သူက ဘယ်လို နတ်သားရည်းစားမျိုးလဲ။
Vol. 5 Ch. 67
ယခု သူမသည် သူမ၏ WeChat အကောင့်အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြောင်းလဲပြီး သူ့ကို သူမ၏ဖုန်းနံပါတ်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ ထွက်သွားနိုင်သင့်သည် မဟုတ်လား။
လင်းယန်သည် သူမကို ဧကရာဇ်မင်းက စွန့်လွှတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော နန်းတွင်းအစေခံမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းသောအမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ပေယွီချန်သည် သူ၏နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “နောက်မှ အစည်းအဝေးရှိတယ်။ မင်းအတွက် အချိန်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကောင်းလိုက်တာ…
လင်းယန်၏ စိတ်အခြေအနေသည် နေရောင်အောက်ရှိ နေကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်လန်းသွားသည်။ သူမသည် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း သူတို့ လမ်းခွဲရတော့မည်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး တွန့်ဆုတ်နေဟန် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေသည်။ သူမက “စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဆင်ပြေပါတယ်။ အလုပ်က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ရှင် ကျွန်မအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မလည်း ကျွန်မရဲ့ သရုပ်ဆောင်ရမဲ့ အခန်းကဏ္ဍအတွက် ပြင်ဆင်နေရတယ်။ ဒါဆိုရင် ရှင့်ကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဖို့ ကျွန်မ အရင်သွားတော့မယ်!” ဟု ဆိုသည်။
ပေယွီချန်က “ခဏလေး” ဟု ပြန်ပြောသည်။
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
ခဏလေးတဲ့လား ငါ နောက်ထပ် မစောင့်ချင်တော့ဘူးလေ…..
သူမ ဒီမှာ ဆက်နေရရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူသိမလဲ။
သူမသည် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုတွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဆက်လက် စကားပြောနေပါက မကြာမီ လက်ထပ်စာချုပ် ရတော့မည်လား။
လင်းယန်က မလှုပ်မရှားနိုင်ဘဲ တောင့်တင်းနေတော့သည်။
ထိုလူသည် ဆိုဖာမှ ထကာ သူမဘေးတွင် ရပ်နေစဉ် ခါးကိုင်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့် သူမ၏ ပေါင်များကို ဖိထားသည်။
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
သူ၏လက်ဝါးများဖြင့် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ဖိလိုက်သောအခါ သူ၏လက်နှင့် သူမ၏ပေါင်ကြားတွင် အထည်အလွှာတစ်ခုရှိနေသော်လည်း သူမသည် တုန်လှုပ်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။
ရုတ်တရက် ထိုလူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် စနောက်လိုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ခြေထောက်တွေ ထုံနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား”
လင်းယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်စွာ ဒူးထောက်ထားသောကြောင့် သူမ၏ ခြေထောက်များက တကယ်ပင် ထုံနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
သူမ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ပေယွီချန် သတိပြုမိခဲ့သည်...
ထိုလူ စကားပြောနေစဉ် သူသည် သူ၏လက်စွပ်များကို လှန်တင်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တစ်ဝက်ဒူးထောက်သော အနေအထားဖြင့် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးသည်။
ပေယွီချန်သည် သူ၏အားကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ထုံကျင်မှုက မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပေယွီချန်ဆိုသည်မှာ သူမ တီဗီ သို့မဟုတ် ဘဏ္ဍာရေးမဂ္ဂဇင်းတွင်သာ မြင်တွေ့နိုင်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ပေနန်ရှုနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော ဂြိုလ်များစွာမှ ယောက်ျားတစ်ဦးဖြစ်သည်...
သို့သော် ဤလူသည် သူမရှေ့တွင် ခါးကိုင်းကာ တစ်ဝက်ဒူးထောက်နေသည်...
သူသည် ချောမောလှပပြီး ကြွယ်ဝချမ်းသာကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး စာနာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူက ဘယ်လို နတ်သားရည်းစားမျိုးလဲ။
သူမရှေ့မှ ထိုလူအတွက် သူမ၏ ကံကြမ္မာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုသော ရုတ်တရက် ဆန္ဒတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်...
လင်းယန်သည် သတိပြန်ဝင်လာသောကြောင့် သူမခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ “အဟမ်း ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”
ထိုရုတ်တရက် ဆန္ဒသည် လင်းယန်ကို နိုးထစေသော အချက်ပေးခေါင်းလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် သူ့ကို အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
“အခု... ကျွန်မ သွားတော့မယ်...”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းယန်က အိမ်ကြီးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ထိုမိန်းကလေး ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ပေယွီချန်သည် သူ၏ အိပ်ခန်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရေချိုးဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ ကြယ်သီး အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်၏။
ဆေးလိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏မျက်လုံးများက သမုဒ္ဒရာ၏နက်နဲရာကဲ့သို့ ထင်ရလောက်သည်။
ထိုလူသည် နက်ရှိုင်းသော အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားပုံရသည်။ သူသည် လုံးဝ မလှုပ်မရှား ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ဆေးလိပ်က အဆုံးထိ လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။
ခဏကြာပြီးနောက် ထိုလူသည် ဆေးလိပ်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး ဗီရို၏ ပထမအံဆွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် အနီရောင်စာအုပ်ငယ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ပထမစာအုပ်၏အဖုံးတွင် ‘လက်ထပ်စာချုပ်’ ဟူသော စာလုံးများ ရေးထိုးထားသည်။ သူသည် သူကို ညင်သာစွာ လှန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံထဲမှ ထိုလူသည် ရှားရှားပါးပါး နူးညံ့သော အပြုံးကို ဆင်မြန်းထားပြီး ဘေးတွင်ရှိသော မိန်းကလေးသည် ပွင့်လန်းသောပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြုံးနေ၏။
...