းကျင်၌ တတိယလူတစ်ဦးပုန်းခိုနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပါ။

သူ၏အမူအရာက ချက်ချင်းမဲမှောင်သွားသည်။

သို့ရာတွင် သူမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်တွင်၊ ငါးရောင်ခြယ်အလင်းက သူဆင့်ခေါ်ထားသည့် ပေတံအား ဖြတ်သွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင်ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက သူနှင့် ပေထံတို့အကြားဆက်သွယ်မှုက ပြတ်တောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအရာသည်မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း?

ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် ထိုဦးတည်ချက်သို့အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ငရဲမီးနေမင်းပေတံရှိနေသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုရှိနေသည်။

“ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၊ ငါတို့တွေ့ပြန်ပြီနော်။”

စကားပြောရင်းနှင့် သူသည် လက်ထဲမှ ငရဲမီးနေမင်းပေတံကိုဆော့ကစားနေကာ ကျေနပ်နေသော အမူအရာနှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး။ မင်းတို့နေသုံးစင်းဂိုဏ်းက ဒီသန့်စင်သောယန်စစ်မှန်ရတနာက တကယ်မဆိုးဘူး။ ငါယူလိုက်မယ်။”

“ကျန်း…ချန်….ရွှမ်….”

ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက ခက်ခဲစွာပြောလိုက်သည်။

သို့ရာတွင် သူ၏နှလုံးသားက လေးပင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် တွေ့ရလောက်အောင် ကံမကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပဲ သူ၏ဂိုဏ်းမှရတနာပေတံသည်ပင် သူ့လက်ထဲရောက်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းချန်ရွှမ်က ပြန်ဖြေရန် စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်ပေ။

သူသည် ငရဲမီးနေမင်းပေတံကို သိမ်းလိုက်ကာ တဖြည်းဖြည်းပြောလိုက်သည်။

“အရင်တစ်ခေါက်က မင်းအသက်နဲ့ရင်းပြီး ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်းအဲ့လောက် ကံကောင်းနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။”

ဝှစ်….

ကျန်းချန်ရွှမ်၏စကားလုံးများကျလာသည်နှင့်၊ ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ အလင်းတန်းအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ပျံသန်းသွားသည်။

သူသည် တကယ်ပင် လွတ်မြောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟာသပင်၊ ယခင်က ဤလူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့်ပင် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းကောင်းကင်သခင် သုံးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ကောင်းကင်သခင် ငြိမ်သက်ခြင်းနေသည် သူ၏အင်အားက သေချာပေါက် သူ၏ထင်မြင်ချက်ထပ် ကျော်လွန်နေမည် ဖြစ်ကြောင်းကို သိပေသည်။

ဤအကြွင်းအကျန်နယ်ပယ်ကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် စွမ်းအားများကို အားနည်းစေကာ ဖိနှိပ်ထားခံရသော အခြေအနေတွင်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေက သူသည် ကျန်းချန်ရွှမ်ကို တစ်ခုခုလုပ်နိုင်ရန် ယုံကြည်ချက်လည်းမရှိပေ။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေ၏ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မှုအား မအံ့ဩပါ။

ကြီးမားသည့် ဂဠုန်ငှက်က သူ၏နောက်တွင်ပေါ်လာပြီး ခနအကြာတွင် သူသည် တွန့်လိမ်နေသည့် အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဝှစ်ဟူသောအသံကိုကြားလိုက်ရသည်။

ရွှေရောင်အလင်းက လင်းလက်သွားသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားနေသည့် ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်း၏အရှေ့၌ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမင်းက ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှည်လျားသောရွှေရောင်အလင်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ၏မျက်ခုံးအလယ်မှစ၍ အောက်သို့ ကျသွားသည်။

“မင်း။”

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးထက်ခြမ်းမကွဲသွားခင်အချိန်ထိသူသည် ထိုစကားတစ်လုံးကိုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပြင်းထန်သောဓားသွားပုံစံ ခုတ်ဖြတ်ခြင်းအားက သူ့အား ဘာမှမရှိတော့သည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သခင်ငြိမ်သက်ခြင်းနေမှ သိုလှောင်လက်စွပ်အား ယူပြီးနောက် ကျန်းချန်ရွှမ်က အပြာရောင်လမင်းဆီသို့အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “နေထွက်ရာခန်းမဆောင်က တာအိုရောင်းရင်း အပြာရောင်လမင်း၊ ကျွန်တော်တို့အခုမှ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာထင်တယ်။”

မှန်ပါသည်။

အပြာရောင်လမင်းသည် နေထွက်ရာခန်းမဆောင်မှ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းကောင်းကင်သခင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏မိတ်ဆက်စကားကိုကြားလျှင်၊ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ထွက်ကာ ဝမ်းသာစွာဖြင့် သူ့အားဦးညွတ်လိုက်သည်။

“မင်္ဂလာပါ၊ တာအိုရောင်းရင်းကျန်း၊ ကျွန်မကရှင့်ရဲ့အချိန်ကိုက်ကယ်တင်ပေးမှုကြောင့် အကြွေးတင်သွားပါပြီ။ လုံလောက်အောင် ကျေးဇူးမတင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။”

“တာအိုရောင်းရင်းအပြာရောင်လမင်း၊ ရပါတယ်။”

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ့၏လက်အားဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“နေသုံးစင်းဂိုဏ်းနဲ့ကျုပ်ရဲ့ဆက်ဆံရေးအရ ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး ခင်ဗျားမရှိရင်တောင် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။”

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏နောက်မှ ကြယ်အလင်းများဖြင့်တလက်လက် ဖြစ်နေသည့် ရေစင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“နောက်ပြီး အပြာရောင်လမင်း၊ ကြယ်စုစမ်းချောင်းအကြောင်းပြောကြတာပေါ့။”

ထိုကြယ်စုစမ်းချောင်းသည် ကျင့်ကြံသူများအား ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို တက်ရောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးကိုမြင့်တင်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်းသည် အဆင့် ၆ ဆေးလုံးများ၏ အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ဘိုးဘေးတန်သည့် ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

အပြင်လောကတွင် ထိုကြယ်စုစမ်းချောင်းမျိုးက ရှားပါးပါသည်။

သို့ရာတွင်၊ ဤနေရာ၌ ကြီးမားသောနေရာ ရှိသည်။

၎င်းသည် အပြာရောင်လမင်းနှင့် ဦးချိုတစ်ခုဝံပုလွေတို့ တိုက်ခိုက်နေရခြင်း အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်။

အပြာရောင်လမင်းက ကျန်းချန်ရွှမ်ကြယ်စုစမ်းချောင်းအကြောင်းပြောဆိုသည်ကို ကြားလျှင် မအံ့ဩသွားပေ။

သူမသည်ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“ရှင်ကျွန်မကိုကယ်တင်ထားမှတော့ တာအိုရောင်းရင်းကျန်း၊ ရှင့်ကို စမ်းချောင်းတစ်ခုလုံးကိုပေးဖို့ ကျွန်မ ကမ်းလှမ်းတာက အကျိုးအကြောင်းသင့်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့နေထွက်ရာခန်းမဆောင်ကလည်း ဒါကို လိုအပ်သေးတယ်။

ဒါကြောင့်၊

အကယ်၍ ရှင်စိတ်မရှိရင် ကျွန်မဒီစမ်းချောင်းရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုသာယူပါ့မယ်။ ရှင်အတွက် မျှတမှုရှိရဲ့လား?”

“ဟမ်?”

ကျန်းချန်ရွှမ်က အပြာရောင်လမင်းအား အံ့ဩစွာကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အပြာရောင်လမင်းက ထိုကြီးမားသည့် ကြယ်စု စမ်းချောင်း၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ လိုချင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

အပြာရောင်လမင်းသည် နှိမ့်ချခြင်းရှိကြောင်း ပြောဖို့ရန်မှာ မခက်ခဲပါ။

သို့ရာတွင်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်က သူမအပေါ်အခွင့်အရေးယူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

စွမ်းအားသည် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် အရာရာဖြစ်သော်လည်း၊

သူသည် အပြာရောင်လမင်း၏ ခွဲဝေခြင်းအစီအစဉ်ကို သဘောတူခြင်းသည် သဘာဝကျလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်၌ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများရှိပါသည်။

သူသည် ရယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက ဒီနေရာကိုပထမဆုံးရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အစောင့်အရှောက်သားရဲကိုလည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာအရ အကယ်၍ ကျုပ်က ကြယ်စုစမ်းချောင်းရဲ့ ဆယ်ပုံကိုးပုံကို ယူသွားခဲ့ရင် ကျုပ်ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရှက်ရနေသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။

ဒီလိုဆိုရင်ကောဘယ်လိုလဲ? ကျုပ်က စမ်းချောင်းရဲ့ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုယူလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ကျန်တဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ခင်ဗျားယူလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုထင်လဲ?”

အပြာရောင်လမင်းက ကျန်းချန်ရွှမ်၏အကြံပြုချက်ကြောင့် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့၏ အပြုအမူများက အလွန်ကိုယ်ကျင့်တရား ရှိကြောင်း ကြားဖူးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ခန့် တွေးဆပြီးနောက်၊ သူမသည် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကအရမ်းများပါတယ်။ တာအိုရောင်းရင်းကျန်း ရှင်က ဒီလောက်ကိုယ်ကျင့်တရား ရှိမှတော့ ကျွန်မလည်း ရှင့်ကြင်နာမှုကို လက်ခံဖို့ မငြင်းသင့်ပါဘူး။

၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိလျော့ချလိုက်တာပေါ့။

ကျွန်မက ကြယ်စုရေစင်ရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ယူပါ့မယ်။ ကျန်တာကို ကျွန်မတို့ကြားက ခင်မင်ရင်းနှီးမှုအဖြစ်ထားလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုထင်လဲ?”

အပြာရောင်လမင်းက သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစွာပြောဆိုနေသည်ကို မြင်လျှင်၊

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဆက်လက်၍ မငြင်းဆန်တော့ပါ။ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကြယ်စုရေစင်အား ခွဲဝေယူလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်၊ နှစ်ဦးလုံးသည် အလိုလိုသိသောနားလည်မှုဖြင့် ခရီးအတူဆက်ရန်မပြောကြပေ။

စကားစမြည်များအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက်၊ သူတို့သည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က လွင်ပြင်၏ အဆုံးသို့ရောက်ရှိသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကြယ်စုရေစင်နှင့် စစ်မှန်သွေးဂျင်ဆင်းတို့လောက် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို ရှာမတွေ့သော်လည်း များစွာသောပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့ပါလျက် ထိုရတနာများသည် အပြင်လောကသို့ သယ်ဆောင်သွားလျင် သေချာပေါက် ဂယက်ထသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင်၊

သူသည် ရှန်းရူယန်နှင့် အခြားသူများအား ဆက်သွယ်ရန် ကြိမ်ဖန်များစွာကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

သို့သော် အစကဲ့သိုပင်၊ တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။

အထူးသဖြင့် တစ်ယောက်၏တည်နေရာကိုတစ်ယောက်အားဖော်ပြသည့် ရတနာများသည်ပင် ဤအကြွင်းအကျန်နယ်ပယ်ထဲတွင် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ရှေ့တွင် မယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသည့် လှေကားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလှေကားထစ်များက အပေါ်သို့မြင့်တက်သွားပြီး သူမြင်နိုင်သည့်အကွာအဝေးအထိ ရှိပြီး အဆုံးမရှိသကဲ့သို့မြင်ရလေပေသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏အသိစိတ်က သူ့အားပြောနေခဲ့သည်။

သူသည် လှေကားထစ်၏အဆုံးသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိပေလိမ့်မည်၊

ကျန်းချန်ရွှမ်က လှေကားထစ်များ၏ရှေ့တွင်ရပ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် လေ့လာဆန်းစစ်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်၊ သူ၏အတွေ့အကြုံအားဖြင့် သူသည် ထိုလှေကားထစ်များအား မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်းကို မသိချေ။

သူသည် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းများဖြင့် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြည့်သေးသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မပျက်မစီးဘဲ ကျန်ရှိနေပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် သက်ရောက်ခြင်းမရှိပေ။

ထိုလှေကားထစ်အားနားလည်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ တက်သွားရန်သာဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိပြီးနောက် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တုံ့ဆိုင်းစွာစစ်ဆေးလိုက်ကာ ပထမဆုံးလှေကားထစ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကာ ၎င်း၏လျို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ဖို့ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

***